Narita schreef:Omdat de wetenschap verder is gekomen. Er is veel meer bekend over de psychologie van het paard en daar hebben trainers op ingespeeld. De meerderheid van de reacties is nu nog steeds medisch, hoor. Het is onzin dat er daar niets meer over wordt gezegd.. Paard medisch in orde -> leiderschap. Dat is mijn mening.
Ik ben ook bekend met rechtrichten en dat is ook vaak een oorzaak, daar geef ik ook vaak tips over maar vaak is aan het probleem al te zien of het een rechtricht- of leiderschapkwestie is.
Overigens, als een paard niet wil stilstaan tijdens het opstaan en het is niets medisch, ligt het toch aan het leiderschap? Of zie ik dat verkeerd? Een rechrichtkwestie kan het al niet zijn, dat is geen symptoom. Dit is typisch leiderschap.. Grappig dat je dit voorbeeld kiest.
Vind 't wel grappig om hier even inhoudelijk op te reageren
Toen ik mijn paard net had was hij zó scheef, met zulke verkleefde spieren aan de rechterkant van z'n rug, dat hij niet bleef staan als ik aan de linkerkant opsteeg. Als ik rechts opsteeg was er niks aan de hand (qua stilstaan dan, als ik ging rijden had hij nog steeds even veel pijn)
Denk dat niet willen stilstaan met opstijgen zonder dat er medische problemen zijn niet automatisch een kwestie is van leiderschap. Misschien wel leiderschap op dat moment. Alleen weet een goede leider ook dat je niet ten alle tijde bepaalt wat er gebeurt, dan ben je namelijk geen leider maar ben je een dominante dictator. En ik vind, maar dat is mijn mening, dat je geen goede leider bent als je je paard dwingt om stil te staan en een signaal dat hij geeft zo duidelijk in de wind slaat.