Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-09-11 18:09

Re: "Mijn paard is zo'n dominant kreng!!"

Geplaatst: 22-09-11 18:09

Een paard kost tegenwoordig geld.... veel geld!....zeker het onderhoud en daarbij niet te vergeten een dierenarts die soms prijzen vraagt die een nornaal werkend persoon bijna niet kan betalen!
Geen enkele paarden eigenaar zit dus te wachten op een paard dat in elkaar word geslagen of een ander paard kreupel trapt!
Voorzichtigheid staat dus hoog in het vaandel als het komt op het bij elkaar zetten van paarden.
Geen enkele paarden eigenaar zal blij zijn als zijn dominante paard dan eindelijk een is tegengekomen die hem of haar de baas is het paard dan eindelijk in een groep kan staan, maar misschien..... en nu zeg ik het heel zwart.... voor de rest van zijn leven kreupel loopt!
Daarbij zijn de meeste paddocks en weilanden veels te klein en kan een paard zich eigenlijk niet uit de voeten maken als er ergens iets mis gaat!
Dominant paard...ik probeer het altijd wel om ze in een groep te plaatsen, maar als het niet lukt, jammer dan, dan staan ze met z'n tweetjes en niet in een groep!
Veiligheid voor alles.

**Geplaatst**: 22-09-11 18:12

Geplaatst: 22-09-11 18:12

aerdenhout1 schreef:
Een paard kost tegenwoordig geld.... veel geld!....zeker het onderhoud en daarbij niet te vergeten een dierenarts die soms prijzen vraagt die een nornaal werkend persoon bijna niet kan betalen!
Geen enkele paarden eigenaar zit dus te wachten op een paard dat in elkaar word geslagen of een ander paard kreupel trapt!
Voorzichtigheid staat dus hoog in het vaandel als het komt op het bij elkaar zetten van paarden.
Geen enkele paarden eigenaar zal blij zijn als zijn dominante paard dan eindelijk een is tegengekomen die hem of haar de baas is het paard dan eindelijk in een groep kan staan, maar misschien..... en nu zeg ik het heel zwart.... voor de rest van zijn leven kreupel loopt!
Daarbij zijn de meeste paddocks en weilanden veels te klein en kan een paard zich eigenlijk niet uit de voeten maken als er ergens iets mis gaat!
Dominant paard...ik probeer het altijd wel om ze in een groep te plaatsen, maar als het niet lukt, jammer dan, dan staan ze met z'n tweetjes en niet in een groep!
Veiligheid voor alles.

hier ben ik het helemaal mee eens .
hier ging het bij mij ook fout net zijn 3e in een te kleine paddock .
maar wat nu deze winter ?
ze is 23 loopt al kreupel heeft actrose ik vindt dt ze apart op een stuk mag.
of stel ik dan te veel ijsen?
ik ga het wel over leggen vandaaag want anders gaat ze op de wei ergens anders

**Geplaatst**: 22-09-11 18:22

Re: "Mijn paard is zo'n dominant kreng!!"

Geplaatst: 22-09-11 18:22

Aerdenhout: helemaal mee eens!

**Geplaatst**: 22-09-11 18:23

Geplaatst: 22-09-11 18:23

Ik heb zelf ook een bloedhekel aan asociale paarden!

Met name tijdens een buitenrit,als je ook maar even te dicht in de buurt komt gaan de benen op de ram-stand en de oren plat. -:(-

En dan nog een baasje erbij die dan kijkt als een koekoek 8)7

en niks doet,nou dan hoef ik daar geen 2e keer meer mee op weg.
Ik laat mn beest ook geen been kapot trappen ergens midden in het bos omdat ze zo nodig "zichzelf" mogen zijn op zulke momenten.

In een wei die genoeg ruimte bied heb ik daar niet zo'n moeite mee.Maar ik ken genoeg verhalen dat een eigenaar zn paard totaal vernield terug vond na een "sociaal" paardenuurtje op de wei.

