Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-03-12 20:01

Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:01

Mijn pony(onbekend ras..)is,algemeen genomen de koelheid zelve.
Lekker bomproof,vriendelijk tegen alles en iedereen,soms wel wat dominant maar goed te corrigeren.
Leert snel en makkelijk.

Tót hij onder fikse spanning staat.
Dan verandert meneer in een bonk stijve spieren,nek erop,kop de lucht in en letterlijk met zijn lichaam strak staan.
Wat dan heel lastig is,is dat hij mij(en anderen)op dat moment niet meer lijkt te zien staan.
Letterlijk....
Hij is dan in staat om door je heen te lopen.
Een gil,een klap,helpt niks. Dat raakt hem gewoon niet en is niet de manier om door te dringen op die momenten.
En dat wil ik ook niet, ik wil hem niet angstig of bang maken.
Ik wil alleen níet dat hij zo in zichzelf is.

Overall heeft hij die momenten niet vaak...maar als hij ze heeft vind ik het heel lastig met hem om te gaan.
In 'goede bui'kan ik fijn met hem bezig zijn en is hij echt op me gericht. Dan durf ik er bij wijze van nog een blinde op te zetten,hij is dan echt super relaxed.
Op 'slechte bui' is dat heel erg moeilijk,en is hij zo heet en zo mans...

kan iemand mij wat helpen,door misschien tips te geven,wat ik kan doen zodat ik hem beter leid?
Zodat hij wat relaxter wordt en zijn focus kan verleggen??
Op dit moment heeft hij dit omdat hij net verhuisd is,wat hartstikke stressvol is natuurlijk.

Ik ben géén beginner,geen penny,heb verder geen problemen met hem,wil alleen wat tips..
Hij krijgt geen kilo's brok,geen kuil,komt veel buiten e.d....

**Geplaatst**: 19-03-12 20:05

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:05

Ik zou hem om jouw aandacht vragen. Gebruik een touwhalster om wat directer op hem over te komen. Het is heel moeilijk maar hij moet op jou letten. Wat erg goed werkt is niet slaan of schreeuwen, maar prikken, gewoon met de vinger of de achterkant van een zweepje.
Poeh lastig uitleggen verder omdat het behoorlijk nauw op elkaar aansluit. Lichaamstaal is belangrijk. Neem Cesar Milan als voorbeeld met zijn 'scchhhh' en prikje bij de hond.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:07

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:07

touwhalster gebruik ik bijna standaard....
prikje,duwtje,woordje...komt niet door.
het ziet er bijna uit,alsof hij 'weg'is....van de wereld,zeg maar...

**Geplaatst**: 19-03-12 20:09

Geplaatst: 19-03-12 20:09

Klinkt wel bekend, zo kan mijn pony ook zijn. Kan op zich nog wel redelijk tot haar doordringen maar paniek = paniek en dat kon ik eerst niet af laten vloeien, eenmaal paniek bleef dus paniek.

Hele simpele tip die ik nu van m'n instructrice heb gekregen en die echt wonderbaarlijk goed werkt is: hoofd omlaag halen. Gewoon echt heel laag, dan maken ze namelijk endorfine aan en kunnen ze geen adrenaline aanmaken. Bij mijn pony duurde het in het begin wel ff voordat het écht werkte, nu hoef ik maar d'r hoofd omlaag te houden en ze ontspant al helemaal. Ze blijft dan ook niet meer in die paniek hangen.

Weet niet of je hier iets mee kan omdat je totaal niet kan doordringen tot jouw paard en of je dan z'n hoofd wel naar beneden krijgt, maar wellicht is het het proberen waard, succes!

