Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-10-13 12:29

Geplaatst: 31-10-13 12:29

Apple schreef:
Een paard is niet zo heel ingewikkeld (meestal dan ) en uiteindelijk als je heel goed kijkt dan zeggen de meeste goeroes ook ongeveer hetzelfde op hoofdlijnen. Alleen de weg er naar toe verschilt.

Kijk niet naar goeroes, maar kijk naar je paard. Kijk naar wat werkt bij jouw paard en wat past bij jou. Of dit dan volgens een goeroe is of volgens 'Ome Piet die het altijd zo deed' of volgens je eigen gezonde verstand maakt dan niet zoveel uit

Helemaal mee eens. Het werkt niet als je gewoon maar een methode volgt, je moet het afstemmen op je paard. Je ziet aan je paard vanzelf wat goed is en wat niet. Daarom dat zoveel mensen beetjes van heel veel methodes gebruiken en dat voor hen goed werkt!

**Geplaatst**: 31-10-13 13:11

Geplaatst: 31-10-13 13:11

Topic heeft me toch wel wat aan het denken gezet. Vooral dat stuk over LEIDER zijn en paard BEGELEIDEN. In eerste instantie had ik het gevoel dat dit elkaar tegenspreekt, maar (ruiter staat boven paard vs ruiter als gelijke van paard), maar dat is toch niet zo.

Mijn conclusie: IK ben de leider, maar ik LUISTER wel naar het paard. Als ruiter bepaal ik wanneer er in galop wordt aangesprongen, hoe snel en hoe lang. Maar luister wel naar het paard, op een dag dat het minder gaat wat minder en meer ontspannen galopje, een andere dag wat intensiever.

Omdat ik maar een gewone manegeruiter ben en dus wel eens een ander paard onder het zadel heb ook aanpassen aan het paard, soms heel relaxed coachen, bij een ander wat strenger leiden. Maar wel met een 'luisterend oor'.

Toch eens nog bewuster op gaan letten

Laatst bijgewerkt door Rex_Rolfo op 31-10-13 13:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 31-10-13 13:47

Geplaatst: 31-10-13 13:47

_Chendo_ schreef:
Veel goede reacties gelezen. Bedankt allemaal .

@ pien_2010: Is ook zo... Hoe kom ik daar vanaf haha

Jaja dat is bijna een levensvraag die je hier stelt want je vraag: “hoe je daar vanaf komt” is nog niet zo simpel. Ik ga een poging wagen.

Je vraagt hoe kom ik er van af? Dan gaan we eerst definiëren waar je vanaf wilt komen. Ik denk dat je af wil komen van het druk zijn in je hoofd met denken waardoor je aan andere dingen denkt als waar je bent op dat moment of waar je mee bezig bent.
Dat drukke in je hoofd zou je jou “innerlijke dialoog” kunnen noemen. Allemaal hebben we een innerlijke dialoog in ons hoofd. De een wat meer dan de andere. Dus kun je de vraag stellen: "hoe kan ik af en toe (niet gelijk de lat te hoog leggen) mijn innerlijke dialoog stoppen zodat ik aanwezig ben op dat moment en beter kan voelen en dus reageren op wat nodig is"?
Voorbeeld van je vriendin. Als je merkt dat je er met je aandacht niet echt bij ben dan zeg dat gewoon eerlijk en vraag haar of ze wil herhalen wat ze zei omdat je haar en dat wat ze vertelt belangrijk vindt en je er even niet bij was met je gedachte waarvoor sorry. Als je bij je paard bent zou je voordat je met hem of haar aan de slag gaat je GSM op vijf minuten kunnen zetten en proberen die vijf minuten te kijken, waarnemen dus naar en van je paard. Hoe ziet hij eruit, hoe voelt hij. Alle gedachten die te maken hebben met je paard laat je rustig omhoog komen om dan opzij te leggen als het ware zodat je weer vol met je aandacht bij je paard bent en hem observeert. Het heeft geen zin om je gedachte te “verbieden” om omhoog te komen, maar laat ze maar komen en laat ze afvloeien zodat je weer naar je paard kijkt. Je zult zien als je af en toe vijf minuten deze oefening doet, bij je vriendin, op je werk, bij je paard, je rustiger zult worden in je hoofd en je paard beter gaat voelen. Het drukke in ons hoofd wordt ook in de hand gewerkt door veel te “multi tasken” (dus met verschillende zaken tegelijk bezig te zijn), actief te zijn op verschillende forums, internet, twitter, mail enz. waardoor je nooit de rust neemt om met één ding tegelijk bezig te zijn. Geloof me TS je bent in heel goed gezelschap hoor. Als je jezelf daar bewust van bent dan kun je daar wat bewuster mee omgaan zodat er meer rust komt in je leven.
De eerste stap van verandering heb je al genomen, namelijk je bent er bewust van dat dit zo werkt bij jou (en iedereen) en de tweede stap is dan ook belangrijk of je de “wil” hebt om te veranderen. Als je dat hebt, dan zijn er al aan twee belangrijke voorwaarde voldaan. De derde is de volharding en de moed om iedere keer weer opnieuw te beginnen met aanwezig proberen te zijn in het moment, in het hier en nu. Bij mij lukt dat vrij aardig als ik aan het tuinieren ben en als ik met mijn paarden bezig ben. Dan stopt meestal de innerlijke dialoog en daar rust ik erg goed van uit. Maar ook ik heb dagen dat ik tegen mijn man zeg: “ik word gewoon moe van mezelf”. Dan is het te druk in mijn hoofd en heb ik te veel dingen die tegelijkertijd gedaan moeten worden. Een beetje afstand nemen van mezelf en rustmomenten in bouwen en relativeren met humor helpt mij dan. Dan maar wat langer gewacht voordat zaken geregeld zijn. Dus zoek ook naar je eigen manieren om de rust terug te krijgen in je zelf en in je hoofd.
Ik heb een poging gewaagd me realiserende dat hier nog veel meer over te schrijven valt.

