Het gaat hier om een shetlander, die zich niet gedraagd als een shet, Het is een 4 ,5 jarige ruin. genaamd Xander van de Nijman hij is ruim 1 meter hoog.

het is best een luxe beestje loopt makkelijk aan de teugel en reageerd goed op hulpen, heeft ouders met 1e premie, maar is als grasmaaier aangeschafd. tot ik die pony's ging verzorgen (hij en 3 andere shets) is er dus bijna niks mee gedaan. ik kan alles met ze doen wat ik wil.

Ik heb hem zelf ingereden, hij was toen 2.5 dat was omdat de eigenaar zei dat hij 3 was en heb hem toen een jaartje op rust gedaan,
zo konden zijn spieren en botten herstellen als ze uberhaupt beschadigd waren.

Karakter: Super eenkennig, ik kon er alles mee maar vreemden lagen er in 5 minuten af, toen ik begon met verzorgen kon hij alleen aan een halster lopen, borstelen etc. kende hij niet en was trouwens doodsbang voor borstels, ik heb zijn vertrouwen gewonnen, en ben met hem gaan wandelen (wei ligt in het bos) en zo werd hij verkeersmak, ik heb hem toen puur recratief ingereden op mijn eigen manier,
dat is zegmaar veel op stem, zit en sturen met je pinken, hij kan supergoed springenn en ik kan met een halster en touwtjes in rengalop door het bos, zo'n speciale band hebben wij.

ik heb een jaar helemaal niks met hem gedaan door omstandigheden, mij zusje (7 jaar, durft veel rijd 1 jaar en rijd goed en netjes) rijd hem nu, ze heeft er nu 4 keer opgereden en het gaat steeds beter maar hij moet gewoon anders gereden worden dan manegepony's en dat vind mijn zusje niet zo prettig en wil het op haar eigen manier doen. Ik wil niet dat hij als een manegepony word hij accepteerd mijn zusje nog niet helemaal als ruiter, hij bokt ook zo heel af en toe bij mijn zusje en dat heeft hij bij mij nog nooit gedaan, behalve een keer een vrolijke jippie ja jee bok in rengalop. maar dat word als steeds minder.

Mijn zusje is er een keer afgevallen en is daardoor wat angstig geworden, en de pony heeft teveel energie, ik longeer hem voor die tijd altijd even. Hij is erg schrikkerig en verschikkelijk onderdanig, hij loopt nieteens uit zichzelf door een hek naar de andere paarden of naar eten. Buiten het rijden om kan me zusje het prima met hem vinden en is het een knuffelbeest, maar dat verdwijnd zodra we gaan rijden. hij houd van een goede rengalop maar dat kan gewoon niet want me zusje houd hem niet, het probleem is nu dat mijn zusje hem niet aankan en hem niet vertrouwd onder het zadel.

Het niet aankunnen gaat steeds beter, en daar valt op te trainen. Maar het vertrouwen van beide kanten, is het groostse punt.
Want die eenkennigheid is door een goede ruiter wel te overbruggen met het rijden maar voor een kind van zeven niet.

kunnen jullie mij helpen mijn shet van die eenkennigheid onder het zadel af te helpen (ik ben echt de enige die er wat mee kan) en mijn zusje meer zelfvertrouwen te geven. mischien met oefeningen?

Ik ga vanmiddag een stukje filmen, ik hoop dat het dan beter gaat!
het is voor mij de liefste pony ter wereld, ik heb nog nooit zo'n goede band gehad met een pony.