Cer schreef:Er zijn veel meer mensen die de 'rigoreuze' methode gebruiken, zoals hier genoemd 'zadel erop, ruiter erop en hopen dat je blijft zitten (en degene die dat regelmatig zo doen blijven ook vaak zitten).. ook in het buitenland. Die dieren zijn echt niet allemaal getraumatiseerd en moeten vaak nog voor echt werken gebruikt worden. Niet iedereen heeft daar dan maaaaaanden de tijd voor en dat is ook echt niet altijd nodig..
Rigoreus vind ik meer als je neer moet gaan leggen of dat soort dingen, maar dan is het voorheen vaak wel HEEL erg mis gegaan (meestal door de suikerklontjesaaienbraafdier-methode). Soms is het voor zo'n dier dan ook even een dagje of wat doorbijten om vervolgens goed verder te kunnen.. maar mensen gaan vermenselijken en piepen over sneu en zielig en staan dan 3 jaar later nog naar hun dier te kijken...
Helaas kan het ook de verkeerde kant staan. Wij hebben hier een paard staan (en overgenomen) die op de 'rigoureuze' methode beleerd is. Wij trainen heb met behulp van een hartslagmeter. Stap je op het erf op, heeft hij een hartslag van 30. Stap je in de rijbak op, op exact dezelfde manier, dan heeft hij een hartslag van 200, waarna hij dwars door het hek heen springt.
En dit is helaas niet het enige paard wat zo bij ons binnengekomen is. Levensgevaarlijk bang gemaakt, door de professionals die met hem gewerkt hebben.
Als mensen gewoon niet zoveel zouden aanmodderen met jonge veulens aan huis (ipv in de opfok met soortgenoten) maar ook de moeite nemen de juiste trainer te zoeken (niet elk paard gedijt bij elke willekeurige trainer, goed of niet goed) en ook bereid zijn daar de kosten van te dragen (uiteindelijk mag de trainer wel zijn 'lijf' inzetten), dan zouden er een hoop minder problemen zijn...
Wij krijgen gelukkig altijd de tijd en hebben de luxe positie dat wij lopende-band-werk kunnen weigeren. Sommige paarden heb je in een week zadelmak, sommige hebben gewoon 2-3 maanden nodig. Dat is vooraf nooit zwart-wit te zeggen.

