Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-06-12 12:07

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 12:07

Wie zegt dat ik het niet goed op kan lossen?
Gisteren was er een mannetje bezig de bosjes uit te harken naast de bak. Eerste 10 keer dat we erlangs gingen, niks aan de hand. De 11e keer sprong ze er ineens voor weg. Dan kan ik afstijgen en allerlei oefeningen gaan doen, ik kan ook een rondje draaien en er direct nog een keer langsgaan. De tweede keer voelde ik inderdaad weer wat spanning opkomen maar heb haar wat meer voorwaarts gereden. Vervolgens direct nog een keer, en toen liep ze er keurig ontspannen langs. Dit alles binnen maximaal 2 minuten

En dat lijkt me nou toch niet een oplossing waar je voor gestudeerd moet hebben...

Het paard ziet het idd niet als 'oh je stapt af het is eng', maar als je na het schrikken afstapt, is dat wel een soort van trigger geweest. 'ik schrikt --> vrouwtje stapt af, waarom zou ze dat doen? Geen idee'
Je maakt de situatie 'vreemd' door af te stappen. Je gedraagt je anders dan normaal na de schrikreactie. Snap je een beetje waar ik heen wil? Daarom maakte ik die vergelijking van oud & nieuw: met de vorige hond van mijn vriend hebben we heel strikt aangehouden dat we per se ons rondje liepen elke dag, ook al werden er overal rotjes afgestoken. Door stug in je routine door te zetten, geef je het dier een reden om aan te nemen dat de rest ook 'normaal' is. Dus ook de man met de hark, snap je?

**Geplaatst**: 09-06-12 12:10

Geplaatst: 09-06-12 12:10

Ik wil niet mee doen in de discussie.. Ik sluit me af voor wat er om me heen gebeurd. Ik heb zelf een geweldige groep monsters.

En ik hoor bij hun. Ik ben hun leider, maar niet omdat ik het afdwing. Mijn paarden willen mij volgen, willen bij mij zijn en zijn trots om mij te mogen dragen.

TS, ik bewandel dezelfde weg als jij en het levert me meer op als ik ooit had durven dromen. Harmonie in mijn hengstenkudden en harmonie tussen paard en mens. Ik heb met mijn jongste paard zo op kunnen stappen en zonder zadel het bos in kunnen rijden met enkel een touwhalster en leadrope aan. Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.

**Geplaatst**: 09-06-12 12:50

Geplaatst: 09-06-12 12:50

Magrathea schreef:
love_western schreef:
En niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is.

Volgens mij bedoel je hier niet niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is? Anders spreek je jezelf tegen hahah

Juist bij een schrikkerig paard is het zo belangrijk om het schrikgedrag te negeren en gewoon verder te gaan met wat je aan het doen was. (En dan heb ik het niet over een paard dat continue angstig is maar over dan en dan schrikken tijdens het rijden. Van eenden met een strikt Quarterdieet ) Dat is trouwens net zo bij andere dieren en kinderen. In veel gevallen werkt het zelfs om het angstige gedrag gewoon compleet te negeren, of liever gezegd de oorzaak ervan, zodat je paard kan inzien dat er helemaal niets is om bang voor te zijn.
Denk aan oud & nieuw. Veel mensen gaan hun dieren troosten wanneer ze bang zijn voor vuurwerk. In het geval van paarden kan het zijn dat je niet gaat werken terwijl je dit normaal wel altijd doet, heel voorzichtig bent etc. Paarden zijn gewoontedieren, dus als er iets verandert in de routine gaat er een belletje af in dat hoofd: Hee, dit is raar, er is vast iets aan de hand want alles gaat ineens anders dan normaal.
Dus paard begint te huppelen in de bak, en als er dan ook nog ergens een knal klinkt schrikt het paard. 'Zie je wel, hij is bang van vuurwerk'.

Ja dat bedoel ik.

Zelfde dat als ze paar jaar terug niet over een zeiltje durfde heen te lopen. Terwijl dat een onderdeel is van de trail bij western. Dus gewoon zeiltje in de bak gelegd. En gewoon gaan rijden. En ze was zo geconcentreerd op mij. Dat ze niet eens doorhad dat ze over het zeiltje ging. Pas daarna drong het tot haar door. En nooit meer last gehad dat ze niet meer over een zeiltje wou.

