.Het zit zo.
In de zomer komt mijn 28 jarige welsh merrie altijd in de ponywei te staan.
Hier staat zij nu samen met negen andere pony's.
Mijn merrietje heeft een groot deel van haar leven alleen gestaan en heeft volgens mij dan ook nooit geleerd voor haar zelf op te komen.
Tot vorig jaar ging het nog wel. Toen had ze nog twee pony's aan wie ze zich een beetje op kon trekken.
Dit is echter veranderd, deze pony's zijn beiden geblesseerd en komen niet in deze wei.
Nu is mijn pony echt de onderste in de rang en zo gedraagt ze zich ook.
Ik heb nog niet gezien dat ze echt opgejaagd werd, maar ze wordt wel steeds weg gejaagd bij het voer.
Het weiland is heel lang, 250 meter minstens, maar niet zo breed, 30 meter denk ik.
Dat ze wordt weggejaagd bij het voer is nu niet zo'n probleem, er staat door de hele weide nog genoeg gras.
Echter heb ik het idee dat mijn pony zich steeds aangevallen voelt.
Als er maar een andere pony aankomt lopen op 40 meter afstand, loopt ze al weg, terwijl deze pony nog niet eens in de buurt is.
Nu is het zo dat ze al een paar lelijke bijtwondjes heeft.
Ook gaat ze als ze op stal is steeds liggen.
Betekent dit dat ze geen rust heeft in de wei?
Zouden jullie haar laten staan?
Het is natuurlijk fantastisch dat ze daar kan staan met "vriendjes" en obeperkt ruwvoer heeft.
Het alternatief is een klein weitje naast deze wei.
Hier staat echter weinig gras en hier zou ze dan alleen staan.
What to do?
) ook al niet mee overweg.