Geplaatst Ik plaats dit topic voor een vriendin van mij die nu aan het werk is, het is allemaal ook zo snel gegaan ineens.
2 weken terug op een woensdag is de eigenaar van S (Meisje waar het om gaat) verzorgspaard overleden op 90 jarige leeftijd. Na het condoleren en de begravenis kwam ineens naar boven dat het paard van S zou gaan worden. Dit is ondertussen een jaar terug in een contract opgesteld wat netjes ondertekend is.
Afijn, allemaal heel naar. Vooral de situatie en om er over te beginnen bij de familie is natuurlijk nooit leuk.
We hebben dus rustig afgewacht tot dat zij naar S toe zouden komen met het bericht dat ze het paard graag weg wilde.
Zondag kreeg S een berichtje dat ze maandag gingen overleggen wat er met het huis etc. ging gebeuren en dus ook met het paard. Hier zou S dinsdag een berichtje van krijgen..
Wegens verjaardag etc is dit smsje pas vanmiddag gekomen, er stond in: "S, Wil je het paard vanavond aub komen ophalen."
Jullie vragen je misschien af wat ik, als TS zijnde hier nu mee te maken heb... Ten eerste is, S mijn beste vriendin en ten tweede komt het paard bij mij thuis te staan. Daar staat ook het andere paard van S op pension.
Allemaal heel spannend... Het gaat om een 14 jarige zwarte merrie die nogal een typisch karakter heeft.
Ik kan er zelf niet zo goed mee overweg, maar S kan lezen en schrijven met het paard.. Heel leuk natuurlijk, maar voor mij een beetje hulpeloos.
Afijn, Vanavond gaat het dus allemaal ineens gebeuren, en nu heb ik al wel heeeuul veel ervaring met lastige paarden de trailer op krijgen, maar deze (zweedse) merrie is hier gekomen toen ze 4 was en sindsdien nooit meer de wei uitgeweest. Ze heeft dus nooit wat gezien, meegemaakt oid.
Dat is ook nieuw voor mij.
We zijn van plan vanavond met zijn 3e te gaan waarvan de derde persoon alleen helpt met de trailerklep dicht doen en het auto rijden.
Dit omdat we juist de merrie niet zo veel stress willen bezorgen van nieuwe mensen en dan ook nog eens een trailer op.
We hebben alle tijd van de wereld, al moet het uuuuuren duren. Met geweld lever je niets op met deze merrie.
Helaas wisten we niet dat de eigenaar zo snel zou overlijden en hebben we ons nooit kunnen voorbereiden op een gepland trailer-ritje.
Back to the point. Vanavond moeten ik en S dus een nogal nerveuze merrie die 10 jaar geen trailer hebben gezien naar huis brengen. De rit is maar 7 minuten, maar aangezien ze nog nooit de wei uit is geweest kunnen we ook niet aan de hand stappen. Dit zou erg veel stress geven, ze heeft nog nooit een auto van dichtbij gezien ipc.
Ik weet dat sommige mensen dit niet als verstandig kunnen ervaren, maar we hebben helaas geen keuze kunnen inbrengen hier over. De merrie moet vanavond daar weg...
Heeft iemand nog tips voor mij/ons waar ik/we aan kunnen denken en waar we rekening mee moeten houden?
Hoop dat jullie het netjes houden... Het is ook niet onze keus geweest dat alles ineens zo snel ging.. We waren absoluut niet voorbereid op de dood van de eigenaar... En ineens moeten we een paard naar huis halen!
[Giolli].
EDIT!!! : Helaas is paard niet zoals ieder paard en niet om te kopen met brokjes... Dat vind ze helemaal niet zo bijzonder.. Zullen het dus op goeie zin moeten doen.
).
)
Dat je dat kunt met mijn merrie. 
En alle tips zijn welkom! Nogmaals bedankt dus! 
