Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kady1
Berichten: 2542
Geregistreerd: 03-06-07

Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 12-03-09 21:07

Hallo,

persoontje ikzelf heb al ruim wat ervaring met het (beroepsmatig) zadelmakmaken van paarden, ook moeilijkere paarden. Ongeveer 4 maanden geleden heb ik bij een handelaar een paard gekocht.

5 jaar en al een keertje uitgeprobeert met zadelmak maken. Ongeloofelijk BANG, van alles wat menselijk was en dan ook maar bewoog.

na twee maanden grondwerken, longlinen, vertrouwen opbouwen en desensibiliseren vonden wij dat hij klaar was voor het rijden. Mijn vriend en ik vonden beiden dat ik net niet genoeg ervaring had om het bij dit paard helemaal zelf te doen, dus heb een collega met toch nog net wat meer ervaring met moeilijke paarden in het vak gevraagt of hij de eerste paar keer bij het rijden de training wilde leiden. Dit is ook zo gebeurd. Hij heeft mijn paard 3x gereden, hij was heel erg bang maar moest er wel door heen.
Daarna heb ik nog een week of 2 onder begeleiding van deze persoon gereden en het daarna zelf overgenomen.

We werkten met zeer veel rust en eigenlijk ging alles heel erg goed. ook gaan lessen met hem, bij de zelfde collega omdat die hem al kende.
De opbouw van het rijden bij ons is, beginnen aan de longe - aan de hand, langzaam steeds meer ruimte geven tot dat hij normaal aan de longe liep. aantal keer aandraven, terug naar stappen, dit net zolang totdat hij een keertje zuchte en de spanning loslaat en dan de andere hand zelfde verhaal en dan los. Iedere x bij het rijden aan de longe kwam dat moment van spanning loslaten eerder en eerder en kon ik eerder los gaan rijden zonder problemen.


Afgelopen week hadden we na nu bijna 2 maanden onder het zadel een enorme terug val, woensdag titkte hij met zijn achterbeen de bakrand aan wat een hol geluid gaf waardoor hij explodeerde als een idioot. Enorm bokken, echt in totale paniek... wat resulteerde in een vliegles voor mij, al hield ik het wel 2,5 rondje vol :Y).

donderdag had ik geen hulp dus niet gereden,
vrijdag les gehad - ging supér goed, nog nooit zo fijn met hem gereden
zaterdag weer rijden - ging helemaal mis, hij panikeerde, is onderuitgegaan met mij er op (voor het hele verhaal even de blog op mijn site lezen)en ik kon er niet terug op omdat ik niet meer kon rijden, gelijk naar het ziekenhuis afgevoerd door mijn vriend zegmaar.

Zaterdag gelijk mijn collega / instructeur opgebeld en verteld wat er gebeurd is... en samen een soort van plan van aanpak opgesteld, maar voorlopig kan ik nog even niet rijden

ik zal jullie de eerste stap van ons plan van aanpak vertellen: een ostheopaat er bij, om alle medisch uit te sluiten, zeker nu hij zo onderuit is gegaan.

maar ben erg benieuwd hoe jullie zo'n paard verder zouden aanpakken

tamary
🏆 Paardenfluisteraar

Berichten: 31154
Geregistreerd: 19-06-02
Woonplaats: Drenthe

Re: Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 00:26

Als je toch medisch laat uitsluiten laat je dan ook oren en ogen nakijken? En kijk eens of je kan vaststellen hoe groot zijn blikveld is, ik zie op je foto heel veel oog. Kan zijn dat zijn blinde vlek naar achter groter is dan normaal.
Je geeft aan dat hij op de grond al erg bang was voor mensen, wat hebben jullie boven hem gedaan aan bewegingen, geluiden, etc.? bv langs de tralies van de box klimmen, naast een ander paard met ruiter en dan wat leunen, zwaaien, geluiden, etc. voordat jullie erop gingen?
Klinkt mij nl alsof dit dier nog bang is voor geluiden, bewegingen die van boven komen en alsof dit dier ook eigenlijk nog niet eens genoeg vertrouwen heeft om te ontspannen bij opstijgen. Moet zeggen dat ik mij dan afvraag hoe veilig het is om dan te gaan rijden als paard al geen vertrouwen heeft in de situatie van ruiter op rug in stilstand.

