Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
. Ik was ook niet zo groot, maar heb in het begin vooral veel met haar gewandeld en dergelijke, spelenderwijs een band opgebouwd en elkaar leren kennen, en pas later gaan rijden. Zo leerde ik het gedrag van paarden beter kennen en herkennen. Ik heb dit op mijn eigen tempo gedaan, maar eigenlijk zonder begeleiding, al hield mijn moeder mij vast wel in de gaten door het keukenraam. Ik denk dat je op de goede weg bent door veel oefeningen aan de hand te doen, ik zou dit ook wat uitbreiden, wellicht een boek kopen waarin wat Natural Horsemanship oefeningen staan (zoals parelli). Ik zou je verder vooral willen meegeven dat je dochter het plezier met de paarden niet moet verliezen, het moet geen strijd worden tussen je dochtertje en de pony, belangrijkst is dat ze er beide plezier in houden. loveidefix schreef:Er zelf bij blijven en de pony op zijn donder geven als hij wat vlikt bij je dochtertje. De pony leert vanzelf dat hij ook van jou op de kop krijgt als hij wat bij haar vlikt. Ik doet dit zelf ook zo. Idefix (mijn shetlander) word gereden door een meisje van 9, hij heeft haar ook 1x gebeten en logische wijs durfde ze hem geen tik te geven, dat heb ik toen gedaan omdat het niet uitmaakt wie nou corrigeert als het maar correct gebeurt. Nu is idefix gewoon braaf bij haar
Wie noemt er zijn shet nou Idefix? Da's toch echt een hundje... (Althans was het bij mij een zeer schattig, maar eigenzinnig Jackie.)
Die heet gewoon vlekje. En idd, een pony die iets moedwillig doet en daar netjes op geattendeerd is, door een ouder iemand, snapt heel goed waarom ie daarna gewoon een tets krijgt, als ie het weer doet. Ook als dat bij een ander iemand gebeurt. Maar ja, ze hebben ook zo in de gaten, wanneer diegene die de tets geeft er niet bij is en ze dus ongestraft hun gang kunnen gaan.
En dat is echt ongelooflijk moeilijk!
Dus denkt ze: "Als ik die maand nou niet rijd, val ik er ook niet af."