Dit voorjaar heb ik mijn toen nog 3 jarige paardje licht zadelmak gemaakt.
Ook is hij een weekend meegegaan naar de zee, van jongs af ook heel wat wandelingen aan de hand gemaakt ( schrikt echt van niets!), trailerladen ging als een fluitje van een cent: hij liep er van de eerste keer op...
enfin een droom van een paardje met een heerlijk karakter
Nu staat hij sinds half augustus terug 24/7 in het weiland met 2 andere paarden en het is de bedoeling dat dit zo blijft tot zeker na de winter. Zo kan hij nog wat doorgroeien en ook de indrukken van het zadelmak maken rustig laten bezinken.
Gisteren was het plan hem uit de weide te halen en een kleine wandeling te maken naar de nabijgelegen stalling van vrienden om zijn manen ed een beetje bij te werken.
Ik kreeg hem tot bij de draad en verder wilde hij dus niet. Hij wilde gewoon de wei niet uit...!?
Na een uur proberen is iemand komen helpen en mits een flinke duw tegen t achterste kreeg ik hem toch de wei uit. Vanaf dan heerlijk ontspannen kunnen wandelen. Keek nog niet om naar zijn weigenootjes die hij moest achterlaten terwijl zij zaten te roepen naar hem. Dus het heeft volgens mij niks met de anderen achterlaten te maken.
Overigens is het ook meer een leiderstypje : aan de zee was hij echt de benjamin maar heeft vaak op kop gelopen, van niks schrik...
Hoe pak ik dit t beste aan?
Ik was van plan dit nu dagelijks toch te gaan oefenen : hem uit de wei halen, kort wandelingetje maken en terug de wei inzetten.
, maar misschien was had hij even schrik/aarzeling gekregen en omdat hij dan gisteren nadien zo ontspannen was lukt het vandaag (en morgen enz..) van zelf?

), daar geniet hij echt van. Ik ben helemaal niemand die graag beloont, maar als ik hard gewerkt heb, is een lekkere beloning achteraf wel een leuke aanmoediging om de volgende keer met goede moed te starten.