Bokt.nl

maikeltje schreef:

Ik vind de adviezen van inslapen nogal heftig eerlijk gezegd, op basis van een verhaal zonder de pony gezien te hebben....
Ik zie dat vaker, daar krullen mijn tenen echt van om

anjali schreef:

Je laat een pony van 9 toch niet zomaar inslapen.Dood is definitief en het leven is kostbaar.Probeer gewoon iets,wie weet knapt de pony er van op.

Pelryo schreef:

Hoi allemaal, fijn dat jullie nog steeds reageren. Ik ga proberen jullie vragen te beantwoorden.

Mn pony doet het al beter. Pijnklachten trekken weg, maar we struikelen van het ene kleine kwaaltje in het andere op het moment.
Hij is redelijk humeurig naar zijn omgeving toe. Naar mij wel vriendelijk hoor.ik heb hem al 2x gelongeerd en dat pakt hij redelijk op.

Tolk heb ik er al meerdere malen bij gehad in de hoop er iets uit te kunnen halen maar ze zeggen allemaal wat anders. Dus daar ben ik mijn vertrouwen in verloren.

Ik zou hem graag in een kudde hebben. Maar zijn zomereczeem en zijn gedrag maken dat lastig. Ik hen wel via pb begrepen dat paarden over de draad lastiger naar elkaar kunnen zijn dan wanneer ze daadwerkelijk bij elkaar staan. Dus dat geeft hoop.

De trailer vind hij geen probleem. Dus als we verhuizen gaat hij daarmee aangezien hij niet verkeersmak is.

Ik heb idd de vragen door mijn hoofd spoken of hij ooit zich ergens anders veilig gaat voelen, maar aan de andere kant wil ik mij daarin niet verliezen. Dat kan ik simpelweg niet invullen. Ene keer denk ik ja en de andere keer weer nee.

Ik wil zijn bloed nog wel een keer laten testen. Paar jaar terug gedaan en daar kwam niks uit. Maar heb momenteel de middelen niet om dat te bekostigen omdat hij net weer ziek is geweest.

Ik kan mij goed in de post van waves vinden. Ik twijfel veel over de volgende stappen. Doe ik er goed aan om hem in training te zetten of moet ik gewoon accepteren hoe het is. Moet ik er nog tig therapeuten bijhalen en verandert er dan wel iets? Maar als ik het niet doe geef ik mezelf het idee dat ik hem iets onthoud. En geen kans geef.

Merk gewoon dat ik het zelf even "beu" ben. Steeds de zorgen, steeds iets anders, steeds 1 stap vooruit en 2 achteruit. Ik doe steeds mn uiterste best voor hem en krijg voor mn gevoel steeds minder terug. En daardoor wordt het moeilijker een keuze te maken. Wat ik met hem moet doen.

Mijn omgeving erkent dat hij moeilijk is en dat er iets mis met hem is. Meerdere zeggen dat ze hem al lang weg zouden hebben gedaan, maar inslapen zou "zielig" zijn.

Wat ik ervoor over zou hebben om gewoon een keer mn pony te pakken en een bosritje te maken waarbij we allebei gewoon genieten.


( er zijn geen andere "veilige" paarden in de buurt te vinden,en lessen gaat af van het budget om hem te helpen.)

Maar dan denk ik ook dat ik mn ego aan de kant moet schuiven en gewoon lezelf moet laten genieten van die gekke lieve pony die zn best doet voor mij maar weinig kan.

Mijn hoofd tolt nog even verder..

maikeltje schreef:

Ik vind de adviezen van inslapen nogal heftig eerlijk gezegd, op basis van een verhaal zonder de pony gezien te hebben....
Ik zie dat vaker, daar krullen mijn tenen echt van om

Waves schreef:

maikeltje schreef:

Ik vind de adviezen van inslapen nogal heftig eerlijk gezegd, op basis van een verhaal zonder de pony gezien te hebben....
Ik zie dat vaker, daar krullen mijn tenen echt van om

Hm, ik weet niet of je op mij reageert? Ik lees niemand die zomaar, uit het niets, roept dat TO d'r pony in moet laten slapen? Ik zeg dat ook niet hoor.

TO twijfelt en vraagt zélf advies over wat te doen als ze dit paard niet meer zo kan houden als ze nu doet.

Daarop zeg ik dat ík (!) het dier zou laten inslapen áls ze weg zou moeten uit dr huis. Er vanuit gaande dat TO ervaring heeft met paarden en het dier echt zo is zoals zij hier schetst. En ervan uitgaande dat TO inderdaad zoveel moeite heeft gedaan voor dit dier zeg ik erbij dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen als ze hetzelfde zou doen. Lijkt mij vrij genuanceerd.

