Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-04-10 09:10

paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 29-04-10 09:10

Ik heb een jong paard, ik heb hem vanaf dat hij 5 maanden oud is. Hij wordt in juni 5. Hij is heel braaf in de omgang, luistert keurig en ook onder het zadel is hij braaf. Niks mis mee eigenlijk.
Nu hoor ik wel eens dat hij te gericht is op mij. Hij luistert naar mij heel braaf, maar wil een ander nog wel eens overlopen bijvoorbeeld. Als ik bij een open hek van de weide sta, dan stopt hij braaf en bij een ander probeert hij er lomp langs te gaan bijvoorbeeld. Als een ander op hem rijdt en ik ben in de buurt, blijft hij te veel de aandacht op mij houden. Hij wordt dan niet strontvervelend, maar iets lastiger te rijden. Hij vertrouwd mij voor de volle 100% en zoekt als ik er ben de bevestiging bij mij.

Ook met het schrikparcours, ik kan alles met hem doen. Bij de U tunnel, nam de instructie het even over. Dan wordt hij onrustig van het wisselen van de wacht en zoekt bevestiging bij mij. De instructrice heeft hem ook ingereden en hij luistert naar haar verder ook geweldig hoor. Maar het is wanneer ik in de buurt ben, hij bevestiging bij mij blijft zoeken.

Is hij te veel op mij gericht? Ik ondervind er in mijn omgang met hem verder geen hinder van, met rijden tot nu toe ook niet. Maar ik hoor het de laatste tijd vaker, dat hij op mij te gefocussed is, dat hij daardoor minder op eigen benen gaat staan.
Als dat het geval is, wat kan ik daar eventueel aan doen? Een ander meer met hem laten rijden of omgaan?

**Geplaatst**: 29-04-10 13:28

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 29-04-10 13:28

Zo lang jij en de mensen die wat met je paard moeten er geen hinder van ondervinden is het niet té, lijkt me. Mocht je er toch mee aan de slg willen gaan lijkt me dat het zou moeten verbeteren door juist andere mensen veel met je paard te laten doen, of jij er nu bij bent of niet

**Geplaatst**: 29-04-10 16:49

Geplaatst: 29-04-10 16:49

Wat voor ras is je paard? Want ook dat kan meespelen? Arabieren bijvoorbeeld kunnen de neiging hebben om zich aan 1 baas te binden en wanneer de band goed is gaan ze voor die baas door het vuur.
Je paard ziet in jou duidelijk de leider en heeft je hoog in zijn vaandel staan. Hem maakt het niet uit hoe groot de kudde is, er kan maar 1 leider zijn en dat ben jij volgens hem. En dan gaat er ineens iemand anders op zijn rug terwijl jij er wel bent? Da's even schrikken voor jouw brave borst die zo zijn best doet voor je! Een ander die hem rijdt zal ook eerst even moeten laten zien ook een goede leider te zijn. Ik hou wel van paarden die niet iedereen zo maar klakkeloos op hun rug accepteren. Er zijn genoeg robotjes op de wereld toch?
Het zou iets anders zijn wanneer je paard de hele boel afbreekt, in paniek raakt en alles doet om maar bij jou te komen... Ik denk dat je dan kunt spreken van TE gebonden.
Misschien ziet tie je iets te veel als mama, maar dat was je ook voor hem vanaf 5 maanden. Hahaha duidelijk dat je veel tijd in hem gestopt hebt maar hij is niet verwend. Hij is gewoon gewend aan een goede kwaliteit band en doet het niet voor minder.

Hier in Texas zie je dit gedrag regelmatig, paarden zijn hier erg puur en hebben het zo door wanneer je niet thuis bent in paardengedrag, nemen dan vaak direct de leiding over. Ik heb een een paar maanden geleden een paard gereden van een trainer van Native American afkomst. De man zelf reed op zijn andere paard. De eerste meters waren pittig en ik moest hard werken, want het paard was liever bij zijn baas en wordt niet vaak door anderen bereden. Maar het kwartje viel snel en ik heb echt een waanzinnig fijne trailride gehad. Zo'n paard dat werkelijk tot in alle puntjes getraind is, da's wel ff wat anders zeg!!!

