detour schreef:Maar het gaat met jou en Nuut toch ook steeds beter he?![]()
Toen ik jonger was (hoe cliche) durfde ik meer aan en door te zetten. Nu voel ik me ook nog verantwoordelijk voor huis, vent en kind, baan, dieren en de zorg er voor. Ook dat heeft me wel veranderd, hoor!
Jup, gaat steeds beter.
Dat snap ik! Maar daarom vraag ik me af of iets me ertoe zou zetten om haar weg te doen. Misschien heeft dat met naïvieit te maken of het geloof in dit paard. Maar er moet veel gebeuren voor ze weg gaat.

) 
. op 1 of ander manier ben ik bang voor haar een vriendin van mijn moest haar zelfs uit de wei pakken. ik weet begot niet hoe ik hier mee om moet gaan
ze is mega eenkennig en daar pluk ik nu wel de vruchten van maar in het begin was het waardeloos! ze is echt het type wat haar mensen uitkiest... wil iemand haar aaien die ze niet mag dan keert ze haar kont naar der toe. is het onder het zadel maait ze met der voorbenen komt er wat te dichtbij naar haar mening wat ze niet mag/wil schroomt ze niet om ook een pootje naar achter uit te steken... eigenlijk is het maar een rotpaard maar ik kan nu met haar lezen en schrijven