**Geplaatst**: 19-03-12 20:10

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:10

dankje....dat kan ik wel eens proberen.
meen dit inderdaad weleens gehoord te hebben...
het is echt alsof hij zich afsluit.
niet eens echt paniek,dat wil zeggen,hij blijft meestal als een stijf gespannen blok staan,óf hij wordt héél heet en dribbelig...maar niet vluchterig.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:10

Geplaatst: 19-03-12 20:10

heb je ook wel eens geprobeerd om hem op dat moment te negeren??
soms kan dat niet altijd dat snap ik,maar ik ben wel benieuwd wat er gebeurd als je hem dan even niet ziet staan.

wel eens geprobeerd om hem op dat moment af te leiden met een brokje?

ik heb wel eens met de jonge paarden dat die ook ineens wat horen of zien en dan staan ze ook zo.
meestal laat ik ze staan tot ze overtuigd zijn dat het oké is en dan ontspannen ze en lopen ze weer door.,
maar goed dat kan niet altijd dus moeten ze ook wel eens gewoon mee lopen.
ik heb voor die gelegenheid altijd wat brokjes in mijn jas en dan duw ik ze een paar brokjes in de mond.
meteen is de spanning dan weg en ben ik interessant omdat ik wat lekkers heb

is dan dus niet zo dat ik ze altijd maar uit de hand voer hoor,juist niet omdat ik een hekel heb aan van die zeurende paarden.
maar gewoon puur voor die gelegenheid een brokje en het is klaar.
dan ga je in op wat kirstenn doet,,,hoofd gaat omlaag voor het brokje en er is ontspanning

grondwerk oké, kan ik ook wel,maar soms helpen de gewone simpele dingen ook goed genoeg

**Geplaatst**: 19-03-12 20:12

Geplaatst: 19-03-12 20:12

Anoniem schreef:
touwhalster gebruik ik bijna standaard....
prikje,duwtje,woordje...komt niet door.
het ziet er bijna uit,alsof hij 'weg'is....van de wereld,zeg maar...

Dan moet je echt duidelijk doorkomen. En niet door te schreeuwen of slaan, maar maak een schijnbeweging of een grote beweging waar hij van moet 'schrikken'. Dan daarna meteen weer ontspannen en zorgen dat de aandacht bij jou blijft.
Moet lukken dacht ik. Desnoods ga je lopen springen naast je paard, als hij maar reageert. Je moet echt even door die trans heen prikken.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:14

Geplaatst: 19-03-12 20:14

als ik teveel met brokjes doe,wordt hij opdringerig.
zoals vandaag,wilde ik even longeren,maar met de deken afdoen sluit hij zich compleet af,kop erop,lichaam helemaal vast,tot bijna trillen...
doet een soort 'passage', dribbelt dan bijna door me heen....
dan probeer ik bijvoorbeeld met een kort rukje,of prikje of soms een 'hela'weer wat aandacht te krijgen,
maar meestal stopt ie dan en staat dan een minuut knetter gespannen te turen...

maar,elke tip is zeer welkom hoor!
*stopt morgen brokje in haar broekzak*.

hij is sowieso gevoelig voor beloning dus dat krijgt ie altijd,veel brááááááf als hij het goed doet en veel klopjes dan.

overigens lijkt het soms of er wat spaans bloed doorheen zit,zowel qua uiterlijk als temperament.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:17

Geplaatst: 19-03-12 20:17

Anoniem schreef:
dankje....dat kan ik wel eens proberen.
meen dit inderdaad weleens gehoord te hebben...
het is echt alsof hij zich afsluit.
niet eens echt paniek,dat wil zeggen,hij blijft meestal als een stijf gespannen blok staan,óf hij wordt héél heet en dribbelig...maar niet vluchterig.

Hij kan dan iig weer 'paard' worden en bewust zijn van het hier en nu, ongeacht van de manier waarop hij z'n schrikreactie uit. Wat trouwens wel belangrijk is, is dat je zelf ontspannen en relax blijft. Laat hem zien dat hij zich niet hoeft af te sluiten voor wat dan ook. Ga zelf met je rug naar het enge toe staan en neem de tijd

Hoofd laag, laag houden totdat ie gaat kauwen, knipperen e.d., dan rustig paar passen wegstappen, als hij het weer doet, gewoon overnieuw doen. Kan je zo een half uur mee kwijt zijn, maar na verloop van tijd gaat het steeds sneller.