**Geplaatst**: 09-06-12 12:56

Geplaatst: 09-06-12 12:56

Jessix schreef:
Ik wil niet mee doen in de discussie.. Ik sluit me af voor wat er om me heen gebeurd. Ik heb zelf een geweldige groep monsters. En ik hoor bij hun. Ik ben hun leider, maar niet omdat ik het afdwing. Mijn paarden willen mij volgen, willen bij mij zijn en zijn trots om mij te mogen dragen.

TS, ik bewandel dezelfde weg als jij en het levert me meer op als ik ooit had durven dromen. Harmonie in mijn hengstenkudden en harmonie tussen paard en mens. Ik heb met mijn jongste paard zo op kunnen stappen en zonder zadel het bos in kunnen rijden met enkel een touwhalster en leadrope aan. Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.

Ik kan ook zo op mijn paard stappen zonder hoofdstel en zadel. En kan ook alles met haar doen.
Alleen ik vind het niet verantwoord om er mee de openbare weg op te gaan. Het is en blijft een dier.
En je kunt nooit hun reactie voorspellen.

En mijn paard ziet mij ook als haar leider. En ik dwing het ook niet af. Ik laat zien dat ik respect voor haar heb. Maar als ze te ver gaat, corrigeer ik haar ook. En duld geen protest van haar. En als je respect hebt voor het paard, hebben ze ook respect voor jou.

**Geplaatst**: 09-06-12 12:59

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 12:59

Precies lovewestern

Juist als je respect voor elkaar hebt is corrigeren goed en effectief. Laten we wel wezen: hoeveel effect had strafwerk van een docent op de middelbare school waar niemand respect voor had?
Juist wanneer dat respect aanwezig is, kan je effectief corrigeren wanneer dit nodig is.

**Geplaatst**: 09-06-12 13:03

Geplaatst: 09-06-12 13:03

Magrathea schreef:
Precies lovewestern

Juist als je respect voor elkaar hebt is corrigeren goed en effectief. Laten we wel wezen: hoeveel effect had strafwerk van een docent op de middelbare school waar niemand respect voor had?
Juist wanneer dat respect aanwezig is, kan je effectief corrigeren wanneer dit nodig is.

Idd, zat vorig jaar in een klas waar niemand respect had voor de leraar. Leraar kon niks beginnen in de klas.

Ik heb dit ooit van mijn opa geleerd. Dat was echt een paardenman. En heb het altijd in mijn achterhoofd gehouden.
En hierdoor ook nooit echt problemen gehad met paarden. Omdat ik liet zien dat ik respect voor hun had.

**Geplaatst**: 09-06-12 13:29

Geplaatst: 09-06-12 13:29

Ik moet door deze discussie steeds denken aan een oud-stalgenoot van me. Die werkte ook vanuit het paard, als in: het paard bepaalt ALLES. Of we gaan rijden, of we gaan wandelen, of dat hij de wei uit wil komen of niet.. wat ik heb gemerkt, is dat het paard steeds minder begon te doen. Groot gelijk ook. Op dat punt best wel hilarisch.

Wat ik echter minder grappig vond, is dat ik een doodongeluk en vreselijk onzeker paard zag wat steeds vaster kwam te zitten in dat gedrag. Ik denk dat dit specifieke dier meer had gehad aan een eigenaar die zegt "We gaan dit doen, en dat kan je gewoon omdat ik je nooit iets zal vragen wat onmogelijk is." Dan had het beestje gewoon zijn meters kunnen maken, zat het lekker in zijn lijf en kon het zich zeker voelen doordat het leiderschap ervaart in plaats van iemand die zich door het paard gaat laten leiden ("Vertel jij het maar paard, ik hoor het wel als je een keer toe bent aan een drafje en als je weer een keer wil rijden dan weet je me te vinden.")

Wat ik heb geleerd met het trainen van paarden, is dat er niet één methode is die je altijd kan hanteren. Je moet altijd kijken naar wat het paard nodig heeft. Als ik met parelli was komen aanzetten bij mijn vorige paard, dan had ze me denk ik opgegeten. Maar bij een paard wat veel rustiger is van karakter kan het dan wel weer goed werken. Prima toch? Maar om dan meteen maar te roepen dat anderen hun paard als monster behandelen, vind ik veel te ver gaan. Ik weet nog dat ik bij Zelano haar mok moest behandelen wat heel erg zeer deed. Ze begon gericht te slaan. Ik heb het eerst proberen aan te pakken op een manier van positief gedrag belonen. Werkte niet. Uiteindelijk maar gewoon een ram terug gegeven toen ze weer wilde slaan en daarna is het nooit meer voorgevallen. En tot op de laatste dag zijn we echt de dikste maatjes geweest. Bij Alanda hoef ik daar niet mee aan te komen, die heeft een heel ander karakter.

