Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-06-12 19:21

Geplaatst: 08-06-12 19:21

@ maura; Je zegt constant dat je een serieuze discussie wilt, maar je lijkt vooral gefocused op andermans gedrag.
Ik ben een van de weinigen die serieuze reacties heeft gegeven, misschien moet je dat even teruglezen en daar op reageren, dat maakt het een stuk inhoudelijker.

Ik kan niet reageren op wat iemand hier beschrijft. Als je gaat kijken naar individuele paarden, dan is er altijd wel eentje die ergens goed op reageert. Over internet moet je je ook altijd maar afvragen wat "goed" dan is? Ik heb vroeger ook veel gecorrigeerd, ik weet dat dat soms ook werkt.
Voor mij gaat dit hele verhaal om symptoombestrijding, bestrijd je het symptoom; het bijten, het trappen, het steigeren het....etc of zorg je gewoon dat je paard jou leuk vind, ontspannen is en goed naar je luistert en voorkom je al die problemen. Er is natuurlijk geen zwart-wit, veel mensen zitten in een grijs gebied. Leren hun paard dingen aan en corrigeren ook. Toch zie je vaak mensen in een stress situatie terugpakken op corrigeren, terwijl je dan juist gedrag zou moeten bevestigen.

Als ik kijk naar de wetenschappelijke literatuur over gedrag, dan kan je niet anders dan concluderen dat gedrag afstraffen zonder een alternatief te bieden niet nuttig is.
In mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat veel corrigeren vaak samenhangt met symptoombestrijding, het paard de schuld geven, misschien omdat je je juist op het negatieve focused en het vanuit die mindset moeilijk is om anders over je paard te praten.
Grappig is ook om te zien dat als je mensen aanleert om hun paard beter te beleren, hun hele gedrag ten opzichte van het paard verandert. Daar hoef ik niets aan te doen, dat gaat vaak helemaal vanzelf

**Geplaatst**: 08-06-12 19:30

Geplaatst: 08-06-12 19:30

frodo1993 schreef:
Ts, ik ben het zeker met je eens dat veel mensen verkeerd om gaan met hun paard.
Zie het hier ook vaak hoor.
Dan schiet er een paard weg omdat hij schrikt van een vogel, en dan wordt hij gestraft.
Ik probeer me zelf wel altijd in het paard 'in te leven'.
Als mijn pony iets niet snapt, kijk ik ook eerst wat ik zelf fout doe.
Straffen omdat een paard bang is vind ik echt walgelijk.
Bovendien werkt het imo juist averechts.
Een paard wat naar je uitslaat of bijt e.d. accepteer ik alleen niet, tenzij het echt alleen door mijn toedoen is (pony per ongelijk laten schrikken o.i.d)
Ik begrijp best dat paarden zo met elkaar omgaan, maar een paard kan best leren dat dat naar een mens niet mag.

Ik straf mijn paard niet af omdat ze schrikt. Maar omdat ze misbruikt maakt van de situatie.
Eerst schrik ze. Oke is niet erg, maar paar seconde erna vliegt ze ervan door.
En ja dan is ze fout bezig. En word ze gelijk stop gezet en achteruit gezet. (rij western)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-12 19:40

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-12 19:40

Hoe kan een paard nou misbruik maken van de situatie. ze schrikt en daarom rent ze weg. ze is bang en instinctief zal ze dus weg willen vluchten van hetgeen wat haar, in haar ogen, bedreigd.

waarom is dat raar? dat is toch logisch.

**Geplaatst**: 08-06-12 19:47

Geplaatst: 08-06-12 19:47

Ik vind dat TS wel een beetje gelijk heeft. Er zijn veel mensen (die meestal uit onwetendheid) paarden heel verkeerd behandelen. Ik maak me hier dan ook wel zorgen over. Ik vind het dan ook raar dat zoveel bokkers zo kinderachtig reageren.

Zelf doe ik lang niet alles goed en ik handel net als iedereen wel eens verkeerd. Wel probeer ik vanuit het paard te denken en te blijven leren. Maar dat betekent niet dat ik nooit een tik geef.