Verder beterschap en sterkte.

Cossie

Berichten: 614
Geregistreerd: 20-03-07

Re: Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 01:30

Ben benieuwd hoe je het verder gaat aanpakken...Het lijkt mij als een paard van nature zo angstig is dit niet zal verdwijnen. Wel kan hij vertrouwd raken met zijn omgeving, bak e.d maar angst zal misschien altijd in het paard blijven. Is er wat bekend van de tijd voor je hem had? Misschien dat er oorzaken aan te wijzen zijn of komt het paard gewoon groen uit het weiland?
Sterkte!

Kady1
Berichten: 2542
Geregistreerd: 03-06-07

Re: Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-09 12:21

@ tamary - we zijn begonnen met heel veel grond werk en lopen aan de dubbele longe. Voor dat we er op gingen heb ik ongeveer drie weken met een pop gewerkt, deze er steeds op gezet, rondje stappen enz... dit ging na drie weken erg goed. Verder hebben we regelmatig gehangen links en rechts en ook geluiden gemaakt, zwaaien over zijn rug heen enz... dit was allemaal uiteingelijk geen probleem meer. We hebben zeker nergens haast gemaakt, en heb verder iedere stap die ik genomen heb hierna besproken met mensen die al eeuwen in het vak zitten en deze stappen ook uitgevoerd onder beleiding van een van die mensen.
Idd is de vraag bij dit paard wat is wijsheid, wij dachten nu bijna drie maanden geleden, wijsheid is dat we er op gaan zitten, wat eigenlijk allemaal goed ging.
Tot dat wij besloten ( collega / instructeur en ik ) dat het tijd was om iets minder rustig aan te doen, en waarschijnlijk is dat moment toch te vroeg gekomen, helaas...

het blik veld en oren laten controleren is een goede, had ik nog niet aan gedacht. Als hij panikeerd draait hij zijn ogen ook helemaal weg, misschien is het iets, je kunt nooit weten en bweter uitsluiten.

@ Cossie - ik weet niet of dit paard van nature angstig is, ik denk eigenlijk dat het van nature een sensibel paard is en dat hij angst heeft ontwikkeld door verkeerd met hem om te gaan. Het enige wat de handelaar verteld was dat hij hem van de fokker had en verkocht had aan een stel die hem zelf "wel even" zadelmak gingen maken, en dat hij hem na een week weer terug kreeg, want ze hadden er opgezeten en toen is hij als een idioot gaan rennen en bokken en is de vrouw er af gevallen.

voor verdere training, wij wachten oordeel van osteopaat af, maar helaas heeft die het best druk dus moet ik even wachten tot dat hij komt.
Op dit moment krijgt hij stap molen training met draven (want ik kan niet zo best lopen haha) en weide, zo dra ik normaal kan lopen ga ik het grondwerken weer oppakken en dan wil ik met overleg van de ostehopaat kijken of rijden medisch gezien kan, en eigenlijk weer helemaal op nieuw beginnen met het rijden, dus stappen aan de hand - braaf = klaar en zo steeds een stapje verder, hij moet gewoon echt vertrouwen gaan krijgen

Cossie

Berichten: 614
Geregistreerd: 20-03-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 13:25

...okee dus als ik het goed begrijp komt ie groen van de fokker, hij wordt verkocht aan een handelaar die vervolgens het paard verkoopt aan mensen die er diezelfde week op gaan zitten.

