Even een reactie (mening) van mij over dat tik op de neus geven. Begrijpelijk maar je geeft daarmee aandacht aan het paard dus een beloning. En op den duur geeft dat niet het gewenste resultaat.
Straffen door negeren (wat ik eerder zij) heeft daar meer effect op. Dus niet aankijken, niet aanspreken, niet aanraken. Dus door weg te lopen op het paard die beweging maakt.
Als je paard wegduwt/tik geeft en nee zeg, negeer je hem niet maar geef je juist aandacht, dus beloning.
ik weet niet of iemand dit al heeft gezegd... Mijn 2-jaars doet het namelijk ook alles moet hij in zijn mond gehad hebben Dit komt omdat zijn tanden nu aan het wissellen zijn dit kan tot hun 5e levensjaar duren dus trek ik er mij niet veel van aan hij mag alles bijten zolang ik het niet ben. anders wordt hij duidelijk op zijn plaats gezet door neen te zeggen en hem een paar pasjes achteruit te zetten. (Niet te emotioneel bij doen & geweld wordt beantwoord met geweld)
Een tweede reden heb ik megemaakt met mijn vorig paard Ze probeerde telkens in mijn handen te bijten Dit was omdat ze uit de hand gevoederd werd Ik stopte daar mee... Haar koekje of wortel kreeg ze gewoon in haar eetbak ofwel zo dicht mogelijk bij haar borst zodat ze de kans niet had om te bijten. Ik weet dat er sommige stallen zijn die het verbieden om paarden uit de hand te voederen om zulk gedrag te voorkomen.
Een derde reden kan zijn -> dominantie Dan is het best dat je wat drongwerk doet met je paard. Het lijkt alsof het er niets mee te maken heeft maar grondwerk help je dominanter te worden dan je paard. Negeren kan soms een oplossing bieden Maar loop zeker niet weg!!! Als je wijkt bepaald je paard waar je staat en is dit het bewijs dat hij dominanter is dan jij. Plaats je hand ter hoogte van zijn mondhoek en laat hem niet dichter komen dan je zelf wilt. gaat hij omhoog met zijn hoofd? dan hou je je hand hoger en omgekeerd Je hoeft hem zelf niet aan te raken. Als hij jou richting uitkomt hou je je hand gewoon stil zodat hij er zelf tegen 'botst' zodra hij zijn neus wegdraait laat je je hand gewoon zakken
Hai Ik werk veel met dit soort paarden en deze aanpak werkt geweldig: Zet je paard los in de bak en ga lekker met hem staan kroelen en een snoepje geven. Zodra hij gaat bijten zeg je heel duidelijk NEE ! en je stuurt hem weg met je lichaamstaal en eventueel als hulpmiddel een zweep ( niet slaan maar alleen mee dreigen net als een dominant paard dat doet met zijn staart en achterbenen ) Je stuurt hem een aantal rondjes de bak door in galop totdat hij zich over gaat geven. Dit doet hij door zijn hals iets te laten zakken en zijn oor op je te (blijven) richten. Als je hem uiteindelijk weer naar je toehaalt (de veilige en fijne situatie van het begin) mag hij alleen komen als hij gaat likken kauwen (teken van overgave) Als je dit een aantal keren herhaalt is het gedrag zeker over. Het zien of een paard zich overgeeft en de juiste manier van deze joining-up is niet makkelijk en zeker niet zomaar te leren via een berichtje. Als het je niet lukt kan je misschien een keer een workshop volgen want deze methode werkt alleen goed als je hem goed uitvoert. Als hij het doet aan een touw dan kan je hetzelfde doen door hem dan achterwaarts te drijven. Achterwaarts is ook een onderdanige actie voor een paard en gecombineerd met je (lichaams)taal kan je ook dit soort gedrag corrigeren.
Ondanks de vele, en misschien bruikbare tips die hier de revue passeren wil ik me er ook even mee bemoeien. Bijten naar en in mensen vind ik onwenselijk gedrag en erg hinderlijk. Jonge paarden, het zijn niet alleen hengsten, doen dit vaker. Als je het gedrag interpreteert als ongehoorzaamheid, dominantie (gezeur), stout etc. denk ik dat je niet helemaal goed begrijpt waaram je paard dit eigenlijk doet. Het is hinderlijk vervelend en onwenselijk.
Dan komt de vraag hoe je dit oplost, je kunt allerlei dingen verzinnen en wat bij het ene paard werkt zal bij het andere paard geen of slechter effect hebben. Dus komt er ook een stukje eigen creativiteit bij kijken.
Als ik denk aan de hengsten waar ik vaak mee werk, kies ik voor een plastic tasje wat ik wegfrommel onder mijn kleren. Dit is een kweste van timing, dus op het juiste moment daar zijn ! Zodra het jonge paard neigt naar tandjes in mijn arm flapper ik zo hard ik kan met de plastic zak, soms tegen het paard aan maar nooit zo dat het pijn zou kunnen doen. Er vanuit gaande dat het paard schrikt en achterwaarst gaat, in elk geval zijn gedachten wijzigt, frommel ik het zakje, nog altijd zonder het aard aan te kijken, weer weg en ga verder met wat ik aan het doen ben. Als je hier eens mee verder gaat, en dit in allerlei varianten bedenkt is het bijna onmogelijk dat je jouw paard leert NIET in mensen happen. Ga niet belonen, blijf ook bvan hem af, zeker van zijn hoofd, velen willen frunniken aan het paard en aangezien een paard dat kopieert is de kans groot dat happen normaal wordt gevonden.
Je paard hoeft zich niet over te geven, en dat hele circus eromheen, nee het paard moet alleen weten dat jij dit gedrag niet acceptabel vindt. Dat doe je gewoon in de stal, op de peostplaats en op jouw eigen manier. Consequent zijn en gelijk afbouwen, als je het goed doet zal je versteld staan van je eigen creativiteit, en je paard ook en zal het gedrag heel gauw afnemen.
Het bijten in voorwerpen heeft idd veel te maken met wisselen, geef hem een flos voor honden voor zijn tandjes, maar niet je arm of schouder.
allereerst bedankt, maar veel van die tips bv los in de bak kan ik nog niks mee, aangezien hij nog niet los mag (gekneusde heup), ten 2e is hij reeds 6 jaar dus het wisselen is wel over. Ik heb het vermoedde dat het een vorm van domimantie en verveling is. benbezig met hem niet meer uit de hand te voeren en inderdaad pijn loos te straffen door bv weg te draaien, stemhulp te geven of simpelweg negeren (vind hij vreselijk) en dat helpt al heel goe, kan nu al zeker 2 rondjes rond de manege lopen zonder dat hij ook maar probeert te bijten soms maakt hij aanstalten, maar bedenkt zich dan toch!
Die van mij deed het toen hij aan het wisselen was met zn tandjes. Mischien kijken of hij niet last heeft van een losse tand of iets anders in zijn gebit?