Ze is zo goed als blessure-loos, maar het blijft natuurlijk een gevoelige plek, haar knie.
Maargoed, ik reed me paard altijd met zweep en soms deed ik er een spoortje bij.
Maar omdat ze nu zolang stil heeft gestaan is ze onwijs werkwillig geworden, dat was ze al, maar ze was eigenlijk liever lui dan moe.
Nu hoef ik slecht me kuiten aan te leggen of we marcheren de bank rond. Ik heb mijn zweep en sporen vaarwel gezegd en begin met een schone lij.
Sommige op stal kijken mij echt aan van: "What? Waar begin je mee
!?" maar tot nu toe gaat het alleen maar god! Ben benieuwd als ik over 3 weken weer een stukje mag draven.
Op dit moment is het een vette vleesprop met een paar kilo's te veel, en dr nek lijkt wel een regenboog... Maar daar knutselen we nog wel aan:

Zijn er nog meer mensen die zoals mij een soortvan overnieuw begonnen zijn met hun paard na een blessurestop, en wat is jullie ervaring?