Geplaatst 
), ik heb zelf weinig ervaring met paarden die trappen. Achtergrondinfo: Het betreft een ponyruin van vijf jaar oud, in het verleden al wel zadelmak gemaakt maar daarbij overrompeld; hij was daar nog niet aan toe want heeft niet voldoende basisvertrouwen in mensen. Zeer sociaal paard t.o.v. andere paarden, staat de hele dag buiten en heeft voldoende afleiding, sociaal contact, voer en beweging. T.o.v. mensen wat afwachtend, maar wel nieuwsgierig. Tijdens de training (tot nu toe alleen basis longewerk; wat lange lijnen, balkjes lopen etc) is hij vrij rustig en over het algemeen prima meewerkend.
Probleem: te weinig vertrouwen, met name als dingen net in zijn 'blinde hoek', achter hem dus, plaatsvinden. Dan kan hij plots razendsnel uithalen. Hij houdt je altijd in de gaten. Vlak voor of na de training staat hij soms ook even op stal, en daar heb ik geobserveerd dat hij, schijnbaar uit frustratie, bv als er een ander paard wordt weggeleid of er in de buurt harde geluiden te horen zijn, keihard uithaalt tegen de stalwanden. Met name met zijn achterbenen, maar ook met zijn voorbenen. Tijdens de training is hij zoals gezegd uiterlijk vrij rustig en eerder wat teruggehouden. Hij heeft een wat strakke bovenlijn en maakt relatief korte passen met een te hoge hoofd/halshouding. Gedurende de training laat hij de hals soms al stukjes zakken en laat de rug dan ook meer los. Overige observaties: licht tandenknarsen, staartzwaaien, en oprispingen (boeren). Met name dit laatste, wat kan dit te betekenen hebben?
Wat doe ik: tijdens de training werk ik rustig en consequent met hem. Hij heeft respect voor mijn ruimte en wijkt voor druk etc. Ik zorg voor voldoende afwisseling en positieve bevestiging. Wanneer hij slecht ontspant laat ik hem soms halhouden en probeer dmv lichte druk achter de oren de hals wat te laten zakken. Hij doet dit eigenlijk braaf, maar vandaag hoorde ik hem dus wat tandenknarsen. Opgekropte frustratie? Hij is duidelijk een binnenvetter. Over het algemeen probeer ik hem aan zoveel mogelijk te laten wennen en geen stap over te slaan. Vandaag met lange lijnen langs de achterhand getraind en dat wekte nauwelijks problemen op. Het lijkt dus weinig met aanraking an sich te maken te hebben. Wanneer hij aangebonden staat en hij haalt uit naar je (nog maar enkele malen gebeurd en nog niemand geraakt) corrigeer ik hem (meestal dmv kort stampvoeten/stemcorrectie). Het stalgedrag heb ik nog niet gecorrigeerd, slechts genegeerd. Wanneer hij kalm stond, dan pas weer aandacht gegeven (uit de stal gehaald, terug naar de paddock).
En nu? Hoe corrigeer ik dergelijk ongewenst gedrag het beste? Moet ik het stalgedrag ook corrigeren? Wekken correcties niet nog meer stress op (negatieve spiraal)? Gezien hij een echte binnenvetter lijkt te zijn (introvert). Of bevestigt negeren het gedrag juist? Voor mijn gevoel kiest hij, alhoewel hij weinig basisvertrouwen in mensen heeft, eerder voor de 'fight' dan voor de 'flight'... Ik wil niet dat dit probleem verder escaleert, dus ben benieuwd naar jullie input! Bvd