Ik heb één gouden regel bij mijn paarden:
Ik vraag nooit iets wat je niet kan.

Daar hou ik me aan, en dat houdt dus in dat mijn paard uiteindelijk moet doen wat ik zeg. Daar mag hij best over in discussie gaan en daar wil ik ook best naar luisteren, ik wil daar ook best in schipperen, maar uiteindelijk gebeurt het wel. En daarbij kijk je dus naar wat het paard nodig heeft: een zachte hand of korte metten. Dat is namelijk ook een manier van denken vanuit je paard en je paard begrijpen.

**Geplaatst**: 09-06-12 13:37

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 13:37

Moest je de hoef optillen? Als de hoef op de grond blijft staan, kan je vaak toepassen dat iemand anders het andere been aan diezelfde kant optilt. Dan kan ze niet slaan met het been waar jij mee bezig bent... Al is het wel mogelijk dat ze het andere been lostrekt en alsnog slaat met het been waar jij voor zit. Maar goed, je kunt het proberen :Y)

Verder ben ik het eens met je Snadrem!

**Geplaatst**: 09-06-12 13:41

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 13:41

Ach, die van mij sloeg zelfs nog toen hij op 2 benen stond, ging eerst kaarsrecht omhoog en sloeg dan met 1 achterbeen vol op de persoon die een voorbeen vast had (persoon was niet van plan om los te laten en ging dus mee omhoog met een steigerende pony, had niet verwacht dat die pony nog zou gaan trappen). Dus op dat gebied is het ook maar allemaal net geluk hebben .. Als je een paard zo ver krijgt gedreven dat die echt wil slaan dan kunnen ze dat toch

(waarmee ik niet zeg dat Snadrem het verkeerd heeft gedaan ofzo, Snadrem kent het paard

).

**Geplaatst**: 09-06-12 13:44

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 13:44

Nja, het ligt aan je paard natuurlijk

en aan hoe pijnlijk het is.. Bij 'auw' pijn zullen ze even uithalen, wat ze dan dus niet doen wanneer je een voetje optilt..
Jouw verhaal klinkt wel erg acrobatisch Sabine, met het achterbeen iemand slaan die voor stond?

**Geplaatst**: 09-06-12 13:45

Geplaatst: 09-06-12 13:45

Magrathea schreef:
Moest je de hoef optillen? Als de hoef op de grond blijft staan, kan je vaak toepassen dat iemand anders het andere been aan diezelfde kant optilt. Dan kan ze niet slaan met het been waar jij mee bezig bent... Al is het wel mogelijk dat ze het andere been lostrekt en alsnog slaat met het been waar jij voor zit. Maar goed, je kunt het proberen

Haha, dat was dus exact wat er gebeurde: die liet zich gewoon met haar volle gewicht op de persoon bij het voorbeen zakken, en zodra die dan los moest laten omdat we anders omvielen, haalde ze snel uit met achter :')

**Geplaatst**: 09-06-12 13:50

Geplaatst: 09-06-12 13:50

Snadrem schreef:
Magrathea schreef:
Moest je de hoef optillen? Als de hoef op de grond blijft staan, kan je vaak toepassen dat iemand anders het andere been aan diezelfde kant optilt. Dan kan ze niet slaan met het been waar jij mee bezig bent... Al is het wel mogelijk dat ze het andere been lostrekt en alsnog slaat met het been waar jij voor zit. Maar goed, je kunt het proberen

Haha, dat was dus exact wat er gebeurde: die liet zich gewoon met haar volle gewicht op de persoon bij het voorbeen zakken, en zodra die dan los moest laten omdat we anders omvielen, haalde ze snel uit met achter

Ah. Nee dat helpt niet echt nee :')

**Geplaatst**: 09-06-12 13:51

Geplaatst: 09-06-12 13:51

Magrathea schreef:
Nja, het ligt aan je paard natuurlijk en aan hoe pijnlijk het is.. Bij 'auw' pijn zullen ze even uithalen, wat ze dan dus niet doen wanneer je een voetje optilt..
Jouw verhaal klinkt wel erg acrobatisch [naam], met het achterbeen iemand slaan die voor stond?

