Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Misteryke
Berichten: 521
Geregistreerd: 20-11-04
Woonplaats: belgië

Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 27-11-09 19:01

hallo allemaal,

zoals de titel het al zegt, ik heb schrik op en bij mijn eigen paardje. Het heeft lang geduurd voor ik het aan mezelf wou toe geven maar het is gewoon zo.
Die angst zorgt ervoor dat ik soms zelfs helemaal geen zin heb om te rijden of iets anders te doen met haar, natuurlijk ga ik wel gewoon rijden of dergelijke, maar vaak heb ik achteraf al een even slecht gevoel omdat mijn angst gewoon nog eens bevestigd werd en hier wil ik iets aan doen. Ik wil ook gewoon plezier kunnen maken met mijn eigen paardje.

Callisto is nu 4 jaar sinds juni en ze is nu iets meer dan 3 jaar van mij. Ikzelf ben er ondertussen 22. Naast Callisto rij ik wekelijks nog op andere paarden en daar beleef ik wel gewoon plezier aan.

Callisto ken ik al sinds ze nog maar enkele uurtjes oud was. Haar mama was mijn "verzorgpony". De dag dat Callisto 1 jaar werd heb ik haar gekregen van de eigenaars omdat ze haar niet wouden verkopen maar ze zelf ook niet konden houden daar ze naast Callisto nog 2 pony's hadden en dat meer dan genoeg was. Ze wouden een goeie thuis voor Callisto en de zekerheid dat ze altijd contact konden blijven houden. Ik was op dat moment bijna 19 en was natuurlijk in de wolken met mijn eerste eigen paardje. Ze is tot haar 3 jaar op de wei blijven staan (ik reed nog altijd met haar moeder op dat moment) en dan is ze voor 3 maand naar de manege verhuisd waar ze door mijn lesgever is zadelmak gemaakt. Ze was een echt engeltje, het zadelmak maken verliep zonder problemen en na 3 maand wou ik haar terug naar de wei laten gaan omdat dit me leuker leek voor haar. Ik zou daar dan gewoon met haar rijden. Dit heeft echter maar 1 maand mogen duren omdat ze in die maand tijd zoveel kuren had gekregen. Geen probleem, ze is na een maand terug naar de manege gegaan zodat we ook tijdens de winter op een veilige manier te werk konden gaan (de wei was immers nat en glad, niet ideaal om op te rijden dus). Sindsdien is de schrik er echter ingeslopen. Ze is erg dominant van karakter (dat is ze uiteraard altijd geweest) en dat karaktertrekje van haar kwam steeds meer naar boven. Mevrouw wil niet graag werken dus dan doet ze dat niet. Ik ben in het begin in de fout gegaan door haar teveel toe te geven, ik had als excuus altijd dat ze toch nog jong was,... Daardoor werd zij baas over mij en ging het van kwaad naar erger. Ze begon mij aan te vallen tijdens het longeren (niet alleen mij, ook naar mijn lesgever toe was ze erg dominant alleen trad hij veel sneller op waardoor het niet uit de hand liep), het rijden werd een ramp...
Ondertussen zijn we een jaar verder en ondanks we ook al goede momenten hebben gekend, heb ik gewoon schrik van haar. Het kuisen is al een hele beproeving, ze durft shotten en dat weet ik iets te goed, waardoor ik al hartkloppingen krijg van gewoon haar achter hoeven uit te krabben. Dan is er het opzadelen waarbij ik voortdurend moet opletten of ze bijt mij. Dan komt het longeren (zonder dat kunnen we nog steeds niet rijden, deels door de schrik die ik heb en ook omdat ze dan wel degelijk veel stouter is tijdens het rijden). Wanneer ik naar het midden van de piste stap om haar te longeren is het altijd bang afwachten of ik op tijd ga kunnen weg springen voor ze begint rond te crossen aan de longe terwijl haar benen alle kanten opvliegen.
Na het longeren komt dan het rijden en dan komt mijn angst helemaal boven. Zoals eerder vermeld rij ik nog op andere paarden en die mogen nog zo wild doen, ik heb nog nooit schrik gehad op hun rug, maar wel bij mijn eigen paardje.
Callisto wil helemaal niet graag werken en ze doet er dan ook alles aan om niet te moeten werken. Zo gaat ze gewoon stil staan wanneer je vraagt om aan te draven. Ik zou haar op zo een moment 1 keer moeten kunnen aanpakken zodat ze weet dat ze wel moet (mijn lesgever doet dit ook en bij hem zal ze niet vlug gaan stil staan omdat ze weet wat de gevolgen zijn) maar ik durf het gewoon niet. Ze durft namelijk steigeren en best hoog, en daar heb ik gewoon bang van. Dus vraag ik het haar nog enkele keren lief of ze aub wil gaan draven. Natuurlijk krijg ik dat uiteindelijk wel voor elkaar, maar het is iedere keer hetzelfde probleem gewoon omdat ze weet dat ze het bij mij kan proberen. Na een half uurtje (longeren en rijden samen) ben ik meestal een en al stress van de ene na de andere angst te moeten overwinnen dat ik ermee stop vanaf ze een beetje braaf is.

