Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-12 16:53

onafscheidelijk

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-12 16:53

Sulayka heeft toen we zijn verhuisd een tijd alleen in het weiland gestaan. Ze voelde zich eenzaam en dat was duidelijk gezien. Toen we niet een ander paard konden vinden die bij haar in het weiland kon hebben we zelf nog een shetlander, Stefanie, gekocht. Ze waren meteen best friends for ever.
Toen ik weer op Sulayka ging rijden na een lange tijd rust kwam ik er achter dat die twee niet zonder elkaar kunnen.
Wanneer Sulayka Stefanie niet ziet dan wordt ze hysterisch.
Ze raakt in paniek. Gaat heel hard rennen (als ze niet op stal staat), bokken en heel hard schreeuwen. Ze is al redelijk op leeftijd dus ik ben bang dat ze er zometeen nog bij neer valt.
De Stefanie zelf vind het niet erg om bij Sulayka weg te zijn. Zij vind het allemaal geweldig.

Wat kan ik doen om weer te kunnen rijden buiten het weiland en zonder Stefanie?

**Geplaatst**: 10-05-12 20:17

Re: onafscheidelijk

Geplaatst: 10-05-12 20:17

gewoon oefenen, ik denk dat ze gewoon moet wennen. En na een tijdje zal er waarschijnlijk wel verandering in komen.. succes !

**Geplaatst**: 10-05-12 20:21

Re: onafscheidelijk

Geplaatst: 10-05-12 20:21

Dat komt doordat ze alleen heeft gestaan... Mijn verzorgpaard ging ook helemaal flippen als ik wilde gaan rijden, bang dat hij weer alleen zou zijn... Hij heeft er heel erge verlatingsangst aan over gehouden. De gevolgen zijn in mijn geval heel erg (bij splitsen op wandeling in volle galop terug naar het andere paard, je omver galopperen...) maar hij heeft dan ook een vrij lange tijd alleen gestaan.
Het wordt beter met héél veel geduld. Eerst eventjes weggaan en uitgebreid belonen als ze braaf is, en steeds wat uitbreiden. Ik ben op een dag gewoon een half uurtje gaan wandelen en het bleef bij hinniken en het laatste stukje draven. Dat zou moeten lukken!
Nu kan ik, na een jaar, gewoon wegwandelen. Van de verlatingsangst raakt hij jammer genoeg niet meer af.

**Geplaatst**: 13-05-12 22:58

Geplaatst: 13-05-12 22:58

Normaal gedrag als een paard een tijd alleen heeft gestaan.

Dit zul je met veel tijd en rustig opbouwen moeten oplossen. Dus eerst ga je Sulayka buiten de wei poetsen, in zicht. Dan steeds verder, een keer om het hoekje. Even een mini rondje uit zicht wandelen etc.

Als je dit meerdere malen per dag kunt oefenen kan dit probleem nog redelijk snel over zijn. Je moet wel duidelijk blijven en laten zien dat ze in die tijd uit het zicht van Stefanie niet doodgaat, maar de veiligheid aan jou kan ontlenen.
Dus je mag best een tik geven als dat nodig is om door te komen, zolang je zelf maar wel rustig blijft. Geef de energie af die jij wilt ontvangen.

Krijg je hele heftige reacties, dan ben je waarschijnlijk te snel in opbouw geweest. Hoe grotere stappen je neemt, hoe kundiger je zelf moet zijn om de situatie tot een positieve ervaring te brengen.

Wel fijn dat ze weer een vriendinnetje heeft $*\o/*$

**Geplaatst**: 14-05-12 23:40

Geplaatst: 14-05-12 23:40

Ik heb 3 jaar lang twee paarden samen gehouden. Deze konden niet zonder elkaar. Als de een weg ging moest de ander op stal met beide deuren dicht. het paard dat thuis bleef was natter als het paard dat gewerkt had. het is nooit overgegaan, ondanks dat ze dus altijd gewoon alleen bleven en de ander altijd weer terug kwam. Dus al er gezegd wordt; dat het moet wennen, heb ik mijn twijfels

Beide paarden stonden voor ze bij mij kwamen niet alleen, dus dat was ook de oorzaak niet.
(beide paarden gingen ook vaak samen gezellig op pad hoor)

ik wens je succes met je paardjes

**Geplaatst**: 15-05-12 17:33

Geplaatst: 15-05-12 17:33

ik herken dit ook van een kennis die had eerst hun pony alleen staan later kwam er een paard bij en toen dat paard weg ging rende ze heel de grond kapot.. dat gaat nu al veel beter! dus met veel oefenen en geduld kom je ver

! steeds iets verder en langer weg gaan met je paard

**Geplaatst**: 15-05-12 22:39

Re: onafscheidelijk

Geplaatst: 15-05-12 22:39

grondoefeningen + die dingen wat ze hierboven beschreven.

je paardje heeft verlatingsangsten, en dat komt omdat ze die tijd alleen gestaan heeft. nu heeft ze een paardje bijzig, en natuurlijk vormen die twee nu een kudde.
in een kudde zijn paarden veilig in de natuur, buiten deze kudde overleven de meeste paarden het niet.
denk dat je paardje zo denkt, lijkt me, als ze gescheiden wordt.

dus zorg dat jij en je paard een kudde vormen, maar moet jij wel ranghoger staan dat je paard.
hij/zij moet jou leren te vertrouwen en zeker zijn dat ze veilig is.

succes!

**Geplaatst**: 15-05-12 23:14

Re: onafscheidelijk

Geplaatst: 15-05-12 23:14

hier ook heeeel herkenbaar. belangrijk is dat je weet waar de grens van d'r comfort zone ligt. Dus weglopen, goed observeren en opletten wanneer dat 'breekpunt' komt (dan ben je overigens te ver

) kleine signaaltjes voorafgaand zien en daarop reageren. Kan een draaiend oor zijn, een zwiep met d'r staart etc. Als je dat hebt gevonden kun je dat uitbreiden. op de grens gaan staan of zoals DlovesC zegt, oefeningen doen en zodra het signaaltje stopt belonen door weer terug in de zone te stappen.

Geduld iig een schone zaak, succes!

**Geplaatst**: 20-05-12 19:34

Geplaatst: 20-05-12 19:34

Dit best normaal voor een paard die lang alleen heeft gestaan. Soort van verliesangst. Ik denk dat je het rustig moet opbouwen zodat je paard weet dat je andere pony niet weg gaat. Nou in ieder geval succes!
Mvg.

Nomineer dit bericht ×