Jessix schreef:Fijn voor je.
Jammer dat je er niet op reageert. Maar dat zeg mij genoeg.
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
maura schreef:Solleke_Noah schreef:Tegen hem zeg ik vaak 'durf niet', uuh'', of 'het vingertje', wat hier door sommigen nogal afgekeurd wordt. Maar: mijn paard weet dat het niet gewenst is, mijn paard weet ook wat de waarschuwing inhoudt, wat dan uiteindelijk resulteert in een braaf paard dat luistert zonder dat ik heb moeten slaan of wat dan ook. Laat mij dan maar verder 'uhh' zeggen als dat volstaat
Wat wel leuk is om eens uit te proberen is wat gebeurt als je alles doet wat je anders ook doet, maar stil blijft. 't Zou zomaar kunnen dat paardlief niet eens zozeer op het geluid reageert.
Het geschreeuw tegen paarden dat wordt afgekeurd (ten minste, zoals ik het begrijp), is het geschreeuw uit frustratie ("stomme rotbok!" gillen terwijl je je zweep op z'n kont stukslaat is niet hetzelfde als "uuh" zeggen terwijl je tegelijk met een handgebaar aangeeft dat paardlief even op de plek moet blijven staan waar je 'm zolang even los had neergezet)
Maritje1991 schreef:zoals zij eerder vermelde volgt zij dezelfde weg als ik met mijn paard. daarom kan ik niet geloven dat dit zonder enige voorbereiding is verlopen.
Zij geeft aan dat dit mogelijk is met goede voorbereiding. in pure harmonie
maura schreef:Jessix schreef:Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.
Zijn de mensen doof of ontbreekt het jou aan de vaardigheden om die mensen te bereiken? Als je goed kunt communiceren met paarden betekent dat, zoals dit topic perfect illustreert, immers niet dat je dat met mensen óók kunt (of vice versa).
Jessix schreef:Ik kan prima met mensen communiceren.
Jessix schreef:Ik wil niet mee doen in de discussie.. Ik sluit me af voor wat er om me heen gebeurd.
love_western schreef:Dus je wilt zeggen dat je op je paard bent gestapt die niet beleerd was? En zo de bos in bent gegaan zonder tuig?
Jessix schreef:Dat is wat er in mijn eerste post staat, ja.
Maritje1991 schreef:Ik zeg alleen dat ik het kan begrijpen dat het kan....
niet meer niet minder. Hier worden ook mensen dom genoemd omdat ze het anders doen dan de ander.
Het is niet alleen de mijne, maar ik zeg wel dat ik begrijp dat het kan.
Bij mijn paard zou het niet werken, erg gestresst van nature.
Snadrem schreef:Nou okee, als we het dan niet dom mogen noemen: ik vind het op zijn minst heel erg kortzichtig om met een paard wat niet getraind is op de grote boze buitenwereld naar buiten te gaan zonder ook maar één tastbaar middel om onschuldige burgers te behoeden voor het gevaar van een paard wat schrikt en er vandoor gaat. Niet dat een bit of een slofteugel dat zou voorkomen, maar we spreken hier over de allereerste keer dat het paard bereden naar buiten gaat.
Misschien dat Jessix wat meer over de omstandigheden daarbij kan vertellen: hoe vaak is hij al aan de hand meegeweest, was er een leidpaard bij, liep er iemand naast, etc. Gewoon zo lapperdepoepie er op gaan zitten en in je eentje de wijde wereld in getuigt bij mij namelijk niet van een goed doordacht plan, dus ik wil meer weten.
Snadrem schreef:Aerdenhout, als jij je paard nou eens regenbogen en vlindertjes zou voeren, dan zou je het ook wel een keer in zien! Maar je kijkt gewoon niet verder dan je zweep lang is!
Jennifuur schreef:Nu vraag ik me af hoe een paard gestresst zou kunnen zijn van nature.
Als we in jouw flow blijven, zou een paard perfect worden geboren, en dus gestresst worden gemaakt door een mens.
