Bokt.nl

janouk schreef:

Hoe is het management rond het paard? Hoeveel krachtvoer.? Hoeveel beweging?

Dat verhuizing stress geeft, is natuurlijk logisch. Waarschijnlijk ook ander voer en hooi nu, dat geeft lichamelijk ook reacties.
Meer magnesium voeren kan vaak ook meer rust brengen.

Verder is het vaak een samenwerking tussen paard en ruiter. Misschien even gas terug en aalleen onder begeleiding rijden en de rest van de grond trainen.

Nibbit schreef:

Ah. Alleen stappen kan inderdaad veel spanning opbouwen.
Zet hem goed aan het werk, in een vlotte arbeidsdraf.
Voltes, slangenvoltes, gebroken lijnen en tussendoor maak je overgangen en tempowisselingen. Stukje galop, paar overgangen draf galop.
Jij moet de leider zijn.
Bovendien is het minder eng als hij wegschiet als je al vaart hebt!

Beter wat korter rijden en goed pittig dan langer en niets doen.
Veel succes

siskeh schreef:

Wacht even, hoeveel paarden heb je?

Want een paar dagen terug opende je dit topic:
Gizeppie @ [RT-V] Dressuur oefeningen gevraagd voor jonge pony

en dit topic:
[VS] Paard valt af na verhuizing? Mensen met ervaring hiermee?

Als het over hetzelfde paard gaat: even een paar stappen terug misschien...
Als ik het goed begrijp is het paard ook vrij groen, onder zadel in ieder geval, grote kans dat een overload aan informatie(inclusief verhuizen van stal) er voor zorgt dat dingen iets minder soepeltjes lopen.

Edit: ooww en dit was het begin, ik kom zo nog een aantal topics tegen, het topic over het gewichtverlies had ik toevallig gevolgd, dus je naam + foto kwam me al bekend voor

Ineke2 schreef:

Tijdens je lessen gaat het wel goed schrijf je, want je instructeur heeft nog niet eerder gezien dat je pony ervandoor gaat?

Hoe is de les opgebouwd?

Ik denk dat ik voorlopig in jou plaats 3x per week een half uur les zou nemen en de eerste tijd niet zonder begeleiding zou rijden.

Dat kun je na een tijd wanneer je het vertrouwen terug krijgt afbouwen naar 1x zonder hulp rijden en nog 2x in de week les etc...

mirim schreef:

Toevallig stuit ik op jouw topic en ben verbaasd over zoveel herkenbaarheid.
Het is wel al jaaaaren geleden, maar toch wil ik reageren.
Ik heb ook ooit een connemara gehad. Superbraaf in de omgang, geen knuffelkont, dat dan weer niet.
Ze heette Paddy. Kwam uit Ierland.
Zij kon ook vanuit het niets aan de kletter slaan. En het maakte niet uit waar.
Als ik in de bak reed was ze ook niet te beroerd om er direct maar een sprong over de bakrand achter aan te gooien als ze begon te racen.
Ze was niet te houden. Ook niet op de volte te zetten....ze ging gewoon.
Wij zijn verhuisd naar het strand en zij verhuisde mee en kwam thuis te staan.
Aan het strand kon het racen geen kwaad, maar er zat vanaf die tijd geen rem meer op!
Ze kon al vanaf huis beginnen met racen als ik pech had .
Het werd echt te gevaarlijk.
Uiteindelijk heb ik haar verkocht.
Ik had al heel wat ervaring met rijden en ook al het een ander aan verschillende paarden onder mijn kont gehad, en nog steeds. Maar zo een als Paddy niet !
Totaal niet bereikbaar als ze aan de kletter ging . En naar mijn idee had het geen enkele aanleiding nodig....zij vond het gewoon leuk !!!
Ik weet niet of je wat aan mijn verhaal hebt.
En omdat jij verder wel een hele goede band hebt met je pony hoop ik op een oplossing voor jou en hem.

Ineke2 schreef:

Tijdens je lessen gaat het wel goed schrijf je, want je instructeur heeft nog niet eerder gezien dat je pony ervandoor gaat?

Hoe is de les opgebouwd?

Ik denk dat ik voorlopig in jou plaats 3x per week een half uur les zou nemen en de eerste tijd niet zonder begeleiding zou rijden.

