Geplaatst: 05-11-06 00:41 Mijn paard is ook ontzettend slim. Hij ziet het al aan mijn kleding of we gaan rijden of niet.
de ene keer helpen brokjes wel, de ander keer niet. soms kan ik hem zo meenemen en een andere keer ben ik 3 kwartier bezig met het door jou omschreven spelletje.
opjagen heeft geen zin, hij loopt eerst vlak bij mij, duurt het te lang gaat hij verder weg zodat hij vaker stil kan staan en ik dus meer moet lopen.
een kleiner stuk wei afzetten? HIJ SPRONG OVER DE DRAAD HEEN!
negeren? hij vermaakt zich wel met het gras hoor.
lokken met lekkers? Ik zat laatst in de stal met de wortel 2 cm uit zijn bereik, hij met zijn hoofd in de stal, maar binnenkomen.... ho maar.
Ik weet wel dat ik hem nooit zal slaan als hij eenmaal bij mij is, dan kan ik het voor de rest van mijn leven vergeten.
waar ik achter gekomen ben in de 4 jaar dat hij nu van mij is? Het is een fase. net als het opblazen bij het aansingelen, zijn deze streken ook een fase. Ik lach er maar om, maak me allang niet boos meer want het gaat wel over.
wat bij mij ook veel heeft geholpen is eerst het spelletje meespelen en vervolgens duidelijk laten merken dat het spel is afgelopen. dus belonen als hij wegrent (wel een zweep vasthouden) en na een tijdje, zweep wegleggen en dan is het nog geduld uitoefenen.....bij mij is het vaak zo, dat hij zich dan wel binnen een afzienbare tijd laat pakken(hetzij met brokken die hij pas in de stal krijgt)
Meestal is het wel zo, dat hij dan doorheeft dat het spel echt over is en het niet meer leuk is.
maar ik denk dat het bij ieder paard verschillend is.