Ik wil gewoon af van die angst want het is misschien geen engeltje, maar ik weet wel dat ik goed genoeg kan rijden om haar aan te kunnen. Het zit gewoon tussen mijn oren waardoor we geen stap verder komen. Soms gaat het echt goed en dan voel ik me zelf ook veel beter, maar daar kan dan weer snel verandering in komen als ze weer wat begint uit te proberen.
Ze heeft onlangs voor 3 weken op de wei gestaan zonder iets met haar te doen omdat ik dacht dat dat haar goed zou doen. Haar mama heeft dan 3 weken in haar stal gestaan op de manege en dan pas besef ik wat ik mis. Gewoon zonder stress of schrik kunnen rijden, wandelen,...
Ik wil Callisto ook helemaal niet weg, verkopen kan sowieso niet en dat wil ik ook niet. Ik wil het gewoon samen met haar kunnen.
Hebben jullie soms ideeën, tips, ervaringen die me misschien kunnen helpen om terug plezier aan mijn paardje te beleven?

Palmera

Berichten: 9801
Geregistreerd: 25-09-08
Woonplaats: La Palma

Re: Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:06

Jouw paardje voelt het dat je bang bent en hierdoor kan ze de baas zijn. Zo te lezen heeft ze een wat dominanter karakter, en dus zal ze zeker misbruik maken van jouw angst.
Het enige wat jij kunt doen is samen met haar helemaal opnieuw beginnen. Grondwerkd dus. Elkaar opnieuw leren kennen en leren vertrouwen. Zij moet leren naar jou te luisteren en jij moet leren niet bang te zijn. Dit kan allemaal alleen maar onder hele goede begeleiding. Begeleiding van een persoon die jij vertrouwd en die geduld heeft en begrip heeft voor jouw angst. Maar iemand die je ook wat kan leren, en het paardje ook.
Je hebt een lange weg te gaan, veel succes ermee!

Mandyke

Berichten: 2332
Geregistreerd: 20-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:07

Jouw Calisto heeft gewoon geen greintje respect voor jou. Ga hier eerst aan werken. Neem een instructeur/instructrice in NH onder de arm en begin bij het begin, grondwerk. Bouw het vandaar verder op naar terug rijden. Dat grondwerk is een uitstekend middel om jouw angsten te overwinnen.
Dit gedrag gaat niet zomaar verdwijnen en zeker nu niet want ze zit volop in de pubertijd.

Palmera

Berichten: 9801
Geregistreerd: 25-09-08
Woonplaats: La Palma

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:08

Mandyke schreef:
Jouw Calisto heeft gewoon geen greintje respect voor jou. Ga hier eerst aan werken. Neem een instructeur/instructrice in NH onder de arm en begin bij het begin, grondwerk. Bouw het vandaar verder op naar terug rijden. Dat grondwerk is een uitstekend middel om jouw angsten te overwinnen.
Dit gedrag gaat niet zomaar verdwijnen en zeker nu niet want ze zit volop in de pubertijd.


En waarom persé in NH? Kun je dat misschien onderbouwen?

Idifix

Berichten: 1226
Geregistreerd: 09-01-09
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:12

Ik ga mee met wat Femke hier al vermeldde , ze voelt vast je angst en weet dat en daar maakt ze misbruik van je moet je zelfzeker voordoen en dat ook uitstralen. En ik zou ook een goede begeleiding vragen of zo mss zelfs iemand die al vanaf het moment 'poetsen' je even kan bijsturen en bij het opzadelen ook, iemand die je zegt hoe je moet reageren of hoe je er beter bij zou kunnen omgaan zonder dat ze er misbruik van maakt.
Zoals ik nu lees gaat je angst door haar gedrag alleen maar erger worden, en jou angst nog groter en zo gaat de cirkel rond tot het eens helemaal uit de hand loopt mss.
Als je zelf vindt dat je goed genoeg kan rijden, wil dat zeggen dat je toch redelijk gelooft in jezelf pas dat dan ook toe op haar en laat haar zien dat jij de baas bent.

