Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 16:16

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 16:16

ruitje schreef:
Paarden leven niet in het verleden, maar in het nu. Niet bezig zijn met het hoe en waarom van zijn verleden en daarmee ook goedpraten hoe hij nu is.

Al heeft hij vroeger karretjes getrokken in Afganistan, dat maakt voor nu niks meer uit. NU vertoont hij negatief gedrag, dat moet je NU oplossen.

Kijk eens naar jezelf, werk jij blanco met 'm? Elke dag opnieuw? Of hang je er van te voren al allemaal emoties, doelen, gedachtes aan 'm vast?

Leiderschap zit 'm ook in het feit dat je dat 'gewoon ben' , als jij er elke dag vanuit gaat dat hij je gaat testen gaat hij dat doen omdat hij voelt dat jij twijfelt. Daarmee nodig jij hem onbewust uit tot testen

bestaat er dan geen kans dat hij nare herinnering overgehouden heeft bv tijdens het longeren? Paarden reageren toch op sommige zaken tgv hun verleden?
Ik probeer elke dag ernaartoe te stappen met een propere lei, maar waarschijnlijk zal hij mij lezen omdat ik me telkens al voorbereid op zijn gedrag dat komen zal

**Geplaatst**: 08-11-14 16:18

Geplaatst: 08-11-14 16:18

EvelienKiss schreef:
Nog een aanvulling. Het is beter om je ruimte te blokkeren dan te meppen als hij in je ruimte komt. Snap je het verschil? Met blokkeren ben je bezig met jezelf en met meppen ben je reactief: je geeft hem straf. Dit is aandacht en dan ben je bezig met hem. Een voorbeeld om het duidelijk te maken.

Mijn paard kon panikeren als zij vaststond en ik er naast. Dan zwaaide ze haar hoofd van links naar rechts om te kijken naar achteren (omdat daar bijvoorbeeld geluid vandaan kwam). Dan kwam het voor dat ze mij een knal met haar hoofd gaf. Dat kan natuurlijk niet.

Ik ben naast haar gaan staan en ben mijn arm naar boven en beneden gaan zwaaien. Op een gegeven moment gooide ze haar hoofd weer om, recht in mijn arm die toevallig net naar boven zwaaide. Ja, dat was een kaakslag. Maar dat deed ik niet, zij gooit haar hoofd opeens in mijn arm! Heeft ze nog één keer gedaan en daarna nooit meer.

Dit is één van de dingen die ik leerde van mijn trainster. Werkt dus als een tierelier!

Klinkt echt als Parelli. Ik ben hier ook wel een voorstander van. Paard leert zo rekening met je te houden zonder dat je doelgerichte agressie hebt gebruikt naar het paard toe.

**Geplaatst**: 08-11-14 16:20

Geplaatst: 08-11-14 16:20

iana schreef:
Ik duw zijn hoofd ook meteen terug als hij naar mij komt.
Ik zal erdoor moeten, vind het jammer om zo wantrouwend te reageren als hij naar me toe komt maar het kan nu niet anders dat snap ik.
Het heeft me lang bezig gehouden om het verschil te weten of het uit angst is van dominantie.
Ik denk dat het wat van allebei is, daar ik geen leider ben moet hij leiding nemen om zijn vel te redden (zo gezegd) en dat kan hij niet aan.
Tussen "zijn" merries is hij ook geen leider hoor, hij krijgt geregeld op zijn donder van zijn vrouwen.

Ik denk dat dat dier zich echt kapot lacht.
Hij kan het prima aan zo te lezen, hij heeft de touwtjes in handen, mag doen wat hij wil en krijgt er niet eens voor op zijn donder.
Heeft hij goed geregeld

**Geplaatst**: 08-11-14 16:21

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 08-11-14 16:21

Iana, je vertelde dat die 2 kerels er prima mee om konden gaan zonder zorgen. Dit klinkt misschien vreemd, maar ik heb ooit eens een verzorgpaard gehad dat gewoon een voorkeur had voor mannen. Die paarden bestaan. Wie weet speelt dat ook wel misschien gedeeltelijk een rol?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 16:27

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 16:27

ja, dat zeg ik al maanden dat het naar mijn gevoel een "mannenpaard" is.