Duidelijkheid is erg belangrijk voor een paard, en soms is het nodig voor een paard dat hij daarbij een tik krijgt. Dit vind ik niet zielig. Ik vind onduidelijkheid wel zielig. Een paard zal zich bij een onduidelijk iemand onveilig voelen en dan moét het paard wel zelf de leiding nemen, het mens kan dat blijkbaar niet.

Vandaag wilde ik gaan rijden. Het waaide erg hard, en er waren kinderen op stal aan het spelen en gillen. Mijn verzorgpaard werd hier erg schrikkerig van. Dit merkte ik met poetsen, dus voor de zekerheid had ik even een Thiedemann omgedaan (gebruik nooit echt hulpteugels, maar Safety First!) en toch in de bak gaan rijden. De hoeken waar hij normaal doorheen loopt waren vandaag eng. Mijn aanpak hiervoor:
Eerst geprobeerd de enge hoeken goed in te rijden. Ik heb hem in de enge hoeken steeds even stil laten staan. Als hij dat goed deed beloonde ik hem. Wilde hij weglopen of wegspringen, dan stuurde ik hem terug en liet hem op dezelfde plek nog een keer staan. Omdat hij een keer een scherpe draai van 180 graden maakte, ben ik afgestapt (iets teveel risico voor mijn rug). Ik heb zijn zadel en hoofdstel eraf gehaald en ben met hem aan de longe (mét zweep en halster) langs de enge hoeken gaan lopen. Hij ging achter me lopen en liep bijna over me heen omdat hij schrok. Hij kreeg van mij een tik tegen zijn borst. Niet om hem te straffen voor het schrikken, maar hij moet niet over me heen lopen. Uiteindelijk liep hij aan de longe gewoon door de enge hoeken.

Ik heb hem hierbij dus wél een tik gegeven. En naar mijn idee was ik op deze manier erg duidelijk en paardvriendelijk. Hoe zou jij deze situatie hebben aangepakt, TS (en andere bokkers)?

**Geplaatst**: 08-06-12 19:54

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 08-06-12 19:54

Stabledoor,
Ik heb het anders aangepakt.
Vanmiddag ging ik ook rijden, 600 meter van stal in de buitenbak.
Op een grote volte gaan rijden omdat de takken van de bomen zo waaiden.
Dit totdat m'n paard ontspande en lekker ging lopen, daarna kon ik ook in de hoeken.
Toen kwam er plotseling een stortbui en harde wind over ons heen, en zijn we naar huis gedraafd.
Langs het zandpad terwijl de takken ons om de oren vlogen. :')

M'n paard vond het niet fijn, maar ze draafde flink door over het pad, was ook niet bang of schrikkerig daardoor.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-12 20:19

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-12 20:19

StableDoor schreef:
Ik vind dat TS wel een beetje gelijk heeft. Er zijn veel mensen (die meestal uit onwetendheid) paarden heel verkeerd behandelen. Ik maak me hier dan ook wel zorgen over. Ik vind het dan ook raar dat zoveel bokkers zo kinderachtig reageren.

Zelf doe ik lang niet alles goed en ik handel net als iedereen wel eens verkeerd. Wel probeer ik vanuit het paard te denken en te blijven leren. Maar dat betekent niet dat ik nooit een tik geef.

Duidelijkheid is erg belangrijk voor een paard, en soms is het nodig voor een paard dat hij daarbij een tik krijgt. Dit vind ik niet zielig. Ik vind onduidelijkheid wel zielig. Een paard zal zich bij een onduidelijk iemand onveilig voelen en dan moét het paard wel zelf de leiding nemen, het mens kan dat blijkbaar niet.

Vandaag wilde ik gaan rijden. Het waaide erg hard, en er waren kinderen op stal aan het spelen en gillen. Mijn verzorgpaard werd hier erg schrikkerig van. Dit merkte ik met poetsen, dus voor de zekerheid had ik even een Thiedemann omgedaan (gebruik nooit echt hulpteugels, maar Safety First!) en toch in de bak gaan rijden. De hoeken waar hij normaal doorheen loopt waren vandaag eng. Mijn aanpak hiervoor:
Eerst geprobeerd de enge hoeken goed in te rijden. Ik heb hem in de enge hoeken steeds even stil laten staan. Als hij dat goed deed beloonde ik hem. Wilde hij weglopen of wegspringen, dan stuurde ik hem terug en liet hem op dezelfde plek nog een keer staan. Omdat hij een keer een scherpe draai van 180 graden maakte, ben ik afgestapt (iets teveel risico voor mijn rug). Ik heb zijn zadel en hoofdstel eraf gehaald en ben met hem aan de longe (mét zweep en halster) langs de enge hoeken gaan lopen. Hij ging achter me lopen en liep bijna over me heen omdat hij schrok. Hij kreeg van mij een tik tegen zijn borst. Niet om hem te straffen voor het schrikken, maar hij moet niet over me heen lopen. Uiteindelijk liep hij aan de longe gewoon door de enge hoeken.

