Als ik wegloop van de paddock, gaat ze hinniken en keihard rennen want ze vind het niet geweldig om alleen te staan. Dit ben ik langzaam aan het opbouwen zodat ze uiteindelijk wel alleen kan staan.
Maar is ze nou gericht naar mij aan het bokken of is het meer een uiting van vrolijkheid..
Ze bokt niet naar haar vriendjes en ook niet als ik met haar loop of haar poets.
Ik had al eens geprobeerd om een schreeuw van boosheid te geven als ze naar mij bokte maar dan kijkt ze me zo stom aan... zo van ´wat doe ik verkeerd´ Ze is verder een ontzettende knuffel en luistert gewoon goed.
Ik wil dit gedrag graag afleren want ik wil zelf ook in de paddock kunnen staan zonder dat ik 2 hoeven tegenkom, ik stap niet achteruit maar blijf, zover dat mogelijk is, staan.
Heeft iemand een vriendelijke oplossing, ik kan geen zweep gebruiken want ik kan haar niet raken, ze houdt wel afstand met bokken...
Maar dit is nog even een puntje wat ik niet zo handig vond...
Zeker een half jaar niet meer met haar naar buiten geweest voor d'r wandelingentje. Maar gister met een vriendje (die overal bang voor was) heeft ze even laten zien hoe dapper ze was en is nergens van geschrokken (bus, vrachtwagen en trekker en ook nog een langsscheurende brommer). Ik over mijn angst heen en zij vondt het heerlijk.