**Geplaatst**: 29-04-10 21:20

Geplaatst: 29-04-10 21:20

Dit is em

2, hengst en arrogant
Afbeelding

en nu

Ik zelf heb er idd helemaal geen last van, maar vind het soms vervelend voor anderen, maar ik kan er ook niet bijster veel aan doen, heb ik het idee.
Vroeger zocht hij bij mij bescherming, wanneer hij wat angstig was voor een ander paard, maar hier heb ik nooit veel op gereageerd, omdat dat soms gevaarlijke situaties op kan leveren. Dat vond ik lastig, want wegsturen vond ik ook weer niet kunnen. Uiteindelijk heeft ie dat zelf opgelost, moest ook wel, want ik sta niet 24 uur per dag in de wei

Als ik kom, dan rent hij naar het hek, na het werk gaat hij met tegenzin weer de wei in en hij blijft net zo lang bij het hek wachten tot ik uit het zicht ben, heeft hij ook altijd al gedaan.

@Jua, gaaf zeg. Rijden in uitgestrekt Amerika is wel wat anders dan hier, dat wil ik ook nog eens. En dan ook nog met een native trainer. Je hoort daar nooit iets over. Hebben zij nog speciale trainingstechnieken?
Ik heb alles wat los en vast zit gelezen over native americans en ook wel mee geschreven. Maar over natives en omgang met paarden, kan je niet bijster veel vinden.

**Geplaatst**: 29-04-10 22:21

Geplaatst: 29-04-10 22:21

WAT EEN PLAATJE!!!! Daar word je toch per direct verliefd op!!!

Heerlijk als tie zo graag bij je in de buurt is. Moet een koddig gezicht zijn. Mijn ruin is net zo en die is 6 en ik heb hem een jaar. Wanneer ik klaar met werken ben dan blijft hij net zo lang bij me in de buurt tot ik de wei verlaat. Ook gaat hij op eigen initiatief de round pen in. Of staat hij bij de opening te trappelen wanneer ik met mijn een van mijn andere paarden aan het werk ben. Laat ik dan het andere paard los dan gaat hij de round pen in alsof hij wil zeggen NU IK HE!!! Zonder opdringerig te zijn trouwens. Hij werkt gewoon graag.

Texas is echt een paardenparadijs. Ik heb hier zo veel geleerd over paarden... En leer nog altijd... Je moet je voorstellen dat cowboys hier met drie jaar al kunnen paardrijden zo als in Nederland kids al vroeg leren fietsen. Paarden wordt er echt met de paplepel ingegoten.

Over de training van de Natives, het is wat aan de harde kant. Een manier om een paard in te rijden is... Ze brengen het dier het water in tot de benen helemaal onder zijn, gaan erop en laten het dier tegen het water vechten totdat de bereider geaccepteerd wordt.
En zo hebben ze meer technieken en foefjes.
Het verschil zit hem voornamelijk in de denkwijze. De trainer die ik ken is streng en hard voor zijn paarden. Vergis je daar niet in!
"What did you do for me today" en als het resultaat volgens de trainer niet voldoende was, dan liet de trainer het paard doodrustig op zijn eten wachten terwijl de anderen lekker stonden te smikkelen. Ik hou daar niet van.
Hij beloont zijn paarden minimaal met een klopje op de hals, veel meer affectie heb ik niet gezien. Zo leert hij de paarden dat ze heel laag in de rangorde staan. Knuffelen doen ze met elkaar en wanneer ze te veel aan elkaar hechten dan haalt hij ze uit elkaar.
De man weet ontzettend veel van paardengedrag en heb ik veel van hem geleerd. Maar pas het liever op mijn eigen manier toe.
Zijn paarden hebben een onwaarschijnlijk soepele draf, echt je komt geen milimeter uit het zadel en ik vroeg hem hoe hij dat voor elkaar gekregen had? Hij vertelde dat hij dat oa deed door zonder zadel te draven. Het paard past zijn gang aan zodat je minder op de rug bonkt. De man kan trouwens onwaarschijnlijk goed paardrijden. Een van zijn nieuwe paarden is vijf jaar en men heeft geprobeerd het dier in te rijden maar dat is niet gelukt, hij heeft het dier een paar maanden en was op dat moment bezig het dier aan het zadel te wennen. Over een maandje gaat hij rijden... Hij heeft geen water in de buurt, dus wat hij ging doen is gewoon de prairy op waar geen verkeer of hekken ed zijn... Erop zitten, paard loslaten en gaan... Hij zei dat het dan meestal een paar keer bokken is en dan vooral flink galoperen. Het enige wat hij doet is zorgen dat hij erop blijft zitten tot het paard rustiger wordt. Ik heb hem met een open mond aan staan kijken en vroeg me erg af of hij een geintje maakte. Maar nope, was serieus...