Ik heb hem hierbij dus wél een tik gegeven. En naar mijn idee was ik op deze manier erg duidelijk en paardvriendelijk. Hoe zou jij deze situatie hebben aangepakt, TS (en andere bokkers)?

Zodra ik merk dat mijn paard van kleine dingen schrikt besluit ik niet te rijden (safety first)

Dan ga ik naar de bak en doe ik gewoon grondwerk. Ik houd mijn paard bezig met oefeningen waarbij de achterhand veel moet kruizen (maakt endorfine's vrij)
Ik geef mijn paard een taak waardoor het dus minder bezig is met de enge dingen

Wanneer er dan ontspanning is, stop ik en mag ze terug naar de weide

mika11 schreef:
Stabledoor,
Ik heb het anders aangepakt.
Vanmiddag ging ik ook rijden, 600 meter van stal in de buitenbak.
Op een grote volte gaan rijden omdat de takken van de bomen zo waaiden.
Dit totdat m'n paard ontspande en lekker ging lopen, daarna kon ik ook in de hoeken.
Toen kwam er plotseling een stortbui en harde wind over ons heen, en zijn we naar huis gedraafd.
Langs het zandpad terwijl de takken ons om de oren vlogen.
M'n paard vond het niet fijn, maar ze draafde flink door over het pad, was ook niet bang of schrikkerig daardoor.

Maar ze was onderweg naar huis?
Dan zou mijn paard ook doorlopen inderdaad, naar huis gaan (veilige kudde) is belangrijker dan wat dan ook

Laatst bijgewerkt door MaritB op 08-06-12 20:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-12 20:20

Geplaatst: 08-06-12 20:20

Maritje1991 schreef:
Holypope, meerdere malen heb je gezegd hier niet meer te reageren. Wat drijft je om het toch telkens te doen.

Elke post bevat hetzelfde.. Wat is het nut?

Dat uitgerekend jij dit zegt

ik kan ook even al jouw posts samenvoegen waarin jij zegt niet meer te gaan reageren in dit topic.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-12 20:21

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-12 20:21

Prima, maar ik reageer inderdaad nog steeds. En ik doe gewoon mee in de discussie en ik haal niemand persoonlijk naar beneden.

**Geplaatst**: 08-06-12 20:26

Geplaatst: 08-06-12 20:26

Magrathea schreef:
Maritje1991 schreef:
Holypope, meerdere malen heb je gezegd hier niet meer te reageren. Wat drijft je om het toch telkens te doen.

Elke post bevat hetzelfde.. Wat is het nut?

Dat uitgerekend jij dit zegt ik kan ook even al jouw posts samenvoegen waarin jij zegt niet meer te gaan reageren in dit topic.

Sorry, had 't verkeerd begrepen.

Laatst bijgewerkt door HolyPope op 08-06-12 20:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-12 20:35