Dat is ook zo Goof, ik zie dat ook wel maar het is een kunst om hem aan te pakken. En ik wil deze uitdaging aangaan, ben niet van plan om dit prachtige dier zomaar op te geven.
Hij heeft mij al enorm veel geleerd en ik wil hem ook iets in de plaats geven :-)

**Geplaatst**: 08-11-14 16:37

Geplaatst: 08-11-14 16:37

Been there, done that.
Met m'n eigen Bonte Jaopie, jaren geleden, maar die ellende heeft ook jaren geduurd.

Het is pas als je je eigen instelling verandert, dat je van het paard een ander antwoord kunt verwachten.
Als je er (gewapend met allerlei praktische tips en theoretische kennis) weer heengaat, terwijl je verwachtingspatroon hetzelfde is, zul je dezelfde resultaten krijgen.

Leer het paard eerst eens ZIEN voor het individu dat-ie werkelijk is, en leer dat te accepteren.
Alleen vanuit die totale acceptatie kun je verder, anders blijft het botsen.

Dit natuurlijk niet te verwarren met "ik moet alles maar goed vinden", dat is ook niet wat het paard in je zoekt. Het paard zoekt leiderschap, in zoverre dat niet hij, maar jij de aangever bent van wat er gaat gebeuren. heb je niet genoeg leiderschap, dan zal je paard zich gedwongen voelen die rol te gaan spelen, die hem waarschijnlijk naar aard helemaal niet past. Doordat hij zich gedwongen voelt zo'n rol aan te nemen (IEMAND moet immers de onbetwistbare leider zijn), zit hij helemaal niet lekker in zijn natuurlijke aard en vel, en zal hij steeds erg gespannen en in het uiterste geval zelfs agressief zijn.

Hij leert je NU al dat je het leiderschap over moet nemen van hem. Je hebt hem er nu als het ware mee opgescheept.

Laatst bijgewerkt door terpentijn op 08-11-14 17:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 16:50

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 16:50

@ Terpentijn

die laatste zin zegt alles! Heel mooi verwoord!

**Geplaatst**: 08-11-14 17:18

Geplaatst: 08-11-14 17:18

heb je al een verzorgster? Zoek iemand die ervaring heeft met paarden en misschien je kan helpen met de relatie. Ook kan het zijn dat jij en je paard gewoon geen goede combi zijn. Dit is niets persoonlijk maar jullie passen dan gewoon toch niet bij elkaar.

Ik wens je nog veel succes en hoop dat je het probleem kan oplossen.

**Geplaatst**: 08-11-14 17:26

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 08-11-14 17:26

Iana,als ik in je profiel kijk ben je verpleegster heb je 3 honden 2 teeners en nog andere paarden.Dan kan je deze toch ook wel aan.
Ik denk niet het feit dat het mannen waren,dat het paard daar braaf was maar wel het feit van hun no nonsens aanpak.
Hup laat zien dat je een vrouw met ballen bent.

**Geplaatst**: 08-11-14 17:43

Geplaatst: 08-11-14 17:43

Een paard is een paard en heeft leiding en duidelijkheid nodig, Nh parelli, oké, neem de goede dingen eruit, maar het blijft een paard!!!
En een kudde dier, dus jou paard heeft nou een kudde en beschouwt zich de leider , en als jij m meeneemt ben jij niet zijn leider, vandaar het bijten, wegschieten (om bij je vandaan te komen)etc,
Jij bent diegene die de grenzen aan moet geven,voor datgene wat wel mag en niet!!
Dus idd of een tik, stem, of een knal tegen z´n weet ik veel wat aan.
Zorg dat hij respect voor je krijgt,en observeer m, kijk naar z´n ogen en houding, dan weet je zo of het stress is of gewoon `kloten`.
Zorg dat je jezelf groot maakt, schouders recht,en ook al ben je niet zeker van jezelf, gewoon bluffen en stoer doen, en geef meteen aan, wat oké is en niet!!
Succes!!!

