Geplaatst Ik heb een paardje die schrik heeft om uit de vrachtwagen te komen.
(Alvast chapeau aan diegenen die dit verhaal volledig lezen, en nog meer aan diegenen die evt tips kunnen geven
)Vorig jaar waren we van plan om af en toe eens een wedstrijd te doen.
3x hebben we dit kunnen doen. De eerste keer laden op de camion was geen probleem. Maar ter plaatse kwamen we tot de ontdekking dat het lossen moeizaam ging. We zetten haar voor de brug en ze durft er niet aflopen, na wat aandringen (vriend duwde wat op haar poep om haar vooruit te krijgen) sprong ze uit de vrachtwagen, zonder de brug te gebruiken. Ze is niet gevallen, maar wel redelijk hard op de grond terecht gekomen.
Paardje natuurlijk in de stress.
De tweede poging, ook vertrokken op wedstrijd. Laden geen probleem. Lossen = weer voor de brug gezet, wat lokken, ook lokken met snoepjes. Geen resultaat. Maar ik wilde ze er niet af slaan!! Dus geprobeerd om ze achterwaarts van de brug naar beneden te laten komen. Dit ging redelijk goed, en paardje gaf niet de indruk dat ze in de stress was.
Derde poging. Laden terug geen probleem. Maar het lossen terug. Eerst nog eens voor de brug gezet, gelokt. Dit lukte niet dus toch terug achterwaarts eraf omdat dit de vorige keer toch relatief goed lukte. Maar... nu paardje toch wel in de stress.
Na die derde keer had ik beslist, als het lossen zo'n probleem is, dan gaan we gewoon niet meer mee op wedstrijd.
Maar nu, een jaar later, begint het toch weer te kriebelen om nog eens een wedstrijdje mee te pikken. Maar niet alleen wedstrijd, maar ook als we eens ergens gaan trainen, of naar een bos of het strand willen gaan. Dan wil ik toch graag eens meegaan.
Dus ben ik vorige week nog eens aan de slag gegaan met het proberen laden en lossen, eerst met een vanne omdat dit lager is. Vorige week maandag heb ik voor de eerste keer, sinds vorig jaar dus, geladen en gelost. Maandag heb ik haar kunnen laden in ongeveer 30min (raar vond ik dat, want de vorige keren ging het laden eigenlijk simpel) en het lossen ging ook goed, enkel met haar voorbenen ging ze op de brug en met haar achterbenen maakte ze een rare beweging om toch maar direct op de vaste grond te staan, maar daar was ik content mee
. En als beloning snoepje en mocht ze nog eens met haar maatje de weide op. Dinsdag nog eens geprobeerd en het laden duurde 40 min, en voor het lossen gebruikte ze nu de brug met zowel voor- als achterbenen. Wij weer supercontent, snoepje en terug met maatje in de weide. Woensdag nog maar eens. Ik wandel naar de vanne, ze stopt net voor de brug, ik zeg haar “kom maar meisje” en ze liep erop alsof het niets voorstelde, in nog geen 5min was de klus geklaard. Met geduld kan een mens een paard toch ver komen!! Donderdag en vrijdag en dit weekend ging ze er al op, EN AF 
met overtuiging. Ze heeft die dagen ook veel snoepejes gekregen Aangezien die laatste 4 dagen heel goed gingen, dacht ik, ik zal eens de vrachtwagen proberen.
Eerst naar de brug gegaan, ik erop en paardje bleef ervoor staan. Nog eens de aanmoedigende woorden “kom maar meisje” en ze ging met beide voorbenen op de brug staan, ik beloond met een snoepje. Ze ging met haar voorvoetjes dan terug op de grond voor de brug staan. Ik nog eens naar beneden gekomen en schouderklopje gegeven. Dan ik terug naar boven “kom meisje” en paardje volledig op de camion. Piece of cake.
Maar nu... er terug af. Ik halfweg de brug, en aanmoedigen om naar beneden te komen. Maar veel beweging krijg ik er niet in, dan met snoepjes proberen lokken. Ook niet veel effect. Ondertussen al 45min bezig met ze eraf te krijgen door lokken en snoepjes. Op een gegeven moment 'I just snaped'
, ik zweep gaan halen en een goei mot op haar kont gegeven. Paardje in de stress, en ik in de stress, en paard nog steeds in de vrachwagen. En ik me ook nog eens heel schuldig voelen omdat ik mijn geduld verloren had. Dit wou ik niet!! Ik wou op een positieve manier dit benaderen en absoluut zonder slaan doen!!! Nu had ik het gevoel dat ik helemaal naar af was terug. Dan heb ik haar gewoon tussen een shut gezet, heb ik een koffietje gedronken om zelf ook terug te kalmeren. Dan het shut terug open, nog eens voor de val gezet “kom meisje”. Geen effect. Terug vastgezet en na 15m terug opnieuw geprobeerd. Zo nog een keer of 4 geprobeerd zonder succes. Helaas kon ik nu niet langer blijven proberen omdat ik naar mijn werk moest vertrekken. Paard dus op de camion tussen een shut laten staan. Met zoveel schuldgevoel haar daar zo moeten achterlaten, maarja, je kan ze er tenslotte ook niet af dragen. Ik had dan gevraagd aan een vriend die deze middag naar de paarden gaat ofdat hij nog eens zou proberen. Om 14h30 kreeg ik een berichtje dat ze van de camion gekomen was. Oef!! (Ik zal morgen feedback vragen bij hem hoe het precies verlopen is, en dan zet ik dit hier ook nog neer)
Maar hoe o hoe pak ik dit aan volgende keer??
en misschien in de toekomst voorwaards als ze er wat meer aan gewend is.