**Geplaatst**: 31-10-13 14:07

Re: Zie door de bomen het bos niet meer... Hoe werkt een paard?

Geplaatst: 31-10-13 14:07

Ik weet niet hoe oud je bent TS, maar het klinkt alsof je je eigen paard/pony zo graag zo goed mogelijk en zonder fouten wil opvoeden en ermee om wil gaan, maar guess what?? dat bestaat helaas niet, zonder fouten iets leren en meteen goed doen. De dingen die jij zoo graag wilt kennen,leren,weten krijg je pas voor elkaar als je verschillende dingen uitprobeert, fouten maakt en daarvan leert!!! Daar gaat het nou om in het leven, niemand is zo perfect dat ze meteen het juiste doen. Helaas als je jong bent, ben je onzeker over werkelijk alles, maar dat wordt beter als je ouder wordt, daar moet je alleen het geduld voor hebben om op te wachten.....

Verder hoor ik je zeggen dat je het zielig vindt voor je paard/pony als je iets met hem wilt doen. Ik zou eens naar een film over paarden in de natuur gaan kijken en dat je ziet hoe paarden met elkaar omgaan....dat gaat er soms heel ruw aan toe en kan er heel 'zielig' uitzien, maar dat is het paardenleven. Sommige dingen lijken heel hard (als ze elkaar afstraffen bijvoorbeeld), maar in zon natuurlijke kudde is duidelijkheid, hierarchie en rust! want elk dier (ook paarden) houdt van in balans zijn, rust en duidelijkheid (dat betekent dat ze grenzen moeten krijgen en dat duidelijk is wat ze mogen en wat niet en wat van ze verwacht wordt en wat niet, wat dat ook mag zijn). Als jij elke keer wat anders probeert, weten ze niet meer waar ze aan toe zijn en kunnen ze daar heel onzeker over worden. Dus als je iets nieuws wilt uitproberen, probeer dat dan in ieder geval een hele tijd uit (maanden) en niet maar een week. En als dat niet werkt, dan weet je dat in ieder geval en kun je naar iets anders zoeken. Zo leer je van alles een beetje en neem je misschien van alles wat mee in je eigen methode die jou het beste bevalt en die het beste bij je paard past. en daar kom je pas achter als je inderdaad, wat anderen ook al zeggen, gaat kijken en voelen naar wat de dingen doen met je paard die je op hem toepast en daar bewust mee bezig bent.

Ik vind het eigenlijk zieliger dat je nu alleen met jezelf en je eigen gedachten bezig bent als je bij je paard bent, dan dat je je volledige aandacht bij je paard hebt, want dat verdient hij. En als je meer met je gedachten bij je paard bent op het moment dat je ook echt bij hem bent, kom je er sneller achter wat wel en niet werkt dan dat je er alleen maar continue over nadenkt en ondertussen niet oplet wat er onder je gebeurt (als je op je paard zit).

Succes ermee! Je komt er ooit wel een keer uit, geduld!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-10-13 14:26

Geplaatst door de TopicStarter : 31-10-13 14:26

Ik ben 24

Ik ga vanavond wat uitgebreider reageren. Nu richting werk.

@ Orion: Genoeg films gezien over wilde paarden. Ik weet prima dat het er hard aan toe gaat. Maar wel fair!
Mijn pony verdient zeker dat ik er met mijn volle aandacht bij ben. Ik ben ook wel met mijn aandacht dan bij hem, maar niet met wat ik doe. Ik denk aan toekomst, verleden en niet aan het nu.

Helaas is dit een bekend probleem voor mij en heeft eigenlijk weer met een verleden te maken waarvoor ik in behandeling ben. (maar helaas nu weer heel lang moet wachten, dus kan deze vraag daar nu even niet kwijt)
Ik doe het dus niet uit onwil of omdat het me niet interesseert. Sterker nog. niks interesseert me meer dan mijn pony.

@ pien_2010: Hele fijne tip, bedankt. (ging btw om mijn vriend, hihi niet vriendin. Maar maakt voor het idee niet uit

)

**Geplaatst**: 31-10-13 14:39

Geplaatst: 31-10-13 14:39

[***] schreef:
Sommige paarden schieten compleet in de stress van een "eh", gaan er vandoor (of willen er vandoor gaan en als ze 'vasthangen' beginnen ze wild om zich heen te trappen) en zijn dan totaal niet meer bereikbaar .. Dus zelfs met een gewoon, simpele "eh" kan je al meer kwaad doen dan goed, al zijn dat misschien wel de uitzonderingen bij de paarden .. dat weet ik niet .. ik heb er toevallig eentje dus voor mij is het dagelijkse kost

En daarom is het dus handig, nuttig, NODIG om te kijken naar je paard. En naar de paarden waar je mee te maken hebt. Door gewoon een stoeltje te pakken, zitten, kijken wat ze doen, hoe reageren ze (onderling en op situaties) en dat regelmatig te doen krijg je een hoop info over een paard. Dat zou een groot deel van je achtergrondinformatie moeten zijn.

_Chendo_ schreef:
Citaat:
Wat ik eigenlijk doe: ik maak iets mee met een paard, en daar denk ik dan over na als ik weer thuis ben. Niet ter plekke, want terwijl je aan het denken bent raak je alweer in een andere situatie verzeild.

Maar wat als je niet reageert als bijvoorbeeld (om dit voorbeeld even te behouden) je paard je een trap dreigt te verkopen, maar later bleek het wel dominantie te zijn? Dan denkt je paard er de volgende keer makkelijker over en wie weet wat er dan escaleert. Maar... ik wil hem ook niet als de eerste de beste een rotschop verkopen (even het andere uiterste) omdat ik het dier dan pijn doe terwijl het misschien niet nodig is.
Gezien je over het algemeen het beste binnen 3 sec moet reageren wil het nog duidelijk zijn voor je paard. lijkt het me iets wat te laat als je dat pas op de fiets doet.