**Geplaatst**: 08-11-14 17:59

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 08-11-14 17:59

oke ik heb niet alle antwoorden/reacties gelezen maar goed

mijn tip een paard bijt mij maar 1 keer want ik bijt gewoon terug simpel zat
jij bent de leider niet dat viervoetig poepmachientje
op de longe heeft hij gewoon te luisteren en probeer eens een join up net zo lang laten rennen tot hij besluit om zich toch maar bij jou aan te sluiten

dit paard loopt over jou heen draai de rollen om

**Geplaatst**: 08-11-14 20:01

Geplaatst: 08-11-14 20:01

iana schreef:
als ik hem mep dan gaat hij gewoon zijn hoofd omhoog doen en kijkt hij wel geschrokken maar direct erna komt zijn neus al terug dichter bij en het begint met aanraken en dan plots een beet.

Als ik hem uit de wei haal komt hij steeds enthousiast aangelopen en meestal stopt hij te dichtbij, dan hapt hij snel naar het halster en houdt dat stevig in zijn mond. Nu neem ik een 2de halster mee en doe ik dat over het eerste. Dus hier begint het eigenlijk al

En dat laat jij toe...
Dus hij krijgt eerst een mep, is brutaal genoeg om dan opnieuw om aandacht te vragen en krijgt dat ook. Last van een schuldgevoel door die mep??

Wat eerder ook al werd benoemd door iemand, hij moet wachten tot jij hem benaderd. Hem uitnodigt.
Dat doe je op dat moment niet, maar hij doet gewoon een poging.
Dus zodra hij die tweede poging doet, hef jij je hand. Zet hij door, geef je hem weer een mep.

Als hij zijn halster in de wei vastpakt, geef je hem een mep. Mits je mogelijkheid hebt om hem op een andere manier te vangen (naar stal sluizen bijvoorbeeld).

Mocht je dat niet hebben. Laat het uit de wei halen dan tijdelijk aan je vriend over, zodat jij de rollen eerst in gevangenschap (stal/poetsplaats e.d.) kan vaststellen. Als je ze daar hebt, red je je ook wel met uit de wei halen.

En ik ben echt geen voorstander van slaan en agressie. Maar soms heb je dat gewoon even nodig om het daarna weer op een andere manier op te lossen. Die andere manier ga je het op dit moment gewoon niet mee redden. Belangrijker is eerst jezelf aan te passen, zoals Terpentijn heel terecht noemt!

Paard wat ik rij kan heel erg schooien na het rijden, zeker als ik nog even blijf hangen om met stalgenootjes te kletsen. Hij wil dan wel wat bijterig worden. Dat probeer ik voor te zijn (praten is tenslotte toch altijd afleiding, dus het kan eens voorkomen dat de neus te dichtbij is) door duidelijk mijn rug toe te keren of gewoon de neus weg te duwen. Eigenlijk door gewoon te negeren. Consequent volhouden en het paard snapt het snel genoeg. In mijn geval, want dit is niet zo'n moeilijk paard. Althans, ik heb ze wel eens lastiger in handen gehad. Maar ook daar had ik zelf geen moeite mee. Dus wederom wil ik even benoemen hoe terecht de opmerking van terpentijn is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-14 22:39

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-14 22:39

Ok, lijkt me logisch in elkaar zitten allemaal. De puzzelstukjes vallen stilletjes op hun plek.
Morgen ga ik met hem aan de slag in het nu, ik ga mij niet meer fixeren op het verleden, jullie hebben gelijk. Een paard leeft in het nu.
Mijn vriend is al ingelicht en hij gaat me morgen bijstaan.

Wat het verschil tss stress en kl*ten is meestal zichtbaar, heb hem al meermaals horen lucht zuigen terwijl hij met volle kracht staat te schrapen. Hij doet dit meestal als ik hem vraag om even stil te staan. Nog nooit gezien bij een ander paard. Dit is duidelijk stress? Denk ik?