Als er medisch niets aan de hand is zou ik het de tijd geven..waarschijnlijk is het allemaal toch te snel gegaan en wat je zegt een terugval. Ik zou gewoon opnieuw beginnen.

diessel
Berichten: 670
Geregistreerd: 17-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 13:38

Volgens mij ben je al heel goed bezig, ook door hem straks na te laten kijken om lichamelijk ongemak uit te sluiten.
Zelf heb ik een merrie, die bij de vorige eigenaren niet meer te rijden was.
Het kost veel tijd, kennis en energie om de angst weg te nemen.
Als mijn merrie in paniek raakt dan gaat ze net zo lang door totdat je er naast ligt, nadat je gevallen bent blijft ze doodsbenauwd en is weer opstappen geen optie.
Van elk geluidje of blaadje wat beweegt begint ze opnieuw te panikeren.
Langzamerhand merken we dat ze steeds meer vertrouwen in ons krijgt en gaan we soms met grote sprongen vooruit om vervolgens weer een (steeds kleinere ) terugval te krijgen.
Als ik ga rijden is er altijd iemand bij me die me vanaf de grond kan helpen.
Zodra ik spanning verneem bij haar gaat diegene meelopen net zolang totdat ze zich weer begint te ontspannen.
Over deze aanpak valt te twisten, wij hebben ervoor gekozen omdat ik nog niet voldoende leider ben voor mijn paard en mijn paard mij nog onvoldoende vertrouwd. Zou er niemand meelopen op die momenten dan zou er een explosie volgen die niet uit te zitten is. Vervolgens zouden zowel paard als ik weer terug bij af zijn.
Mocht mijn paard zich ergens in de bak niet prettig voelen dan dwing ik haar er niet langs.
Dat wekt teveel spanning op, ik houd haar wel flink aan het werk en probeer langzamerhand de plek weer op te zoeken wat dan ook altijd lukt. Vroeger zag ik zo'n situatie als een gevecht wat ik moest winnen.
Mijn merrie heeft een tijd lang een speciaal supplement gegeten wat ondersteunend zou moeten werken.
Of het echt heeft geholpen is moeilijk te meten.
Daarnaast is het paard kunnen zijn voor mijn merrie heel belangrijk, overdag gaat ze dan dus ook de wei op met haar vriendinnetjes.
Op dit moment gaat het zelfs zo goed dat ik aan het oefenen ben met buitenrijdenin het bos, daar durfde ik in het begin niet eens aan te denken!
Ik weet dat de verleiding groot is om een prikkelarme omgeving op te zoeken, maar dit verhelpt het probleem niet.
Zelf hebben we dit bewust niet teveel gedaan, je moet leren een leider te zijn voor je paard en je paard moet leren om jouw te vertrouwen. Wees zuinig op het vertrouwen dat je krijgt van je paard.
Bedenk daarnaast bij jezelf of je met dit paard verder wilt, je mag het ook verkopen.
Het is gewoon een feit dat je meer risico loopt bij dit soort paarden, immers tot hoever wil je gaan?

Wachtff
Berichten: 1049
Geregistreerd: 30-10-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 14:29

Heel gek, maar ik lees je verhaal zo maar heeft je paard geen maatje? Want dan is het misschien een idee om deze eerst samen in de bak te zetten met van alles wat 'eng' is zoals paraplu's zakken etc. (dan is het wel handig als zijn maatje er niet bang voor is) En na een tijd (als hij er niet meer bang voor is) kun je met zijn maatje gaan rijden. Dus maatje voorop en hij erachter. Zet dan na een tijdje ook weer die 'enge' paraplu's etc erbij.

Ik denk dus dat je paard een soort trauma heeft opgelopen van 'iets' wat misschien uit de bosjes is gesprongen en dat hij daar zo van geschokken is dat je dat er moeilijk uit krijgt.

