Ayasha: eigenlijk liever een inhoudelijke reactie. Ik ga ervan uit dat je die hebt aangezien je nogal stellig bent.
Eliine schreef:Nou het heeft natuurlijk wel alles te maken met de manier waarop een paard in jouw ruimte komt. Het is niet per definitie respectloos wanneer een paard in jouw ruimte komt. Maar het moet wel onder bepaalde voorwaarden gebeuren imo. En dan vooral ook onder mijn voorwaarden. En die voorwaarden zullen ook per persoon en per paard verschillen. Er is niet 1 regel voor en ik denk dat de meningen daarom ook zo uiteen lopen in dit topic. Niet iedereen vindt hetzelfde prettig, en staat hetzelfde toe. Wat het nog niet goed of fout maakt. Ik denk dat veel mensen daar een beetje aan voorbij gaan. Zolang de situatie veilig blijft zal je met het ene paard heel ver kunnen gaan en met het andere paard niet. Iedereen is verschillend en elk paard ook.
Wat je hier schrijft vind ik zinnig. Mijn paard heeft een tijd in een groepje gestaan met een jonge ruin die het liefst IN je zou komen staan. Deed 'ie bij iedereen, mens en paard. Altijd. Maar als je 'm vroeg om een stapje achteruit te doen deed hij dat. Ook bleef hij netjes op ongeveer een meter afstand als je 'm dat vroeg voordat hij bij je was. Pas las ik op bokt dat andere veulens van de vader van dat paard ook zo héél dicht bij iedereen willen komen. En zo heeft mijn paard ook dingen die zijn vader deed, en die zijn broers doen.
ikke schreef:Als veiligheid het issue is dat een paard niet in jouw ruimte mag komen, dan heb je een aantal elementaire zaken vergeten. Veiligheid zit 'm namelijk niet in regeltjes; veiligheid is "a way of life"
De manier waarop jij met je paard omgaat en de afspraken die daarbij gelden, dienen vanuit de opvoeing erin gebracht te zijn. Dan hoeft de persoonlijke ruimte niet groter te zijn dan de dikte van de haar op je arm..........
Ik streef ook niet naar het laatste woord, ik HEB het laatste woord. DAT maakt dat ik mijn paard in de juiste omstandigheden rustig 100% beslissingsbevoegdheid kan geven. Op het moment dat ie beslist iets te gaan doen wat niet handig is, kan ik namelijk ingrijpen en dan bepaal ik gewoon wat er gebeurt.
Zo doe ik dat ook, ben er in oktober vorig jaar mee begonnen en het gaat erg goed, waardoor mijn paard ook steeds meer "beslissingsbevoegdheid" krijgt zoals jij dat zo mooi schrijft. Om maar even op de vergelijking met de kudde terug te komen: paarden in een kudde zorgen voor elkaar. Kunnen van elkaar op aan. Het belangrijkste is dat een paard zich veilig bij je voelt, en dat lukt niet heel erg goed als hij je niet begrijpt of als je onvoorspelbaar bent (de ene keer mag iets wel, de andere keer mag het niet) Ook iemand die dominant is is niet veilig en zo iemand zullen ze niet graag willen volgen. Dominantie is het tegenovergestelde van zorgend leiderschap.
En verder vind ik eigenlijk dat mensen die recht op hun paard af lopen en 'm over z'n neus aaien zonder te informeren of dat wel gewenst is, en daarmee dus aangeven hoe je volgens hun een ander wezen benadert, niet moeten zeiken over niet in elkaars ruimte mogen komen. Zulke mensen aai ik altijd even in hun gezicht wanneer ik het ze toevallig bij mijn paard zie doen.