sanne83 schreef:@mlj: Ik heb daar al ergens een uitgebreid stukje over geschreven.
Niet sinds de "hengstenvraag" kwam, vandaar dat ik het gemist heb waarschijnlijk.
Citaat:
Ik vind dat je je paard moet aanleren wat hij WEL moet doen en niet alleen maar moet bestraffen voor wat hij NIET mag doen. Geeft een hele positieve omgang en sfeer als je met je paard bezig bent, als je je beseft dat alles wat je paard doet (goed of slecht), dat hij dat doet omdat jij hem dat aangeleerd hebt of omdat jij gefaald hebt om hem iets beters aan te leren. Het is bekend vanuit de gedragsleer dat gedrag overschaduwen met ander gedrag een stuk beter werkt, dan gedrag afstraffen. Het paard zal dan bij stress snel terugvallen in het oude gedrag omdat er geen alternatief geboden is.
Dit ziet m.i. niet op de vraag m.b.t. de hengst. Die moet je juist nog dingen gaan aanleren. Als je eenmaal je opvoeding bevestigd hebt, a la. Maar we waren nu bezig met juist het aanleren. De eigenaar heeft dus nog niet gefaald, maar een jonge hengst gekocht en wil hiermee aan de slag. Dat is het uitgangspunt van de vraag, toch?
Citaat:
Ik doe eigenlijk niet aan symptoombestrijding. Dat wil zeggen, ik ga me dus niet bezig houden met het bijten an sich. Dat hele bijten is helemaal niet interessant.
Als je weet wat de drive is voor je paard om te gaan bijten, dan zal ik eerst proberen aan de behoefte te voldoen. Paarden die op stal staan en geen sociaal contact hebben bijten een stuk meer, dan paarden die in een groep staan. Het extra wat hij dan nog nodig heeft aan spelen, zich uitleven en sociale stimulatie dat zal ik hem dan proberen te bieden.
Op zich kan ik me daar best in vinden en als dat inderdaad voor jou werkt, prima. Ik vind alleen dat in het geval van een bijtende hengst, dat je hier niet mee wegkomt. Dat hele bijten kan je niet interessant vinden, maar kan je serieus verwonden, dus vind het wel degelijk een symptoom om apart alvast aan te pakken. Bij een hengst is de "drive" niet zo heel moeilijk, daarnaast kwam in het voorbeeld het paard uit de kudde nieuw in handen, dus is het logisch dat hij grenzen op gaat zoeken.
Overigens, als er in een kudde gebeten wordt, worden ze ook afgestraft door de dominantere partij. Dit is dus helemaal zo onnatuurlijk niet. De alfa merrie zal ook niet zeggen "joh, ik negeer dat je me in m'n reet bijt, maar goed dat je sociaal gestimuleerd bent om je te uiten". Nee, ze geven een knauw terug, jagen hem desnoods van de kudde weg en als hij zijn meerdere erkend heeft, is het ook weer klaar. Hij zal dan ook zelf weer (onderdanig) toenadering zoeken.
Citaat:
Een paard die goed onder controle staat, die bijt niet. Daarnaast kan je je paard interessante dingen aanbieden als je hem goed onder controle hebt.
Een beetje overbodig. Nee, een opgevoed paard bijt niet. Mijn paarden bijten ook niet. Maar we hadden het hier over de hengst van Jaime die ze gekocht had en die beet.
Citaat:
Eerste stap bij alle negatief gedrag is dus dat je paard op een licht signaal van jou reageert. Je leert hem dus positief gedrag aan. Dit doe je door lichte druk te geven en bij elke poging in de juiste richting te belonen met de druk loslaten.
Bij bijv. bijten kan je je paard naar achter sturen zodat hij 3 meter van je vandaan staat. Hij kan je dan niet eens bijten en kan niets eens contact krijgen. Aangezien je paard dat erg graag wil, vraag je hem weer naar voren. Als hij niet bijt, dan is dat de beloning. Als hij wel bijt, dan gaat hij weer naar achteren.
Hier ben ik het niet mee eens. Ik vind het namelijk vrij belangrijk om mezelf heel te houden voor een volgende opvoedkundige sessie. Als mijn net-aangeschafte hengst mij dus zal proberen te bijten, ga ik niet eerst ontdekken of hij op dat lichte signaal reageert. Het lichte signaal (de vinger) staat bij mij voor een waarschuwing. Maar dit grijpt weer terug op hoe ik eerder aangaf dat ik het zou aanpakken.
Daarnaast, door hem weg te sturen (waarvan ik overigens mijn twijfels heb of dit de meest effectieve wijze is om een bijtaanval te stoppen), sluit je hem uit van (jouw) kudde. Zoals ik eerder aangaf, gebeurt dit ook wel in de kudde, maar nadat de dominantere partij al een knauw terug heeft gegeven. Dus eigenlijk zou je kunnen beredeneren dat het wegsturen nog een grotere en negatievere straf is dan een tik geven en dat dit niet past is de positieve sfeer die jij aangeeft te willen bereiken. Ook een paard dat je een terechte tik hebt gegeven waarbij het kwartje valt, zal opnieuw toenadering zoeken. Als hij dit "normaal" (zonder bijten) doet, laat ik hem weer toe. Kortom, in wezen verschillen onze methodes niet zo heel veel.
Overigens vind ik jouw post wat tegenstrijdig met jouw eerdere commentaar op mijn methode. Eerst geef je aan dat "een beetje hengst een spelletje zal maken en in mijn vinger zal willen bijten", maar nu geef je aan met een licht signaal te willen werken.
Edit: toevoeging:
Citaat:
JIJ vind dit een onredelijke reactie. Voor je paard is dit gewoon normaal. Die leeft gewoon in het moment en die reageert gewoon zoals hij reageert. Denk je echt dat je paard weet van: "gut, nou dit was wel een onredelijk heftige reactie zeg, zal het niet meer doen "

Daarnaast reageren de meeste paarden heftig omdat de ruiter de eerste signalen over het hoofd gezien heeft.
Aangezien ik gewoon met respect met je aan het discussiëren ben met je, kan ik het heel waarderen als je mij hetzelfde plezier zou doen. Draagt wel bij aan de positieve sfeer.
Ik gaf aan, het is moeilijk uitleggen, maar ik ken mijn boef. Hij weet wel degelijk welk gedrag wel en welk gedrag niet gewenst is. Wellicht niet zo bewust als jij nu typt, maar het komt zeker bij hem aan. Hij gebruikt dit ook steeds minder, een teken dat dit werkt. Alleen, aangezien we steeds meer gaan vragen, komen we altijd weer een punt tegen waar hij het moeilijk krijgt en dus eigenlijk liever niet meewerkt.
Maar dit zou nu een specifieke discussie worden over hoe mijn paard reageert op een bepaald iets, waarbij ik het paard ken en jij niet. Daar gaan wij het bij voorbaat dus al niet eens over worden en voegt weinig toe.