Ik reageer wel. Maar zonder erover te piekeren. Die reactie kan ook zijn: een stapje achteruit zetten.

Kijk: paarden zijn niet (of zeer zelden) dominant. Mensen denken dat paarden dominant zijn door twee redenen:
- mensen hebben zelf de neiging naar dominantie en denken daardoor dat andere soorten dat ook hebben
- we snappen het niet en komen zo bij het punt hierboven: het zal wel dominantie zijn.

Veel paarden die door mensen dominant worden genoemd zijn dat helemaal niet. Ze zijn gewoon intelligent en niet van plan om zich als ding te laten behandelen. Dat vind ik de fijnste paarden om mee te werken

Even een voorbeeldje waarbij paarden naar mij hebben getrapt het afgelopen jaar:
vorig jaar november kwam mijn ruin langsgesjeesd, maakte een bocht en in die bocht, in volle galop, trapte hij gericht naar mijn gezicht. En hij had groot gelijk.
Wat was er namelijk aan de hand: ik had die ochtend les. Daarom had ik mijn paard uit de wei gehaald. Een nieuw stuk wei, met lekker gras. Mijn stalhouder had ze daar net een half uur eerder op gezet. Ik had mijn paard van de wei gehaald, hem naar de paddock gebracht en achter een enkel draadje gezet. Toen teruggelopen om het (dubbele) draad naar de wei dicht te doen. Mijn paard dook onder dat ene draadje door, rende langs mij voor ik het dubbele draad dicht kon doen en haalde uit. Daarna denderde hij door naar de wei.
Degene waar ik toen erg boos op ben geworden was mijn stalhouder. Zij wist dat ik les had, en toch zet ze mijn paard vlak daarvoor in een nieuw stuk wei. Ook wist ze, omdat ik dat pas een half jaar zowat elke week zei, dat mijn paard niet achter één draadje blijft staan.

Tweede situatie:
gisteravond haalde de shettie van mijn stalgenoot naar mij uit. Had ze gelijk? Ja.
Wat was de situatie: haar vriendje was weg (stukje fietsen met de baas) en mijn ruin vond het niet goed dat shettie uit hetzelfde hooinet zou eten als zij. Dus shettie (een lieve jaarling) was al een tijdje in het rond aan het rennen en aan het hinniken naar haar vriendje. Toen riep ik haar, ik wilde haar kalmeren. Ze schrok kennelijk van het geluid, of was bang/teleurgesteld/boos/wie zal het zeggen dat ik het was, en niet de pony die ze zocht. Ze trapte dus niet naar mij, maar naar de situatie.
Ik had het ook verkeerd aangepakt. Dus toen ben ik een plukje hooi gaan pakken, ben naar haar toe gewandeld en toen ging ze rustig eten.

Een paard heeft altijd gelijk. Er is altijd een reden voor zijn gedrag. Op het moment dat jij dat gedrag niet kunt plaatsen komt dat doordat je de situatie en/of het paard verkeerd inschat.

Ja, paarden trappen en bijten. Op dat moment hebben ze al een paar signalen gegeven. Als wij, mensen, die signalen niet oppikken, om wat voor reden dan ook (gebrek aan ervaring of gewoon de instelling dat het paard maar moet doen wat wij vinden - zie het citaat in mijn profiel) dan gaat een paard sterkere signalen geven. Tenzij het een hersendood paard is.

**Geplaatst**: 31-10-13 15:06

Geplaatst: 31-10-13 15:06

Rex_Rolfo schreef:
Topic heeft me toch wel wat aan het denken gezet. Vooral dat stuk over LEIDER zijn en paard BEGELEIDEN. In eerste instantie had ik het gevoel dat dit elkaar tegenspreekt, maar (ruiter staat boven paard vs ruiter als gelijke van paard), maar dat is toch niet zo.

Mijn conclusie: IK ben de leider, maar ik LUISTER wel naar het paard. Als ruiter bepaal ik wanneer er in galop wordt aangesprongen, hoe snel en hoe lang. Maar luister wel naar het paard, op een dag dat het minder gaat wat minder en meer ontspannen galopje, een andere dag wat intensiever.

Omdat ik maar een gewone manegeruiter ben en dus wel eens een ander paard onder het zadel heb ook aanpassen aan het paard, soms heel relaxed coachen, bij een ander wat strenger leiden. Maar wel met een 'luisterend oor'.

Toch eens nog bewuster op gaan letten

Hier wil ik graag wat over zeggen.

Een leider is iemand waarbij een ander zich graag wil aansluiten.
Een tiran is iemand die een ander onderwerpt.

Het resultaat is ongeveer hetzelfde. Het gevoel en het vertrouwen van de volger cq de onderworpene niet!

Jij schrijft: ik ben de leider maar ik luister wel naar het paard.
Ik bedoel: ik ben de leider DUS ik luister naar het paard.

Als ik wil dat een paard mij als leider ziet is het mijn taak dat het paard vindt dat hij bij mij terecht kan. Dat hij zich bij mij WIL aansluiten. Als ik luister naar wat hij vindt en voelt WIL een paard dat ook. Ik werk veel zonder halster. Hoe kan ik anders weten of mijn paard wel echt met mij mee wil lopen wanneer ik dat vraag? Al snap ik dat dat in een manegesituatie wat lastiger is.

Een goede leider luistert naar de signalen van degene die hij leidt. Of het nou een ruiter of een afdelingsleider is. Ga voor jezelf eens na hoe je leidinggevende op het werk tegen jou doet, en of je hem/haar een leider vindt. Heb je het idee dat je met je problemen bij je superieur terecht kan? Of ben je eigenlijk een beetje bang voor hem/haar? Weet je met je leidinggevende waar je aan toe bent, en bidt hij/zij jou, waar nodig met hulp, ruimte om jezelf te ontplooien?