Geplaatst: 08-06-12 20:35

Een paard is een vluchtdier, maar niet ieder paard is hetzelfde en het hangt er ook vanaf hoe een paard opgegroeid is en wat ze hebben meegemaakt. Ik heb meerdere paarden en allemaal ga ik anders mee om. Als een paard heel gevoelig is en uit een zeer slechte situatie komt zal ik daar niet naar schreeuwen, slaan, onverwachte bewegingen maken of te streng mee omgaan. Maar wel consequent.
Ik heb een paard wat ik als 1 jarige heb gekocht ( nu 5 jaar)van mensen die haar vreselijk verwend en overvoerd hebben. Indien ze niets hoeft te doen is het een schat, maar de eerste keren met grondwerk of longeren of uit de weide halen, had ik een "monster". Ze kon niet aan de hand meelopen, viel gelijk aan op de achterbenen en slaan met de voorbenen, en wel gericht (500 kg agressie). Niet omdat ze bang was, maar gewoon geen zin had en dominant was. We hebben alles geprobeerd, NHS, grondwerk, longeren, voorzichtig zadelmak maken, maar dit hielp niet. We hebben fysio, osteopaat en alles erbij gehad. Tot we ondanks veel ervaring leerden dat het geheim is consequent zijn, lopen is lopen, rechts is rechts, werken is werken. We hebben er van diverse goed bekend staande trainers hulp bij gehad, maar velen schrokken van de reacties, durfden er niet op en zelfs met grondwerk gaf het problemen. De manier van TS werkte bij dit paard echt niet.
En ja ik heb haar wel een een tik moeten geven, maar ik heb haar voor onze eigen veiligheid duidelijk moeten maken dat ik de baas en en dat kan niet altijd zonder wat harder te zijn. Maar nu kunnen we geen liever paard hebben en ze is gek op ons en wij op haar.
Indien een paard heel dominant is en een alpha merrie die ook nog eens straal verwend is door de vorige eigenaar, kom je er niet met toegeven en lief zijn alleen.

**Geplaatst**: 08-06-12 22:08

Geplaatst: 08-06-12 22:08

sanne83 schreef:
Voor mij gaat dit hele verhaal om symptoombestrijding, bestrijd je het symptoom; het bijten, het trappen, het steigeren het....etc of zorg je gewoon dat je paard jou leuk vind, ontspannen is en goed naar je luistert en voorkom je al die problemen. Er is natuurlijk geen zwart-wit, veel mensen zitten in een grijs gebied. Leren hun paard dingen aan en corrigeren ook. Toch zie je vaak mensen in een stress situatie terugpakken op corrigeren, terwijl je dan juist gedrag zou moeten bevestigen.

Daar heb je gelijk in, maar je hebt niet altijd te maken met "je eigen" paard.
Soms heb je geen tijd om een band op te bouwen en zit je wel eens in een situatie dat je niets anders kan dan (zeer) corrigerend op te treden.
Ik had het bv over een paard die je de wei wilde uit jagen als je een ander (bv je eigen paard) ophaalde.
Dat paard stopte niet met een HO of een zwaai van je touw.
Dan moet je op dat moment doeltreffender optreden.

Mijn eigen paarden "ken" ik, ik weet hun sterke en zwakke punten.
Daardoor weet ik redelijk wat ik wel en niet van ze kan verlangen/vragen.
Weet ik hun reactie op nieuwe/enge/onverwachte dingen en hoe daar op te reageren.
Maar zelfs dan kunnen ze je soms toch nog verbazen (zowel positief als negatief).

**Geplaatst**: 08-06-12 22:18

Geplaatst: 08-06-12 22:18

sanne83 schreef:
@ maura; Je zegt constant dat je een serieuze discussie wilt, maar je lijkt vooral gefocused op andermans gedrag.
Ik ben een van de weinigen die serieuze reacties heeft gegeven, misschien moet je dat even teruglezen en daar op reageren, dat maakt het een stuk inhoudelijker.

Als je met quotes kunt onderbouwen dat ik over het gehele topic meer focus heb voor andermans gedrag dan voor een serieuze inhoudelijk discussie dan zal ik daar serieus op in gaan. Dat kan echter niet, omdat ik óók een van de weinigen (maar het worden er steeds meer, hoera $*\o/*$ ) ben die vanaf de eerste reactie serieus en inhoudelijk post. In mijn laatste paar reacties heb ik niet op andermans, maar op jóuw gedrag gefocust. En weet je waarom? Juist omdat ik vind dat jij serieus en inhoudelijk aan het topic probeert deel te nemen. Weliswaar heb je soms de neiging om wat willekeurig selectief te zijn in welke vragen je wel of niet beantwoordt en op welke vragen je wel of niet in gaat, maar inhoudelijk lever je een interessante bijdrage. Een bijdrage die - naar mijn mening - nog interessanter zou zijn als je je niet zou laten verleiden tot gekat. En omdat je bovendien begon te katten naar iemand die óók bij het groepje serieuze reageerders hoort, heb ik daar iets van gezegd. (mocht iemand zin hebben om naar een andere serieuze poster te gaan katten: pas op hoor, ik pak je

sanne83 schreef:
Als ik kijk naar de wetenschappelijke literatuur over gedrag, dan kan je niet anders dan concluderen dat gedrag afstraffen zonder een alternatief te bieden niet nuttig is.

