Cassidy schreef:Een paard dat je een correctie geeft (lees goed, ik schrijf correctie, en geen straf) in een sterkte die aankomt, zal het niet in zijn hoofd halen om het te blijven proberen. Is je correctie te zacht, wordt het een spelletje. Wie is er sneller, ik of jij? Dat resulteerd dan in paarden die je snel bijten, en vervolgens achter in de box staan, of lekker buiten bereik in het weiland. Een - nul voor de pony.
Dus geef een correctie die aankomt. Bij en brutaal paard mag hij gerust een paar gradaties feller uitvallen dan misschien gepast zou zijn. Geef hem de indruk dat je hem levend vilt. Je paard of pony moet onder de indruk zijn van die correctie, maar blijf vooral niet kwaad, want dat begrijpt hij niet. Als je hem meteen flink op zijn plaats zet is hij daarna poeslief voor je...en als je gericht en konsekwent corrigeert, worden ze er ook niet bang van.
Hélemaal mee eens, dat heb je mooi en begrijpelijk onder woorden gebracht!

Bij onze merrie bijvoorbeeld val ik niet zo snel uit, omdat ze nogal gevoelig is voor enkel en alleen al een stemverheffing. Echter, bij onze eerste hengst deelde ik gelijk een schop uit, en na verloop van tijd werkte dat prima
als de een niet kan kan de andere wel niet en we nemen dan ook wel eens iemand anders mee maar dan kunnen wij niet goed overlegen enzo zeg maar. maar als het goed is gaan we zaterdag wel. 