Klein voorbeeldje: mijn paard kan prima aangebonden staan. Inmiddels wel. Maar er zijn situaties waarin hij dat niet kan. Bij voorbeeld wanneer ik hem aan een ring in een muur bind. Hij vindt dat niet prettig en voelt zich kennelijk opgesloten (muur beperkt zijn overzicht en dan staat hij ook nog aangebonden) Hij ging dan "klieren". Oftewel: aangeven dat hij zich niet prettig voelde. Zodra ik mij omdraaide hing zijn halster te bungelen met mijn paard, blootshoofds, een meter van het halster vandaan.
Ik ben 'm toen maar gewoon met halster, met touwtje over z'n hals (dus zonder 'm aan te binden) gaan neerzetten. Gewoon neerzetten, paard rust en dan kun je alles doen. Ik heb eens gehad dat ik een straal van een achterhoef aan het bijsnijden was terwijl er iemand met een bak voer voor mijn paard zijn neus langs liep. Hij bleef staan. Waarom: hij was met mij bezig. Kennelijk voelde hij zich gehoord, ik had ingespeeld op zijn signaal en hij voelde zich veilig bij en geleid door mij.
Nu heb ik geen muren meer bij de wei. Ik kan hem aanbinden aan een paaltje, hij kan dan nog steeds de hele omgeving zien. Hij blijft, ook aangebonden, netjes staan. Ik kan 'm ook neerzetten, touwtje over z'n hals leggen, m'n zadel gaan halen en als ik dan terugkom staat hij netjes te wachten. Op precies dezelfde plek. Dat kan allebei. Als ik 'm aanbind is dat touwtje eigenlijk voor de sier. Ik wéét dat hij zelfstandig uit z'n halster kan komen.
Als ik 'm niet aanbind is het touwtje trouwens ook voor de sier.

Ik ben blij dat eerdere mijn post je aan het denken heeft gezet

Edit: het belangrijkste vergeet ik trouwens. Soms is mijn paard leider. Wanneer ik naar hem toe loop sluit ik mij bij hem aan, hij draagt dan de zorg voor mij. En wanneer hij naar mij toe loopt draag ik de zorg voor hem. Wanneer ik wil gaan rijden, en hem ga halen, zorg ik ervoor dat hij de laatste stapjes zet naar mij toe. Dus HIJ loopt dan dicht genoeg naar mij zodat we elkaar kunnen aanraken. Dat heeft twee redenen:
- hij sluit zich aan bij mij, daardoor ben ik verantwoordelijk voor hem, en heb ik het voor het zeggen.
- ik weet dat hij contact met mij wil doordat hij die laatste twee stappen zet. Hij kan ook op een afstandje wachten. Als hij dat zou doen geeft hij mij daarmee een signaal, waarop ik dan weer kan/moet inhaken. Of niet, net waar ik zin in heb

Toen ik dit allemaal inzag is mijn paard veranderd. Hij vindt het leuk om verantwoordelijkheid te dragen. Of dat nou de verantwoordelijkheid is voor zijn klusje (onder mijn leiding netjes op z'n plek blijven staan) of voor mij (en op dat moment zijn hij en ik
"zijn groepje" en houdt hij andere paarden op afstand): hij is erdoor opgebloeid. En dat is prettig voor hem, en gaaf om te zien voor mij.

Laatst bijgewerkt door Koper op 31-10-13 15:22, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 31-10-13 15:15

Geplaatst: 31-10-13 15:15

Nou Koper, over die trap-situaties kan je ook discussiëren .. Zo vind ik het bv. niet ok dat een paard naar mij uithaalt omdat hij terug naar de weide wil waar ik hem net daarvoor eruit gehaald heb, ongeacht hoelang ze daar stonden en of dit een oud of nieuw stuk is. Kan me ook niet voorstellen dat die van mij dat zouden doen ... Zelfde als die jaarling .. ze trapt naar je omdat je naar haar riep en jij vindt dat ok? Ik zou het niet willen ..

Maar zo zie je weer dat ieder zijn eigen referentiekaders heeft en dat de ene andere dingen toelaat dan de andere. Ik ben door de blinde, bange pony ook getrapt geweest, 1x raak en 1x net langs mij door maar wel keihard tegen de muur. Beide keren ben ik niet boos op hem geworden want het was mijn eigen stomme schuld. Ik wilde persé zijn hoeven uitkrabben, daar heeft hij moeite mee, en ik miste tig voorgaande signalen (de eerste keer omdat ik het gewoon niet wist, laatst omdat ik innerlijk boos was over iets anders en dus "even geen zin had" om op mijn paard te letten, hij moest maar gewoon even doen wat ik wilde .. ). Als je dan een trap krijgt is het gewoon je eigen stomme schuld

Dat eerste stuk heb je gelijk in, maar dat had ik verderop zelf ook gezegd .. Dat "eh" kan een oplossing zijn, maar dat hangt van je paard af, en dat weet je alleen door je paard te leren kennen (en fouten te maken :Y)

). Maar vaak worden zo'n dingen aangedragen als DE oplossing, terwijl andere mensen met een ander soort paard weer iets anders als DE oplossing aandragen .. Als je dan zelf niet zoveel ervaring hebt, of al snel denkt dat je het niet goed doet en je wil dat zo ontzettend graag, dan kan ik me heel goed voorstellen dat je gaat twijfelen en het uiteindelijk niet meer weet en niks meer durft te ondernemen ... Belangrijk is om altijd in je achterhoofd te houden dat iets een MOGELIJKE oplossing is, en niet DE oplossing, ookal laten die mensen dat wel zo uitschijnen

**Geplaatst**: 31-10-13 15:23

Geplaatst: 31-10-13 15:23

Maar Sabine, begrijp je dan niet dat ze zo reageerden? Begrijp je niet dat ze zo doen door een eerdere (inschattings)fout van de mens?