Mijn vriendin heeft een paard dat nu en dan wat problemen geeft en ze wil de trainer vragen om haar paard eens onder handen te nemen. Ze is Texaans en doorgaans ook wat harder voor haar paarden. Zo had ze een nieuwe ruin voor het eerst aan het halster, het dier had meer aandacht voor de omgeving en liep te dicht op haar, liep bijna over haar heen. Ze bedacht zich geen moment, draaide zich om een trapte het dier met een hoge karate trap op de borst. Het had direct resultaat, maar ik zou het nooit doen. Volgens haar is het wat de paarden ook bij elkaar doen.
Zo zou ik de Native trainer dus ook niet aan mijn paarden laten komen. Ze weten trouwens dat ik er anders insta en zeggen me lachend dat ik IN LOVE met mijn paarden ben... Enne... Ik vrees dat ze gelijk hebben

**Geplaatst**: 29-04-10 22:33

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 29-04-10 22:33

ik heb ook een paard wat gyga op mij gericht is. mensen zeggen tja erg vervelend moet je niet zo doen maarja ik zie niet in waarom niet. verzorg hem zelf rij hem zelf hij hoeft alleen voor mij te werken niet voor iemand anders. ik ben ook zn baas. daarbij zal hij niet te koop komen en kan mn vader hem ook buiten/binnenzetten en voeren enz als het nodig is. en als ik mn been breek zal ik er een week niet opzitten ofzo tja dan heeft hij lekker vakantie. ik vind het juist een voordeel dat mn paard zo aan mij plakt zeg maar.

**Geplaatst**: 30-04-10 00:07

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 30-04-10 00:07

Ik ben het wel eens met wat Jua zegt. Een nieuwe berijder moet natuurlijk zijn positie als leider eerst verdienen. Dat lijkt me normaal. Dat is op zich ook geen probleem.

Ik zou wel zorgen dat de mensen die je paard uit de wei moeten halen enzo niet omver gelopen worden. Die mensen kun je misschien uitleggen wat jij doet om je paard te laten luisteren. Des noods eerst met jou erbij en later ook als jij er niet bij bent.

Ik vind dat een paard niet persee als een hondje achter iedereen aan moet lopen en naar iedereen moet luisteren. Maar hij moet wel een beetje respect hebben voor mensen. Hij mag dus nooit over ze heen lopen en moet ook door andere mensen dan jij zelf te verzorgen zijn.

**Geplaatst**: 30-04-10 00:15

Geplaatst: 30-04-10 00:15

Helemaal mee eens. Denk ook dat je je als mens moet beseffen dat wanneer je een wei betreed dat je daarmee zegt "hello jongens, ik wil onderdeel van jullie kudde zijn en niet zo maar een onderdeel maar de leider"
Niet accepteren dat een paard over je heen loopt en daar direct op kunnen reageren hoort ook bij ervaring hebben met paarden. Wanneer je mede paardenliefhebber deze wijsheden nog niet in de vingertoppen heeft dan leer je dat elkaar... Toch?

**Geplaatst**: 30-04-10 00:26

Geplaatst: 30-04-10 00:26

Aurora3 schreef:
Ik ben het wel eens met wat Jua zegt. Een nieuwe berijder moet natuurlijk zijn positie als leider eerst verdienen. Dat lijkt me normaal. Dat is op zich ook geen probleem.

Ik zou wel zorgen dat de mensen die je paard uit de wei moeten halen enzo niet omver gelopen worden. Die mensen kun je misschien uitleggen wat jij doet om je paard te laten luisteren. Des noods eerst met jou erbij en later ook als jij er niet bij bent.

Ik vind dat een paard niet persee als een hondje achter iedereen aan moet lopen en naar iedereen moet luisteren. Maar hij moet wel een beetje respect hebben voor mensen. Hij mag dus nooit over ze heen lopen en moet ook door andere mensen dan jij zelf te verzorgen zijn.