Punt waar ik het wél mee eens ben is dat er veelste weinig opvoeding zit in veel paarden waaronder ook een stuk sociaal contact en dat begint al vanaf de veulentijd.
Paarden die uit de opfok komen zijn vaak socialer naar soortgenoten dan de "stalveulens".
Maar om nou mijn sociaal paardje als boxbal voor een ander paard neer te zetten,nee

,daar bedankt ik me ook meteen voor.

**Geplaatst**: 22-09-11 18:32

Re: "Mijn paard is zo'n dominant kreng!!"

Geplaatst: 22-09-11 18:32

hahaa nou als je met mij op buitenrit bent heeft me pony ook haar oren in de nek .en benen op ram stand .
met rijden heb ik het nog onder controle .

**Geplaatst**: 22-09-11 18:34

Geplaatst: 22-09-11 18:34

Hier nog een met een 'echt dominant kreng'.
Ik vind het een beetje overdreven te zeggen dat dit aan de eigenaar ligt. Een paard bepaalt zelf hoe deze zich gedraagd in een kudde en daar heb je als eigenaar weinig in te brengen als ze los staan.
Mijn merrie heb ik al 13 jaar en is altijd zo geweest, maar heeft ook altijd met andere paarden gestaan, nooit alleen. Ze is fantastisch in de omgang, zeker als ik er ben. Maar ik heb al regelmatig van anderen gehoord, wat een kreng het is! Heeft eerst in een redelijk vaste kudde gestaan met af en toe nieuwelingen en er zijn er denk maar 1 of 2 geweest die haar de baas konden. Nu staat ze sinds een paar jaar in een nieuwe kudde en 24/7 buiten, maar Mevrouw heeft blijkbaar een attitude van hier tot Tokyo en hoeft idd maar met haar oor te draaien en de rest wijkt al. Maar tóch, zo een keer in de zoveel tijd drijft ze er een in een hoekje en begint te meppen. Gelukkig nog nooit geen echte ongelukken gehad, maar weleens wat wondjes en de eigenaar van het andere paard is daar niet blij mee. Tuurlijk paarden zijn paarden en horen in een kudde, maar als ze begint te trappen denk je toch even oohh, niet zo hard! Zeker als je dat achteraf hoort, want ik kán er gewoon niets aan doen, ze doet het niet als ik er ben en ik heb haar al honderd keer verteld wat een trut ze dan is, maar luisteren... _-:(

Wat ik wel opvallend is dat hoe oneerlijk ze soms ook is, de paarden áltijd weer naar haar toe komen.

Oftewel wat ik wil zeggen is dat sommige paarden daadwerkelijk zo zijn. Een engeltje in de omgang, een fantastische leider in de groep, maar soms een kreng dat nergens voor wijkt!

**Geplaatst**: 22-09-11 18:38

Geplaatst: 22-09-11 18:38

CHL: ze is niet oneerlijk, daarom komen de paarden steeds bij haar terug.

Ik kan me ook heel goed voorstellen dat sommige paarden gewoon niet bij elkaar kunnen. Heb zelf een superdominante merrie, wist bij aankoop ook dat ze beslist niet bij een ander dominant paard kan staan. Bij ons gaat het goed, ze is gewoon de baas en houd heel fijn de groep bij elkaar en voedt de jonkies op.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-09-11 18:40

Geplaatst door de TopicStarter : 22-09-11 18:40

CHL schreef:
Hier nog een met een 'echt dominant kreng'.
Ik vind het een beetje overdreven te zeggen dat dit aan de eigenaar ligt. Een paard bepaalt zelf hoe deze zich gedraagd in een kudde en daar heb je als eigenaar weinig in te brengen als ze los staan.

