Ik ben daar heel makkelijk in; paard los (eventueel een kort touw aan het halster) in ruime stal, voet oppakken en niet meer loslaten tot hij zich overgeeft. Gaat hij lopen, meelopen, maar vast houden die voet! Overigens moet je hem niet proberen te dragen; zet hij zijn gewicht op jou, gewoon zijn been mee laten zakken, desnoods tot zijn knie op de grond rust, maar houdt die voet vast! Gaat hij daarbij op een knie liggen, jammer, gewoon vast houden en niet boos worden. Hij staat vanzelf weer op. "Goed zo jochie, ennnn haahaalt..."
Mijn Belg heeft dit twee keer geprobeerd, en heeft toen besloten dat blijven staan minder vermoeiend is. Je moet hier even doorheen, maar zolang hij niet vast staat kan hij niet gaan hangen aan een touw en zo achterover gaan, en kan hij zich niet beschadigen.
Wat betreft het niet accepteren van aanrakingen aan het onderbeen; Begin eventueel met afspuiten met water, eerst een zachte straal, en als dat goed gaat een hardere, en net zo lang doorgaan tot hij mooi stil blijft staan. Als hij dat accepteert, kan je verder met je handen. Ook weer stukje bij beetje, niet overdonderen, niet boos worden, en trek er rustig een paar uur voor uit. Mocht hij dat niet veilig toelaten, dan kan je eventueel ook beginnen met de achterkant van een zweepje, van bovenaan langzaam omlaag aaien en krabbelen over zijn been. Succes!