Vanwaar dan opeens deze ommezwaai (die jou erg goed uitkomt), door te zeggen dat je paard gestresst is van nature?
Jennifuur schreef:Nu vraag ik me af hoe een paard gestresst zou kunnen zijn van nature.
Voordat je gaat zeggen dat ik eerst het hele topic moet lezen: Check, dat heb ik gedaan.
Als we in jouw flow blijven, zou een paard perfect worden geboren, en dus gestresst worden gemaakt door een mens.
Citaat:Snadrem schreef:Aerdenhout, als jij je paard nou eens regenbogen en vlindertjes zou voeren, dan zou je het ook wel een keer in zien! Maar je kijkt gewoon niet verder dan je zweep lang is!
Moet deze opmerking nou echt?
Maritje1991 schreef:love_western schreef:
Jammer dat je er niet op reageert. Maar dat zeg mij genoeg.
Misschien zegt het in dat geval wat over jou.
Jij komt gelijk met: Ik wist niet dat er zulke domme mensen waren. Dat nodigt niet uit tot reageren toch?
sanne83 schreef:Herhaaldelijk schrikgedrag van een paard heeft meestal te maken met een verhoogd adrenaline niveau. Het paard heeft dus al stress door iets en zal dan steeds vaker gaan schrikken.
Hetzelfde effect als dat jijzelf niet schrikt van iemand die achter je staat overdag als de zon schijnt, maar wel als je s'nachts op een kerkhof loopt
sanne83 schreef:Wat vaak gezien wordt als schrikgedrag om ergens onder uit te komen is dus daadwerkelijk schrikgedrag door een verhoogd stress-level. Eigenlijk heel interessant dus.
Paarden die makkelijker schrikken als ze een gang harder gaan, als er een ruiter opzit, als ze alleen zijn, als de teugels aangenomen worden, geven het signaal dat dat iets is waar het paard stress bij ervaart.
. Die paarden hebben als het ware een lekkende adrenalinekraan. Maar om dat op te lossen, is het volgens mij wel van belang om te weten wat er mis is met die kraan. Is het leertje stuk of is de kraan gewoon niet goed dicht gedraaid. Of is er een kraan gemonteerd die niet past bij de druk op het achterliggende systeem? Soms is de oplossing zo simpel als het dieet van het paard in kwestie veranderen. Of, bij stalpaarden, het paard een andere buurman of -vrouw geven. Soms is het een kwestie van structureel genoeg beweging krijgen, er zijn veel paarden die onvoldoende bewegen, óók als ze 24/7 weidegang hebben.Maritje1991 schreef:Ik zeg alleen dat ik het kan begrijpen dat het kan....
niet meer niet minder. Hier worden ook mensen dom genoemd omdat ze het anders doen dan de ander.
Het is niet alleen de mijne, maar ik zeg wel dat ik begrijp dat het kan.
Bij mijn paard zou het niet werken, erg gestresst van nature.
Het bos vindt hij geweldig! Uiteraard waren mijn paard en ik heel goed voorbereid. Bijna twee jaar is hieraan vooraf gegaan. Als je mijn eerste post ook leest staat er ook dat ik met een touwhalster en leadrope het bos in ben gegaan. Ik was ook zeker niet stuurloos en de one rein stop was al lang en breed ingebouwd. Ik heb inderdaad vertrouwen in mijn paard, maar mijn paard ook in mij. Nog veel belangrijker, ik heb vertrouwen in mezelf en mijn eigen kunnen. Ik weet heel goed in te schatten wat ik wel en niet kan. En ik schaam me totaal niet om er in een seconde tijd weer naast te staan als ik het niet vertrouw. Ook dat is allemaal aangeleerd en geoefend. Als ik het niet vertrouw dan ga ik er zelf niet eens op!
Met mijn andere paard (RBI) ben ik toen de tijd wel wat langer in de bak gebleven. Maar wel ook op dezelfde manier verder opgeleid. En ook op hem kon ik gewoon opstappen en wegrijden.