Dus je werkt het a-sociaal zijn van een paard niet in de hand door hem in z'n eentje of 2-aan-2 in de wei te zetten? Je hebt geen invloed op je paard zijn gemoedstoestand als jij al zenuwachtig wordt bij alleen het idee al dat je paard bij een ander de wei in moet?
Als jij constant (bewust of onbewust) zenuwachtig wordt bij het in de buurt komen van andere paarden, op de poetsplaats (oh straks halen ze uit met de voorbenen), in de wei (straks worden ze nijdig naar elkaar en slaan ze elkaar aan gort), op de weg (straks slaat die vóór me achteruit), gaat je paard daar negatieve associaties mee maken en maak je dus een "dominant kreng" wat dus helemaal niet dominant is, maar enorm in de war.

**Geplaatst**: 22-09-11 18:41

Geplaatst: 22-09-11 18:41

Dominante paarden hoeven niet persé op elk gebied dominant te zijn.
Mijn paard is dominant in de kudde en was dominant met grondwerk, maar onder het zadel zal ze nooit zomaar naar een ander paard trappen of er één aanvallen.
Aan dingen als voernijd kun je erg weinig doen, je kunt niet 24/7 in de paddock blijven staan, maar daarbuiten zijn er veel dingen die je als eigenaar kunt doen om dominant gedrag minder te maken.

Edit; Een a-sociaal paard hoeft niet persé een dominant paard te zijn en andersom.

**Geplaatst**: 22-09-11 18:44

Geplaatst: 22-09-11 18:44

mijn haflinger merrie was minder vriendelijk naar andere paarden.
In de bak wilde ik dus ECHT geen ander paard bij haar hebben maar in de wei waarom niet ?
Helaas trof ze een paard dat nog dominanter was en is ze behoorlijk toegetakkeld.
Met operatie als gevolg , die ik als eigenaar mooi zelf mocht betalen, en sinds dien is ze heel onderdanig geworden.
Ze kan nu met ELK paard door 1 deur.
Ze vangt nu eerder klappen op dan dat ze ze uitdeelt.

Ook in de bak staat ze nu met wisselende maatjes.
Ze heeft een hele winter met 1 het zelfde paard gestaan en begon te merken dat ze dr box afbrak als haar maatje alleen in de bak stond.

**Geplaatst**: 22-09-11 20:41

Geplaatst: 22-09-11 20:41

Die van mij heeft in wisselende groepen gestaan, nooit alleen. Wel varierend van grote tot hele kleine groepen tot 2 aan 2. Hij is pas 3 jaar maar heeft op socialisatie gebied wat dat betreft al genoeg mee gemaakt en vaak zat kennis gemaakt met "vreemde" paarden. Ik was / ben daar zelf eigenlijk heel nuchter in, die van mij is zeker geen klojo maar laat zich ook niet zomaar de hoek in trappen ofwel ik vond dat ie z'n eigen boontjes altijd prima zelf kon doppen en hij het maar moest uitzoeken. Heb bij hem nooit problemen gehad, kan hem met elk willekeurig paard samen zetten hij is super sociaal! Het is geen echte leider (is die gewoon te speels voor), maar hij domineert zichzelf wel weer boven andere paarden maar is ook direct onderdanig naar paarden die gewoon net wat meer "leider" zijn dan hem. Hij weet gewoon direct z'n plek en accepteert dat.

Als veulen heeft ie namelijk samengelopen met nog wat veulens en de merries, daarna bij het afspenen is die in een kleine groep gekomen met "opa" paard en 2 die een jaar ouder zijn. Daar heeft ie ingelopen tot z'n 2e jaar, toen is die naar de opfok gegaan. Een grote hengstengroep (hij was ook nog hengst), wel niet alleen maar leeftijdsgenootjes ook enkele hengsten (en wat ruinen) die een jaar ouder waren. Toen die daar uit kwam is die op een pensionstalling gekomen waar op dat moment nog geen weidegang mogelijk was, hij stond daar alleen op stal en de enigste manier om hem toch wat uitloop te bieden was dus in de buitenbak. In principe dus alleen maar regelmatig zette we (stalgenoten onderling) wat paarden bij elkaar in, zodat ze toch niet altijd alleen liepen. Hier heeft ie dus met heel veel verschillende paarden te maken gehad! Is ook altijd goed en prima gegaan, echter heb ik wel 1 probleem met hem...