Mandyke

Berichten: 2332
Geregistreerd: 20-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:19

femke27 schreef:
Mandyke schreef:
Jouw Calisto heeft gewoon geen greintje respect voor jou. Ga hier eerst aan werken. Neem een instructeur/instructrice in NH onder de arm en begin bij het begin, grondwerk. Bouw het vandaar verder op naar terug rijden. Dat grondwerk is een uitstekend middel om jouw angsten te overwinnen.
Dit gedrag gaat niet zomaar verdwijnen en zeker nu niet want ze zit volop in de pubertijd.


En waarom persé in NH? Kun je dat misschien onderbouwen?


NH is erop gebouwd om de verstandhouding tussen paard en ruiter te verbeteren. Signalen leren lezen, zowel ruiter van paard als paard van ruiter! Grondwerk in NH gaat over het algemeen veel verder dan het traditionele grondwerk en dat heeft iemand met angsten voor haar paard nodig. Dit los je echt niet op door er naast te gaan staan en te zeggen dat TS geen schrik hoeft te hebben. Zulke angsten werken namelijk verlammend en dienen echt bij de basis worden aangepakt.
Ik zeg nu ook NH om het kind een naam te geven. Je hebt uiteraard ook mensen die 'het' gewoon hebben en je een heel eind verder kunnen helpen. TS moet iemand zoeken die haar paard begrijpt en op de juiste manier kan aanpakken EN dit dan ook nog eens naar TS kan overbrengen. Helaas, en we hoeven hier echt niet voor rond de pot te draaien, op de meeste traditionele manèges wordt er aan zulke problemen nog steeds heel weinig aandacht gegeven laat staan oplossingen.

troi
Berichten: 18052
Geregistreerd: 12-09-08
Woonplaats: Boven Zwolle

Re: Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:29

Ben het absoluut met mandyke eens, neem goede NH lessen. Leer je paard beter te lezen en te begrijpen (want dan leer je ook wanneer en hoe streng je moet ingrijpen) bouw het op vanaf de grond en als dat goed zit er pas weer op klimmen. En laat je vooral door omstanders niet van de wijs brengen want iedereen weet het beter en er zullen tussen zitten die grondwerk zonde van de tijd vinden en je onzeker maken - gewoon laten kletsen!

Mandyke

Berichten: 2332
Geregistreerd: 20-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-11-09 19:40

En TS, je hoeft je echt niet slecht te voelen!! Jij durft er tenminste mee naar buiten te komen dat je angst heb van je eigen paard, dat is al hele goede stap in de juiste richting. En je bent zeker niet alleen hoor!! Ik heb zelf jaren met angsten gekampt voor mijn eigen paard. En of je er nu voor of tegen bent maar NH heeft mij hierover geholpen en nu zijn we echt een heel hecht team en maken we samen veel lol. :D

Misteryke
Berichten: 521
Geregistreerd: 20-11-04
Woonplaats: belgië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-09 11:06

Ze weet idd heel goed of ik in haar stal sta of mijn lesgever bv. (naar hem gaat ze het echt niet riskeren om beetje te staan dreigen voor te bijten of stampen) Naar vreemden toe is ze heel lief zolang ze buiten haar stal staan. Eens in haar stal moet ze duidelijk maken dat het haar domein is waar ze op staan.
Ik ben er van overtuigd dat grondwerk hierbij zou kunnen helpen, alleen zou ik niet weten waar ik iemand moet gaan zoeken die me daarbij kan helpen.

Bij poetsen en dergelijke weet ik best hoe ik moet reageren alleen zie ik vaak kleine dingen door de vingers terwijl ik direct zou moeten reageren. Hierdoor loopt het al vlug uit de hand daar ze daar meteen misbruik van maakt.
Longeren is momenteel het enige moment waarbij ik het gevoel heb dat ze respect heeft voor wat ik van haar vraag. Dat was vorig jaar helemaal anders (dan viel ze gewoon aan tijdens het longeren).

We gaan in ieder geval vandaag en de komende 2 dagen niet rijden (ze mag geen bit in omdat er gisteren juist 2 wolfstandjes zijn getrokken) dus het ideale moment om eens iets anders met haar te gaan doen.

