Geplaatst Ik heb sinds een jaar een ruin. Een geweldig lief dier, dat helemaal in mijn broekzak kruipt.
Ik heb dit paard een jaar geleden gekocht, hij stond op marktplaats onder L niveau, en kon met zijn eigenaresse mooi verzameld en nageeflijk lopen. (tot dusverre ik daar verstand van heb
).Ik heb dit paard uitgeprobeert, en meteen de eerste keer vlogen we in volle galop de bak door
Prima, moet wat inzitten! Ik vond het paard leuk overkomen kwa karakter, en hij leek me een leuke uitdaging!Eenmaal bij mij op stal, was het de eerste weken hopeloos..! Ik kreeg hem de weide niet uit. Alleen indien ik hem lokte met een emmer brokjes. Halster liet ik standaart om, gezien ik hem niet kon pakken..
Na veel grondwerk, en wandelen en knuffelen. Is hij omgeturnd in een geweldige knuffel, die het hardst naar het hek komt als vrouwtje aankomt
Meneer geeft inmiddels voetjes voor snoepgoed. Hij is nog steeds geen echte knuffelkont. Hij wil heel graag bij je zijn (Gaat echt tegen je aan staan, of legt zijn neus op je schouder), maar als je hem knuffelt dan snuift ie een keer en gaat verbaast een stapje opzij. Niet iets wat hij geweldig vind, dat geklef!
Het rijden gaat inmiddels ook goed. Althans.. Bij mij.. Ieder ander die erop gaat, daar gaat hij mee aan de haal. Zolang ze hem niet aan het werk zetten is het prima. Maar word hij aan het werk gezet (Op een nette manier, dus niks dwingend!) Dan raakt hij in paniek, en gaat contineu op zoek naar mij.
Ga ik de bak uit, dan is het hopeloos, dan blijft hij rennen en hinniken. Of hij gaat stilstaan en zet geen stap meer.
Blijf ik in de bak dan trekt hij contineu naar mij toe. Degene die erop zit moet vollop aan de teugels hangen wil hij mij niet omver lopen.
Nu is er in mijn omgeving tot nog toe niemand geweest die hem echt wilde oppakken. (Ik ben zelf zwanger). En dus aan grondwerk wilde beginnen. Mijn verzorgster rijdt hem als ik erbij ben. Dat gaat redelijk. Zij kan draven en galoperen met hem, en zelfs een sprongetje. Zolang meneer maar niets moeilijks hoeft te doen.
Vraagt ze hem de achterhand bij te zetten is het al mis om zo maar te zeggen.
Nu vraag ik mij erg af.. Waar komt dit gedrag vandaan? Wat gaat er in hem om dat hij zo reageert? Waarom trekt hij zo naar mij toe?
Inmiddels heb ik nu iemand gevonden die wel wil grondwerken met hem. Een vriendin die op precies dezelfde manier met paarden omgaat als ik. (Zij heeft het mij geleerd). Ik ben dus niet op zoek naar een oplossing voor mijn paard.
Ik zou alleen graag reacties horen van mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. En hoe zij dat aangepakt hebben. En hoe dit zou kunnen komen!
).
Maar als madam dan meemoet, dan staat meneer te bleren aan het hek. Maaahaaam!!! Laat me niet alleen 