En dat is het enigste probleem wat ik met hem heb hij kan niet alleen staan, ja op stal kan die prima alleen staan voor even in de bak of paddock ook prima een middagje maar toen hij van het zomer 24/7 de wei op ging (hij ging toen weg bij die stal waar die is gekomen toen die uit de opfok kwam) en alle paarden hun "eigen stukje" hadden had meneer heel snel de draadjes los, en ja stond gewoon stroom op. Hij bleef wel keurig in z'n eigen stukje maar het tussendraadje was wel los. Ofwel ze konden dus gewoon bij elkaar komen. De eigenaar van het land besloot dat er maar extra draad op 1,5 meter moest komen zodat hij minder in de verleiding zou komen, dit heb ik direct afgewezen en heb hem gewoon bij de shetlanderhengst (die heel zielig alleen op de hoek stond) ingezet. Ging direct goed, shetlanderhengst kreeg direct wat opvoeding mee en het waren binnen no time dikke maatjes. Hij heeft toen ook totaal niet meer aan de draden gezeten en was happy.

Ofwel toen die daarna dus weer naar de winterstalling ging en op een ander voor hem onbekend plekje kwam heb ik gezegd dat het een paard is wat niet alleen in een weiland kan staan op stal gaat prima even in de bak ook maar voor vast alleen op de weide nee daar is het echt geen paard voor. Hij moet gewoon andere paarden direct om zich heen hebben, waar die lekker mee kan spelen, kroelen en weet ik het allemaal. Staleigenaar heeft hem toen bij een oudere merrie ingezet, en een andere 3 jarige ruin. Ging direct goed, niks geen problemen. Wel is die gigantisch 'beschermend' geworden naar die andere 3 jarige ruin (het zijn echt maatjes, grazen altijd dicht bij elkaar en spelen en ravotten en kriebelen etc.) die merrie mag er absoluut niet bij in de buurt komen. Ook als er eens een ander paard aan de andere kant van het draadje te dicht bij die ruin inde buurt komt gaat hij er gewoon tussen staan...

Tja hij is verder dus super sociaal, bij hem zorgt dat ervoor dat ie gewoon echt niet alleen op de weide kan en vind dat ook wel terecht. Van mij mochten meer paarden zo zijn..

**Geplaatst**: 22-09-11 23:09

Geplaatst: 22-09-11 23:09

Shahazai, het kán dat dit bij bepaalde paarden wel zo werkt, maar wat ik wil zeggen is dat dit bij veel paarden ook niet zo is. Mijn paard is super in de omgang, iedereen kan er zo mee weg komen. Maar zodra ik haar terug in de weide zet en ze heel relaxt weg loopt, trekt ze verder echt wel haar eigen plan, daar heeft mijn of iemand anders zijn gemoedstoestand weinig invloed op. De paarden waarbij dit wel zo is zullen vaak in de omgang ook al verward en anders reageren.
Oftwel wat ik eerder ook aangaf, een paard is een individu met een eigen karakter en daar heeft de omgeving soms zeker invloed op gehad, maar niet áltijd en kun je ook niet altijd meer veranderen door als eigenaar rustig, gefrustreerd, relaxt of wat dan ook te zijn. Het paard weet zelf hoe ze moet reageren in de kudde. Dus sommige paarden zijn echt wel 'een dominant kreng' maar de kudde zelf heeft hier vaak vrede mee als ze maar genoeg ruimte hebben (wat iemand anders ook al ergens aangaf).