Kijk, daar heb je zo'n inhoudelijk interessante bijdrage. 't Zou nog beter zijn met een duidelijke verwijzing naar een onderzoeksschool, specifiek onderzoek of naam van een betrokken wetenschapper maar dit is Bokt, geen onderzoeksinsituut. Opnieuw dan een vraag waar je nog niet op in bent gegaan (en dit is echt een serieuze vraag waar ik graag antwoord op zou hebben): denk je niet dat hetzelfde geldt voor mensen? Ik zie daar zelf heel duidelijk een parallel, zo duidelijk dat het me zeer verbaast dat er voor jou zo'n groot conceptueel verschil lijkt te zijn tussen interactie met paarden en interactie met mensen.

sanne83 schreef:
In mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat veel corrigeren vaak samenhangt met symptoombestrijding, het paard de schuld geven, misschien omdat je je juist op het negatieve focused en het vanuit die mindset moeilijk is om anders over je paard te praten.
Grappig is ook om te zien dat als je mensen aanleert om hun paard beter te beleren, hun hele gedrag ten opzichte van het paard verandert. Daar hoef ik niets aan te doen, dat gaat vaak helemaal vanzelf

Zie je bij mensen wiens hele gedrag ten opzichte van het paard verandert ook een verandering in gedrag ten opzichte van andere mensen, dieren of wellicht zichzelf?

**Geplaatst**: 09-06-12 10:13

Geplaatst: 09-06-12 10:13

Maritje1991 schreef:
Hoe kan een paard nou misbruik maken van de situatie. ze schrikt en daarom rent ze weg. ze is bang en instinctief zal ze dus weg willen vluchten van hetgeen wat haar, in haar ogen, bedreigd.

waarom is dat raar? dat is toch logisch.

Omdat ze zich naar de schrikreactie zich volledig ontspant. En daarna met de grootste lol wegrent.

**Geplaatst**: 09-06-12 10:18

Geplaatst: 09-06-12 10:18

[quote="Maritje1991"]

Zodra ik merk dat mijn paard van kleine dingen schrikt besluit ik niet te rijden (safety first)

Dan ga ik naar de bak en doe ik gewoon grondwerk. Ik houd mijn paard bezig met oefeningen waarbij de achterhand veel moet kruizen (maakt endorfine's vrij)
Ik geef mijn paard een taak waardoor het dus minder bezig is met de enge dingen

Wanneer er dan ontspanning is, stop ik en mag ze terug naar de weide

Als mijn paard door krijgt dat ik niet ga rijden omdat ze schrikkerig is, gaat ze er mooi misbruik van maken.
En dat betekent dus dat ik 5 jaar geleden nooit op haar kon rijden, puur omdat ze van alles schrok.
Nu schrikt ze bijna nergens meer van. En hoe komt dat? Veel geduld hebben en gewoon doorzetten.
En niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 10:19

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 10:19

maura schreef:
Zie je bij mensen wiens hele gedrag ten opzichte van het paard verandert ook een verandering in gedrag ten opzichte van andere mensen, dieren of wellicht zichzelf?

Ik geef dan wel geen les, maar wil hier toch graag op reageren.

Voor mij geld dat ik zelfs veranderd ben in reacties t.o.v. mijzelf. Ik ben veel geduldiger in alles en raak dus lang niet zo snel meet gefrustreerd. Ik moet zeggen dat leeft een stuk prettiger.

Ook tegen over mensen zijn mijn reacties veranderd. Eindelijk durf ik er eens tegen in te gaan, en voor mijzelf op te komen. ( dat is niet iets natuurlijks voor mij)

Dus ja voor mij heeft het veel veranderingen opgeleverd. Er wordt ook wel gezegd: Horsemanship is werken aan jezelf.
En ik denk dat het zeker waar is, toen ik het paard wilde trainen kwamen daar frustraties bij los. Ik werkte niet aan mijzelf.