**Geplaatst**: 31-10-13 15:27

Geplaatst: 31-10-13 15:27

Er zijn grenzen vind ik .. en tenzij ze daarvoor compleet verwaarloosd zijn en al 3 weken geen eten meer gehad hebben vind ik vers gras geen reden .. Maar dat is iets persoonlijks natuurlijk

Dat veulen kan ik me ergens nog wel voorstellen, als die zo in zichzelf gekeerd is omdat die in paniek is dan schrikken ze inderdaad als ze ineens iets horen of voelen .. Dus dat zou ik bij nader inzien misschien niet zo erg vinden .. Maar dat eten dat zit me persoonlijk toch hoog

Die van mij staan nu 's nachts op stal, overdag samen in een paddock met onbeperkt voordroog. Omdat voordroog zowel overdag als 's nachts niet kan (heb het geprobeerd) staan ze nu op dieet in die zin dat ze het 's nachts met stro moeten doen. Dus 's morgens is die paddock extra leuk, want daar is vers voordroog .. En toch haal ik ze er wel eens uit als ze er net in staan, en dan vind ik het niet kunnen dat ze mij gaan trappen omdat ze liever dat verse voordroog hebben... Doen ze ook totaal niet, kan me niet eens voorstellen dat ze dat zouden doen .. En je kent ze ook, het zijn ook vreetzakken eerste klas die denken dat ze doodgaan als ze een half uur geen knabbel hebben gehad ... Toch zouden ze zoiets nooit doen.. Misschien omdat ik dat gewoon niet aanvaard, zullen ze misschien wel weten..

**Geplaatst**: 31-10-13 15:32

Geplaatst: 31-10-13 15:32

Tja, wat jij wel een niet een reden vindt doet er toch niet toe? Mijn paard vond het een reden.

Maar goed, ieder het zijne. Ik schreef net "hersendood" terwijl ik eigenlijk "doodgeparellied" bedoelde maar ik bedacht mij dat ik dat maar niet moest schrijven. Nu doe ik het wel.
Ieder z'n eigen methode. Als je aanpak bij jou en bij je paard past, prima toch? Maar ik ben wel benieuwd wat je dan in mijn geval wel had gedaan. Hou er even bij in je achterhoofd dat dat paard in de paar meter die hij had afgelegd toen hij mij tegenkwam al een aardig sprintje had opgebouwd, en ook al eens een paar keer letterlijk mensen opzij heeft gebeukt in een run.
Hij rende terug NADAT ik hem zonder problemen aan een halstertje uit de wei had gehaald. Vanwege een voor hem niet geschikte omheining. Hij stond daar achter dat ene draadje en zag mij teruglopen richting de wei (om dat hek dicht te doen) Wat had zijn reactie dan moeten zijn?

En even off topic: wat voor stro voer je? Stro is wel mooi vezelig enzo maar tarwe- en gerstestro zijn ook een restproduct van granen. En daardoor minder geschikt als voedsel voor paarden

**Geplaatst**: 31-10-13 15:38

Geplaatst: 31-10-13 15:38

Koper schreef:
Een leider is iemand waarbij een ander zich graag wil aansluiten.
Een tiran is iemand die een ander onderwerpt.

Volgens deze definitie ben ik op gebied van paarden een tiran die zich aan het omscholen is naar leider

**Geplaatst**: 31-10-13 15:42

Re: Zie door de bomen het bos niet meer... Hoe werkt een paard?

Geplaatst: 31-10-13 15:42

ik volg geregeld clinics bij Noora Ehnqvist, echt een waanzinnig mooi mens, waar ik enorm veel van leer:

http://www.youtube.com/watch?v=WJbQpzcuA1U
http://www.youtube.com/watch?v=-qgoPyhv280

**Geplaatst**: 31-10-13 16:01

Re: Zie door de bomen het bos niet meer... Hoe werkt een paard?

Geplaatst: 31-10-13 16:01

Ach Koper, maakt toch niet uit wat ik had gedaan? Je bent duidelijk zeker dat jouw werkwijze de goede is, dan is dat prima toch? Moet je toch niet naar mij luisteren. Heb toch maar doodgeparelliede paarden (ja hoor, kan best tussen de regels doorlezen

). Denk trouwens ook niet dat dit het topic is voor voedingsadvies, dat heb in het verleden al lang & breed gehad

**Geplaatst**: 31-10-13 16:06

Geplaatst: 31-10-13 16:06

Ik ben het zo eens met je TS !!
Precies het gevoel wat je omschrijft. Wat, hoe, waar en met wie.... moet ik het nou doen??

Ruim 10 jaar geleden heb ik voor het eerst een pony beleerd, na ongeveer 6 jaar manege ervaring.
Dat dit een succes was stond natuurlijk niet vast, en er zijn heel veel dingen die ik nu anders zou doen.
Ik was 13 en absoluut niet bang. Wel voorzichtig natuurlijk maar ik had gewoon meer wil, en lef denk ik.
Uiteindelijk wel goed gekomen met pony, maar wel alleen bij mij. Als er voor hem vreemde mensen met hem omgaan of op hem rijden merk ik dat hij sommige dingen echt niet snapt. Terwijl ik dan meteen de oplossing weet is de ruiter/amazone nog bezig iets te bedenken. Ik voel deze pony, om maar even te zeggen zoals Koper het omschrijft.

Nu heb ik een jonge shire hengst. Mijn tweede beleer-project. Hij is nu ruim 4 jaar en we zijn nu langzaamaan begonnen met wat grondwerk, en lange lijnen. Ik merk dat ik nu bij ieder dingetje die ik hem wil aanleren dingen opzoek op internet, meningen vraag en boeken lees in plaats van dat ik gewoon kijk naar mijn paard. Ook hoor ik tegenwoordig dat corrigeren (straffen?) slecht is, en dat je beter goed gedrag kan belonen. Maar mijn gevoel bij dit paard is dat hij erg de grens opzoekt. Hij is nog hengst en wil erg graag mij achteruit sturen in plaats van dat hij zelf gaat, bij wijze van spreken.