Ik hoop dat je hier misschien iets mee kunt ;) en succes!

ikke

Berichten: 39327
Geregistreerd: 06-03-01
Woonplaats: next to nowhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 14:46

Voorop gesteld dat ie lichamelijk niks mankeert, de enige mogelijkheid is er dwars doorheen. Hij zal moeten leren dat de wereld hem niet bijt. Confronteer hem met de zaken waar hij bang voor is en beloon hem uitgebreid wanneer hij op de juiste manier reageert en neem de angstprikkel weg!!
Zolang hij zijn angst niet onder controle heeft, is het een levensgevaarlijk paard om te rijden, maar dat had je al ontdekt.
Ik heb precies hetzelfde gehad, les genomen van een zeer goede instructeur, die MIJ geleerd heeft hoe ik dit op moest lossen en vervolgens hebben we dit samen tot een goed einde gebracht. Zo goed, dat iedereen nu denkt dat hij van de duvel en z'n ouwe moer nog niet bang is (dat is alleen niet helemaal waar).

Kady1
Berichten: 2542
Geregistreerd: 03-06-07

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-09 15:45

Ik wil iedereen alvast bedanken voor de reacties, ook de mensen via de PB.

@ diesel, bedankt voor je verhaal, fijn om te horen dat mijn paardje niet de enige is, wij trainen mijn paard ook niet in een prikkel arme omgeving, maar wel in een afgesloten ruimte, waar ik wel blij om ben aangezien hij dan in iedergeval niet de straat ofzo op kan rennen. De manier die jij beschrijft in je post, zo willen wij het verder ook gaan aanpakken. terug helemaal naar het begin. Maar wel proberen door te gaan, zodra ik weer helemaal op de been ben moet hij ook wel echt weer aan het werk, hij moet er doorheen en zal geen vertrouwen opbouwen als hij alleen maar in de wei staat.
Ik heb alle vertouwen in mijn collega's die mij bij staan met dit paard, en verkopen komt voorlopig nog niet in mijn hoofd op. Ik weet namelijk zeker dat als ik dit paard er doorheen krijg ik een gouden paard heb, waar ik zeker veel mee zal kunnen bereiken in de sport. Maar heb zeker geen haast, al duurt het twee jaar om hem voor me te winnen, die tijd haal ik daarna wel weer in :P

@ royen, mijn paard heeft zeker een maatje, een 16 jarige E pony en ze spelen wat af in de wei. ik gebruik hem nog niet tijdens de training maar het zou een optie kunnen zijn. Moet ik wel aan de eigenaar vragen want het is niet mijn pony. Tijdens het rijden vind hij andere paarden in de bak best wel spannend, maar is daar ook wel nieuwsgierig naar, alleen als ze te dicht langs komen panikeerd hij weer. Ik denk niet dat hij bang is geworden van iets wat uit de bosjes is gesprongen. Ik denk dat hij ongelooflijk op zijn flikker heeft gehad en zwaar overdonderd is geweest toen ze hem binnen een week hebben proberen zadelmak te maken en dat hij daardoor zijn vertouwen in de mensheid kwijt is. Toen ik hem net had konden we hem ook niet uit de wei halen, of als je een onverwachtse beweging maakte stond hij bijna door de muur van zijn stal en in paniek. Dit is nu gelukkig na 4 maanden wel uit. :)

@ ikke, ik ben het helemaal met je eens, hij moet er doorheen en idd leren dat de wereld hem niet opeet. we zullen hem dan ook aan de hand en (later) onder het zadel ook gaan confronteren met enge dingen. Maar wel echt met beleid, niet inneens de krokodillen maar beginnen met de enge muizen zeg maar.
Zoals ik al eerder zei, ik heb een super goede instructeur, met super veel ervaring in de jonge paarden, maar zelf die kunnen inschattingsfoutjes maken, want het leek echt alsof het paard er aan toe was om een stap verder te gaan.

@ iedereen, ik ben nog lang niet vanplan om hem op te geven, en buiten dat, er zijn niet heel veel mensen die zo'n paard graag een kans geven. Ze zijn er natuurlijk wel, en ik ben daar dan één van, maar die zijn schaarser dan de mensen die een braaf paard willenn :D. ik wil voor hem niet dat hij weer de handel indraait.

