Sinds het scheren slaat hij onder het rijden ineens ontzettend met zijn staart. Daarbij trilt hij ook met zijn huid. Hij gedraagt zich alsof er een aantal vervelende vliegen zitten.
Ik dacht uiteraard eerst aan een spanningsprobleem. Hij was die dag ook wat druk. Ik heb hem langer en langer gereden, stukken gestapt, mijn been er heel erg afgehouden, enz. Wat ik ook deed, hij bleef heel onrustig met zijn staart.
Gisteren had ik concours. We moesten buiten losrijden. Het was fris en er vielen wat druppels, dus ik had hem voor het inrijden een nierdekentje opgelegd. Ineens was het hele staartzwiepen verdwenen! Hij voelde zich kiplekker en hij was wel een beetje baldadig, maar zijn staart bleef keurig stil.
Toen ik naar binnen mocht voor mijn proef, haalden we de deken af. En ja hoor, daar begon het geirriteerde gezwiep weer!
We hebben het nog even getest en hij is onrustig als zijn achterhand niet bedekt is. Met een dekentje is het over.
Ik vind het heel vervelend. Niet alleen omdat het zo'n onrustig en gespannen beeld geeft (in de proef mag ik uiteraard niet met een nierdeken rijden), maar ook omdat mijn paard zich er niet lekker bij voelt. Hij vindt zijn blote billen blijkbaar vreemd voelen.

Het scheren was overigens echt noodzakelijk. Zijn benen zijn nog wel behaard, omdat hij ook in de winter hele dagen buiten loopt. Hij kan veel meer werk aan nu hij zijn vacht kwijt is en dat is erg fijn, maar ik vind dit nieuwe probleem ook vervelend!
Wie heeft de gouden tip om het staartzwaaien te voorkomen?
). Het kan zijn dat ie koude billen heeft, of dat hij er tocht overheen voelt gaan. Hij kan het ook gewoon koud hebben natuurlijk. Ik denk dat het een kwestie is van wennen. Heef hij nergens wondjes zitten?