Iets zoals de tip van ellepel kan dan ook goed werken. Iets eten is iets heel simpels maar daardoor wordt hij wel weer teruggehaald.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:19

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:19

het is niet eens iets engs,maar gewoon af en toe zijn 'state of mind'...
gewoon gespannenheid.

als hij iets eng vindt,gaan we er altijd naar toe en het opzoeken...meestal aan de hand,dan neemt hij snel van me aan dat het goed is.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:21

Geplaatst: 19-03-12 20:21

weet je ook waarom hij dat dan op die momenten doet?
is er dan iets te horen of juist iets wat hij ziet?

als het van geluid is zou een oornetje misschien kunnen helpen

**Geplaatst**: 19-03-12 20:23

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:23

nee,ik weet niet....het is niet eens echt een 'moment'...
ja nu,doorlopend omdat hij net verhuisd is....dan is hij giga gespannen en gestressed en bijna non-stop in deze 'state of mind'..en ik begrijp dat een verhuizing stress geeft. Heel logisch.
maar zo kan hij het ook doen bij nieuwe situaties(onbekende bak,onbekende stal,enz)

**Geplaatst**: 19-03-12 20:27

Geplaatst: 19-03-12 20:27

Het is net of ik over mijn paardje zit te lezen. Die heeft dat ook zo, als er te veel spanning is dan zakt hij weg in z'n eigen wereldje, geen contact meer mee te maken. Het is dan net of er een waas tussen het paard en jou is. Als je een brokje voor z'n neus houdt zou hij dat denk ik niet eens aanpakken.

Dat "waas" is hartstikke eng, wanneer hij het bijvoorbeeld op een buitenrit krijgt kan dat lévensgevaarlijke situaties opleveren. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik leerde herkennen als het waas opkwam, hij wordt dan wat onrustig, hij spant z'n spieren wat en mest. Bij hem is het eigenlijk een soort overdreven reactie: te lang werd er niet op gereageerd als hij nerveus werd, daar werd hij doorheen geduwd waardoor hij nu bij wijze van van 0 naar 100 gaat in zijn reactie. Eigenlijk is hij gewoon hartstikke onzeker (vuurpaard) en heeft hij veel bevestiging en steun nodig.

Het heeft een tijd geduurd voordat ik snapte hoe ik ermee om moest gaan. Het beste werkt het om 'm voor te zijn. Daarbij is het natuurlijk belangrijk dat je de signalen van een opkomend waas herkent. Als ik ze voel aankomen laat ik 'm een werkje doen, of zorg ervoor dat hij heel duidelijk weet dat ik er ben, daar heeft hij steun aan. Bijvoorbeeld als ik aan het rijden ben en hij verstart dan stap ik af, als hij mij eenmaal ziet duwt hij meestal zijn neus even tegen mij aan en dan loods ik 'm langs het engs. Dat afstijgen moet ik dan wel meteen doen, en niet eerst 3 keer proberen om er toch langs te rijden want geheid dat hij bij hooguit de 2e poging in volle galop richting stal rent. Wat bij hem ook goed werkt is iets in z'n mond doen, een zweepje is daar handig voor (het handvat dan dus he) Als hij wat in z'n mond heeft wordt hij rustiger.

Dus ja, ik zou zeggen: probeer het voor te zijn door eens te letten op wat eraan voorafgaat en zoek dan eens uit waar hij goed op reageert zodat hij bij je blijft. Veel succes!

Laatst bijgewerkt door Koper op 19-03-12 20:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-03-12 20:29

Geplaatst: 19-03-12 20:29

Klinkt alsof het toch wel met spanning van hem af te maken heeft, en hij dus die nieuwe situaties 'eng' vind. Kan ook zijn dat hij op dat moment niet genoeg vertrouwen in jou heeft en daardoor de boel zelf wil 'bewaken'. Mijn tip gaat daar zeker bij helpen, zolang je zelf maar genoeg vertrouwen uitstraalt en rust neemt

En zie net bovenstaande reactie die daarbij aansluit. Laat hem zien dat hij jou kan vertrouwen en dat iets dus niet eng is als jij er bent. Kauwen, iets in mond hebben sluit weer aan bij ellepel, een brokje geven. Denk dat je met deze tips al een stuk verder komt!

**Geplaatst**: 19-03-12 20:29

Geplaatst: 19-03-12 20:29

heb je wel al eens iets geprobeerd op gebied van rustgevende kruiden of wat magnesium of melatonine?

**Geplaatst**: 19-03-12 20:30

Geplaatst: 19-03-12 20:30

Doet mij denken aan de drie f's
Op zijn nederlands;

Vechten, Vluchten of bevriezen.

