Even een update voor de geinteresseerden:
We hebben besloten om het nog een week aan te kijken en het lijkt ineens wel een heel stuk beter te gaan. Ze gaat in haar box of bij het hek van de wei braaf achteruit op stemaanwijzing, is nog wel wat onstuimig maar draait keurig terug aan het eind van het touw en laat zich braaf poetsen. Achterhoeven is nog problematisch, maar dat hebben wel meer paarden. We blijven gewoon proberen.
Ik heb ook de smid gesproken die haar al 15 jaar bekapt. Hij beaamde, dat ze niet bij paardenmensen vandaan komt en dat ze eerder 'verzogen' is als 'erzogen': zoiets als 'gereden' en verreden', maar dan in de opvoeding. Tijdens het bekappen werd ze altijd zoet gehouden met een emmer krachtvoer, ik bedoel maar....
Zijn eerste karakterisering was, dat het een 'vrijheidslievend' paard is. Ik vind dat dat met de wijze van houden te maken heeft, maar dat terzijde. Zijn advies was streng voor dit paard te zijn en zonodig met zweepje te corrigeren als ze zich misdraagt. Dit heb ik direct uitgeprobeerd en wel bij het naar voren slaan als je haar buik poetst. in één hand de borstel en in de andere een zweepje, waarmee ik onmiddellijk een ferme tik op haar been gaf zodra ze naar voren trapte. Dit heb ik precies 3x moeten doen en vanaf dat moment is ze zo mak als een lammetje als ik haar buik poets. We zien dus wel duidelijk vooruitgang en dat heeft ons doen besluiten haar deze winter rustig aan ons te laten wennen. Het is natuurlijk ook niet niks als je ergens 16 jaar lang hebt gestaan, met 16 jaar lang dezelfde 'verzorger'. Verder ligt ze nu te slapen in de stal sinds een paar dagen en ik vermoed dat ze ook stikchagrijnig werd van het staand slapen, dat hoor je wel vaker.
Al met al dus best positief, terwijl ik al op het punt stond om haar terug te brengen want ik was er echt klaar mee. Maar we zien dat ze haar best doet en steeds rustiger wordt, dus geven we haar het voordeel van de twijfel.
In elk geval bedankt voor jullie licht op de zaak!