
In boeken staat zoveel
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Carin79 schreef:Volgens mij zijn paarden niet in staat om na te denken, paarden doen alleen. Denk dat ze daarom een duidelijke leider nodig hebben. Als paarden kunnen nadenken, denk je dan dat ze ons accpeteren als leider en ze moeilijke dressuureofeningen laten doen waar ze misschien helemaal geen zin in hebben..? Of ze niet laten galoperen in het bos als ze daar zin in hebben..?
Lijkt me sterk, als paarden kunnen nadenken zouden ze in de gaten hebben dat ze met hun 500 kilo de mens echt wel de baas kunnen.
Carin79 schreef:Volgens mij zijn paarden niet in staat om na te denken, paarden doen alleen. Denk dat ze daarom een duidelijke leider nodig hebben. Als paarden kunnen nadenken, denk je dan dat ze ons accpeteren als leider en ze moeilijke dressuureofeningen laten doen waar ze misschien helemaal geen zin in hebben..? Of ze niet laten galoperen in het bos als ze daar zin in hebben..?
Lijkt me sterk, als paarden kunnen nadenken zouden ze in de gaten hebben dat ze met hun 500 kilo de mens echt wel de baas kunnen.

VeerenAshley schreef:Ik mis hier een duidelijke definitie van (na)denken!
Er zijn mensen die zeggen: 'taal is denken', hetgeen zou betekenen dat paarden dus niet kunnen denken (want met taal wordt niet zomaar een systeem van communiceren bedoeld, dat paarden natuurlijk wel hebben, maar een woordenschat met een bijbehorende grammatica).
Mijn woordenboek zegt dit: denken= zijn gewaarwordingen ordenen, oordelen vormen, zich een mening vormen.
Kan een paard dit? Volgens mij kan het alleen verbanden leggen, gebaseerd op instinct (hoofd gestoten tegen staldeur-pijn-staldeur eng); is dat een mening te noemen?
Bovendien kan een paard volgens mij niet anticiperen (en dat is m.i. een onderdeel van nadenken).
Miss_Mustang schreef:En dat denken een onderdeel van taal (woorden) is klopt ook niet...
als ik zeg: balkenende
dan doemt bij iedereen onmiddelijk dat gezicht op, en niet een beschrijving in woorden.
LindaJ schreef:Ik merk bij mijn paard toch soms wel dingen die niet op stomweg verbanden leggen op basis van instinct lijken. Bijvoorbeeld met springen. Meestal schat ze zelf perfect in wanneer en hoe hoog ze moet springen (al vanaf haar eerste sprongetjes). Als ze eens te hard op de hindernis af komt, en daardoor niet uit komt en een rare sprong moet maken, gaat ze uit zich zelf de eerstvolgende keer langzamer om zo wel de sprong goed te kunnen maken.
Dan heeft ze dus zelf bedacht dat de oorzaak van het niet fijn kunnen springen lag in haar te hoge tempo. Dat is niet simpel associeren, maar nadenken. (tenzij het natuurlijk toeval is)
Ze is ook vaak heel empirisch bezig (veel paarden denk ik). Nog een springvoorbeeld. Bij haar allereerste sprongetjes wist ze nog niet wat ze met de hindernis aan moest. Dus ging ze dingen proberen. Eerst er dwars doorheen, maar dat was niet prettig voor haar. Toen erlangs, maar dat wilde ik niet. Toen bij de derde poging eroverheen en sindsdien doet ze dat maar
VeerenAshley schreef:Miss_Mustang schreef:En dat denken een onderdeel van taal (woorden) is klopt ook niet...
als ik zeg: balkenende
dan doemt bij iedereen onmiddelijk dat gezicht op, en niet een beschrijving in woorden.
Maar je schrijft nu zelf: 'als ik ZEG Balkenende", en zeggen is toch taal? Hoe wil je duidelijk maken aan wie je ons wilt laten denken zonder taal? Enige mogelijkheid: een plaatje, maar dan nog: dan ziet de persoon die dat plaatje onder z'n neus krijgt Balkenende, en denkt aan die beste man middels taal, want: de naam Balkenende is toch ook taal?
