Sees schreef:MLJ, de ruiter neemt inderdaad de beslissingen mbt de verzorging van het paard. Misschien is het dus inderdaad zo dat zij er anders tegenaan kijken. Vandaar hier ook mijn vraag. Misschien zijn er dressuurruiters die kunnen aangeven waaróm ze hun paard op een bepaalde manier houden.
Wat betreft de kleur van je dekje, daar heb ik niets van gezegd, maakt me ook niet uit.
Je weet inderdaad niet altijd wat de reden is, naar die reden ben ik dus op zoek. Hier om me heen hoor ik namelijk wel redenen waarvan ik denk?
Even off topic, als een paard de gedragsregels niet kent is er vroeger toch iets al niet helemaal goed gegaan? Wij hebben er ook een aantal gehad die absoluut asociaal kuddegedrag vertoonde, de kudde leert dat echter héél snel af
maar dat gaat inderdaad niet zachtzinnig en dan is de kans op blessures misschien inderdaad groter. Dat is dan de afweging die je moet maken? Ik zeg dus niet dat je je paard hier aan moet overleveren
.
Kleur van het dekje was ook niet naar jou gericht, maar ik zie wel veel van dat soort reacties voorbijkomen in dit topic. Terwijl dat niks met de vraag an sich te maken heeft. Maar dat was dus niet naar jou gericht.
Mbt de gedragsregels heb je helemaal gelijk en dat is bij dat paard ook niet goed gegaan omdat hij nooit in de kudde is geweest. Alleen daar kan ik niets meer aan veranderen en ik moet het alleen doen met wat ik nu heb. Talloze bussen zilverspray en DA rekeningen verder heb ik besloten dat een privé weilandje dan maar de beste optie is.
Maar het was alleen maar bedoeld als voorbeeld om te laten zien dat het niet altijd aanstelleritis is.
.
?
maar dat gaat inderdaad niet zachtzinnig en dan is de kans op blessures misschien inderdaad groter. Dat is dan de afweging die je moet maken? Ik zeg dus niet dat je je paard hier aan moet overleveren
Het is toch veel fijner voor een paard als het proces van beleren niet anders gaat dan hij al gewend is? Ik ken iemand die arabieren beleert en fokt, haar paarden gaan echt niet naar de opfok hoor
ze heeft altijd meerdere veulens tegelijk zodat ze samen kunnen spelen, maar daarnaast komen ze vrijwel dagelijks in de hand, gaan ze mee wandelen aan de hand, doen ze mee met schriktraining, ze worden gepoetst etc. zodat ze niet anders gewend zijn dan dat mensen met hen bezig zijn. En zo kun je prima een keertje tijdens een schriktraining erop gaan zitten als ze 2 of 3 zijn. Terwijl het bij dressuurpaarden vaak zo is dat ze de ene week nog op de Veluwe lopen en de week erna op stal staan en er met de training wordt begonnen. Veel te grote omslag als je het mij vraagt, en onnodig en niet nuttig ook.
Alleen ik doe geen oog meer dicht.
