Geplaatst: 29-12-11 20:52 
Eerst dacht ik dat het aan mij lag, dat ik de trigger was zeg maar, maar blijkbaar doet hij het ook als ik er niet ben. Zal het proberen kort te houden...
Sinds kort heb ik 2 pony's, 2 ruinen, [***] & [***]. Deze hebben eerst langs elkaar gestaan, ben met hen samen op stap geweest, ze hebben eens in de piste gestaan etc. etc. Ging allemaal prima. Dinsdag besloten dat ze misschien wel samen konden op de weide, dus verbouwingswerken gedaan en ze stonden samen. Dit ging echt super, meteen uit elkaars hooibak eten, samen hooi knabbelen, beetje rondhangen, no problem.
Maar een paar uur later kwamen de eerste tekenen al. [***] ging eens naar de draad, want daar stond de buurmerrie van [***] en die kende hij nog niet. Dus ze staan beetje te ruiken (ik was aan de andere kant bezig) en ik hoor ineens een gekwiek en lawaai. Ik kijk op, is [***] gewoon vol op [***] aan het inrammen. [***] verdedigde zich wel maar hij kon het gewoon niet halen, 5, 10, 20 bokken, die hoeven steeds keihard tegen elkaar, ik kon het niet meer aanzien en heb eens hard "ey" geroepen, waarop [***] meteen stopte. Hij heeft dan nog een tijd langs de draad heen en weer lopen flemen en verder is er nog weinig gebeurd. 's Avonds met eten geven heb ik geen problemen gehad.
De volgende dag (gisteren dus) bleek het ook goed te gaan 's morgens, maar toen ik 's avonds aankwam begon [***] te jagen. Gewoon de hele tijd [***] wegjagen, vanuit het niets, vanaf de andere kant van de weide. Niet leuk om te zien. Wel reageerde [***] op mij, want op een bepaald moment wilde hij gaan maar ik stond er tussenin en toen bedacht hij zich en kon ik hem ook gewoon wegsturen enzo. Op dat gebied is er echt geen probleem, ik heb duidelijk de leiding als ik in de buurt ben (en vanop afstand ook, als ik hard genoeg kan schreeuwen
). Nadat ik klaar was met mesten heb ik eten gegeven en was er niks meer aan de hand.Vandaag ... kom ik aan de weide en zie ik dat mijn paddock paradise half in duigen ligt. Een houten hoekpaal gewoon uit de grond, die lag een paar meter verder, draad stuk, mijn poorthengsel lag apart een stuk verder, prikpaaltjes krom en een stuk af. Leek alsof er een orkaan langsgeraast was. [***] kwam meteen naar mij toe maar ik was te
om echt veel te reageren. Contact gezocht met de pensioneigenaresse en ik denk dat ik weet wat er gebeurd is. Heel waarschijnlijk hebben ze bij de schuilstal gestaan, is [***] op hem afgevlogen, is hij volle vaart vertrokken, heeft hij z'n bocht naar rechts willen nemen maar heeft deze verkeerd ingeschat en is gewoon vol op de paal geknald. Gelukkig geen verwondingen. Want dat is het probleem .. [***] is blind aan 1 oog .. [***] is rechts blind ... En [***] is een ex-manègepony die nooit echt paard heeft kunnen zijn, en ik wil hem nog een aantal jaren een leuk leven geven. Maar op deze manier lijkt me dat niet mogelijk, met zo'n jager .. Rust heeft hij momenteel niet, hij is constant op z'n hoede en zodra [***] iets teveel zijn richting uit beweegt gaat hij op de loop. Gaat dit ooit over gaan? Moet ik het nog een tijdje aankijken? Hoelang? Of moet ik hem dat niet aandoen en ze gewoon weer naast elkaar zetten? Dat ze wel contact kunnen zoeken moest er behoefte zijn, maar dat ze verder gewoon hun eigen stuk weide hebben. Wat moet ik doen?
[***] .. tja .. een geval apart. Kreeg vandaag de vraag van de pensioneigenaresse of het geen klophengst was, want hij gedraagt zich echt als hengst. Blijkbaar ook naar mij toe, volgens de pensioneigenaresse. Hij is laat gecastreerd, dat is een feit (was 4 jaar) en hij heeft zich nooit sociaal kunnen/moeten gedragen (vanaf afgespeend zijn tot een jaar of 8 denk ik heeft hij altijd alleen gestaan). Is het misschien gewoon hopeloos? Of zou het toch nog kunnen goedkomen?
Het jagen is echt niet leuk om te zien, echt niet
Gewoon vanuit het niets en zelfs vanaf de andere kant van de weide, oren platter dan plat, tanden ontbloot en gaan met die banaan. Zonder aanleiding, echt zonder aanleiding. Ik zie geen aanleiding en de pensioneigenaresse ziet die ook niet, lijkt me sterk dat we er beiden niks van kennen. Als het nu met eten zou zijn, of als [***] in z'n buurt zou komen als hij dat aangeeft niet te willen, dan zou ik het allemaal nog begrijpen. Maar als er eten is dan gaat het juist goed, het is als ze beiden voldaan zijn dat het spelletje begint .. En ik vind het echt niet leuk 
Wat moet ik doen?
Ik heb gewoon schrik... Schrik dat [***] geen rust krijgt, dat hij hem eens niet gaat zien aankomen en dat er dan gewonden vallen. Schrik dat hij zich op een bepaald moment toch gaat verdedigen in plaats van weglopen, want [***] stopt 9/10 niet voordat de andere afdruipt (en in wat voor staat wil ik niet weten), schrik dat [***] op een bepaald moment gaat doorkrijgen dat [***] hem niet langs rechts ziet komen ([***] is echt veel te slim), schrik dat ... Naja, ik heb gewoon schrik voor [***], maar tegelijk wil ik wel beiden een vriendje gunnen en zou het zo leuk zijn moesten ze gewoon samen kunnen staan ...
In principe kan ik er dan wel in daglicht naartoe en dat is toch wat makkelijker dan zoals nu in het donker 
Gelukkig was ik er toen niet bij, maar de rit erna ben ik wel mee gegaan en toen is het serieus uit de hand gelopen. Gelukkig niks echt gebeurd, maar er had zoveel kunnen gebeuren. Die hengst was niet vergeten wat er gebeurd was, en [***] ook niet, en toen die hengst de ruiter wist af te werken gingen de poppen aan het dansen 
) dus dat kan ik nog aanvaarden. En ook was het die keren gewoon oren plat en een goede beet zijn richting uit, niet meer het echt er achteraan jagen.