**Geplaatst**: 22-09-11 23:15

Geplaatst: 22-09-11 23:15

Ooooh dit stukje trek je echt de woorden uit mijn mond..
heb zelf een stal genoot die zo anticipeerd,, zodra het paardje een klein miniscul plekje heeft ( wat uiteindelijk door mijn paard kwam ) was het een debiel klote knol ( geen exacte woorden maar iets in die trand )

tsja mijn paard stond nou eenmaal boven de ander ( godzeidank geen lijder ) en zodra die dan haar eten wil pikken na een subtiele afwijzing krijg je dus gewoon een lel,,, haar goedrecht ik ga ook heel lelijk doen als je van mn bord probeerd te plukken.

ik heb het dan ook echt zwaar te doen met al die paarden die worden afgezonderd van soort genootjes omdat mensen er graag een "vriend" van willen maken in plaats hun ooh zo mooie paarden instinkt in tact te laten..

jub lang leven de paarden wereld $_/-\o_$

**Geplaatst**: 22-09-11 23:30

Geplaatst: 22-09-11 23:30

Mijn paard is heel erg dominant, maar zeker geen kreng. Zij is een dame die genoeg heeft aan een doordringende blik om de rest op de plaats te zetten. Ik heb haar nog nooit zien trappen, bijten of wat dan ook. Ze staat in een kudde van nu 3 merries en 1 ruin. Deze kudde is al vaak van samenstelling veranderd, maar ze wordt steeds weer opnieuw nummer 1. Een hele eerlijke nummer 1 die er voor zorgt dat er geen ruzie is bij het eten en dat iedereen zijn portie krijgt. Is ze er niet bij dan zie je dat er onmiddelijk 1 of 2 niet bij de ruif gelaten worden.
Zij heeft aan even de oren plat leggen en dreigen tot nu toe altijd genoeg gehad.
Ook naar mij toe weet ze heel goed wat ze wil, ik gelukkig ook

en in overleg komen we er samen altijd uit.
Het meest opvallende vond ik dat ook andere dieren onmiddelijk haar stevige karakter herkennen. Zo heb ik een Duitse Herder die er een handje van had om paarden nog wel eens lastg te vallen, even zijn kaken laten klappen voor hun neus en dat soort flauwekul. (uiteraard liet ik dit niet toe) Bij haar heeft hij nog nooit ook maar een poging gedaan. Ze hoeft hem alleen maar aan te kijken om hem af te laten druipen. Prachtig om te zien.

Dus doinant staat bij mij zeker niet gelijk aan een kreng zijn. Ik houd wel van een dominant karakter, in alle dieren, je weet namelijk wel waar je aan toe bent met zo'n dominant type.

Laatst bijgewerkt door WeCo op 22-09-11 23:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-09-11 23:32

Geplaatst: 22-09-11 23:32

Ik heb soms ook wel het idee dat het een beetje mode is van ieder probleem een dominantieprobleem te maken, niet alleen bij paarden maar ook bij honden. Terwijl het vaak gewoon een opvoedings/trainingskwestie is. Zeker onder het zadel, als een paard niet doet wat je wil kan dat allerlei oorzaken hebben, sommige mensen roepen al snel dat hij niet wil of de draak met je steekt. Misschien is het een beetje een goeroe-effect, als bekende trainers veel over dominantie/leiderschap praten dan nemen andere mensen dat over.

Maar misschien heb ik makkelijk praten, mijn paard is geen dominant kreng. Ik zocht een beleefd, goed opgevoed paard omdat ik dus inderdaad de pleuris heb aan paarden die je gedachteloos omver walsen, proberen mee te sleuren, naar je dreigen en dat soort dingen. Ik kan dat wel corrigeren, maar ik had geen zin in een hoop gedoe, dus daarom een paard gezocht met gewoon fijn karakter/gedrag. En dat heb ik ook gevonden, ze is nog steeds lief en makkelijk nu ik haar bijna 1,5 jaar heb. Ze zoekt eerder de samenwerking dan dat ze dwars gaat liggen. Heerlijk!
Naar andere paarden is ze wel een leiderstype maar juist heel sociaal. Ik heb haar met ca 20 paarden al samen gezien en met allemaal ging goed, van veulen tot ouwetje, minishet tot Fries, ruinen en merries. Zij staat altijd vrij hoog in rangorde, in het meest recente groepje is ze de baas, maar 1x lelijk kijken is voor haar voldoende om haar punt te maken. Het ergste wat ik haar ooit heb zien doen is een keer happen, gillen of een been optillen en zelfs dat gebeurt amper. Het is gewoon een paard dat heel erg haar eigen gang gaat, veel zelfvertrouwen heeft en niet de kaas van het brood laat eten, maar zonder onnodige agressie.