Ben ik helemaal met je eens hoor. Zodra ik erbij sta doet hij ook niet vervelend. Ik denk dat degene die hem uit de wei haalt, zelf ook leiderschap af moet dwingen, dat kan ik niet voor diegene doen. Men weet wat ik doe, eigenlijk niets, want hij doet het bij mij gewoonweg niet. Ik heb niets in mijn hand, ik zeg niets, hij stopt gewoon. We zijn op cursus geweest en nu hebben we hem geleerd dat zwiepen met een touw en stembegruik betekent, dat hij moet stoppen. Preciese handeling is bekend. Nu gaat het wel wat beter.
Hij is mij als 2 jarige een keer er vandoor gevlogen de wei in, met halstertouw en al, hij ging er op staan, vloog bijna over de kop, halstertouw sloeg om de benen, paard in paniek. Daar is hij zo van geschrokken, heeft het nooit meer gedaan. Dat was dus zonder mijn toedoen.

Het is verder allemaal geen drama hoor. Ik hoor alleen de laatste tijd van meerdere mensen dat hij zo op me gefoccussed is en dat het vooral voor hem vervelend is, omdat hij dan niet op eigen benen zou kunnen staan?

@Jua,
Het zou idd ook niet mijn manier zijn. Maar toch leer je vaak wel dingen in die methodes. Maar meer in inzicht in paarden, welke je dan weer kan toepassen in training op je eigen manier.

**Geplaatst**: 30-04-10 00:40

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 30-04-10 00:40

Citaat:
Zodra ik erbij sta doet hij ook niet vervelend. Ik denk dat degene die hem uit de wei haalt, zelf ook leiderschap af moet dwingen, dat kan ik niet voor diegene doen. Men weet wat ik doe, eigenlijk niets, want hij doet het bij mij gewoonweg niet. Ik heb niets in mijn hand, ik zeg niets, hij stopt gewoon.

Ja okee, maar je kunt andere mensen zeggen hoe jij zou reageren als ie wel iets doet wat niet mag. Het is voor het paard ook duidelijker als andere mensen op dezelfde manier reageren als jij.

Om je paard trouwens zelfstandiger te maken zou je ook eens kunnen proberen om hem dingen zelf uit te laten zoeken. Stel hem voor een bepaald dilemma, jij bent erbij, maar hij moet het zelf op zien te lossen.
Laat hem bijvoorbeeld een snoepje of een appel zien en leg dat onder een emmer. Vervolgens onder een emmer met een steen erop, vervolgens midden op een groot zeil waar hij op moet gaan staan om het te pakken enz. Probeer het steeds moeilijker te maken en laat het hem zelfstandig oplossen.

**Geplaatst**: 30-04-10 01:09

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 30-04-10 01:09

ik ga even met jua mee.
Ik vind dit ergens ook wel wat hebben! Ik ken een paard die eigenlijk teveel om mij gericht was naarmate ik hem langer verzorgde..hij zag mij 5 dagen in de week, soms vaker... de eigenaar 2 dagen in de week, soms minder. Tja hier was het wel nadelig..dit omdat ik er alles mee gedaan kreeg met een losse teugel en hij bij de eigenaar in volle galop de stal inrende (met haar erop) zich moeilijk liet pakken in de wei, terwijl hij voor mij letterlijk onder de draad dook om uit de wei te ontsnappen en te kijken wat ik toch aant doen was op stal.... tja ik zie iig het probleem niet dat je zoon goede band met hem hebt, zolang hij er niet onder lijd, jij er geen last van ondervind omdat je bv echt een bijrijder nodig hebt ofzo..prima toch?
een beetje zelfstandig zijn leert hij toch wel, zoals je zegt, je hielp hem niet in de wei dus hij heeft uiteindelijk geleerd dit zelf op te lossen

Dat hij andere anders benadert in de wei bv zoals je aangaf...tja er zijn zoveel paarden die eerst de mensen uitproberen... wat jua ook zegt hij ziet jou gewoon als de leider klaar

de rest word geaccepteerd maar JIJ bent het voor hem.