Dat kun je na een tijd wanneer je het vertrouwen terug krijgt afbouwen naar 1x zonder hulp rijden en nog 2x in de week les etc...

luffwinny schreef:

Een paard dat klinische goed is zegt helemaal niks, eerst dus medische het een en ander uitsluiten ( foto rug en eventueel hals). Mocht dat goed zijn kun je kijken naar het zadel en eventueel een fysio erbij ( meesten klinieken werken wel samen met een fysio). Mocht dat allemaal goed zijn moet je het 9 van de 10 keer toch bij de ruiter zoeken, er zijn maar weinig vervelende paarden. Paard heeft nu al een paar keer iets gedaan wat dus niet goed afliep ( ruiter eraf), vaak geen vervelend paard maar het word een ‘ gewoonte’, probeer er iemand bij te halen die zowel de ruiter als paard kan begeleiden. Mensen zoeken het altijd bij het paard helaas.

MightyMike schreef:

Buiten deze drie keer om heeft hij nog niets verkeerd gedaan of waren deze drie keer alleen de keren dat het met een val eindigde?

Elisa2 schreef:

Ik heb het idee dat je niet voelt waar hij spanning van opbouwt en hoe hij dat doet..paard klinkt als een binnenvetter die opbouwt, opbouwt, opbouwt en ontploft.

Ik zou eens een heel aantal stappen terug gaan doen, even flink longeren voor het rijden en dan daarna 15 min rijden als hij al "moe" is. Alleen in de bak..dit uit gaan breiden totdat dat stuk weer goed gaat in de bak.
Daarnaast is het handig als je leert hoe je een paard stopt die op hol slaat..meeste mensen gaan aan beide teugels trekken, dat werkt niet.
De kunst is om voordat hij weg schiet, of bij de eerste paar passen het paard gelijk op de volte te zetten op de kant waar hij normaal gesproken de teugel niet wil aannemen. {de holle kant dus} Dan gelijk je been erbij en voila..je hebt je paard weer bij elkaar. Op die manier heeft hij geen succes meer met zijn gedrag..paard is groen en dit lijkt me {mede} een uitprobeerfase.

Pijn en zicht uitsluiten is natuurlijk ook erg belangrijk, maar het zou ook goed uitprobeer gedrag kunnen zijn om te testen of jij inderdaad wel de leider bent. Vooral sensibele/ wat bangere paarden hebben behoefte aan een sterke leider die ook blijft rijden en corrigeert waar nodig.

future_vet schreef:

Maar waarom draaf je en gallopeer je niet in de bak dan? Ik denk dat je Paard met alleen stappen een beetje te weinig energie kwijt kan.
Juist lekker voorwaarts gaan rijden.

Toen mijn bijrijdpard wel eens wegschoot, reed ik hem juist naar voren, totdat hij dat harde galopperen zat was. Want het was echt aanste gedrag.

VanHuisUit schreef:

Citaat:

k heb al genoeg kissing spines verhalen gelezen op bokt van paarden die aan de hand en in de omgang hartstikke braaf en lief waren, maar onder het zadel echt explosief. En ook die ruiters werden goed begeleid en hadden het rijtechnisch op orde. Ook kwamen daar dierenartsen bij die zo op het oog niks zagen aan de rug, maar waar dus op de foto's wel wat uit kwam.

Of dus niet. Bij mijn vorige paard werd mij aan alle kanten door iedereen gezegd dat moet kissing spines zijn, dat kan niet anders etc etc. Paard is uiteindelijk echt helemaal binnenste buiten gekeerd, op foto van boven tot onder, links naar rechts zeg maar incl voor en na osteo cranio fysio, speciale grondwerk trainingen noem maar op maar hoe ik het ook reed of deed ze bleef gewoon hyper sensitief. Ik dacht uiteindelijk dat het aan mij lag (en jawel, dat wordt dan ook door Jan en alleman langs de kant, en op bokt ) gezegd dus paard verkocht met hele verhaal erbij (100% gezond blijkbaar volgens alle deskundigen maar door mij niet berijdbaar zonder continue 'gedoe'). Gedoe was ertussenuit knijpen of juist helemaal niet willen lopen, niet in aanleuning kunnen krijgen, overal beren op de weg etc. Resulteerde dan in of recht omhoog of er vandoor gaan, beide niet fijn ...

Is naar ervaren amazone gegaan met goede begeleiding echt prima persoon. En ook bij haar helaas helaas zelfde verhaal.