Zo acrobatisch is die net niet .. hoop ik .. Persoon stond er langs (was de hoefsmid)

Dus gewoon voorhoef opgetild zoals je gaat uitkrabben, en dan is die de lucht in gegaan en heeft met de achterhoef vol op het been van de hoefsmid getrapt...
De persoon die ervoor stond was trouwens ook niet blij, pony is gewoon vol op haar geland bij het neerkomen.
Ik was er zelf niet bij, dus heel precies kan ik het ook niet navertellen, maar de hoefsmid in kwestie heeft mij het verhaal verteld (dat bleek de hoefsmid van bij ons op stal te zijn, en toen ik zei dat ik een beetje een probleempaard had kwamen we tot de conclusie dat hij die pony kende, en tja, hij wil het beest dus niet meer zien

).

Klinkt gezellig Snadrem

Edit; om trouwens nog wat ontopic te blijven, ik heb eerder aangegeven dat 1 monster van mij best wel eens een schreeuw of klap kan verwachten, ik heb een nieuw topic van gisteren in de piste .. Mogen jullie allemaal eens kijken hoe ongelukkig hij eruit ziet

**Geplaatst**: 09-06-12 13:55

Geplaatst: 09-06-12 13:55

Snadrem schreef:
Ik moet door deze discussie steeds denken aan een oud-stalgenoot van me. Die werkte ook vanuit het paard, als in: het paard bepaalt ALLES. Of we gaan rijden, of we gaan wandelen, of dat hij de wei uit wil komen of niet.. wat ik heb gemerkt, is dat het paard steeds minder begon te doen. Groot gelijk ook. Op dat punt best wel hilarisch.

Wat ik echter minder grappig vond, is dat ik een doodongeluk en vreselijk onzeker paard zag wat steeds vaster kwam te zitten in dat gedrag. Ik denk dat dit specifieke dier meer had gehad aan een eigenaar die zegt "We gaan dit doen, en dat kan je gewoon omdat ik je nooit iets zal vragen wat onmogelijk is." Dan had het beestje gewoon zijn meters kunnen maken, zat het lekker in zijn lijf en kon het zich zeker voelen doordat het leiderschap ervaart in plaats van iemand die zich door het paard gaat laten leiden ("Vertel jij het maar paard, ik hoor het wel als je een keer toe bent aan een drafje en als je weer een keer wil rijden dan weet je me te vinden.")

Wat ik heb geleerd met het trainen van paarden, is dat er niet één methode is die je altijd kan hanteren. Je moet altijd kijken naar wat het paard nodig heeft. Als ik met parelli was komen aanzetten bij mijn vorige paard, dan had ze me denk ik opgegeten. Maar bij een paard wat veel rustiger is van karakter kan het dan wel weer goed werken. Prima toch? Maar om dan meteen maar te roepen dat anderen hun paard als monster behandelen, vind ik veel te ver gaan. Ik weet nog dat ik bij Zelano haar mok moest behandelen wat heel erg zeer deed. Ze begon gericht te slaan. Ik heb het eerst proberen aan te pakken op een manier van positief gedrag belonen. Werkte niet. Uiteindelijk maar gewoon een ram terug gegeven toen ze weer wilde slaan en daarna is het nooit meer voorgevallen. En tot op de laatste dag zijn we echt de dikste maatjes geweest. Bij Alanda hoef ik daar niet mee aan te komen, die heeft een heel ander karakter.

Ik heb één gouden regel bij mijn paarden:
Ik vraag nooit iets wat je niet kan.
Daar hou ik me aan, en dat houdt dus in dat mijn paard uiteindelijk moet doen wat ik zeg. Daar mag hij best over in discussie gaan en daar wil ik ook best naar luisteren, ik wil daar ook best in schipperen, maar uiteindelijk gebeurt het wel. En daarbij kijk je dus naar wat het paard nodig heeft: een zachte hand of korte metten. Dat is namelijk ook een manier van denken vanuit je paard en je paard begrijpen.

Volledig mee eens. Ik lees al het hele topic mee maar kon het niet zo goed verwoorden

Mijn paarden mogen onderzoekend zijn, schrikken, hun mening laten blijken, wat dan ook. Maar áls ik iets vraag, dan moet het gewoon gebeuren. Keerzijde is dat ik beloof dat ik nooit iets zal vragen wat tegen hun welzijn ingaat of wat ze niet zouden kunnen. Ik heb een paard met veel initiatief, speels, onderzoekend en koppig. Tegen hem zeg ik vaak 'durf niet', uuh'', of 'het vingertje', wat hier door sommigen nogal afgekeurd wordt. Maar: mijn paard weet dat het niet gewenst is, mijn paard weet ook wat de waarschuwing inhoudt, wat dan uiteindelijk resulteert in een braaf paard dat luistert zonder dat ik heb moeten slaan of wat dan ook. Laat mij dan maar verder 'uhh' zeggen als dat volstaat

En dat betekent niet dat flink en braaf gedrag niét beloond wordt, het één moet het ander niet uitsluiten.