**Geplaatst**: 30-04-10 15:26

Geplaatst: 30-04-10 15:26

Klinkt een beetje alsof je stalgenoten jaloers zijn. Pony vindt jouw kennelijk leuk, veilig en interessant om mee om te gaan, maar is wat sceptisch over andere 2-beners. Niks mis mee naar mijn mening. Pony blijft netjes, alleen is niet automatisch net zo braaf bij een ander. En uit je beschrijving te lezen kan dat ook een communicatie probleem zijn. Als jij eigenlijk niks hoeft te doen, doen de andere mensen voor hem al snel teveel. Kan best zijn dat hij dat geschreeuw moeilijk vindt. En in dat geval is hij erg beleeft als ik het zo lees.

**Geplaatst**: 30-04-10 16:05

Geplaatst: 30-04-10 16:05

Interessante vraag waar ik zelf ook een beetje mee loop te worstelen. Ik maak me echter niet zo druk om die zelfstandigheid omdat mijn jonkie een echt buitenpaard is en juist heeeeel zelfstandig is. Is de jouwe (wat een prachtpaard btw!!!) in de wei e.d. gewoon lekker bezig met de andere paarden of raakt hij in paniek zodra jij uit beeld verdwijnt? Want als hij zich "gewoon" als paard gedraagt wanneer jij er niet bij bent, dan zou ik me daar persoonlijk absoluut niet druk om maken. Jou als een puppy volgen zodra je in beeld bent en op eigen benen staan kunnen imo prima samen gaan!

Zo te horen hebben jullie een hele goede band en vertrouwt hij niet klakkeloos elk ander mens en dat klinkt precies als de mijne.
Toch vraag ik me wel eens af of ik hem niet meer met andere mensen moet laten werken, niet voor zijn zelfstandigheid maar wel zijn 'hanteerbaarheid'. Zelf heb ik totaal geen problemen met hem maar hij kan heftig reageren als hij iemand niet kent en vooral als deze niet zo handig is in zijn of haar lichaamstaal. Toen ik hem net had was hij bij mij ook lang niet zo makkelijk, hier is een lange tijd overheen gegaan (ook omdat ik zelf eerst niet goed naar hem luisterde...). Als hij weet dat je te vertrouwen bent en je behandeld hem eerlijk en vriendelijk, dan is er geen vuiltje aan de lucht. Mijn vriend kan bijvoorbeeld ook prima met hem overweg en die ziet hem echt niet vaak. Het probleem ontstaat vooral als relatief vreemden teveel van hem verwachten of hem op een totaal andere manier behandelen dan hij van mij gewend is. Ga je met een halster de wei in en loop je gehaast of geirriteerd op hem af, dan laat hij zich echt niet pakken en als je hem dan toevallig wel te pakken krijgt is het een enorme strijd om hem mee te krijgen. Doe je alles rustig en 'normaal', dan loopt hij superbraaf mee. Ik vind dit volledig normaal eigenlijk maar het KAN wel eens problemen gaan opleveren als anderen hem wegens omstandigheden zouden moeten verzorgen (problemen die er zeker weten niet zijn als diegene hem net zo behandeld als ik doe.... maarja, vind dat maar eens!). Daarbij levert het nogal eens commentaar op in mijn omgeving en hier zie ik daar ook al een voorbeeld van (niet direct commentaar maar wel een duidelijke kanttekening):

Aurora3 schreef:
Ik vind dat een paard niet persee als een hondje achter iedereen aan moet lopen en naar iedereen moet luisteren. Maar hij moet wel een beetje respect hebben voor mensen. Hij mag dus nooit over ze heen lopen en moet ook door andere mensen dan jij zelf te verzorgen zijn.