**Geplaatst**: 08-11-14 22:46

Geplaatst: 08-11-14 22:46

iana schreef:
Ok, lijkt me logisch in elkaar zitten allemaal. De puzzelstukjes vallen stilletjes op hun plek.
Morgen ga ik met hem aan de slag in het nu, ik ga mij niet meer fixeren op het verleden, jullie hebben gelijk. Een paard leeft in het nu.
Mijn vriend is al ingelicht en hij gaat me morgen bijstaan.

Wat het verschil tss stress en kl*ten is meestal zichtbaar, heb hem al meermaals horen lucht zuigen terwijl hij met volle kracht staat te schrapen. Hij doet dit meestal als ik hem vraag om even stil te staan. Nog nooit gezien bij een ander paard. Dit is duidelijk stress? Denk ik?

Stress naar mijn idee alleen als hij niet genoeg buiten staat... Stress door verveling en onzekerheid. Doordat je onvoldoende consequent bent weet hij niet waar hij aan toe is, waardoor hij onzeker wordt. Als hij gaat staan schrapen én luchtzuigen is het in mijn ogen pure verveling. Paard moet wat te doen hebben.
Gewoon geen gelegenheid geven tot luchtzuigen door hem tussen twee kettingen/touwen vast te zetten.

Niet te veel denken in gevoelens die je paard nu mogelijk heeft, maar denk aan wat je wilt bereiken. Dat is een paard waar jij prettig mee om kan gaan.

En dat is een paard dat niet gaat schrapen maar die wat geduld gaat kweken. Je vriend wordt er als hoefsmid vast niet blij van dat hij vrolijk gaat staan schrapen

Paard dat bij mij gaat schrapen krijgt ook een tik. Niet goed voor z'n benen en niet goed voor je portemonnee

(in jouw geval wat minder)

En geef nadat je hem een tik hebt gegeven geen andere aandacht dan hetgeen waar je eerder mee bezig was. Was je hem aan het borstelen? Geef een tik op z'n schouder en ga onmiddellijk door met het borstelen.

**Geplaatst**: 08-11-14 22:47

Geplaatst: 08-11-14 22:47

Je denkt te veel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-11-14 00:12

Geplaatst door de TopicStarter : 09-11-14 00:12

beatje schreef:
Je denkt te veel

Ikke☺️? ja dat is 1 van mijn karaktertrekjes.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-11-14 00:17

Geplaatst door de TopicStarter : 09-11-14 00:17

@janine ik noem het luchtzuigen omdat het geluid zo klinkt. Hij heeft niets in zijn mond op dat moment. Heel gek, net alsof hij lucht inslikt. Bij mij komt het als frustrerend over, hij wil iets doen maar mag niet van mij. Hij deed dit ook toen ik met hem de eerste clinic volgde, na dat we een nieuwe oefening aangeleerd hadden en hij daarna moest stilstaan.
Als hij begon te schrapen mocht ik niet reageren maar negeren. Als je hier aandacht aan geeft, krijgen ze wat ze willen...en dat is jouw aandacht. Dit was de uitleg erover.

**Geplaatst**: 09-11-14 00:45

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 09-11-14 00:45

Ik mis iets in het verhaal. Heeft hij niet simpelweg pijn? Ik heb in april een nieuw paard gekocht. Niet te poetsen, niet aan te raken of ze kwam met haar mond open op mij af. Na een behandeling van een chiropractor is ze echt veel beter handelbaar. Niks geen gezweef of nh hier dus maar gewoon pijn. Luister naar je paard...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-11-14 09:37

Geplaatst door de TopicStarter : 09-11-14 09:37

@Ipsilonka, idd heb ik nog niet vermeld. Osteopaat is 1 maand geleden geweest, hij had een kleine blokkade in de rug. Niks speciaal, geen reden om veel last van te hebben zei ze.
Dit wou ik idd ook uitsluiten voor het geval ik weer zou gaan rijden, hij zat goed in elkaar en ik kreeg toestemming om er mee te werken.