Bij mijn paard in de wei heeft vorig jaar wel een ruin gestaan die echt naar was, trapte echt raak naar anderen en 1 andere ruin is daardoor ook ingeslapen (gebroken been). Hij ging echt hengstengedrag vertonen in de kudde. Die scheen op een gegeven moment ook mensen achterna gezeten te hebben die de wei in kwamen om hun paard eruit te halen. Maar dat heeft ie bij mij nooit geprobeerd, ik heb hem vanaf het 1e begin altijd al weggestuurd als hij me te dichtbij kwam. Mijn paard ging voor hem altijd ruim op tijd aan de kant.

**Geplaatst**: 22-09-11 23:34

Geplaatst: 22-09-11 23:34

Ik vind dominant trouwens ook absoluut niet inharent aan een kreng zijn. Juist het tegenovergestelde eigenlijk.

**Geplaatst**: 23-09-11 00:13

Geplaatst: 23-09-11 00:13

Shahazai schreef:
Ik lees dat argument steeds vaker op Bokt, als reden waarom ze niet bij andere paarden in een kudde zouden kunnen, waarom er geen grondwerk mee gedaan kan worden etc. etc.

Het lijkt wel alsof iedereen paarden bezit die a-sociaal (in de letterlijke zin van het woord, "niet sociaal") zijn geworden en alleen maar de baas willen spelen. Het lijkt wel alsof iedereen paarden heeft die bij het in contact komen met andere paarden in de "fire-at-will-modus" gaan. Iedereen bezit paarden die elkaar volledig aan stront de heining in schoppen.

Ik vraag me af of dat niet aan de baasjes zelf ligt en of die baasjes niet eens een flinke reality check nodig hebben. Je maakt mij namelijk niet wijs dat (op die paar uitzonderingen na die echt verpest zijn) al die paarden echt zo zijn. Paarden zijn kudde dieren, en ook de exemplaren die uitermate dominant zijn, worden op hun plek gezet indien het niet zijn/haar recht is om dominant te zijn. En daar worden echt geen benen bij gebroken of vellen van het lijf getrokken. Als wij paarden zien spelen of elkaar op hun nummer zien zetten, lijken sommige mensen te denken dat ze helemaal de vernieling in geholpen worden. Wat we volgens mij vergeten, is dat het paarden zijn, geen mensen. Als jij met een hoef een trap tegen je scheen krijgt, ligt 'ie inderdaad waarschijnlijk aan barrels, maar met een paard loopt dat zo'n vaart niet. Paarden zijn niet van suiker.

Daarnaast heb ik het idee dat het een beetje een zichzelf vervullende profetie is, indien dat soort dingen wél gebeuren. Jij loopt constant met de gedachten "ooooh god, straks gebeurt er wat, straks krijgt hij klappen, straks trapt hij een paard de heining in". Je staat (onbewust) zo bol van de stress als het om sociaal contact tussen paarden gaat, dat het beest er knettergek van wordt. Als er dan een keer wel een vreemdeling de wei in wordt gelaten, is het ook vragen om problemen.