Om eerlijk te zijn vind ik dus wel dat mijn paard iemand omver mag duwen ('overheen lopen') als deze hem oneerlijk behandeld en dus bijv hem dwingt mee te lopen terwijl hij doodsbang is. Hij is enorm eerlijk, ik heb hem nog nooit op een onterechte heftige reactie kunnen betrappen. Moet ik dit dan gaan afstraffen terwijl hij degene is die volledig gelijk heeft? Hij geeft eerst subtielere signalen maar er zijn zoveel mensen die daar blind voor zijn.... lastig punt vind ik zelf!
Dat een paard door anderen te verzorgen moet zijn, dat is dus wel het punt waar ik tegenaan loop. Hoe ver moet je hierin gaan? Wat er onder "is te verzorgen" staat ervaart ook iedereen weer anders... houd dat in dat ik hem moet gaan leren dat hij zich altijd moet overgeven als een mens dat nadrukkelijk vraagt? Dat hij niet in protest mag komen als er niet naar hem geluisterd word? Of kan ik van een ander verwachten dat ze hun manier aan hem aanpassen omdat hij dan een engeltje is? Ik vind beide situaties eigenlijk niet helemaal eerlijk... de eerste niet naar het paard, de tweede niet naar degene die zo lief is om voor mijn paard te zorgen.... In de praktijk kan dit nogal eens wat problemen opleveren ben ik bang.

Kortom: TS, ik vind het een heel herkenbaar 'probleem' maar als ik jouw verhaal zo hoor is jouw paardje dolgelukkig met jou en zijn leventje en is dat uiteindelijk niet hetgene waar het om gaat? Ik vind dat het paard zelf degene is die bepaald of iets goed voor hem is of niet en de jouwe lijkt te zeggen dat je vooral zo door moet gaan

**Geplaatst**: 30-04-10 17:49

Geplaatst: 30-04-10 17:49

Herkenbaar hoor! In Nederland heb ik heel wat tijd met paarden door gebracht vanaf jong meisje af aan. Maneges hebben mij nooit iets geleerd over de paardentaal. De scheiding was simpel, brave pony of rot pony. Pony die bijt is een rot pony, maar waarom die bijt??? Dat werd mij nooit duidelijk. De stand van de oren, zwaaien van de staart, lippen aflikken en hoe dat paardenboodschappen aan jou zijn?
Ik hoop dat er ondertussen wat op de Nederlandse maneges veranderd is?
Pas hier in Texas heb ik geleerd over NH, paarden gedrag en actief oplossingen zoeken.
Maar in wezen zijn er dus een hoop paardenliefhebbers die niet zo op de hoogte zijn van paarden signalen. Volgens mij is de oplossing dan om iemand op jouw paard te trainen, zodat die persoon de gebruiksaanwijzing van je paard kent. En voor je paard is dat goed omdat jouw paard die persoon leert kennen. Voor de zekerheid kun je meerdere personen intrainen zodat er altijd wel iemand net even tijd hebt wanneer het nodig is. Tevens weet je dan dat je je paard met een gerust hart aan iemand anders kunt overlaten.

Ik heb hetzelfde probleem... Mijn ruin heeft een flinke gebruiksaanwijzing. Mijn man rijdt zelf niet, voert de paarden wanneer ik er niet ben, haalt ze uit de wei, is gek op de ruin en de ruin ook op hem, maar wanneer ik zo als laatst op een ander paard een trailride van 9 dagen heb en dus langere tijd weg ben... Dan merk ik wanneer ik terugkom dat mijn ruin onrustiger is en een hoop gedrag heeft uitgebouwd wat nou net ff niet de bedoeling is. Maar ach, even weer puntjes op de i zetten en hij is weer de oude.
Ik heb mijn man verteld en laten zien wat wel en niet te doen en hoe te reageren op de situaties die kunnen voorkomen. En genoeg basis gegeven om met de situati om te kunnen gaan.

Ik ben het dus helemaal met je eens Zwerte. Wanneer je met paarden om wilt gaan ben je onderdeel van de kudde. Houdt in dat je de paardentaal moet leren spreken. Wanneer jouw paard praat en netjes op de paardenmanier aangeeft dat er iets loos is... Dan is het niet zijn fout dat iemand dat niet "hoort". En terecht reageert hij dan zo als hij op alle paarden zou reageren die niet willen luisteren.
Hier in Texas zijn alle paarden zo... Ze groeien namelijk op met een grote groep paardenvriendjes met heel wat ruimte om zich heen. Staan eigenlijk nooit op stal. Daarnaast heb je hier bobkatten, poemas, zwarte beren, ratelslangen, prairy wolven en aligators... Dus ze hebben de kudde echt nodig en uitgestoten worden willen ze echt niet! Persoonlijk vind ik het erg prettig wanneer een paard dichtbij zijn paardennatuur staat, die paarden snap ik tenminste!