**Geplaatst**: 09-11-14 10:04

Geplaatst: 09-11-14 10:04

Wanneer een nieuwkomer in een bestaande kudde wordt gezet dan wordt deze er om te beginnen meteen uit gezet en met geweld.
Wegwezen.
Niemand is aardig of gastvrij.
Het nieuwe paard moet zijn rangorde bewijzen en zich een plaats veroveren tot onder degeen die hoger in rangorde is dan hij.
Van buiten naar binnen.

Wij mensen willen graag aardig gevonden worden door ons paard.....
We beginnen dus met onderdanig gedrag te vertonen.
Onderdanig is zacht en lief en geruststellend, opnemend.
Het nieuwe paard bepaald hiermee zijn rangorde plaats, ik ben hoger dan jij.

Dat is hier het hele probleem.

De oplossing: wegwezen tot ik je toestemming verleen, laat hem zijn best maar doen.
Lief komt later.
De enige moeilijkheid is dat dat tegen onze natuur ingaat.

**Geplaatst**: 09-11-14 10:38

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 09-11-14 10:38

Kun je de vorige eigenaar niet raadplegen?

Mijn 100% Parelli paard is ook niet de makkelijkste, maar doormiddel van Parelli hebben we een "taal" opgebouwd die ook te communiceren is door andere mensen die diezelfde "Parelli taal spreken". Uiteraard neemt hij dan nog niet alles zomaar aan van anderen, want daar is hij dan weer te dominant voor, maar mens en paard begrijpen elkaar wel.

Uiteraard is ook elk paard weer om te scholen, maar het lijkt mij wel makkelijk om op dezelfde voet door te gaan, aangezien je het zo'n super fijn en betrouwbaar paard vond toen je het ging kopen.

**Geplaatst**: 09-11-14 11:17

Geplaatst: 09-11-14 11:17

Het is erg moeilijk om vanaf de computer te weten of het dominantie is, hij jullie in de maling neemt, of dat hij in jou geen leidster ziet.

Ik heb het met mijn merrie ook gehad. Van de 1 op de andere dag begon het. Ik kon haar niet meer aanraken of poetsen want ze probeerde gelijk te bijten of te trappen. Naast haar lopen kon ik dan weer wel. Als eerst ben ik verhuisd naar een stal waar ze 24/7 buiten staat voor haar eigen rust. Daar heb ik iemand gevonden die mij kon begeleiden maar ik moest het vooral zelf leren. Kijk naar je paard, wanneer doet ie het? Bij die van mij bleek een groot deel uit pijn voort te komen en ook een groot deel uit het niet zien van leiderschap in mij. Ik dacht consequent te zijn maar dat vond zuj blijkbaar niet. Het zit hem in de kleine dingen. Ik moet heel weinig druk geven en die verhogen bij het niet reageren. Als ik haar poetste en ze beet me of probeerde me te bijten, gaf ik haar met mijn elleboog of borstel gelijk een tik. Daar probeerde ze tenslotte in te bijten dus dat kon ik mooi onopgemerkt doen. Ondertussen niet boos blijven maar gelijk verder gaan met poetsen. Dit streng volhouden en na ene week of 3 was het over.. tegelijk ook aan het vertrouwen werken. Wandelen, uitermate belonen bij alles wat goed gaat en een pasje achteruit bij minder gedrag. Bij een bijt weer een tik. Mijn merrie was mij constant aan het testen en eiste respect van mij, wat ik niet terug kreeg. Ik heb haar eerst moeten laten zien dat ik haar respecteer, maar wél de leiding neem en dat heeft voor ons perfect uitgepakt. Nu een jaar verder heb ik een betere band dan ooit. Dit begon al in het voorjaar hoor. Daarnaast is ze ook naar de osteophaat geweest voor de pijntjes in haar lijs.

Oke, een ellenlang verhaal maar wie weet werkt het. Denk positief en heb er echt vertrouwen in dat het goed komt. Straal nooit onzekerheid uit hoe moeilijk het ook is! Wees streng maar eerlijk!

