Waratje schreef:Wat noem jij "de conventionele manier"? Iedereen die serieus paarden opvoedt weet dat je een paard eerst duidelijk moet maken wat gewenst gedrag is en wat niet. Dat betekent dat ieder weldenkend mens snapt dat je eerst uitlegt aan het (jonge) paard wat de bedoeling is voordat je verwacht dat het zomaar snapt wat je wil.
Dat veel mensen kennelijk verwachten dat een paard met de geboorte mee al alle hulpen snapt is niet de schuld van "conventioneel", maar van onkunde.
@Anda123, met sommige paarden moet je niet teveel "maatjes" willen zijn, maar eerst zorgen dat duidelijk is wie bepaalt hoe dingen gebeuren. Ja, daarbij moet je zeker respect hebben voor het paard, maar het moet ook ondubbelzinnig duidelijk zijn hoe de verhoudingen liggen. Juist die sterke karakters hebben veel baat bij duidelijkheid, maar veel mensen verwarren lompheid met duidelijkheid en dat is dus vragen om problemen.
Als je het goed aanpakt ben je nooit teveel maatje met je paard. Ik vind echt niet alles goed en oké wat die van mij doet en ja, ze blijven je leven lang uitproberen en dat mag, daar is wat mij betreft niks mis mee, maar HOE reageer je daarop en HOE ga je daar mee om. Je hebt gelijk wat betreft de verhoudingen.
Je moet zorgen dat het paard idd het voor jou gewenste gedrag leert en die kennis ontbreekt wel eens bij mensen. Ben consequent, maar blijf altijd eerlijk en respectvol en drijf ze niet tot het uiterste. Er wordt al genoeg geslagen, geschopt en getrokken en met eieren in de rondte gesmeten
Tot overmaat van ramp zijn nu ook de natte washandjes al in de aanbieding!
Maar dat doe ik niet, haha! 
).