Soms denk ik wel eens: doe gewoon niet te moeilijk. Wil je gaan rijden, doe het gewoon. Doet paard een beetje nerveus omdat het waait, prima, hij mag nerveus zijn. Zoiets negeer ik gewoon in de meeste situaties met als resultaat dat paard ook gewoon kalmeert, want er is duidelijk niks aan de hand. Zo leren ze gewoon raken aan de gekste dingen (mijn mening).

**Geplaatst**: 09-06-12 13:58

Geplaatst: 09-06-12 13:58

Solleke_Noah schreef:
Soms denk ik wel eens: doe gewoon niet te moeilijk. Wil je gaan rijden, doe het gewoon. Doet paard een beetje nerveus omdat het waait, prima, hij mag nerveus zijn. Zoiets negeer ik gewoon in de meeste situaties met als resultaat dat paard ook gewoon kalmeert, want er is duidelijk niks aan de hand. Zo leren ze gewoon raken aan de gekste dingen (mijn mening).

Precies

paarden leren ook van elkaar. Durft je paard ergens niet langs, maar ziet hij er een ander wel langs gaan, dan is de kans groter dat hij het zelf ook durft.
Wordt het paard nerveus van de wind, maar merkt hij dat jij er niks om geeft, dan zal hij (mits er respect is) uiteindelijk ook doorhebben dat er niks is om bang voor te zijn

**Geplaatst**: 09-06-12 14:23

Geplaatst: 09-06-12 14:23

Het gaat goed met dit topic, leuk!
Eén nadeeltje, er staan nu zoveel interessante dingen in dat het niet te doen is om op alles in te gaan. Ik ga toch een poging doen.

Sanne en Marit, dank voor het delen van jullie ervaring waar het gaat over anders met mensen en zelfs jezelf omgaan als gevolg van anders (intenser?) met paarden leren omgaan. Zeer herkenbaar ook. Ik heb zelf de ervaring dat met name de omgang met 1 specifiek paard mij niet alleen meer geduld heeft bijgebracht, maar ook het bewustzijn dat ik zelf in alle omstandigheden degene ben die mijn gedrag kiest. Er bestaan geen situaties die mij het bloed onder de nagels vandaan halen, als ik ergens boos of gefrustreerd van raak is dat het gevolg van mijn eigen (foute) keuze. Overigens niet altijd een leuk besef, Moeder Natuur heeft mij getrakteerd op bloed met een laag kookpunt. Ik wordt nog steeds regelmatig verschrikkelijk kwaad, maar ik kan m'n kop er beter bij houden als ik kwaad ben, en daardoor houd ik ruimte om de - naast die kwaadheid - de rust te houden om verolgens te kiezen welk gedrag ik handig vind. Ofwel zoals iemand hier een fantastisch advies van een instructeur aanhaalde: handel (rijd) vanuit gevoel, maar niet vanuit gevoelens.

sanne83 schreef:
@maura:
Ik zou je graag een linkje geven met een of twee onderzoeken, maar met gedragswetenschap werkt het gewoon niet zo. Het begint ergens met skinner zo'n 60 jaar geleden en er wordt elke dag meer onderzoek gedaan. Dit soort kennis wordt opgedaan in een proces van honderden onderzoeken en veel onderzoek is natuurlijk ook helemaal niet op paarden gedaan (en op bokt is dat gelijk niets waard natuurlijk ).

Dat geldt niet alleen voor gedragswetenschap natuurlijk, wetenschap is voortdurend in ontwikkeling en daarom kun je niet naar 'wetenschappelijk onderzoek' in het algemeen verwijzen. 't Is maar net in welke school je zoekt of je stelling A of stelling B 'bewezen' gaat vinden. Qua gedragswetenschap bij dieren ben ik zelf (heel chauvinistisch) zeer gecharmeerd van het werk van Frans de Waal, maar goed, ook dat gaat niet over paarden.

