LisaLuna schreef:Jeetje wat heftig zeg!
Ik heb wel een optie maar weet niet of dat nog helpt als het al zo heftig is :
Mijn merrie heeft wel een beetje voernijd maar niet heel heftig en wat ik heb ingevoerd is een kunstje "Voedsel weigeren" dan leg ik een snoepje op mijn hand en als ze hem wilt pakken voor ik dat wil zeg ik "Nee" en als ze daar niet op reageert tik ik (zacht) op haar neus. Het werkt heel goed en ze wacht nu netjes ook met eten tot het in haar stal/voerbak ofzo ligt en is ook rustiger met wortels/snoepjes aan pakken omdat ze toch wel weet dat ze het krijgt!
Hier is mijn reactie toch wel even een hele diepe zucht op....
Als je een paard iets wilt aanleren beloon je hem als hij het goed doet en ga je hem niet slaan omdat hij iets doet wat heel natuurlijk is. Je voedt toch geen paard op door het te slaan totdat het doet wat jij wilt.
Het idee van aanleren voedsel te weigeren had ik zelf wel ook. Ik heb dat bij mijn paard ook gedaan en het volgens onderstaande instructie aangeleerd:
De training
Het aanleren is simpel. In feite komt het er op neer dat je het paard wat voer voorhoudt, waar hij pas van mag eten als hij het beloningssignaal gekregen heeft. Bij een paard dat erg opdringerig wordt bij het werken met voer is het voor de veiligheid aan te raden om de eerste oefeningen met een hek tussen jullie in te doen. Ook is het verstandig om in het begin niet al te sterk geurend voer te gebruiken voor deze oefening, omdat de verleiding anders wel erg groot wordt om het weg te graaien. Een kwart stuk wortel is ideaal omdat het zichtbaar is, niet al te sterk geurt en goed in je hand past. Om het paard deze beleefdheidsoefening aan te leren ga je bij zijn hoofd staan, en laat je hem duidelijk de wortel in je open hand zien. Zijn eerste reactie is voorspelbaar: hij gaat er direct op af. Op het moment dat je dat zien gebeuren geef je een delta, bijvoorbeeld een streng en duidelijk ‘Nee’, en draai je je hand om zodat de wortel in een gesloten hand vastgehouden wordt en de rug van de hand nu naar boven gekeerd is. Dit geeft naar het paard een zeer duidelijk signaal: Bij ‘Nee’ verdwijnt het voer. ‘Nee’ is dus iets dat voorkomen moet worden. En aangezien die ‘Nee’ wel automatisch lijkt te komen als hij op het voer af duikt, is er misschien wel een verband. Het paard gaat dus nadenken over de consequenties van zijn handelen. Omdat dit denktraject in feite in gang wordt gezet door negatief corrigeren (je haalt iets prettigs weg uit de omgeving van het paard), is het belangrijk om al de kleinste vooruitgang uitgebreid te belonen. Als het paard de derde keer dat je het voer laat zien er weer naartoe grijpt, maar heel eventjes in de beweging aarzelt als hij jouw ‘Nee’ hoort, dan moet hij precies op dat moment het beloningssignaal krijgen en het stuk wortel dat je al steeds in je hand had. Als je die aarzeling weet te belonen, dan zal het leerproces vervolgens erg snel gaan, omdat het paard nu weet dat het met rust laten van het voer beloond wordt mét dat voer. Als hij dat eenmaal doorheeft zal er een fase komen waarin hij actief zijn hoofd wegdraait zodra je hem voer aanbiedt. Op die manier laat hij duidelijk zien dat hij niet zal eten, maar het is ook een manier om zelf de verleiding van dat voer te kunnen weerstaan. Is dit stadium bereikt, dan kun je werken aan de duur van de oefening. In het begin beloon je al als hij één seconde van het voer afblijft, vervolgens stap je over op twee secondes, dan drie en ga zo maar door. Voor beide partijen is het een handige ezelsbrug als je zachtjes de secondes meetelt. Op die manier kun je goed controleren of je wel steeds voor één seconde meer beloont en niet steeds op hetzelfde getal blijft hangen. Als het paard halverwege het tellen besluit toch een uitval te doen, onderbreek je het tellen met een duidelijk ’Nee’ en eventueel een weggedraaide hand, om weer opnieuw te beginnen met tellen naar het getal dat je in gedachten had. Op die manier train je je paard om beleefd zijn beloning af te wachten en zich niet meer af te laten leiden door voer dat toevallig in de buurt rondzwerft.
Belangrijk is dat je bij het geven van de delta het voer nooit wegtrekt, of verder van het paard afhoudt. Dat werkt het achtervolgen van het voer juist in de hand omdat het paard nog niet meteen overtuigd zal zijn van de onbereikbaarheid. Door je hand op dezelfde plaats te sluiten en om te draaien is het voer direct onbereikbaar geworden zonder dat het ‘vlucht’. Dat zorgt niet alleen voor meer rust en duidelijkheid, maar het wekt ook respect op omdat de trainer nu kalm blijft staan en niet ontwijkend op de aanval reageert.