Voorbeeld waar ik nu mee zit;
Vaststaan. Laatst moest meneer buiten wachten, met zijn halster om aan de muur gebonden terwijl pony binnen behandeld werd door de DA. Heb het idee dat hij het niet helemaal eens was hiermee. Hij trok en beet in de muur en in het touw. En vooral het maaien met zijn voorbenen. Hij schopte de muur helemaal lens (gelukkig van hout dus geen schade aan de hoeven).
Wat is nou dan de beste oplossing voor dit gedrag? Ik las net een stukje van Koper die haar pony dan maar los zette, zodat hij zich rustig voelde maar ik ben er 100% van overtuigd dat mijn meneer binnen 3 seconden vertrokken is...

**Geplaatst**: 31-10-13 16:23

Re: Zie door de bomen het bos niet meer... Hoe werkt een paard?

Geplaatst: 31-10-13 16:23

IK denk zelf dat het wisselen van methode/goeroe een hoop verwarring kan veroorzaken, of het mixen van methode/goeroe. Denk dat als je in de aanleerfase zit(jij als mens) dat je beter kan zeggen, dit past bij mij(het kwartje valt), hier blijf ik bij. Naar mijn mening gaan die verschillende methode's/goeroe's helemaal niet over wat past bij mijn paard, maar over wat past bij mij als mens. Het is namelijk veel meer het mens dat moet leren dan het paard.

Als je eenmaal verder bent kan je wel wat gaan mixen en uitproberen, maar zeker in de aanleerfase zeg ik, blijf bij 1 methode, dat is al lastig genoeg. Maak het jezelf makkelijk, maar het je paard makkelijk. Zorg dat je je foundation er rete goed in hebt zitten en ga daarna lekker spelen met specialisations.
Orienteer je, pak die methode die bij jou als mens past, waar het kwartje valt, waarvan je blij wordt om wat met je paard te doen, die maakt dat je je geinspireerd en gemotiveerd voelt om het beste uit jezelf te halen(en te blijven halen, want je bent nooit uitgeleerd). En vier dan de "champagne" momentjes in jullie leerproces en focus niet teveel op de "oh boy" momentjes.

En vergeet nooit, er is er maar 1 die beslist of jij het goed doet en dat is het paard wat je tegenover je hebt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-10-13 22:03

Geplaatst door de TopicStarter : 31-10-13 22:03

@ koper: ik kan me heel goed in jou situaties vinden. Dat is ook een beetje mijn ding. Niet alles op dominantie afschuiven of "stout paard" en bedenken hoe iets voor een paard moet zijn. Ik ben dan alleen bang dat op een gegeven moment ik iets verkeerd inschat en mijn pony een loopje met me gaat nemen. Gewoon, omdat dat kan.
Eigenlijk is dat nog nooit gebeurt, dus zal wel iets goed doen, haha!
Ik ben gewoon goed in doemdenken.

Wel een vraag over dat je je paard andere paarden laat wegsturen waardoor hij dan dus de verantwoordelijkheid draagt. Ik heb altijd geleerd (ja ja hahah) dat het niet goed is dat het paard dit doet omdat het dan over jou domineert.
Ik had eerst een tinker x shire ruin die ook mensen bij me ging wegsturen. Dat was toch echt niet de bedoeling en dus heb ik dat touwtje maar zelf in handen genomen. (Wat mijn paard niet tof vond)
Hoe zie jij dit dan?

**Geplaatst**: 31-10-13 22:33

Geplaatst: 31-10-13 22:33

Waarom zou jouw paard een loopje met je nemen? Als jij duidelijk bent tegen je paard, en je paard veiligheid kunt bieden heeft je paard geen enkele reden om je voor de gek te houden of om gebruik van je te maken.
Ik kan me eigenlijk zulk gedrag alleen van mensen voorstellen.

Ik heb een reteslim paard. Maar ik heb ook, tegenwoordig, een heel goede verstandhouding met 'm. Juist doordat we steeds beter kunnen samenwerken gebruikt hij die slimheid steeds beter in ons beider voordeel.

Vwb het andere paarden wegsturen: mijn paard staat in een groepje waar een ander paard de boel regelt. Wanneer ik wat met mijn paard aan het doen ben, borstelen bij voorbeeld, en dat andere paard mijn ruin wil meenemen om wat te gaan doen stuur ik dat paard weg. Daarmee geef ik aan: ik ben nu met vos even een groepje. (mijn paard heet vos) Dat is op de momenten dat in het vos-en-ik-groepje ik de leiding heb.
Vos doet precies hetzelfde wanneer hij de leiding heeft in ons groepje. Hij domineert mij niet, hij leidt mij. Part of the deal is dat hij ervoor zorgt dat het vos-en-Koper-groepje even als groepje wat kan doen. Zonder gebemoei van andere paarden. Op het moment dat hij van ons tweeën de leiding heeft is het zijn taak om andere paarden uit de buurt te houden als hij dat nodig vindt. Zijn gedrag is dan niet op mij gericht (bezitterig) maar juist op alle anderen.

Ja, mijn paard heeft af en toe de leiding van ons twee. In een paardensamenleving is er niet één paard dat continu bepaalt wat de groep doet. Alle paarden tonen initiatief. Bij voorbeeld om te gaan drinken. Één paard krijgt dorst, loopt naar de waterbak en de anderen lopen achter 'm aan. De leider is in zo'n geval degene die ervoor zorgt dat alle paarden die kant op gaan, ook de paarden die geen dorst hebben.
Wanneer vos mij leidt bepaalt hij bij voorbeeld waar we gaan staan, of welke kant we oplopen. Hij wordt er zelfverzekerder van om zulke beslissingen te nemen. Het is in zijn voordeel dat hij beslissingen neemt die ook voor mij goed zijn. Dus hij leidt mij bij voorbeeld naar schaduw, of hij stelt voor om te groomen. Als hij namelijk goed voor mij zorgt zal ik het prettig vinden om bij hem te blijven en door hem geleid te worden. Als ik het niet fijn vind bij 'm loopt hij het risico dat ik wegloop.

