Bokt.nl

marygoround schreef:

En mocht ze weer gaan hangen, juist niet op haar neus slaan, maar richting haar kont lopen/drijven. Liever dat ze ietwat naar voren schiet dan dat de kettingen losschieten. Verder zou ik haar voorlopig niet vastzetten of zelf vasthouden/iemand haar vast laten houden en inderdaad begeleiding zoeken. Een paard dat gaat hangen is iets waar je hulp bij kan gebruiken.

Hoe weet je overigens zo zeker dat het paard zo reageert omdat ze moet werken? Is er niets iets gebeurd waardoor ze zich niet prettig voelt als ze vaststaat of in paniek raakt door de wasplaats zelf? Wat gebeurd er als je haar ergens anders gaat poetsen? Misschien zou je dat uit kunnen zoeken.

callum schreef:

Kirsten_Ches schreef:

voor dat halster doortrekken heb ik wel een oplossing wij hadden ook een haflinger die dat deed en toen hebben we zo'n koeien halster bij de welkoop gekocht in het begin begon ze heel hard te trekken maar er gebeurde niks en sindsdien trekt ze nooit meer

ja das wel leuk maar dan loop je wel het risico dat ze haar nek beschadigd of haar wervels of haar rug door de enorme kracht die erop komt te staan.
ik zou inderdaad hulp zoeken en haar even niet meer vast zetten. laat haar rustig wennen en misschien is ze mentaal nog niet klaar om zo vaak bereden te worden. msischien idd vaker alleen maar poetsen en knuffelen of wandelen en minder rijden? ik weet niet hoe vaak per week je haar rijd en hoe lang per keer? veel sterkte met haar en heb vooral veel geduld bij een jong dier. het draait om vertrouwen.

Hawaii schreef:

Een Mérens valt onder de karakterpaarden en zij doen heel veel op vertrouwen.
Vertrouwen in de persoon die ze verzorgt en rijdt, maar ook in de situatie.

Hebben ze - en dan vooral de merries - er geen vertrouwen in, dan gaan ze terug op hun instinct en zal elke opvoeding wegvallen.

Deze paarden lopen 's zomers nog steeds in kuddes van 40 merries met veulens en een hengst in de bergen van de Franse Pyreneeën. Daar moeten ze zich maanden redden en op hun eigen instinct en gevoel alles doen. Af en toe zal de eigenaar of fokker zijn kudde bezoeken, maar het is daar zeer ruig.
De merrie die de groep leidt heeft een soort van grote koeienbel om haar hals en de hengst zal de kudde bewaken en erachter aan lopen.
Vooral merries zijn heel erg afwachtend bij vreemden en dit duurt dus lang om dit verandert te krijgen.

Een paar keer verzorgen of rijden is dus niet voldoende om het vertrouwen te krijgen. Daar gaat bij dit ras soms maanden (6 tot 10 maanden) overheen voordat je als mens merkt dat ze dingen voor jou gaan doen - ook al vinden ze het heel moeilijk. Daarvoor zullen ze ook wel veel doen, maar vaak met de rem erop. Ook hebben deze paarden veel tijd nodig om om te schakelen naar een nieuw huis. Zeker als ze daarvoor alleen bij de fokker of lang op 1 adres hebben gestaan.
Ze laten het niet merken in druk gedrag, maar trekken zich terug en sluiten zich af voor alles om hen heen. Dit ras laat zich niet overdonderen of imponeren; dat zou namelijk gevaarlijk zijn als dat in de bergen zou gebeuren.
De Mérens staat nog heel dicht bij de natuur en gedraagt zich daar ook naar.

Ik heb zelf een merrie die op 3 jarige leeftijd zadelmak is gemaakt op een vriendelijke manier, maar toch trok zij dit niet en kwam zij daarna een maand in de wei niet meer naar ons toe en konden we haar ook niet pakken. We hebben haar met rust gelaten en na die maand was het over en stond ze gewoon weer vooraan als wij er waren. Dit paard heb ik vanaf veulen en zij kent ons dus goed. Zo zie je maar, dat een nieuwe situatie het contact heel anders maakt.

En vergeet niet, dit ras is laat rijp - nog niet zo zeer in het lichaam - maar vooral tussen de oren.

Met veel geduld en de opties hierboven genoemd - van zelf vasthouden in plaats van vastzetten etc. - kom je, denk ik, een heel eind.
Maar dan ook echt met heel veel geduld. En natuurlijk hulp van volwassen en ervaren mensen.

Ik wens je veel succes en heel veel plezier met deze merrie.