Een paard zal met een goede leider, eigenaar, niet zo snel vluchten of gaan vechten.
Zijn laatste redding is bevriezen.
Ik heb ook een merrie lopen en soms doet zij dat ook als ze niet meer snapt wat ze moet doen tijdens het trainen.
Ze stopt dan met alles en blijft gewoon staan.
Eigenlijk als zo'n type paard in de vries situatie komt, dan ben je al te ver gegaan voor haar begrijpertje.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:33

Geplaatst: 19-03-12 20:33

Ik weet niet hoe lang TS haar paardje heeft, bij mij heeft het een jaar of 2 geduurd voordat ik begon te begrijpen wat ik moest doen. Paard weet nu ook dat hij bij mij terecht kan, en dat ik zijn spanning serieus neem. Ook als die spanning bij hem wordt veroorzaakt door verdachte, wuivende gele bloemetjes. Voor HEM is dat eng.

Als je paard eenmaal weet dat je er voor hem bent heb je al meer dan de helft gewonnen

Ariebren: bij mijn paard is dat dus zo. Hij heeft heel lang (jarenlang) heel veel pijn gehad. Elke seconde van de dag, en ook als hij alleen maar stond te staan. Hij heeft geleerd om zich daarvoor af te sluiten en kennelijk voert hij dat ook door bij andere vormen van druk/ongemak. Hij verstijft, steigert als het 'm echt te veel wordt en het beste wat je kunt doen is 'm letterlijk loslaten. Als je blijft vasthouden wordt 't alleen maar erger omdat de druk niet verdwijnt en hij er ook niet bij weg kan. Ik probeer dan ook altijd om het niet zover te laten komen.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:39

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:39

Wist je dat mensen dat ook hebben ??
Tijdens een examen helemaal verstijven en niets meer weten en doen.
Dieren kunnen zich afsluiten voor pijn, ben er wel eens jaloers op.
Maar niet elk paard zal "bevriezen"
Er zijn ook paarden die gaan "vechten" dus dwarsliggen en tegen stribbelen.
En daarnaast, vluchten is ook een reactie, of ze rennen naar huis, of ze gaan aan de kletter in de rijbak.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:39

Geplaatst: 19-03-12 20:39

Ik was ook mijn pony aan het herkennen in je omschrijving, en had al een heel verhaal klaar, maar eigenlijk komt het op hetzelfde neer als hestejente zegt

Ookal heb je nu misschien iets van "het gebeurd gewoon ineens", het gebeurd nooit zomaar ineens ... In het begin dacht ik dat ook, omdat ik het niet zag aankomen, niet wist waar ik op moest letten .. Nu weet ik dat wel en hier gebeurd het zelfs ook tijdens het gewone werken, zonder dat er spanning is. Als het te moeilijk of niet interessants is gaat meneer z'n eigen wereldje in en ziet of hoort niks ... Hem daaruit willen halen door schreeuwen of slaan heeft enkel maar een plat mens als gevolg .. Dus dan moet je op andere manieren hem weer bij je krijgen .. Hier gaat het wel met touwhalster & leadrope, of ik ga voor hem springen, of zwaaien .. Ik sta dan echt idioot te doen, maar op zo'n momenten is dat wel even nodig, want als ik het laat gebeuren dan ben ik verder van huis ..

En dat moet je dan ook herkennen in spannende situaties, zorgen dat je je paard voor bent, dat hij niet de kans krijgt om weg te zakken, want als dat gebeurd is en je wil terug de aandacht dan heb je problemen .. Ik weet hoe het voelt om door je paard gewoon omver gelopen te worden .. niet leuk

Ook heeft hij mij op zo'n moment (ik zat erop) eens een hersenschudding geslagen ... Maar sinds ik dat gedrag herken en echt gezien heb waar ik op moet letten, heb ik zo'n situaties niet meer gehad ... Ik doe verder ook veel grondwerk met hem, alleen maar grondwerk eigenlijk (maar op allerlei manieren .. gewoon, longeren, dubbele longe, vrijspringen, horse agility, dressuur in vrijheid.... Ik zit er nooit op, maar verder doen we alles wat anderen ook doen

) en de laatste tijd gaat alles echt super omdat je op die manier makkelijker kan zien in welke staat hij zich bevindt ...