Weet je waar mijn tenen van gaan krullen? Meisjes die beginnen te roepen dat TO er nog die ene astroloog, die andere veearts/osteopaat/natuurgebied bij moet halen. Dan neem je TO dus niet serieus in haar dilemma. Het veronderstelt ook dat ze in al die jarennog niet genoeg geprobeerd heeft of dat ze hier zit te liegen als ze zegt dat alle trainers tot nu toe het dier opgegeven hebben. Maar nee, jóuw trainer kan het wel hoor.. "TO, geef je portemonnee maar en we fixen die pony wel even!"Daar krullen míjn tenen van om...

nanda1980 schreef:

Zo wat een heftig verhaal. Ik kan je alleen maar dit zeggen:
Wat je ook beslist, je maakt de goede keuze!
Waarom? Omdat ik in je verhaal lees Hoe jij er tot nu toe mee bent omgegaan en de liefde voor jouw dier lees je er duidelijk in. Vandaar dat ik zeker weet dat jouw beslissing de beste zal wezen voor jouw kleine, grote liefde.....

AikePeer schreef:

In haar openings post staat dat hij door 3 dierenartsen en 1 fysio is onderzocht. Door hoeveel moet ze hem dan laten onderzoeken??

Pelryo schreef:

Hallo, bedankt alvast voor het lezen.



Mijn pony wilt niet bereden worden,

Hij kan niet met kinderen of andere dieren tenzij ik erbij ben en is niet verkeersmak.

Het is nogal een aparte.

Bij thuiskomst ging ik hoi tegen hem zeggen en hij storte naar de grond.

Als ik een weekendje weg ben wordt ik vaak gebeld dat hij de hele dag al niet heeft gegeten. Dus dat beperk in nu tot max. 24 uur afwezig zijn.


Soms schrikt hij van bijvoorbeeld een ree en dan durft hij niet meer te eten tenzij ik met hem bij het hooi ga zitten.

Dan neemt hij een hap, eet deze op in mijn schoot en neemt weer een hap enzovoort.

Nu schrikt hij wel maar pakt hij mijn arm vast. En dan kunnen we doorwandelen.

Hij doet niet meer zn ogen dicht als het hem teveel wordt en steekt zn hooft niet meer onder mn arm.

Hij gaat er niet gelijk vandoor als er iets gebeurt. Hij wil toch bij mij blijven.

Keren dat hij zich heeft losgerukt of mij eraf heeft gegooid rende hij een stukje en dan keihard naar mij omdat de wereld eng is.

gekvanfleur schreef:

Ts: breng dit dier een maand of wat naar een goede! Trainer en neem zelf afstand en kijk wat er dan gebeurd.

Ik geloof in een goede band tussen mens en dier, maar niet in wat ik hier zoal lees..ik geloof best dat je belangrijk bent voor je paard, maar ik denk in deze dat je misschien op een negatieve manier belangrijk bent.

Mocht een ander er na langere tijd echt niets mee kunnen zou ik over inslapen na gaan denken.

ruitje schreef:

Ah, wat fijn dat er op pagina 3 een aantal mensen een ander geluid laten horen .

Ik kan soms oprecht een beetje 'kwaad' worden van dit soort topics. Als ik dan lees dat een dier vanaf 1,5 bij jou is en jij je eigenlijk steeds alleen maar hebt aangepast aan hem. De 'bubbel' zoals jij het beschrijft. En dan kan jij die bubbel niet meer bieden en dan moet hij dood?

Jij bent er verantwoordelijk voor dat hij de boze enge wereld gaat begrijpen. Dat is jouw verantwoordelijkheid als eigenaar.

Sleeper schreef:

ruitje schreef:

Ah, wat fijn dat er op pagina 3 een aantal mensen een ander geluid laten horen .

Ik kan soms oprecht een beetje 'kwaad' worden van dit soort topics. Als ik dan lees dat een dier vanaf 1,5 bij jou is en jij je eigenlijk steeds alleen maar hebt aangepast aan hem. De 'bubbel' zoals jij het beschrijft. En dan kan jij die bubbel niet meer bieden en dan moet hij dood?

Jij bent er verantwoordelijk voor dat hij de boze enge wereld gaat begrijpen. Dat is jouw verantwoordelijkheid als eigenaar.

Ik weet niet zeker of ik je post goed interpreteer maar TS heeft nergens gezegd dat haar pony dood moet. Er zijn wel mensen die reageren die dat stellig zeggen, maar dat is wat anders. Ze doet haar uiterste best om een goed huis te bieden en zo te lezen neemt ze haar verantwoordelijkheid ten volle. Dat ze twijfelt over wat te doen, wat mogelijkheden zouden zijn, is ook niet raar en lijkt me zelfs logisch/eerlijk/menselijk. Wat wil je precies zeggen met je, zoals ik het lees felle, reactie naar TS?