Ik ben het met Marit eens dat paarden geen beredeneerd 'misbruik' van situaties maken. Omdat een paard daarvoor een doel moet bedenken en vervolgens gedrag moet kiezen waarvan het aanneemt dat de mens er op reageert zoals het paard graag wil. Ik geloof niet dat paarden tot zulke scenarioschetsen in staat zijn. Bovendien is het omslachtig: als paard liever niet bereden wil worden is het veel simpeler om zich niet te laten zadelen, de ruiter niet te laten opstijgen of de ruiter op enig moment gewoon te lanceren.

Of je afstijgt of blijft zitten bij een rijprobleem maakt volgens mij niet uit maar hier:

Maritje1991 schreef:
Ik denk persoonlijk dat het kwalijker is om te blijven zitten, terwijl je het eigenlijk niet goed kan oplossen,

ben ik het 100% met Marit eens. Als je een situatie in het zadel niet goed op kunt lossen stijg je beter af. Mocht je op de grond nog minder in staat zijn om te gaan met de angst van een paard dan had je er wat mij betreft (persoonlijke mening) helemaal nooit op mogen zitten. Want ik vind dat je niets op de rug van een paard te zoeken hebt als je dat paard vanaf de grond niet aan kunt.

Jessix schreef:
Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.

Zijn de mensen doof of ontbreekt het jou aan de vaardigheden om die mensen te bereiken? Als je goed kunt communiceren met paarden betekent dat, zoals dit topic perfect illustreert, immers niet dat je dat met mensen óók kunt (of vice versa).

**Geplaatst**: 09-06-12 14:30

Geplaatst: 09-06-12 14:30

Solleke_Noah schreef:
Tegen hem zeg ik vaak 'durf niet', uuh'', of 'het vingertje', wat hier door sommigen nogal afgekeurd wordt. Maar: mijn paard weet dat het niet gewenst is, mijn paard weet ook wat de waarschuwing inhoudt, wat dan uiteindelijk resulteert in een braaf paard dat luistert zonder dat ik heb moeten slaan of wat dan ook. Laat mij dan maar verder 'uhh' zeggen als dat volstaat

Wat wel leuk is om eens uit te proberen is wat gebeurt als je alles doet wat je anders ook doet, maar stil blijft. 't Zou zomaar kunnen dat paardlief niet eens zozeer op het geluid reageert.
Het geschreeuw tegen paarden dat wordt afgekeurd (ten minste, zoals ik het begrijp), is het geschreeuw uit frustratie ("stomme rotbok!" gillen terwijl je je zweep op z'n kont stukslaat is niet hetzelfde als "uuh" zeggen terwijl je tegelijk met een handgebaar aangeeft dat paardlief even op de plek moet blijven staan waar je 'm zolang even los had neergezet)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 16:43

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 16:43

maura schreef:
Solleke_Noah schreef:
Tegen hem zeg ik vaak 'durf niet', uuh'', of 'het vingertje', wat hier door sommigen nogal afgekeurd wordt. Maar: mijn paard weet dat het niet gewenst is, mijn paard weet ook wat de waarschuwing inhoudt, wat dan uiteindelijk resulteert in een braaf paard dat luistert zonder dat ik heb moeten slaan of wat dan ook. Laat mij dan maar verder 'uhh' zeggen als dat volstaat

Wat wel leuk is om eens uit te proberen is wat gebeurt als je alles doet wat je anders ook doet, maar stil blijft. 't Zou zomaar kunnen dat paardlief niet eens zozeer op het geluid reageert.
Het geschreeuw tegen paarden dat wordt afgekeurd (ten minste, zoals ik het begrijp), is het geschreeuw uit frustratie ("stomme rotbok!" gillen terwijl je je zweep op z'n kont stukslaat is niet hetzelfde als "uuh" zeggen terwijl je tegelijk met een handgebaar aangeeft dat paardlief even op de plek moet blijven staan waar je 'm zolang even los had neergezet)

Dat ja, ik zeg wel eens: "Uuuuuuh Wonder, wat ben jij van plan?"
niet meer, niet minder.

Maar ik schreeuw niet uit frustratie

**Geplaatst**: 09-06-12 16:44

Geplaatst: 09-06-12 16:44

love_western schreef:
Jessix schreef:
Ik wil niet mee doen in de discussie.. Ik sluit me af voor wat er om me heen gebeurd. Ik heb zelf een geweldige groep monsters. En ik hoor bij hun. Ik ben hun leider, maar niet omdat ik het afdwing. Mijn paarden willen mij volgen, willen bij mij zijn en zijn trots om mij te mogen dragen.