Nu ben ik volop bezig met zelf ontwikkeling, paard trainen gaat bijna automatisch daardoor en ik ben veel meer frustratie loos. Ik kan het iedereen aanraden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 10:21

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 10:21

Love_western, iK kan niet zo goed begrijpen hoe en paard misbruik kan maken van een situatie in deze vorm.
Mijn paar denk echt niet, ik doe de volgende keer weer schrikkerig.
Daarnaast vind ik rijden totaal niet belangrijk en zit sowieso nooit dagelijks op mijn paard, dus of ik nou een keer meer of minder rijd maakt echt niet uit.

En daarnaast, wat is het verschil het toch allebei 'werken' ? Alleen is het veiliger voor mijzelf om het op de grond te doen, waar ik overigens nog meer plezier aan beleef dan aan het rijden

**Geplaatst**: 09-06-12 10:25

Geplaatst: 09-06-12 10:25

Brainless schreef:
sanne83 schreef:
Voor mij gaat dit hele verhaal om symptoombestrijding, bestrijd je het symptoom; het bijten, het trappen, het steigeren het....etc of zorg je gewoon dat je paard jou leuk vind, ontspannen is en goed naar je luistert en voorkom je al die problemen. Er is natuurlijk geen zwart-wit, veel mensen zitten in een grijs gebied. Leren hun paard dingen aan en corrigeren ook. Toch zie je vaak mensen in een stress situatie terugpakken op corrigeren, terwijl je dan juist gedrag zou moeten bevestigen.

Daar heb je gelijk in, maar je hebt niet altijd te maken met "je eigen" paard.
Soms heb je geen tijd om een band op te bouwen en zit je wel eens in een situatie dat je niets anders kan dan (zeer) corrigerend op te treden.
Ik had het bv over een paard die je de wei wilde uit jagen als je een ander (bv je eigen paard) ophaalde.
Dat paard stopte niet met een HO of een zwaai van je touw.
Dan moet je op dat moment doeltreffender optreden.

Mijn eigen paarden "ken" ik, ik weet hun sterke en zwakke punten.
Daardoor weet ik redelijk wat ik wel en niet van ze kan verlangen/vragen.
Weet ik hun reactie op nieuwe/enge/onverwachte dingen en hoe daar op te reageren.
Maar zelfs dan kunnen ze je soms toch nog verbazen (zowel positief als negatief).

Daar ben ik het helemaal mee eens. Als jij het paard niet traint, kan je wel iets doen, maar weinig.

Als het angst is, kan je met een goede timing ver komen in een paar minuten. Als het paard geleerd heeft door mensen heen te duwen, kan je meestal weinig beginnen (zeker met een eigenaar erbij).
Daardoor ben ik met m'n baan gestopt

ben het zat om constant te moeten vechten met andermans onopgevoede paarden.

@maura:
Ik zou je graag een linkje geven met een of twee onderzoeken, maar met gedragswetenschap werkt het gewoon niet zo. Het begint ergens met skinner zo'n 60 jaar geleden en er wordt elke dag meer onderzoek gedaan. Dit soort kennis wordt opgedaan in een proces van honderden onderzoeken en veel onderzoek is natuurlijk ook helemaal niet op paarden gedaan (en op bokt is dat gelijk niets waard natuurlijk

).
Op de site van Andrew Mclean staat mooi in een beetje leesbare taal uitgelegd hoe je bepaalde dingen uit wetenschappelijk onderzoek kan linken aan gewoon praktisch met paarden omgaan, op die site staan hele fijne artikelen.

Je ziet inderdaad ook dat je eigen gedrag verandert, tegenover kinderen, honden etc. Als je wat algemene principes kent, kom je een heel eind. Je instelling verandert natuurlijk ook en daardoor kan je zeker ook anders met mensen omgaan. Zoals Marit als schrijft, maakt het denk ik vooral voor jezelf een grote impact.
Bij gewone menselijke relatie wordt het al een stuk moeilijk, omdat je op gelijk hoogte staat. Je bent niet iemand iets aan het leren of iemand aan het trainen. Menselijke communicatie is een stuk ingewikkelder en er spelen zoveel factoren en onderliggende redenen mee waarom iemand wel of niet op een bepaalde manier op je reageert.

