Ik heb een klein praktisch probleempje. Door medische redenen (ontsteking aan beide knieeën) kan ik nog niet paardrijden. Het genezingsproces komt op gang, maar te traag naar mijn zin!
Een vriendin van mij heeft dus voorgesteld om even wat te stappen met mijn paard. We hebben beide verschillende rijstijlen ik western en mijn vriendin dressuur. Nu, dat maakt geen probleem. Omdat er veel paarden in de piste waren en dit voor mijn paardje al weer eventjes geleden was bleef ik in de bak. Mijn vriendin is een ervaren ruiter dus had hier geen problemen mee.
Maar mijn paard wilde steeds naar mij komen. Zijn aandacht was op mij gefocust en niet op haar. Ik ben dan naar de rand van de bak gaan staan, maar telkens als ik iets zei. Vertelde mijn vriendin dat hij zijn hoofd draaide. Ookal was zij verder in de bak aan het rijden. Als zij ook probeerde hem te doen stil staan, dit enkele meters van de bankrand wilde hij niet luisteren en wilde hij steeds naar mij toe komen.
Mijn paard heeft denk ik ook verlatingsangst of toch moeite met het gescheiden worden van mij als er niemand anders in de buurt is zowel paard als mens waarop hij gesteld is. Zo, kan ik niet de bak verlaten ondanks dat mijn opa die hij goed kent blijft staan. Als ik even terug loop naar de stalling gaat hij beginnen hinniken en nerveus rond lopen. In de box net hetzelfde als ik hem erin laat na het afzadelen en ik wil nog even gaan praten met vrienden en hij staat er alleen dan hinnikt hij enorm. Als ik kom is het dan over... Met andere paarden in de buurt is het minder en het is afhankelijk waar ik ook sta of hij mij kan horen of niet.
Ik vind het heel lief van mijn vriendin dat ze wat wil stappen met mijn paard. Maar zijn er hier mensen die ervaring hiermee hebben? Kan deze verlatingsangst ofzoiets nog erger worden? Ik durfde nie van de bak weg te gaan omdat ik dacht dat hij zou beginnen panikeren...Ik vind het wel leuk dat hij zo gefocust is op mij als hij schrok keek hij ook naar mij. Maar ik zou dit niet meer in de hand willen werken tot op een bepaald punt dat het niet meer handelbaar is.
Ik vermoed dat je vriendin wat te voorzichtig is geweest en wat te zacht. Als zij rijdt moet ze ook wel echt gaan rijden en de aandacht op gaan eisen, overgangen maken, veel wendingen maken dat soort zaken. Even in de modus 'niet zeuren doorpakken' .
Je noemt meerdere gedragen die jij onder dezelfde noemer schaart, maar ik vind het verband niet zo duidelijk als jij. Dat je paard niet alleen in de box achter wil blijven terwijl jij nog even uit het zicht gaat staan kletsen, heeft te maken met normaal instinct. Een paard 'hoort' te panikeren als hij helemaal alleen achter blijft, het is een kuddedier. Dit geldt ook voor het voorval met je opa: je opa is blijkbaar geen leider voor je paard en jij wel. Vervolgens loopt de leider weg en blijf je achter met een 'niet-soortgenoot' die geen leider is, ja dan is het tijd om nerveus te worden. Meestal kun je paarden hier wel in trainen als je de juiste aanpak weet te vinden.
Daarnaast is er het probleem dat je paard aan jou plakt, op jou gefocussed is en bij jou zijn veiligheid zoekt/vindt. Dat zie je wel vaker bij paarden die maar 1 baas/ruiter hebben. Het paard is jou gewend en zal naar jou blijven zoeken, tenzij je dit met hem traint. Ik ben het eens met troi dat de ruiter gewoon niet streng genoeg was: ze liet het toe en eiste de aandacht van je paard niet op. Wat ik overigens niet zo gek vind hoor, als de eigenaar erbij staat is het toch wat moeilijker om even door te pakken waar nodig. Vooral als de eigenaar het gedrag eigenlijk wel leuk vindt en het gedrag daarmee (on)bewust stimuleert. Verder denk ik dat als jij er helemaal niet bij geweest zou zijn er geen probleem had geweest. Maar ik begrijp dat als iemand er voor het eerst op zit je diegene niet even zelf naar stal laat gaan en alles laat doen. Maar als jullie vaker geweest zijn kan ze uiteindelijk wel alleen en zal dat voor haar en je paard makkelijker zijn.
Als je er niet aan toe bent om dit gedrag er samen uit te trainen dan zou ik je paard niet meer door een ander laten berijden. Dat is namelijk voor niemand leuk: voor het paard niet, de bijrijder niet en voor jou ook niet. Moeilijk hoeft het niet te zijn als de bijrijder gewoon goed kan rijden en het paard aanvoelt, maar het gaat er vooral om dat jíj moet willen dat hij niet meer op jou focust, want jij hebt veel invloed op dit gedrag.
tante_trien
Berichten: 8593
Geregistreerd: 21-10-05
Geplaatst: 10-05-13 06:25
Mijn verzorgpaard is ook altijd afgeleid als de eigenaresse in de buurt is, gewoon een kwestie van er doorheen rijden.
Ze is altijd gewoon geweest haar aandacht op jou te vestigen. Je hebt dat ook altijd gevraagd van haar. Ze denkt nu dat dat nog steeds zo is. Bovendien hecht ze veel meer waarde aan jou leiderschap dan aan die van een ander persoon. Dat is eigenlijk een teken dat jullie band onderling goed is. Straffen zou ik dus zeker niet doen. Als de persoon die er nu mee rijdt er nog een tijdlang mee rijdt, zal dat al veel beter worden. Dat is iets dat zich meestal vanzelf oplost. Eventueel helpt het om er zelf ook een paar keer niet bij te zijn als dat in jullie situatie lukt.
speurneusc
Berichten: 5939
Geregistreerd: 06-08-12
Woonplaats: Veldhoven
Geplaatst: 10-05-13 17:07
ik stuurde de mijne altijd weg net als met longeren nou longeerde ik die van mij zonder lijn dus das makkelijker.
als ik dat commando geef dan gaat ze wel, moet ik niet zeggen kom voor want dan staat ze binnen 2 tellen voor me haha...