**Geplaatst**: 09-11-14 12:01

Geplaatst: 09-11-14 12:01

iana schreef:
@janine ik noem het luchtzuigen omdat het geluid zo klinkt. Hij heeft niets in zijn mond op dat moment. Heel gek, net alsof hij lucht inslikt. Bij mij komt het als frustrerend over, hij wil iets doen maar mag niet van mij. Hij deed dit ook toen ik met hem de eerste clinic volgde, na dat we een nieuwe oefening aangeleerd hadden en hij daarna moest stilstaan.
Als hij begon te schrapen mocht ik niet reageren maar negeren. Als je hier aandacht aan geeft, krijgen ze wat ze willen...en dat is jouw aandacht. Dit was de uitleg erover.

Nouja, wat dat betreft... Ze zeggen wel dat paarden altijd iets moeten vastpakken om lucht te zuigen, maar ik ken een luchtzuiger die er niets voor nodig heeft...

Negeren hou ik ook wel van, maar dan moet het paard eerst wel weten wat wel en niet mag.
Mijn voorkeur gaat altijd uit naar corrigeren tussendoor. Als corrigeren zo beladen is dat de gehele focus van de mens op de te corrigeren actie van het paard ligt, is het inderdaad volledig aandacht geven.
Terwijl wanneer een paard gaat schrapen, je een tik geeft terwijl je aan het borstelen bent en gewoon doorgaat, er eigenlijk net zo goed genegeerd wordt. Jij houdt immers niet op met doen waar je mee bezig bent.

Ik denk dat je in eenvoud moet beginnen. Bijten is een mep, een schop is een schop terug etc. En laat hem maar trillen achterin zijn stal. Duidelijk grenzen stellen. Ik denk dat dat luchtzuigen dan vrij snel verdwijnt, evenals het schrapen.

**Geplaatst**: 10-11-14 17:59

Geplaatst: 10-11-14 17:59

iana schreef:
ja hun omgang was correct en heel netjes zoals het hoort, zeker zoals ik hem nu ken.

Iemand die er de stallen dagelijks uitmestte heeft me laten weten dat hij meermaals tijdens het werk gebeten werd door hem en hij eens een flinke tik gekregen had ervoor, dit helpt ook.
Hij heeft er van mij ook al gehad en het is dagelijks opnieuw beginnen, elke dag doet hij het opnieuw.
Ik heb hem al 100derden keren uit mijn ruimte gezet en hij blijft me uitdagen door weer korter te komen.
Ik probeer het alleszins ook zo te doen,

Hou vol, het komt goed, echt.
Mijn Haflinger flikte het ook, ff een hap in je arm als je met hem liep.
Net je velltetje vast, AUW.
Meestal was ik net te laat met uithalen want hij wist dondersgoed dat het niet mocht dus gooide meteen zijn neus de lucht in als ik uit wilde halen.
Tot ik aan zijn smoelwerk kon zien wat voor bui hij had, paar keer rake tik op zijn neus gegeven (zelfs een keer met het uiteinde van het halstertouw, maar toen was hij wel wat vervelender dan alleen happen, hij vertoonde dominant gedrag en wilde mij gewoon de baas spelen).
Tegenwoordig gaat het goed, het gedrag van jouw paard is heeeel herkenbaar, het is gewoon een haantje net als de mijne.

**Geplaatst**: 12-11-14 00:33

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 12-11-14 00:33

ik denk zeker dat je je sterker op moet stellen en dat je hem duidelijk jouw grenzen moet laten zien. en je mag best wel eens over de grens heen gaan. hij gaat dat duidelijk tegen jou ook.

maar waar ik wel een alarmbelletje over hoor rinkelen is je verhaal over dat luchtzuigen in de lucht. ze kunnen dit zeker wel zonder iets vast te houden.
maar ik denk dat hij best wel eens last zou kunnen hebben van een maagzweer. daar kunnen ze flink gevoelig van worden en behoorlijk prikkelbaar.

best kans dat het een beetje en en is.
veel succes in ieder geval!

Nomineer dit bericht ×