Zo te horen heb je dus een heerlijk paardje die zich netjes aan de paardenregels houdt! Doet mij goed om te horen dat jij dus degene bent die heel wat geleerd hebt en bereid was om de paardentaal te leren. Het is namelijk erg makkelijk om gewoon te zeggen, "wie niet luisteren wil moet maar voelen"... Kan een hoop problemen opleveren want laat een paard nou precies hetzelfde naar jou denken....

**Geplaatst**: 30-04-10 19:27

Geplaatst: 30-04-10 19:27

Aurora3 schreef:
Ja okee, maar je kunt andere mensen zeggen hoe jij zou reageren als ie wel iets doet wat niet mag. Het is voor het paard ook duidelijker als andere mensen op dezelfde manier reageren als jij.

Om je paard trouwens zelfstandiger te maken zou je ook eens kunnen proberen om hem dingen zelf uit te laten zoeken. Stel hem voor een bepaald dilemma, jij bent erbij, maar hij moet het zelf op zien te lossen.
Laat hem bijvoorbeeld een snoepje of een appel zien en leg dat onder een emmer. Vervolgens onder een emmer met een steen erop, vervolgens midden op een groot zeil waar hij op moet gaan staan om het te pakken enz. Probeer het steeds moeilijker te maken en laat het hem zelfstandig oplossen.

Ik kan precies voordoen hoe ik het doe, maar dat wil nog niet zeggen dat hij het voor een ander doet, ook al doet ie precies hetzelfde als ik.

Als er eten in het spel is, doet hij alles.
Het gaat meer om zelfstandigheid in de vorm van zelfverzekerdheid en op eigen benen staan, hij zoekt nu vaak bevestiging.

**Geplaatst**: 30-04-10 19:52

Geplaatst: 30-04-10 19:52

Citaat:
Kortom: TS, ik vind het een heel herkenbaar 'probleem' maar als ik jouw verhaal zo hoor is jouw paardje dolgelukkig met jou en zijn leventje en is dat uiteindelijk niet hetgene waar het om gaat? Ik vind dat het paard zelf degene is die bepaald of iets goed voor hem is of niet en de jouwe lijkt te zeggen dat je vooral zo door moet gaan

Ik zie idd het probleem ook niet, maar in anderen hoor je dat het een probleem in wording is, dus dan word ik toch wat onzeker over hoe ik dingen heb aangepakt

**Geplaatst**: 30-04-10 20:05

Re: paard te veel gericht op de baas?

Geplaatst: 30-04-10 20:05

Ik vind het voor een 5jarige helemaal niet zo erg dat hij nog veel bevestiging zoekt. De mijne is nu 4 en een echte baby daarin. Hij vind alles nog erg spannend en wil echt continu van mij weten of hij het wel goed doet. Als hij precies weet wat hij moet doen heeft hij er meer vertrouwen in en begint met bekende dingen steeds zelfverzekerder te worden. Ik zie hem er duidelijk in groeien maar toch blijft hij het fijn vinden als ik hem duidelijk maak dat ik het goed vind.
Maar als je bang bent dat het te erg gaat worden is het misschien wel een optie om hem meer zelf te laten zoeken in onzekere situaties zoals iemand hierboven al als tip gaf. Spelletjes spelen om zijn zelfstandigheid te stimuleren kan iig zeker geen kwaad.

Een leeftijdsgenootje in de wei kan al veel verschil gaan maken denk ik! Ik heb het zelf ook gemerkt namelijk. Eerder was hij de meest onderdanige en na verandering van de kudde kon hij ineens wat meer de baas gaan spelen en dat beviel hem best goed. Ik heb altijd gedacht dat hij erg onderdanig was maar dat begint steeds meer te veranderen naar mate hij er zelf in groeit. Heeeeel soms probeert hij bij mij nu ook te checken hoe de rangorde is maar dit gaat vreselijk subtiel en is ook echt met een beweging van mn oren (bij wijze van spreke natuurlijk

) al te 'corrigeren'. Bij mij nog altijd enorm onderdanig en bevestiging zoekend, maar in de kudde steeds stoerder! Blijkbaar gaat dat prima samen

