Rider01 schreef:Yamcha schreef:Ligt eraan als ze goed gesocialiseerd zijn of niet, maar de meeste paarden zijn toch gelukkiger met een vriendje.
Dat vind ik aan mijn exmoor zo vreemd Yamcha
Die was dus in de kudde geboren en heeft daar tot 1,5 jarige leeftijd gestaan
Toen werdt hij uit het wild naar stal gehaald en zocht daar geen enkel contact met de anderen.
Ging hij samen (voor langere tijd) met andere de paddock in, ging hij zielig in een hoekje staan en bleef daar staan.
Nu begint het langzaam aan weer goed te komen, er zijn er 1 of 2 waar hij wel eens aan snuffelt maar toch vind ik hem op een manier sneu..
en je zou toch zeggen dat deze goed gesocialiseerd is.
Hij reageert ook helemaal niet als je met andere paarden langsloopt o.i.d. hij doet gewoon zijn ding en negeert alles.
Vergis je niet in de onwijse veranderingen die zo'n dier heeft doorgemaakt! Het kan goed zijn dat hij zich wat is gaan afsluiten voor alles en dat nu langzaam zijn luikjes weer een beetje opengaan.
Het is niet niks, van tig aan ruimte naar vrij klein(want eerlijk is eerlijk, hoe wij paarden houden is klein in vergelijking met welke gebieden de exmoors leven in Nederland).

(ben hem aan het wennen aan die box, geef hem daar af en toe wat hooi). Ik merk eigenlijk dat hij zich daar wat alleen en onrustig voelt. Gelukkig staan er straks ook nog paarden naast, dus hopelijk scheelt dat. Maar voor de rest blijft hij lekker buiten in weer en wind. Daar heeft hij het jaren heel goed op gedaan. Ik kan me niets voorstellen bij hem langdurig opstallen, dekens op doen en meer van die onzin. Ik ben er maar een paar uurtjes per dag, soms zelfs korter, en we zijn momenteel gericht aan de training bezig, maar vind het altijd weer geweldig hem terug op het land te zetten tussen zijn maatjes.
) en dan doen we gewoon wat meer grondwerk, los werken, recht richten aan de hand, wandelen of stappend door het bos of over de hei. Ik kan genoeg verzinnen in elk geval om zijn training gericht en leuk te houden.