Als hij dingen wil die ik niet wil loop ik bij hem weg. Of, als ik op dat moment toevallig hem leid, stuur ik hem weg.
Voorbeeld: ik had de leiding, en we waren aan het groomen. Hij was wat te ruig met z'n tanden en dat deed zeer. Ik stuurde 'm weg. Hij kwam vrij gauw weer terug, sorry zeggen en voorzichtig mij kriebelen. Hij wilde weer graag bij mij zijn, en zou zich gedragen. Als hij bij mij is zorg ik voor hem en gedraagt hij zich fatsoenlijk. Als ik bij hem ben (dus wanneer hij mij leidt) zorgt hij voor mij, en gedraag ik me fatsoenlijk.
Dus de leider heeft de zorg en verantwoordelijkheid voor de ander. Zodat de volger geleid wil worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-10-13 22:47

Geplaatst door de TopicStarter : 31-10-13 22:47

Helemaal duidelijk, maar als mijn tinker x shire (chendo) (tientonner dus... is trouwens nu niet meer van mij) mijn vriend gaat dreigen om aan te vallen lijkt me dat het gevaarlijke situaties kan opleveren.
Dan grijp ik toch echt wel in, want dat zijn geen leuke dingen.

Een paard zal zeker niet bewust een loopje met mij nemen, maar kan wel steeds meer gebruik maken van de ruimte die het krijgt. Zoals Chendo dus, die mijn vriend gaat wegsturen.
Zou jij dat toelaten dan? Dat gaat voor mij echt te ver. Andere paarden kan ik me nog iets bij voorstellen, maar als ik mijn vriend in de bak wil hebben, dan wil ik dat en daar heeft mijn paard dan even niks over te zeggen.

**Geplaatst**: 31-10-13 22:49

Geplaatst: 31-10-13 22:49

Elk paard is gevaarlijk als je 'm niet goed kunt lezen.

Waarom wilde Chendo je vriend wegsturen? Omdat jij "in het spel" was?
Ik zou in dat geval bij het paard weglopen. Of het paard wegsturen. Afhankelijk van de situatie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-10-13 23:00

Geplaatst door de TopicStarter : 31-10-13 23:00

Ik was met Chendo aan het trainen. Chendo was heel fanatiek erin, leek er echt lol in te hebben. En dus als wij samen zo'n moment hadden, mocht er niemand in de buurt komen die mijn aandacht zou kunnen vragen. (zo leek het tenminste, ik schets maar gewoon zoals ik het opvat)
Als mijn vriend dan te dichtbij kwam zag ik Chendo's blik veranderen, oren naar achteren en niet meer op mij gefocust maar op mijn vriend. Hij begon dan ineens wat "baldadig" te worden en ging oefeningen heel snel en slordig uitvoeren en kwam dan te veel in mijn ruimte (waar we "afspraken" over hadden). Dan probeerde ik al wat meer zijn aandacht terug te krijgen, maar als mijn vriend dan nog 1 stap in de richting van ons zette draaide hij zich om naar hem en rende er met de oren plat in zijn nek naartoe. Mijn vriend bleef gewoon staan en hij deed nog niks, maar draaide daarna het liefst ook nog zijn achterwerk in zijn richting om een voetje een cm op te liften.
Ik stuurde Chendo dan altijd weg naar de andere kant van de bak en dan was onze tijd ook even klaar. Nam dan daarna mijn vriend mee de bak in en liet Chen terug komen en hun even samen grondwerken en dan ging het daarna vaak weer goed. (beetje het idee van mijn vriend kan dan ook laten zien dat hij kan leiden en ik kan laten zien dat mijn vriend niet onze tijd samen verpest maar het ook kan verrijken) Zo ging het uiteindelijk steeds beter, maar heel af en toe wilde hij dan nog wel eens zijn oren in zijn nek leggen als mijn vriend weer in de buurt kwam. Maar dan hoefde ik meestal alleen op een bazig toontje "HEY! Denk erom!" te roepen en dan deed hij weer gezellig.

*edit* dus als ik hem hierin zijn gang zou laten gaan, dan had het wel eens anders kunnen aflopen. Hij deed nog niks maar als ik niet zou ingrijpen kan ik er bijna geld op inzetten voor er wel een gerichte trap richting mijn vriend gaat.
En dan kunnen we het inderdaad zo draaien dat hij er zijn reden voor had, maar dat is gewoon niet de bedoeling.

**Geplaatst**: 01-11-13 02:11

Geplaatst: 01-11-13 02:11

Wat goed dat Chendo en je vriend het beter kunnen vinden tegenwoordig. En inderdaad ook goed dat je wat hebt gedaan, je hebt ingespeeld op de situatie

Als jij Chendo aan het werk zet zou hij "gewoon" moeten doen wat jij vraagt, tenzij jij wat onredelijks vraagt (bij voorbeeld iets wat hij niet snapt of niet kan)
Wat je schrijft is eigenlijk: Chendo was bij jou, jij had de leiding en hij doet iets wat jij niet goed vindt. Dan stuur je hem weg. Dat is denk ik de meest optimale reactie. Jij hebt aangegeven dat wat hij deed niet gewenst was, en dat je 'm daarom niet meer in je buurt wilde hebben. Heb je daarna gewacht tot Chendo weer naar je toe kwam? Of ben je 'm gaan halen?

Ik snap ook dat in zo'n situatie allerlei emoties meespelen.

Het is ook niet erg om fouten te maken. Ik zeg niet dat je die hebt gemaakt. Dat kan ik ook niet. Dat kun jij alleen, waar dat van toepassing is. Het hoeft niet in één keer perfect

Soms kom je gewoon terecht in een situatie waarvan je niet goed weet wat je ermee moet en/of waarvan je achteraf inziet dat je niet handig gereageerd hebt. Soms vallen stukjes pas later op hun plek. Je weet nu hoe je reactie in zo'n situatie zou zijn. En wat het effect daarvan was. Dat zijn twee nieuwe stukjes in de puzzel (die van "hoe werkt een paard" uit de titel)

**Geplaatst**: 01-11-13 09:14

Re: Zie door de bomen het bos niet meer... Hoe werkt een paard?