Dhani

Berichten: 3643
Geregistreerd: 19-04-06
Woonplaats: zwolle

Re: Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-09 11:32

ik zou idd ook eerst weer bij het begin beginnen en een hele nieuwe start maken met grondwerk!

van daaruit werken aan het respect wat je paard voor jou moet hebben, en pas als het helemaal onder de knie hebt! en je naast je paard ook niet meer bang bent! zou ik er pas weer op stappen.
Maar dan gewoon weer bij het begin, en dus eerst hangen, en als dat oed gaat kan je er op stappen.
eerst aan het longeerlijn, en als het rijden aan de longe goed gaat, kan je pas een keer los gaan.
Gaat het niet?? gewoon weer opnieuw aan de longe!

Ik denk dat jij en je paard moeten leren wat jullie aanelkaar hebben! Zoek daarbij goede hulp, dus gaan vriendin die je graag zou willen helpen!, nee een goede instructeur/trainer,
Deze helpt jou om vertrouwen te krijgen in je paard, en ook te durven.

Ik hoop dat je er wat aan hebt ;)

Groetjes Dhani

streetgirl
Berichten: 71
Geregistreerd: 21-11-09

Re: Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-09 11:44

ik ga met de rest mee,
ze voelt dat je bang bent en daar maakt ze flink misbruik van. ;)

ik vind het trouwens wel erg knap, dat je haar alles nog zo rijdt en toch doorzet om ermee door te gaan, ikzelf zou er niet eens meer op durven gaan zitten. respect voor jou dus. ;)

goede instructeur/trainer lijkt mij ook het beste,
je wilt je natuurlijk veilig voelen bij je eigen paardje.

veel succes! :D

Mandyke

Berichten: 2332
Geregistreerd: 20-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-09 12:11

Misteryke schreef:
Ze weet idd heel goed of ik in haar stal sta of mijn lesgever bv. (naar hem gaat ze het echt niet riskeren om beetje te staan dreigen voor te bijten of stampen) Naar vreemden toe is ze heel lief zolang ze buiten haar stal staan. Eens in haar stal moet ze duidelijk maken dat het haar domein is waar ze op staan.
Ik ben er van overtuigd dat grondwerk hierbij zou kunnen helpen, alleen zou ik niet weten waar ik iemand moet gaan zoeken die me daarbij kan helpen.

Bij poetsen en dergelijke weet ik best hoe ik moet reageren alleen zie ik vaak kleine dingen door de vingers terwijl ik direct zou moeten reageren. Hierdoor loopt het al vlug uit de hand daar ze daar meteen misbruik van maakt.
Longeren is momenteel het enige moment waarbij ik het gevoel heb dat ze respect heeft voor wat ik van haar vraag. Dat was vorig jaar helemaal anders (dan viel ze gewoon aan tijdens het longeren).

We gaan in ieder geval vandaag en de komende 2 dagen niet rijden (ze mag geen bit in omdat er gisteren juist 2 wolfstandjes zijn getrokken) dus het ideale moment om eens iets anders met haar te gaan doen.


Ik weet niet precies waar je woont maar in Oost-vlaanderen zit Nathalie Lagasse http://www.nathalielagasse.be/Nathalie_ ... elkom.html Zij geeft lessen NH-grondwerk. Ze komt zowel ter plaatse bij jou en ze geeft ook les op manège 't Overdijk te Hamme.
Ik wil wel even zeggen dat je dit probleem zeker kan oplossen met NH-grondwerk maar dit is een werk van lange adem. Jij zal jezelf uiteindelijk een beetje moeten gaan aanpassen in de omgang met je paard, je zal je heel bewust van je eigen lichaamstaal moeten worden.
Succes!

Palmera

Berichten: 9801
Geregistreerd: 25-09-08
Woonplaats: La Palma

Re: Schrik op en naast mijn eigen paardje...

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-09 15:17

@Mandyke: duidelijk, dank je wel voor de uitleg.

@TS: Je zegt dat je veel dingen door de vingers ziet. Dat moet je dus ook niet doen. Je paard krijgt hierdoor het idee dat ze je alles kan flikken wat ze wilt, want jij straft toch niet af. Consequent moet je zijn en vooral ook: Blijven. Nogmaals veel succes, het zal je best lukken maar het duurt gewoon een tijd.

Silence

Berichten: 25599
Geregistreerd: 04-03-06
Woonplaats: Ikke in Maarheeze, Silence en Jimmy in Gastel.

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-09 15:22

Ik heb je een pb/tje gestuurd.