**Geplaatst**: 09-06-12 10:27

Geplaatst: 09-06-12 10:27

Maritje1991 schreef:
Love_western, iK kan niet zo goed begrijpen hoe en paard misbruik kan maken van een situatie in deze vorm.
Mijn paar denk echt niet, ik doe de volgende keer weer schrikkerig.
Daarnaast vind ik rijden totaal niet belangrijk en zit sowieso nooit dagelijks op mijn paard, dus of ik nou een keer meer of minder rijd maakt echt niet uit.

En daarnaast, wat is het verschil het toch allebei 'werken' ? Alleen is het veiliger voor mijzelf om het op de grond te doen, waar ik overigens nog meer plezier aan beleef dan aan het rijden

De paarden waarop ik rij dus wel. Allebei een slag apart. En ze hebben gelijk door als er misbruik van kunnen maken of niet. Als je er iemand op zet die niet durft door te pakken. Kun je niks met hun beginnen. Hier had ik in het begin veel moeite mee, want durfde ze niet aan te pakken.
En vooral de merrie heeft het snel door. Die is liever lui als moe. En als ze er echt geen zin aan heeft doen we gewoon wat leuks. Ze vind het geweldig om op de lange zijde los te gaan en op het einde een stop te maken. Maar ik trap er niet in dat ze telkens doet alsof ze er geen zin in heeft

Nu kan ik alles met ze. Bij de een moet ik wel goed op zijn houding letten. Omdat hij graag de leiding overneemt. Wat ik dus niet accepteer. En dan moet hij gewoon goed op zijn plek gezet worden. En nee hier gebruik ik geen geweld bij. Alleen een tik en een brul is meestal voldoende. Deze vent is ook pas op 3 jarige leeftijd gecastreerd. En heeft het hengsten gedrag een beetje gehouden.

En ik hoef ook niet dagelijks te rijden. Paarden worden 3 tot 4 x per week gereden. En rest van de week hoeven ze niks te doen. En kunnen ze lekker paard zijn.

**Geplaatst**: 09-06-12 11:04

Geplaatst: 09-06-12 11:04

love_western schreef:
En niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is.

Volgens mij bedoel je hier niet niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is? Anders spreek je jezelf tegen hahah

Juist bij een schrikkerig paard is het zo belangrijk om het schrikgedrag te negeren en gewoon verder te gaan met wat je aan het doen was. (En dan heb ik het niet over een paard dat continue angstig is maar over dan en dan schrikken tijdens het rijden. Van eenden met een strikt Quarterdieet

) Dat is trouwens net zo bij andere dieren en kinderen. In veel gevallen werkt het zelfs om het angstige gedrag gewoon compleet te negeren, of liever gezegd de oorzaak ervan, zodat je paard kan inzien dat er helemaal niets is om bang voor te zijn.
Denk aan oud & nieuw. Veel mensen gaan hun dieren troosten wanneer ze bang zijn voor vuurwerk. In het geval van paarden kan het zijn dat je niet gaat werken terwijl je dit normaal wel altijd doet, heel voorzichtig bent etc. Paarden zijn gewoontedieren, dus als er iets verandert in de routine gaat er een belletje af in dat hoofd: Hee, dit is raar, er is vast iets aan de hand want alles gaat ineens anders dan normaal.
Dus paard begint te huppelen in de bak, en als er dan ook nog ergens een knal klinkt schrikt het paard. 'Zie je wel, hij is bang van vuurwerk'.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 11:18

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 11:18

Magrathea schreef:
love_western schreef:
En niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is.

Volgens mij bedoel je hier niet niet gaan rijden omdat ze schrikkerig is? Anders spreek je jezelf tegen hahah

Juist bij een schrikkerig paard is het zo belangrijk om het schrikgedrag te negeren en gewoon verder te gaan met wat je aan het doen was. (En dan heb ik het niet over een paard dat continue angstig is maar over dan en dan schrikken tijdens het rijden. Van eenden met een strikt Quarterdieet ) Dat is trouwens net zo bij andere dieren en kinderen. In veel gevallen werkt het zelfs om het angstige gedrag gewoon compleet te negeren, of liever gezegd de oorzaak ervan, zodat je paard kan inzien dat er helemaal niets is om bang voor te zijn.
Denk aan oud & nieuw. Veel mensen gaan hun dieren troosten wanneer ze bang zijn voor vuurwerk. In het geval van paarden kan het zijn dat je niet gaat werken terwijl je dit normaal wel altijd doet, heel voorzichtig bent etc. Paarden zijn gewoontedieren, dus als er iets verandert in de routine gaat er een belletje af in dat hoofd: Hee, dit is raar, er is vast iets aan de hand want alles gaat ineens anders dan normaal.
Dus paard begint te huppelen in de bak, en als er dan ook nog ergens een knal klinkt schrikt het paard. 'Zie je wel, hij is bang van vuurwerk'.

