Voordat hij met pensioen ging was het een paard die álles voor je wilde doen. Hij vond alles leuk. Een paard die heel graag hard voor je wilde werken. Ik heb nog nooit meegemaakt dat hij geen zin had. Hij was makkelijk heet te krijgen en ook al maakte je een buitenrit van 4 uur, ook de terugreis liep hij nog te hupsen en te springen en vrolijk te zijn
Of je nou 1 keer op een dag reed of dat je - bij wijze van - 4 keer op een dag wilde rijden, ik weet zeker dat hij het prima gevonden zou hebben!Dus kortom (voor mij) een geweldig karakter. Alleen nu wordt het toch wel een stuk lastiger.
Tuurlijk had ik langer door kunnen gaan met hem in de sport. En ik geloof ook dat hij dit zo gedaan zou hebben, maar na zwaar herstel van een peesblessure en op advies van de VA heb ik besloten dat het voldoende was voor hem. Zijn beenwerk is gewoon niet meer sterk genoeg en wilde ik hem niet nog verder kapot rijden.
Zijn pensioen bestaat nu voornamelijk uit buitenrijden, dit doe ik zo'n 4 keer in de week. De overige dagen 'stoei' ik met hem in de bak. Daarnaast komt hij elke dag eruit hetzij in de bak, of in de stapmolen en als het weer het toelaat in het land.
Dressuurmatig doen we nauwelijks meer. Ik vind het zelf moeilijk met hem om in de bak te rijden, omdat hij het zo leuk vindt en makkelijk oppakt, maar ook dat ik bang ben dat ik hem overvraag: hij geeft zijn grenzen niet aan.
Ook tijdens het buitenrijden is hij af en toe te sterk om hem in een normaal tempo te houden. Ik hou mijn hart wel eens vast wanneer hij er weer zo tussenuit naait en hetzelfde in de bak: hij maakt zulke gekke sprongen, dat ik nog steeds verbaasd ben dat hij met z'n 22 jaar nog zo erbij loopt.
Wanneer hij 'vrij' is en in het land loopt is het ook zo'n idioot. Hij kan niet rustig grazen, maar is altijd met zijn neusje bij de grond en aan het eten en lopen tegelijk. Hij houdt zijn omgeving nauwlettend in de gaten (hij ligt niet zo goed in de paardengroep
) en af en toe maakt hij weer een sprint van achteren naar voren. Ik vind het lastig: ik wil Mirk natuurlijk nog jaren 'heel' houden. Maar hij lijkt zelf daar het niet zo mee eens te zijn. Tuurlijk kan hij niet inzien wat voor gevolgen zijn gedrag kan hebben. Dit gedrag maakt hem ook heel leuk en sprankelend, maar ik ben bang dat het eens goed mis gaat.
Hij staat trouwens minimaal op krachtvoer, dus daar kan het niet aan liggen

Hebben jullie ook (oudere) paarden die dit gedrag vertonen? Hoe gaan jullie daarmee om?