Geplaatst: 01-11-13 09:14

Tja ik weet het niet hoor... Mijn paard heeft één keer per ongeluk naar me geschopt. Ze wou een vervelend weidegenootje op haar plek zetten, en schopte niet eens gericht naar het weidegenootje, meer een waarschuwing. Alleen stond ik daar net, gelukkig was het niet raak. Ik was er zelf nogal verbaast over, en reageerde niet meteen. Ze stond me meteen geschrokken aan te kijken. Nog voor ik had kunnen reageren, straalde ze met heel haar houding uit dat ze wist dat het fout was, ze was best een beetje bang.
Ik heb haar een paar passen achteruit laten gaan met een ietwat dominante houding van mijzelf, om toch even de verhoudingen goed te zetten. Het was haar fout, bij een dominanter paard had ze zoiets ook niet moeten doen. Maar echt grof straffen was niet nodig, dan was ze de dichtstbijzijnde boom in geklommen denk ik.
Er na hebben we het weer goed gemaakt, even elkaar gekriebeld.

Ze weet dus dat schoppen naar een ranghogere niet oké is, en inderdaad, ze word er voor gecorrigeerd (subtiel, maar duidelijk). Vervolgens even kriebelen, om ook weer duidelijk te maken dat het nu weer goed is.

Dat lijkt mij een aanpak die een paard begrijpt.

**Geplaatst**: 01-11-13 11:39

Geplaatst: 01-11-13 11:39

De dominantie principes in de kudde zodanig gesimplificeerd dat wij er mee kunnen werken:

In de kudde is er rangorde.

De dominantie van de hengst:
Er is een leidende hengst, de tijdelijke "eigenaar van de kudde", hij bijt, hij drijft, hij jaagt op.
De hengst loopt achteraan, hij probeert de kudde voor zich uit bij elkaar te houden.
Er is hier geen andere band dan de dominante dreiging van de sterkste, de fitste.

De dominantie van de leidmerrie:
Er is een oudere dominante merrie, dit is de werkelijke kuddeleider zij bijt, slaat, duwt en dreigt maar ze bluft vooral veel. Ze heeft een houding van kalmte en de zekerheid van haar status.
Zij gaat voorop in het midden van de kudde en drukt met haar dominante gedrag alle andere dieren terug en naar buiten naar haar goeddunken, alles is eerst voor haar zelf.
Zij bepaalt voor een groot deel wat er in de kudde gebeurt.
Ze is vooral wijs, en redelijk sterk en fit.
De band die er om haar heen ontstaat is gebaseerd op haar kennis en ervaring en de stabiliteit die ze handhaaft.
Iedereen heeft ontzag voor haar.

Koppels:
Als je goed kijkt zie je dat de rest van de kudde opgedeeld is in koppels van 2. (Soms zijn er 3 of 4 dieren die dezelfde koppelgenoot gekozen hebben.)
In het koppel is de één iets dominanter dan de andere maar ze trekken de hele dag samen op en nodigen elkaar uit naar de beste hapjes, waarschuwen elkaar voor gevaar, dekken elkaar af, er wordt nagenoeg niet gebeten of geslagen maar door de dominantste slechts een beetje geduwd en gedreigd.
Ze grazen, rusten, spelen en onderzoeken mét elkaar.
Ze poetsen en beschermen elkaar.

Wanneer je je hond onder appèl zet (dominantie uitoefent) komt hij naar je toe.
Hoe sterker de dominante druk, hoe meer hij naar je toe komt, hij gaat zelfs voor je op zijn rug liggen, hij onderwerpt zich.
Een paard doet precies het tegenovergestelde, hoe meer dominante druk hoe meer het weg gaat van die druk en indien weg gaan niet mogelijk is zal het zich onderwerpen, weerstand bieden of in de tegenaanval gaan al naar gelang het karakter, het temperament en de situatie.

In deze belangrijke gegevens vinden naar mijn mening we de sleutel tot de omgang met en opvoeding van het paard.

Een paard zal zich het veiligst voelen dicht bij de leidmerrie.
Nog beter, als hij door de leidmerrie geaccepteerd wordt als koppelgenoot.

**Geplaatst**: 01-11-13 11:56

Geplaatst: 01-11-13 11:56

Ik heb niet alle antwoorden gelezen omdat ik vanuit mijn hart wil antwoorden. Het punt is dat wij mensen controle willen hebben over van alles en systemen willen bedenken. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en in verschillende systemen zit wel iets. Het probleem van je focussen en het zoeken naar 'het perfecte systeem' is dat de kans bestaat dat je niet op jezelf en je paard vertrouwt, maar op een systeem. De meeste paarden zijn op zoek naar samenwerking en verbinding. Als je alleen maar probeert het systeem perfect uit te voeren bestaat de kans dat je vooral in je hoofd zit en te weinig in je gevoel. Daar kunnen paarden niet zoveel mee, in de omgang met paarden is in het hier en nu zijn super belangrijk, evenals vertrouwen hebben in jezelf. Als jij geen vertrouwen hebt in jezelf, waarom zou je paard het dan wel hebben? Het isvan oudsher een prooi en vluchtdier die vanuit overlevingsnoodzaak moet kunnen vertrouwen op een leider. Kan hij dat niet, dan zal hij niet volgen en voor veel paarden is het erg onveilig om niet op de baas te kunnen vertrouwen. Vertrouw op jezelf! Vertrouw er op dat je uit al je cursussen handvatten kunt filteren die voor jou en je paard bruikbaar zijn. Je merkt vanzelf wat wel werkt en wat niet. Ik werk als psycholoog ook met paarden en wil best eens met je meekijken naar jouw persoonlijke stuk hierin.

Nomineer dit bericht ×