TS, ik bewandel dezelfde weg als jij en het levert me meer op als ik ooit had durven dromen. Harmonie in mijn hengstenkudden en harmonie tussen paard en mens. Ik heb met mijn jongste paard zo op kunnen stappen en zonder zadel het bos in kunnen rijden met enkel een touwhalster en leadrope aan. Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.

Ik kan ook zo op mijn paard stappen zonder hoofdstel en zadel. En kan ook alles met haar doen.
Alleen ik vind het niet verantwoord om er mee de openbare weg op te gaan. Het is en blijft een dier.
En je kunt nooit hun reactie voorspellen.

En mijn paard ziet mij ook als haar leider. En ik dwing het ook niet af. Ik laat zien dat ik respect voor haar heb. Maar als ze te ver gaat, corrigeer ik haar ook. En duld geen protest van haar. En als je respect hebt voor het paard, hebben ze ook respect voor jou.

Maar op mijn paard had nog nooit iemand gereden.

Dat was onze eerste keer.

**Geplaatst**: 09-06-12 16:47

Geplaatst: 09-06-12 16:47

maura schreef:
Jessix schreef:
Ik gun iedereen zo'n relatie met zijn paard, maar helaas zijn veel mensen (nog?!) doof voor mijn verhalen.

Zijn de mensen doof of ontbreekt het jou aan de vaardigheden om die mensen te bereiken? Als je goed kunt communiceren met paarden betekent dat, zoals dit topic perfect illustreert, immers niet dat je dat met mensen óók kunt (of vice versa).

Ik kan prima met mensen communiceren.

**Geplaatst**: 09-06-12 17:05

Geplaatst: 09-06-12 17:05

Jessix schreef:
Maar op mijn paard had nog nooit iemand gereden. Dat was onze eerste keer.

Dus je wilt zeggen dat je op je paard bent gestapt die niet beleerd was? En zo de bos in bent gegaan zonder tuig?

**Geplaatst**: 09-06-12 17:09

Geplaatst: 09-06-12 17:09

Maritje1991 schreef:
Paard is toch geen monster?

Wat ik mij al een lange tijd af vraag: Waarom behandelen sommige mensen paarden als monsters?
Ik bedoel, het zijn van die zacht aardige dieren.

Soms hoor ik men echt schreeuwen: Doe normaal joh, stom beest!
En dan vraag ik mij af, wat is normaal?

Voor een mens is de norm, normaal iets compleet anders als voor paarden! Kijk nou zelf, wij zien er sowieso al compleet anders uit, wij denken anders, wij leven anders en ook eten wij anders.

Wat is normaal voor een paard? Vluchten als het bang is, wanneer vluchten niet kan zal het trappen of bevriezen. Soms wordt het gezien als makkelijk, maar deze paarden zijn ook bang en kunnen uit het niets ontploffen. Deze paarden worden dan onberekenbaar genoemd.

Wanneer een paard niet in de trailer durft, worden er de meest bizare dingen geprobeerd om het dier de trailer in te verplichten, ik hoor dan: “Hij is echt vervelend”. Dan vraag ik mij wederom af, waarom is dat paard vervelend? Verplaats je in dat paard. Het is een vluchtdier, jij= mens bent een roofdier. Jij=roofdier probeert een vluchtdier op te sluiten. Met man en macht, touwen, zwepen, bitten, vrachtwagens van alles om het dier op te sluiten. Voor het paard een levensbedreigende situatie.

Dan wordt er hulp geboden, iemand die even met een zware ketting het paard wel even zou leren ‘normaal’ te doen.

Waar komt dit vandaan?

Waarom niet samen werken met het paard? Inbeelden hoe het voor deze dieren is om met mensen te moeten samenwerken?

Ze worden in een box gezet, terwijl ze zo graag buiten lopen. Soms mogen ze los en dan gaan ze flink, daarna mag het niet meer. Kans op blessures. Of ze staan altijd alleen, waarom? Omdat er gevochten wordt.

Logisch zou je zeggen, jij bent ook niet met iedereen bevriend maar uit eindelijk kun je best een compromis sluiten. Ook paarden doen dit wel, wanneer er de tijd en de ruimte wordt gegeven.

Ik lees of hoor vaak dat er een scherper bit of een hulpteugel gebruikt wordt, waarom? Het paard schiet er vandoor, is vervelend, wil niet luisteren, is altijd stout noem maar op. Soms worden de paarden zelfs gestoord genoemd.

