Ons paard wordt alleen gebruikt voor recreatie rijden. Het is een Percheron ruin van ong 8 jaar oud en hij is bomproof en wordt zelfs elk jaar bij ons goed heiligman ingezet als 'het paard van' hij is dus ontzettend braaf en zal je nooit echt gemeens flikken. Een paar maanden geleden is zijn maatje (pony) verkocht en hij staat nu al een tijdje alleen.
Echter heeft de Percheron nu sinds 2 maanden ontzettende last van kuren. Bij het rijden gedraagt hij zich als een hengst zodra hij andere paarden ziet of tegenkomt, vanaf dat punt is hij vaak ook niet te houden, en het liefst knalt ie je er vanaf of/(en) crosst hij er heel snel vandoor (naar huis). Hij bokt en probeert me echt wat aan te doen, of wie er dan ook bij is. Zelfs aan het halster is hij met een wandeling niet te houden, hij loopt/schopt/duwt/ramt je omver als je zelf niet snel genoeg bent.
De Percheron hoorde dik en liever lui dan moe te zijn, maar kon wel heel hard galloperen voor zijn aanzien, je zou die spirit nooit verwachten van zijn postuur.
Het paard staat nu alleen en beweegt weinig, ook heeft hij niet echt ruimte om zich uit te leven, hij staat in een natte zandbak van amper de helft van een gemiddelde grootte van een rijbak. In de zomer gaat hij soms de wei in.
Begrijpelijk voor elke paardeneigenaar is natuurlijk dat een dikke Percheron met kuren een nachtmerrie is om te houden. Wij houden echter heel veel van hem zoals ie was en we zouden graag jullie mening willen weten over hoe dit kon gebeuren en hoe dit te veranderen is.
Ik denk dat hij een vriendje mist om zijn energie mee kwijt te raken. Mijn vorige ruin was als hij alleen stond ook moeilijker en dacht dat ik zijn speelmaatje was, totdat hij weer samen stond en zijn (speel) energie op die ander kon botvieren. Toen had ik (en hij) nergens last meer van.
Maar het leek in principe niet echt dat het dikke maatjes waren van elkaar en de ruin was heel erg dominant en vaak onaardig tegenover de pony(merrie), zouden het ondanks dat dan toch goeie maatjes geweest kunnen zijn?
Ik denk toch dat hij gezelschap van andere paarden mist. Paarden zijn sociale dieren, die hebben soortgenoten nodig om mee te spelen en samen paard mee te kunnen zijn.
Kan je niet een ander paard zoeken dat erbij kan staan? Of desnoods een shet of grasmaaier of zo aanschaffen om erbij te zetten? Grote kans dat zijn gedrag dan weer normaal wordt. Heel veel paarden die plotseling alleen komen te staan gaan dat afreageren op hun baasjes, met de nodige ellende tot gevolg. Een paard is een paard, geen mens. Hij heeft paardse behoeften.
ja...wat wil je? dat beestje voelt zich hartstikke eenzaam. een paard mag je nooit alleen houden! dus gauw achter een vriendje aan!
Brainless
Berichten: 30460
Geregistreerd: 19-07-03
Woonplaats: Munnekeburen
Geplaatst: 19-01-09 02:32
Soms denken we dat ze ruzie maken, denk aan steigeren en bokken naar elkaar, maar dat kan ook spelen zijn. Vooral ruinen spelen vaak heel ruig met elkaar.
Het klinkt mij logish on de oren.. Nou de 'hoofd' eigenaar nog zien te overtuigen.. Maar het is op een andere manier dus niet op te lossen? Niet dat ie eraan kan wennen of iets..?
Paarden zijn nu eenmaal kudde dieren. De meeste vinden het niet leuk om alleen te staan vooral als ze het wel gewend zijn. Misschien kun je een stalgenootje zoeken?
Hij mist idd duidelijk een vriendje, is een beetje sociaal gestoord aan het worden. Met sociaal gestoord bedoel ik dat hij zo het contact met andere paarden mist dat hij niet meer goed weet hoe hij ermee om moet gaan als hij een paard tegenkomt. Heb je niet gemerkt dat hij eenzaam en teruggetrokken was toen zijn ponyvriendje weg ging?
Zoek een ander paard van zijn grootte en formaat waarmee hij lekker in de weide kan ravotten, je herkent je paard niet weer.