Ik had het graag anders gezien en in heel mijn paardenleven (ruim 40 jaar, kan best aardig rijden, Z dressuur geweest, M springen, klasse 3 endurance, instructeursopleiding) heb ik er slechts 2 gehad waar ik feitelijk rijtechnisch gezien niets mee kon. Mijn conclusie als je niet wil verongelukken: soms is het niet anders. Je wordt er uiteindelijk alleen maar onzekerder van. Allemaal leuk verzonnen maar het kost ook nog klauwen met geld en je wordt er niet gelukkiger van, dat is mijn ervaring. Uiteindelijk heb ik dus met deze merrie en ook met die andere waar ik het over heb na heel veel verdriet besloten te verkopen. En dan had ik het geluk dat ze een goede plek konden krijgen.... (zelf dus enorm bij ingeschoten qua geld maar dat maakt me dan ook allemaal niet meer uit.). Het andere paard overigens wat ik weg heb gedaan doet het bij de andere eigenaren wonderbaarlijk goed. Zij weten het management rond het paard (24/7 buiten, vaste kudde) zo te doen als ik nooit had kunnen doen. Dat is dan wel super mooi om te zien.

Dus soms is accepteren dat jij het met dit paard niet kan ook een optie... wees dan wel eerlijk als je het dier verkoopt want anders zit iemand anders er weer mee. Je wilt niet op je geweten hebben dat iemand zonder kennis van het paard op een dergelijk dier stapt en ermee verongelukt.

Merexa schreef:

Dit komt ook mij bekend voor. Een aantal jaren terug had ik een Fries ingereden met iemand die dit gedrag ook had. Zo was ik hem net aan het uitstappen na ongeveer 3 maanden onder het zadel, in de bak, in de omgeving waar hij is geboren en getogen toen hij ook ineens in volle galop door de bak ging. Ook geen reden want alles in de omgeving was rustig. Dit is ook een paar keer terug gekomen en ben er mee gestopt toen. Het werd gevaarlijk want bij hem was het gewoon blinde paniek. Wat zal het zijn, iets tussen de oren?
Let ook op je eigen veiligheid.
Er word veel gesuggereerd dat er medisch iets niet in orde kan zijn, maar het paard waar ik over spreek is nog geen 3 maanden later zonder enkele afkeuringen naar Amerika verkocht voor 20k. Dus ik zou, als ik jou was, er alleen nog op stappen om te lessen want daar lijkt het vaak wel goed te gaan(?) Iemand er naast kan misschien meer zien dan jij als je er op zit.
Want als een paard pijn heeft kan hij ook nijd naar het zadel vertonen, bokken, steigeren etc. Rennen is vluchtgedrag. Misschien dat je hem anders een poosje weg moet zetten als je een keer hebt gereden en het goed is gegaan. Dan kan hij het rustig verwerken. Want ik las ook dat hij nog groen was?
Van kunstjes worden ze echt niet gefrustreerd als je gewoon genoeg afwisselt met dingen en hij ook gewoon vrije dagen heeft. Wat denk je dan van die Spaanse rijschool paarden? @ een stukje hierboven

Vronie schreef:

Je hebt het paardje nog maar een half jaar, geef het de tijd om te wennen aan jou. Ik heb zelf ook een merrie die is geïmporteerd uit Ierland, zij is nu 2 jaar bij mij en ik kan nu pas zeggen dat er een band word opgebouwd. Ook ik ben er meerdere malen afgevallen.

Meeste pony's uit Ierland hebben een verleden, wellicht dat je je pony wat meer ruimte en tijd kan geven? Dit heeft bij mij wel erg goed geholpen, mede door Parelli en grondwerk lessen te volgen.

Vanillia schreef:

Gizeppie schreef:

Ja zijn vorige plekje was niet goed voor hem. Hij krijgt vitalbix en lucerne en af en toe wat dieet muesli. Hij krijgt zowel gras als hooi. Hij krijgt geen kracht voer, want dat heeft tie niet nodig.

Ja ik heb ook besloten te gaan rijden alleen met begeleiding. En de rest op de grond te gaan doen.

Komt hij ook buiten?

manonutjuh schreef:

Is hem ergens in training zetten geen optie?

Nibbit schreef:

Zet m eerst maar eens een paar weken flink aan het werk. Geen getreuzel, werken en als ie braaf is stoppen.
Neem evt vaker les.
Geef jezelf een termijn waarop je vooruitgang wilt zien, dan kun je m dan altijd nog verkopen.

Want hij klinkt nu niet echt verkooppklaar, een koper wil ook zien dat je hem voorrijd in alle gangen..