Junia

Berichten: 2230
Geregistreerd: 12-03-09
Woonplaats: Oosteind

Re: Zeer veel angst - - hoe zouden jullie het aanpakken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 19:30

Fijn dat je zoveel moeite voor je paard wil doen, zelfs nadat je zo hard met hem onderuit bent gegaan. Als hij altijd met vanalles overdonderd is geworden, is het niet raar dat je zo'n paard krijgt, maar bij sommigen zit het er ook van nature een beetje in.
Ik hoop dat alles goedkomt, en zoals de meeste mensen hier en jijzelf ook vinden, vind ik dat hij gewoon weer vertrouwen moet krijgen, leren ontspannen en geloven dat hij niet bang hoeft te zijn. Heel veel succes ermee; laat je nog weten of het niet aan het blikveld of de oren ligt?

Benita
Berichten: 909
Geregistreerd: 08-02-05
Woonplaats: Kleve (duitsland)

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-03-09 22:32

Ik vind het heel dapper van je dat je niet opgeeft en door gaat met dit paardje. Als ik zo lees hoe je met hem bent begonnen en hoe je nu weer verder met hem gaat, denk ik dat het je wel gaat lukken. Al zal het lang duren en zul je af en toe weer een stap terug moeten doen. Ik wens je heel veel succes en hou vol. Het paardje boft dat hij bij jou terecht is gekomen.

Kady1
Berichten: 2542
Geregistreerd: 03-06-07

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-09 23:16

Vandaag heeft mijn paard bezoek gehad van een sport masseur voor paarden. Zij heeft hem helemaal onderhanden genomen, alvast in afwachting van de ostheopaat, want helaas had die niet op korte termijn plek. Hij had behoorlijk veel blokkades in de spieren, zowel in zijn hals als in zijn rug, en zijn achterhand was helemaal een drama, maar zeer waarschijnlijk is de achterhand te verwijten aan de val die we gemaakt hebben.
De massage deed hem op sommige plekken erg zeer, en hij reageerde soms vrij heftig. Volgens de masseuse kan soms de masage niet pijnloos, want met aaien gaat een blokkade niet weg. De masseuse kon ook voelen dat er enkele wervels in de rug niet helmaal naar behoren zaten, maar aangezien zij geen ostheopaat is kon ze dit niet verehelpen. Na de massage konden we gelijk veel resultaat zien, we moesten gelijk gaan trainen, dit heb ik aan de dubbele longe gedaan, want rijden hebben we tot nu toe niet meer gedaan. het resultaat was wel te zien hij liep veel losser door zijn lijf, en naar mijn idee met minder angst.

De masseuse verwacht dat zijn reacties op het rijden (deels) door pijn veroozaakt worden, want spieren die vast zitten, doen zeer, en ruggewervels die niet goed zitten doen ook zeer. En pijn leid tot spanningen en spanningen leiden tot meer pijn, en als er dan maar ook een klein geluidje is wat ze eng vinden kunnen ze totaal uit het niets exploderen. Een paard met pijn zal (volgens haar) ook altijd zo hard mogelijk willen lopen, dit als een instinctieve reactie, pijn activeerd het vluchtgedrag van het paard (heel logisch eigenlijk) dus verklaard imo toch wel de reactie die mijn paard geeft - zo hard mogelijk er vandoor gaan als hij bang word (of dus pijn heeft)
Over twee weken krijgt Zim een nieuwe behandeling en tot die tijd moet ik hem 4 x in de week longeren aan de dubbele longe, lang en laag.
Aan rijden kunnen we medisch gezien de komende weken nog niet denken, hij moet eerst helemaal los gemaakt worden, maar wil natuurlijk niet zeggen dat ik er niet naar toe leef :D
De masseuse verwacht dat door haar behandelingen in combinatie met de ostheopaat mijn paard helemaal zal veranderen.
Het sensibele zal natuurlijk wel blijven, en het snel bang zijn misschien ook, maar pijn, zal hij hierna niet meer hebben :+