Wij (mijn vriendin en ik) hadden hem toen net een paar maanden en hij was vrij dominant maar dat trok snel bij en hij werd steed liever en begon de dingen steeds beter te begrijpen.
Eenmaal op de nieuwe pension stal aangekomen is hij overdag op de wei gekomen met 2 andere paarden van ongeveer zijn eigen leefdtijd
, een haflinger ruin en een quarter merrie. Het was nog even kijken of het goed zou gaan omdat de pony soms vrij dominant gedrag vertoon tegen over andere paarden , maar op wat ruige stoei party'tjes leek het goed te gaan, en we wilden ook niet te snel ingrijpen het moet even uitgevochten worden ( uiteraard onder toezicht en als de mogelijkheid zich aanbied). We zijn nu 2 jaar verder en ze staan nog bij elkaar en ze zij erg opelkaar gestelt , maar toch is er nog steeds geen rust in de groep het gedonder gaat maar door en af en toe houd ik mijn hart vast. En moet eerlijk zeggen dat de aanstichter van de onrust 9 van de 10 keer bij mijn pony vandaan komt.Nou is de haflinger ruin niet zo onder de indruk en begint vol goede moet weer aan een nieuw party'tj matten maar de merrie is het soms zo zat om op gejaagd te worden , ook is zij blind aan 1 oog dus ze heeft al iets minder zicht. Dus zetten we haar als mijn pony weer zo'n bui heeft een paar uur apart(vind ze heerlijk
).Omdat er soms raake klappen vallen vraag ik mijn af ,moeten we dit wel zo laten staan
? komt de rust nog in de groep? heeft het wel zin om in een grotere groep te zetten met meerdere oudere paarden die hem meer op zijn nummer zetten? of is het goed voor hem om zelf eens een maand als buiten beentje te leven? of moet ik gewoon accepteren dat hij zo is en zo zal blijven? echt vals is hij niet maar je zou het stoeien tot het uiterste kunnen noemen!fuego