Doe jij veel grondwerk? Hoe gaat dat?

Edit; het bevriezen zoals Ariebren het beschrijft is het exact

Hier had ik vroeger ook last van tijdens het rijden, als ik teveel vroeg of teveel wilde en hij wilde dat niet dan stond hij stil, en bleef daar staan.. Soms leek het net alsof hij met z'n 4 benen IN de grond stond ... Ditzelfde met longeren, dit ging jaren terug totaal niet, hij stond daar, weg van de wereld en dat was het dan. Schreeuwen en slaan helpt op zo'n momenten niet (al hebben ze dat wel geprobeerd

), uiteindelijk ben ik wel bij hem kunnen doordringen en nu longeren we alsof hij nooit anders gedaan heeft, zelfs dubbele longe was meteen geen probleem, maar dit had ik toen in de tijd niet moeten proberen .. Dus daaraan zie je hoe je paard kan veranderen, ik heb daar een heel mooi voorbeeld van lopen

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 19-03-12 20:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-03-12 20:43

Geplaatst: 19-03-12 20:43

hestejente klinkt enorm bekend.
ik hoef mijn pony ook niet te dwingen langs iets engs te gaan....dat werkt niet.
ik stap af en dan is het goed,hij volgt.
hij is heel gevoelig en ook enorm onzeker....heb lange tijd gedacht dat hij dominant was maar mijn instructrice wist ook te vertellen dat het vooral onzekerheid is.
zijn verleden ken ik niet,hij komt uit Hongarije,is geimporteerd.
heef wel aardig wat littekens dus misschien best wat gebeurd daar..dat kan ik niet nagaan helaas.
ik heb hem bijna 2 jaar nu.
ben bewust heel veel op de grond bezig,meer nog dan rijden...

het is inderdaad een soort waas. alsof hij door/langs je heen kijkt en je er niet bent.

het gebeurt vast niet 'ineens'nee dat geloof ik.
we doen veel longeren,dubbele longe,enkele longe,of juist los longeren,enge dingetjes oefenen(zeil,boompjes,hekken...),we wandelen veel...dat gaat meestal heel goed.
hij luistert goed op stem en met een zwiepend touwtje bijvoorbeeld krijg ik hem terug.
met wandelen loopt hij braaf mee. 'prr'is draf, en als ik mijn vinger opsteek en 'eh eh'zeg,dan remt ie al keurig af...
doen we allemaal aan halster of touwhalster.
rijden vaak bitloos,of barebackpad.(alleen buiten meestal bitje en zadel)

**Geplaatst**: 19-03-12 20:46

Re: Spanning en dan niet bereikbaar...

Geplaatst: 19-03-12 20:46

Heb je soms tijdens dat longeren of grondwerk ofzo ook momenten dat hij niet meteen reageert?

Bij die van mij was dat heel mooi te zien, bij vrijheidsdressuur .. Dan was ik met hem bezig en vroeg een voetje of z'n been hoog ofzo, en dan kreeg ik keurig een voetje of z'n been hoog. Andere been ook keurig, paar keer gedaan (was nog aan het oefenen dus dan doe je het wat meer ter bevestiging) en ineens vroeg ik en kreeg ik niks .. Dan keek ik naar mijn pony en dan was hij gewoon weg .. Dan ging ik even voor hem zwaaien en zeggen "[***], hier is het te doen, opletten" en dan zag je hem terugkomen, vroeg ik weer voetje en kreeg ik het weer meteen ...

De reden dat hij ineens weg was was waarschijnlijk omdat ik toch iets te lang doorging, en dan vond hij het saai worden ... Zo'n momenten zijn er hier best vaak (ok, nu minder, baasje leert er wel van

), hoe zit dat bij jou?

**Geplaatst**: 19-03-12 20:47

Geplaatst: 19-03-12 20:47

Ariebren schreef:
Wist je dat mensen dat ook hebben ??
Tijdens een examen helemaal verstijven en niets meer weten en doen.
Dieren kunnen zich afsluiten voor pijn, ben er wel eens jaloers op.
Maar niet elk paard zal "bevriezen"
Er zijn ook paarden die gaan "vechten" dus dwarsliggen en tegen stribbelen.
En daarnaast, vluchten is ook een reactie, of ze rennen naar huis, of ze gaan aan de kletter in de rijbak.

