Sinds kort sta ik op een nieuwe stal. Bevalt super, perfecte zorg en fijne sfeer.

Alleen lijken de merries hier nogal last te hebben van hun hengstigheid, met name de mijne. Er staan er vier, waarvan er drie vrij heftig hengstig zijn. Met name de mijne, hoewel ze dit altijd al heeft gehad.
Maar op haar eerste stal stond ze winters naast een dominantie merrie en zat ze niet zo goed in haar vel. Nooit problemen gehad op stal, want bij de minste reactie werd het 'gecorrigeerd' door het andere paard. Daar was het ook maar een halve wand, dus konden ze beter contact hebben met elkaar.
Toen zijn we verhuisd naar een andere plek, waar ze die winter niet heel veel last heeft gehad. Wel stond ze voor het eerst naast 2 ruinen, en kon ze nogal aanwezig zijn wanneer de ander wel aandacht kreeg. Tijdens de hengstigheid kon in haar ook niet echt op het pad poetsen, want wanneer er een ruin langs kwam, begon ze te piesen.
Nu weer verhuisd naar een andere stal, waar ze duidelijk heel goed in haar vel zit. Ze stonden tot voor kort nog 24/7 buiten met een andere merrie. Beide dames leken elkaar wat op te fokken met de hengstigheid, maar waren verder totaal niet naar tegen elkaar. Wel leek het bij mijn merrie nog wat meer dan normaal.
Nu staan ze 's nachts binnen en lijkt ze in haar, hopelijk, laatste hengstigheid van het jaar te zitten. Overdag staat ze buiten met haar grote vriend een ruin, waarbij ze iets lager in rangorde staat. Met hem valt het piesen heel erg mee.
Maar vorige week reageerde ze met binnenhalen heel erg op de andere ruinen op stal. Een paar keer flinke plassen op het gangpad moeten opruimen. Was puur vanwege de andere ruinen, niet omdat ze nodig moest.
Nu staat ze naast haar grote vriend en een andere merrie. Die kent ze alleen van door de tralies, verder niet meer in het weiland gestaan. Met deze dame (die er ook wat van kan) loopt ze af en toe heel erg te piepen en brullen. Beide zijn ze hengstig op dit moment en die andere merrie vind andere paarden naast zich niet zo fijn. Mijne voelt zich duidelijk erg goed op haar plek en loopt ook wel wat uit te dagen. Jammer alleen dat de staleigenaar best schrikt van het geschreeuw 's nachts.

De hengstigheid is hopelijk bijna over en de laatste van het jaar. Verder heeft ze er niet echt last van, dus extreme ingrepen vind ik onnodig. Maar iemand een tip om deze dames wat prettiger met elkaar om te laten gaan? En misschien een tip om de hengstigheid wat af te flakken?

Zomers staat ze gewoon 24/7 buiten, het gaat dus puur om deze paar natte maanden waar ze 's nachts binnen staat.

Moeten we anders de dames gewoon eens los kennis met elkaar laten maken? Of zal dit nog heftiger verlopen?