Hmm ja dat is inderdaad wat ik ook merk Tigra. Wat mijn paard eigenlijk doet is zich loeisterk maken in de hals en zich dan met een kopzwiep lostrekken. Er is letterlijk geen houden aan. Het helpt enigszins om rechts van 'm te lopen omdat hij 'm meestal naar rechts peert. Preventief een brul geven werkt ook vaak. Als ik 'm fysiek corrigeer (dus met druk op het halster oid) heeft hij een lichaam waar hij mee kan reageren en dat doet hij dan ook. En op een brul heeft hij niks want hij kan niet terugpraten, en ook niet doen alsof hij me niet hoort.
Waar ik nu ben aanbeland is dat ik niet met 'm over straat kan aan de hand. 99 keer gaat het goed en de 100e keer gaat het fout. Meestal wanneer hij terug wil naar z'n vriendje of wanneer hij niet weet waar hij is. In het ergste geval gaat hij dan in volle vaart naar huis en ontregelt onderweg het verkeer. Maar meestal stopt hij wel na een paar meter en dan kan ik gewoon naar 'm toe lopen en 'm weer meenemen.
Ik laat 'm zelf los wanneer zoiets gebeurt, omdat ik 'm toch niet houd en omdat hij inderdaad zich dan alleen maar nog sterker maakt.
Toen ik 'm net had had hij een giga onderhals. Hij hing ook vreselijk op het bit. Inmiddels is dat een heel eind opgeknapt, en z'n gedrag onder het zadel ook. Het is alweer een hele tijd geleden dat hij onderweg z'n hals op slot gooide en gewoon botweg het op een rennen zette, en de reactie wordt ook minder sterk. Ik denk doordat ik 'm niks geef om zich sterk om te maken.
Hij is helaas reteslim
En vergt veel van mijn slimheid en inventiviteit. Ik probeer vooral om op tijd, dus op het moment dat hij sneller gaat lopen/langzamer gaat lopen/iets anders waarmee hij denkt te kunnen bepalen wat er gebeurt in te grijpen voordat het escaleert. En ook situaties te voorkomen. Ik ga niet met 'm aan de hand over straat, tenzij hij de weg goed kent en er iemand (paard/mens/fietser) meegaat die hij kent, leuk vindt en waar hij aan kan plakken.
Ben in elk geval blij dat ik niet de enige ben met zo'n tankje
Hij is maar 1,34 meter maar (in die hals) zó ontzettend sterk. Hij zet zich schrap met z'n voorpootjes en gebruikt z'n hals als stormram. Hals begint ook zowat tussen z'n voorbenen (ouderwetsch, robuust model paard is het) dus hij heeft daar nogal veel van om in de strijd te gooien
Gelukkig is hij ontzettend lief. En meestal ook erg braaf. In het verleden (bij de fokker) is hij heel netjes opgevoed. Daarna (bij vorige eigenaar) is daar hoe zeg je dat netjes de klad wat in gekomen. En nu is hij bij mij. Het gaat steeds beter, nadat ik eerst een heleboel verkeerd had gedaan. Ik vind het niet heel leuk om te lezen dat jullie vinden dat 't er nooit meer helemaal uit zal gaan maar dan ben ik nu in elk geval voorbereid.
Dat van die sterke kerels was trouwens een keer met een trailer. Paard wilde er niet op (achteraf terecht, zo bleek) Inmiddels heb ik iemand gevonden met wie ik in alle rust dat paard binnen 10 minuten kan laden. 't Is een work in progress, zullen we maar zeggen