.. Als er een luide knal is oid, dan gaat hij juist proberen uit te vissen waar dat die nu vandaan kwam. Volgens mij is het dus eerder dominantie, of zoals een vorige Bokker reeds aangaf onzekerheid. Maar angst niet. Zondag viel me trouwens op dat hij begint te 'rebelleren' tegen zijn merrie. Ze stonden samen los, hij deed écht niets verkeerd, maar zij daagde hem toch énorm hard uit. Als hij dan wat dichter dierf te komen, of als zij naar hem kwam, begonnen ze te steigeren en gingen de oren plat naar achteren. Daarvoor ging hij gewoon van haar weg als ze zo deed, maar nu begint hij er wat tegenin te gaan. Wat moet ik dan doen op zulke momenten? Ze het zelf laten uitvechten, of ingrijpen (wat ik tot nu toe heb gedaan)?
Ik heb ze al eerder aangeraden gekregen, maar de problemen verdwenen dan steeds op miraculeuse wijze als ik ze echt wou gaan kopen
. Het doet me pijn dat te lezen .. Maar aan de andere kant ben je moedig geweest die beslissing te nemen; als het niet gaat dan gaat het niet. In het begin was ik ook heel erg nerveus als ik nog maar dacht aan naar mijn paard gaan. Heel af en toe heb ik het nog als ik bij hem ben, zoals toen op de weide. Gelukkig heb ik mezelf die stress-aanvallen zeg maar wat kunnen afleren, en nu geniet ik echt zoveel mogelijk als ik bij/op mijn paard ben. Jouw paard zit ook hoog in het bloed, dus kan me zó voorstellen wat een gedoe dat moet geweest zijn als je zelf zenuwachtig was
!
)