Miss_Mustang schreef:Paarden kunnen ook ''praten''
als een paard hinnikt naar een vriend en je vertaald het is het ongeveer zo:
Hier ben ik, blacky, waar ben jij, speedy?
dus paarden kennen taal, of in elk geval namen voor elkaar.
(las ik hoor)
komt de volgende vraag![]()
hoe komen die paarden aan hun naam?
Want naar ons mensen hinniken ze ook maar wij hebben niet gezegd :
ik hinik hinik heet ciska hinik
maar mis hinniken ze op een andere manier naar ons...
zucht ik blijf het me afvragen....
VeerenAshley schreef:Miss_Mustang schreef:Paarden kunnen ook ''praten''
als een paard hinnikt naar een vriend en je vertaald het is het ongeveer zo:
Hier ben ik, blacky, waar ben jij, speedy?
dus paarden kennen taal, of in elk geval namen voor elkaar.
(las ik hoor)
komt de volgende vraag![]()
hoe komen die paarden aan hun naam?
Want naar ons mensen hinniken ze ook maar wij hebben niet gezegd :
ik hinik hinik heet ciska hinik
maar mis hinniken ze op een andere manier naar ons...
zucht ik blijf het me afvragen....
Hier ben ik het toch niet helemaal mee eens, geloof ik: een taal wordt gekenmerkt door grammatica, en bij mijn weten is het nog nooit aangetoond dat dieren die hebben. Taal is m.i. iets unieks van de mens- waarmee dus niet gezegd is dat paarden niet communiceren: hinniken gaat op verschillende manieren en toonhoogtes om iets duidelijk te maken, maar een zin als 'hier ben ik, Blacky, waar ben jij Speedy' lijkt mij een typisch menselijke manier van uitdrukken. (Bovendien zijn die namen ze natuurlijk gegeven door de mens, en een paard reageert volgens mij vnl. op de klank: moet je maar eens i.p.v. Blacky Vlekkie zeggen, zul je zien dat je dezelfde reactie krijgt van het paard (tenzij er ook een Vlekkie in de groep loopt en beide paarden héél erg goed hebben leren luisteren naar hun naam).)
En ik denk dat paarden inderdaad anders naar ons hinniken dan naar hun kuddegenoten: wij zijn geen paarden en hebben bovendien meestal een andere functie dan die kuddegenoten: wij komen ze bv. voeren. Als mijn pony honger heeft, komt er zo'n zacht hinnikje, terwijl ze echt kan schreeuwen (met zo'n onderoon van: help, kom terug-zo interpreteer ik het althans) als ze alleen wordt gelaten door een van de paarden uit haar groep.
Kelly_ann schreef:Taal is inderdaad wel een belangrijk 'gemis' van de het denken hoor. Maar wat Miss_mustang zegt... Bij beelden kan ik me wel wat voorstellen.
Wat wel zo ongeveer zeker is, is dat paarden in het nu leven. Ze reageren op wat er op dat moment gebeurd. Hun geheugen is goed, maar dat beperkt zich volgens mij tot de associaties die ze leggen. Maar hoe ver gaan die associaties... Ik denk een stuk minder dan die van ons. Ze kunnen misschien 1 of 2 dingen koppelen aan het andere. Wij mensen kunnen veel meer koppelen en dus meer verbanden zien.
Kelly_ann schreef:Taal is inderdaad wel een belangrijk 'gemis' van de het denken hoor. Maar wat Miss_mustang zegt... Bij beelden kan ik me wel wat voorstellen.
Als dat zo is, is er dikke kans dat paarden ook dromen, net als honden.... Hoe is dat eigenlijk bij paarden?
Wat wel zo ongeveer zeker is, is dat paarden in het nu leven. Ze reageren op wat er op dat moment gebeurd. Hun geheugen is goed, maar dat beperkt zich volgens mij tot de associaties die ze leggen. Maar hoe ver gaan die associaties... Ik denk een stuk minder dan die van ons. Ze kunnen misschien 1 of 2 dingen koppelen aan het andere. Wij mensen kunnen veel meer koppelen en dus meer verbanden zien.
Jorine_ilysm schreef:Ik weet zeker dat ze kunnen dénken én nádenken