Hij is een brave kerel en loopt netjes aan koordje overal mee naar toe en is zo goed als verkeersmak, alleen de grens tussen de weide en wat daar buiten ligt is blijkbaar onoverkomelijk. Hij heeft (te) veel respect voor de stroomdraad?
Of hij snapt het concept niet?
Hij kijkt je alleszins aan alsof je helemaal debiel bent,... alsof hij zomaar even vrijwillig in de omheining zou lopen. Ben ik helemaal gek geworden!
De merries met veulens worden telkens verweid als het gras op is.
Op de vorige weide hebben we 2 dagen nodig gehad om hem eruit te krijgen. En hebben we uiteindelijk eerst de andere paarden moeten weghalen, dan een stuk omheining moeten afbreken vooraleer hij er dan wilde doorlopen op een heel ander punt dan de ingang. En dat wilde hij ook pas toen ik met zijn mama al een eind verderop, uit het zicht, was gelopen. En die ook even de moeite wilde doen om hem te roepen. (En dan ging het nog behoorlijk moeizaam)
En binnenkort moet hij weer uit de weide om naar de winterstalling te gaan. Help!
Maar waar hij nu staat, is het niet mogelijk om omheiningen af te breken etc... (zijn sloten rondom en een drukke weg.)
En dat mama hem gaat willen roepen, is ook maar de vraag.
En ik merk dat hij weer erg aan die omheining-grenzen vasthoudt. Hij is heel behoedzaam met de draad.
Dus als iemand een idee heeft, hoe ik hem eruit moet krijgen?
Voor voer doet hij het alleszins niet.
En duwen/oppakken lukt ook niet meer. Daar is hij te groot voor. (En ik houd hem ook liever 'zacht'.)
En achter zijn moeder loopt hij ook niet zomaar aan. (Die zal hij ook wel gek vinden, dat die daar zomaar doorheen loopt.)
Doen wij op stal ook om ze vooruit te halen. Eentje heeft de merrie vast en loopt en het veulentje erachter maar er zijn veulens die blijven staan dan kloppen we zachtjes op de kont en dan lopen ze meestal