Wederom vraag ik mijzelf af, waarom?

Wordt het paard wel voldoende voorbereid op hetgeen wat de mens van hen vraagt? Wat als we het paard meer ruimte zouden geven, hun angst erkennen? Zouden we daardoor niet veel fijner kunnen samenwerken? Waarom kiezen we ervoor om het paard voor ons te laten werken ipv samen te gaan werken. Samen doelen bereiken.

Ik vraag mij echt af waarom sommige dingen gebruikt worden, waarom mensen op bepaalde wijzen rijden. Ik bedoel, een scherper bit of een slof teugel benadeeld het paard. Hij kan niet laten zien wat er echt is, dit wordt verdoezeld. Zo wil je toch niet samenwerken? In een relatie wil je toch kunnen laten zien waar je zwakke plekken zitten?

Wanneer er meer aandacht voor de angst van het paard is, geloof ik dat mensen beter kunnen samenwerken met hen. Ik denk dat het al beter wordt als je kijkt vanuit het paard: Wat is er voor mij? Stel jezelf die vraag als je paard zich weer niet laat vangen in de weide, of als je paard niet stil KAN staan tijdens het opzadelen, of niet de trailer in KAN. Of niet stil staat met opstappen of zich niet uit galop laat nemen tijdens het rijden.

Houd in je achterhoofd dat het paard een vluchtdier is en jij het roofdier bent.

EDIT: Doel is discussie en tevens een vraag, die ik meerdere keren stel. Ik begrijp het namelijk ECHT niet waarom paarden zo behandeld worden. Wat ik zie is eerder normaal dan uitzondering. Wat mij erg raakt overigens.

Om even terug te komen op de vraag/discussie...................... Geen enkel paard hoeft zo behandelt te worden als we geen gebruik zouden maken van het dier, maar.... zouden we geen gebruik maken van het dier, zouden er dan nog paarden zijn???
Willen we allemaal het allerbeste voor het paard laten we hem in vrijheid leven in zijn natuurlijke omgeving, maar wij willen meer van het dier.
En die natuurlijke omgeving bestaat niet meer, buiten dat een paard zich niet meer zou redden in die omgeving ( zeker niet in ons land!) zou het paard uitsterven vrees ik.
Dat er meer aandacht moet komen voor de omgang met paarden is duidelijk en daar ben ik het ook totaal eens met ts!
Maar dat gebeurd nu ook al. Kijk alleen al eens naar dit topic hoe het leeft!
Dat er mensen blijven die hun ogen sluiten voor bepaalde dingen zal je altijd blijven houden, maar ik denk dat toch minimaal 75% van de mensen met een paard het allerbeste voor hebben met hun dier! ( en een groot gedeelte daarvan weet ook waar hij of zij mee bezig is!)
En een keer slaan of een keer een schoppie onder zijn hol, wil nog niet zeggen dat het paard daar meteen slechter van word of een trauma aan overhoud!
Een paard is tegenwoordig een gewoon goed en veel mensen hebben een paard zonder te weten wat te doen met slecht gedrag dus de paarden taal te kennen, wil nog niet zeggen dat ze meteen een dierenbeul zijn natuurlijk, en dat komt nu een beetje naar voren als of dat zo is.

**Geplaatst**: 09-06-12 17:10

Geplaatst: 09-06-12 17:10

love_western schreef:
Jessix schreef:
Maar op mijn paard had nog nooit iemand gereden. Dat was onze eerste keer.

Dus je wilt zeggen dat je op je paard bent gestapt die niet beleerd was? En zo de bos in bent gegaan zonder tuig?

Dat is wat er in mijn eerste post staat, ja.

**Geplaatst**: 09-06-12 17:39

Geplaatst: 09-06-12 17:39

Jessix schreef:
love_western schreef:

Dus je wilt zeggen dat je op je paard bent gestapt die niet beleerd was? En zo de bos in bent gegaan zonder tuig?

Dat is wat er in mijn eerste post staat, ja.

Wist niet dat er zulke domme mensen bestonden. Wel eens aan de risico's gedacht?
Ook al zou ik mijn paard voor 100% vertrouwen. Ik zou nooit gelijk de eerste keer er mee naar buiten gaan

**Geplaatst**: 09-06-12 17:42

Geplaatst: 09-06-12 17:42

Fijn voor je. :evaw:

Nomineer dit bericht ×