**Geplaatst**: 30-04-10 20:21

Geplaatst: 30-04-10 20:21

Citaat:
Interessante vraag waar ik zelf ook een beetje mee loop te worstelen. Ik maak me echter niet zo druk om die zelfstandigheid omdat mijn jonkie een echt buitenpaard is en juist heeeeel zelfstandig is. Is de jouwe (wat een prachtpaard btw!!!) in de wei e.d. gewoon lekker bezig met de andere paarden of raakt hij in paniek zodra jij uit beeld verdwijnt? Want als hij zich "gewoon" als paard gedraagt wanneer jij er niet bij bent, dan zou ik me daar persoonlijk absoluut niet druk om maken. Jou als een puppy volgen zodra je in beeld bent en op eigen benen staan kunnen imo prima samen gaan!

Hij raakt niet in paniek in de wei. Hij blijft wel bij het hek wachten tot ik uit het zicht ben.
Hij staat in een kleine kudde en hij is de jongste en hiermede de laatste in rang. Het is een heel sociaal paard, ik durf elk paard bij hem in te zetten.
Binnenkort komt waarschijnlijk een leeftijdsgenoot, das wel leuk voor hem, want het is nog echt een jonge hond.
Vroeger was hij zwaan kleef aan, een jonge merrie had me gebeten en sindsdien bleef hij bij me hangen in de wei, ook toen de merrie was verhuisd, nu valt dat mee en komt hij wel met regelmaat buurten als ik aan het poepscheppen ben.

Hij ging zelfs wel eens naast me liggen (was hij niet vast hoor) toen ik met iemand bij het weidehek stond te praten :roll:

Mijn merrie van 25 is de alfa in de kudde en is zeer 'oppassend'. Zij ziet me niet als leider, zij heeft de behoefte me te beschermen. Als de kudde heel onrustig wordt of aan het racen is, gaat ze tussen mij en de kudde staan. Geen paard staat ze toe bij me te komen dan, tot de boel weer gekalmeert is. Kun je na gaan hoe verschillend dieren je zien. Zij heeft een verleden en ik heb haar pas 7 jaar, dus das ook wel weer anders dan een dier die je van veulentje af aan hebt.

Ik kan voor een ander mens niet de rang bepalen, dat moet degene zelf doen. Ik kan mijn paard terecht zetten als hij onder begeleiding van een ander iets ongewenst doet, maar volgens mij helpt dat niet. Daarmee respecteert hij die ander nog steeds niet. Men moet het ook kunnen oplossen als ik er niet ben. Hij is verder heel lief hoor en goed hanteerbaar. het gaat om dingen in de omgang.
Als ik met hooi aan kom en zeg 'terug' dan gaat hij terug, bij een ander niet. Sta ik ergens en kan hij er niet langs, dan probeert hij dat ook niet. Bij een ander probeert hij dat wel degelijk. Dit kan idd heel vervelend en soms ook gevaarlijk zijn.

Ik ben al 4 jaar met hem bezig vanaf de grond. Alles heel kalmpjes. Zoveel mogelijk met paarden. Maar wel elke week even in de hand, niets doen. Even een borstel, sprayen met deospuit in het stalgebouw in de wintertijd, zodat hij aan het geluid kon wennen. Meelopen, lekker samen kroelen, samen niets doen, dingen bekijken. Overal aanzitten bij hem (handig voor als ze ziek zijn) en 2 maanden geleden voor het eerst een zadel en ruiter. Ik heb altijd alles met zachte hand (maar ook rechtvaardig heeul streng geweest met hardere hand) geprobeerd te doen en met veel zoeken een bij mijn wensen aansluitende stal gevonden waar iemand hem op de manier die ik graag wilde, kon inrijden. Ik wil dat hij bij me komt, omdat ie het leuk vind, graag bij me is. Niet uit angst, maar omdat hij wil en er plezier in heeft. Dan heb ik er ook plezier in. En dat is me allemaal gelukt. Alleen lukt een ander dat met hem nog niet, maar ja, moet je dat inderdaad ook willen.

**Geplaatst**: 30-04-10 20:43

Geplaatst: 30-04-10 20:43

Als ik zo je onderschrift lees hebben jij en je paard het samen begrepen maar de anderen nog niet

. Misschien zijn jullie samen wel een goed leermeestersteam om anderen duidelijk(er) te maken hoe het zit.

Nomineer dit bericht ×