Precies.

Situatieschets: ik rijd over de weg en langs die weg is een weilandje met ezeltjes waarvan ik niet vermoedde dat ze zo eng zouden zijn. Dan krijg je: draafdraafdraafBATShestejente knalt voorop d'r zadel want paard staat ineens stil. Hestejente denkt: dom paard, het zijn maar ezeltjes en wil doorrijden. Drijven, tikje erbij. Paard flipt steeds erger. Aan de kletter richting stal, zaagzaagzaag (

) opdraaien, weer verder rijden. Weer bij dat weiland weer hetzelfde verhaal.
Oplossing: na draafdraafdraafBATS moet je afstijgen (hij staat al stil dus da's handig

) en als je naast 'm staat zucht paard diep: o gelukkig, daar ben je! Ja tuurlijk ben ik er. Kom maar, het zijn ezeltjes en ze hebben gekke oren maar we kunnen er wel langs. Uiteindelijk tölt paard mee: engengenggggg! Maar hij gaat wel mee. En dan kun je gewoon opstijgen en verder rijden.
Als je dat structureel zo doet zal het steeds beter gaan. En in plaats van letterlijk om de paar meter (ja, zo erg was het) eraf te moeten kun je op een gegeven moment weer bijna normaal rijden. Hij heeft me tot wanhoop gedreven hoor... heb 'm ook door mensen heen zien rennen, mensen over het erf zien sleuren... mensen die het wel even op zouden lossen...

TS, jammer dat je z'n verleden niet kent. Wat bij mijn paard heel goed werkt is 'm de hemel in prijzen als hij er eenmaal langs is. Goedzooooo, suuuuuuuperpaard! Briesbries.
Met dwang wordt 't in elk geval alleen maar erger...

Laatst bijgewerkt door Koper op 19-03-12 20:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-03-12 20:48

Geplaatst: 19-03-12 20:48

ja,klopt. kan hij ook hebben.....
ik noem hem vaak 'autistje',hahah(zeker niet denigrerend bedoeld overigens hoor).

probeer dingen altijd kort en 'leuk'te houden,en goed af te sluiten.

overigens vindt hij niet veel dingen eng.
soms blaast hij zich wat op en denkt dat hij een grote stoere hengst is (huppel,huppel).
als hij écht niet wil ga ik er af.
da's met name bij witte dingen(stenen enzo....)

**Geplaatst**: 19-03-12 20:56

Geplaatst: 19-03-12 20:56

Het heeft niets met het verleden te maken.
Het is een karakter eigenschap.
Ik heb jaren lang stagiares onder mijn hoede gehad.
En er zaten jongelui tussen die soms ineens konden bevriezen bij een wat moeilijker vraag.
Zelfs het sommetje van één plus één konden ze dan niet meer.
De remedie was;
Ff stoppen, bakkie koffie doen, en dan weer verder gaan.

**Geplaatst**: 19-03-12 20:58

Geplaatst: 19-03-12 20:58

Het lijkt inderdaad wel een beetje op autisme

Ik weet van mijn paard dat 't een vuurpaard is: korte concentratieboog, veel bevestiging nodig, gek op publiek. Als er publiek is is hij veel moediger

Maar je moet oefeningen (rijdend of aan de longe of met grondwerken) niet te lang doen, 1 of 2 keer per kant en veel afwisseling. Anders zakt hij inderdaad weg. Het is de hele tijd opletten geblazen.

Het heeft bij mij ook een jaar of 2 geduurd voordat 't echt goed begon te gaan

Wat me geholpen heeft is om de blogs van Carolyn Resnick te lezen, zij heeft een methode ontwikkeld waar ik veel uit haal wat goed aanslaat bij mijn rosje

Ariebren: een reactie is altijd een gevolg van karakter (persoonlijkheid) + de situatie. Als het paard niet "gehoord" wordt en dat lang genoeg aanhoudt, of bij learned helplessness, schakelt je paard bij het minste of geringste van 0 naar 100 als het 'm te veel wordt. 1 t/m 99 slaat hij over want die hebben 'm nooit wat opgeleverd.

Nomineer dit bericht ×