Maar zoals jij het beschrijft niet zoals het bij mij gaat, ik kan mij daar wel in vinden. Ik troost mijn dieren niet met oud en nieuw bijv.

En als mijn paard bang is, ga ik dr niet staan aaien maar laat ik dr dingen doen zodat ze ontspant. Voor mij is dat niet rijden

**Geplaatst**: 09-06-12 11:18

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst: 09-06-12 11:18

Maar als ze schrikt tijdens het rijden? Stap je dan af?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 11:21

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 11:21

Ligt helemaal aan de situatie. En ja, meestal wel. Dan los ik het op de grond op en stap ik weer op.

Ik vind het altijd zo gek waarom er moeilijk gedaan wordt over afstappen, als mij dat nou zekerheid heeft. Who cares?
Paard heeft dan echt niet 'gewonnen' ofzo hoor

Ten eerste heeft het paard zich zelf niet in die situatie gebracht, dat heeft de eigenaar gedaan, en ik geloof niet zo dat paarden express gaan schrikken.

**Geplaatst**: 09-06-12 11:27

Geplaatst: 09-06-12 11:27

Maar paarden (en vooral pony's) zijn wel slim.
Zo wist vroeger de pony van mijn broertje precies dat hij de ring uit mocht na 3x weigeren voor een hindernis.
Mijn broertje was nogal voorzichting en heeft dus nooit een parcours kunnen uitrijden. (hij is er ook mee gestopt).
Ik heb daarna de pony gestart in het springen en na een keer flink aanpakken, was het weigeren over.
Slimme pony's/paarden kunnen dus zichzelf wel trucjes aanleren om onder het werk uit te komen.

**Geplaatst**: 09-06-12 11:43

Geplaatst: 09-06-12 11:43

Maritje1991 schreef:
Ligt helemaal aan de situatie. En ja, meestal wel. Dan los ik het op de grond op en stap ik weer op.

Ik vind het altijd zo gek waarom er moeilijk gedaan wordt over afstappen, als mij dat nou zekerheid heeft. Who cares?
Paard heeft dan echt niet 'gewonnen' ofzo hoor

Ten eerste heeft het paard zich zelf niet in die situatie gebracht, dat heeft de eigenaar gedaan, en ik geloof niet zo dat paarden express gaan schrikken.

Omdat je daardoor bevestigd dat schrikken eng is. Je stapt immers af! Waarom zou je anders afstappen?
Ehm ja ik heb mijn paard in de situatie gebracht dat ie langs dat hele enge bosje moest :')

Maar het paard schrikt ervan, niet ik. Stel ik doe een stukje galop in de bak met Don en ze schrikt, dan zeg ik niets maar stuur ik haar terug naar het stukje ongeveer 5m voor waar ze schrok en spring ik weer aan. Schrikt ze dan weer, doe ik het nog een keer. Wanneer ze er netjes langs galoppeert zonder te schrikken beloon ik haar. Ik weet namelijk dat ze er hartstikke prima langs kan

als ze het de eerste 9 keer wel normaal doet en de 10e keer niet ga ik echt niet afstijgen... Da's dan echt bevestigen van de 'angst'...
Plus als je het 'enge' stukje niet direct herhaalt dan vestigt de herinnering van het schrikken zich in het geheugen en zal hij de volgende keer sneller schrikken. Als je begrijpt wat ik bedoel B-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-12 12:00

Re: Paarden zijn monsters?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-12 12:00

Zo ziet een paard dat niet hoor. O je stap af dus het is inderdaad eng.

Ik denk persoonlijk dat het kwalijker is om te blijven zitten, terwijl je het eigenlijk niet goed kan oplossen, dan bevestig je het imo nog veel meer. want het paard is blijven hangen in de angst of misschien wordt het zelfs erger.

Nomineer dit bericht ×