Met andere woorden, waarom doen wij zo panisch en overdrijven wij zo?

hmmm, helaas vandaag meegemaakt dat een paard toch echt een "bevriend"" kuddegenootje zo flink kan beschadigen doordat er een "nieuw" paard door haar eigen schuld in "haar" kudde terecht kwam... Daar had ik toch echt niets mee te maken (behalve dat ik het paard al niet vertrouwde dus al 3 weken had gewacht met samenvoegen zodat ze elkaar eerst konden leren kennen via dubbel en later enkel draadje)

Verder heeft deze merrie voernijd en losse achterbenen en doet ze ook met de voorbenen pootje haken, bijten en aanvallen... Als de kudde gewend en stabiel is wordt ze rustiger, maar ze blijft een kreng als het haar zo uitkomt. Heb nog nooit zo'n kreng van een paard gehad of verzorgd...

Dus je hebt inderdaad van die dominante alphamerries die gevaar opleveren voor andere paarden.
Overigens is deze alpha merrie wel ontzettend lief in de omgang met mensen (en kinderen), durf ik mijn 1,5 jarige dochter haar te laten voeren uit de hand omdat ze heel voorzichtig is en met haar flaplippen het hooi uit de hand pakt en zal haar ook niet omduwen of omver lopen (schrikacties uitgesloten, het blijft natuurlijk een paard)...

Je moet er alleen niet aan de achterkant tussen gaan staan als ze zich net wil laten gelden naar een ander paard...Want dan let ze niet meer op of jij er tussen staat maar ramt ze gewoon... Ben je alleen met haar bezig kun je er veilig omheen, achterlangs, onderdoor lopen. Ze trapt en bijt niet onder het rijden of wanneer ze aan de hand meegenomen wordt en je kunt op buitenritten overal in de groep rijden en ook naast elkaar, alleen moeten ze niet in haar kont kruipen/duwen...

Laatst bijgewerkt door joyce B op 23-09-11 00:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-09-11 00:39

Geplaatst: 23-09-11 00:39

het grootste probleem komt door de kleinere stukken waarin wij onze paarden houden

ik had een welsh-cob die al jaren de leider was, eigenlijk noodgedwongen want hij zou dat van nature niet zogauw zijn
toen een veulen volwassen werd en de leiding over wilde nemen was die net niet sterk genoeg en zo bleven ze "vechten"
uiteindelijk heb ik het jonge paard verkocht want ook de andere dieren in de groep leden onder de voortdurende onrust

er kwam toen een andere jonge ruin die gelijk heel goed overweg kon met de leider
toen de leider plotseling overleed was hij gelijk de nieuwe leider

toen weer een paar jaar later een nieuwe merrie in de groep kwam was het hommeles
zij was duidelijk gewend zelf de baas te zijn en dulde de ruin niet als leider
ze was daar zo koppig in dat ze 2 x over een hek gejaagd is, 1 x van 2 meter hoog(herrashekwerk)
ik heb ze naast elkaar op stal gezet en het spul in 2 groepjes buiten gezet en na 2 weken geprobeerd hoe het toen ging en gelukkig was de ruin zover dat hij haar acepteerde in de groep en de merrie wist haar plek

nu heb ik hier een vrij grappige constructie
onze kleine A pony is altijd het vriendinnetje van de leider
dat was ze bij de welsh-cob en toen die stierf ook gelijk bij de jonge ruin
ze was de enige merrie tussen de ruinen
toen de nieuwe merrie kwam meende ze het kleine dominante Atje op haar plek te zetten en dat pikt de jonge ruin dus niet
best verwarrend voor haar want zonder leidende ruin staat het Atje onder haar, met die ruin ineens boven haar

neem ik de leidende ruin mee op wedstrijd en komt hij terug moet hij deze merrie altijd weer even op haar plek zetten
dat gaat tegenwoordig gelukkig met wat schijnbewegingen

**Geplaatst**: 23-09-11 01:00

Geplaatst: 23-09-11 01:00

Ik ben het met aerdenhout eens en ik denk dat je daar pas echt ov er kan oordelen als je zon situatie een keer gezien hebt van een paard die zn weidegenootje bewerkt. Al zou ik het liever voorkomen want waarom je paard in een wei zetten waarvan je weet dat er zon lamstraal rondstampt.

**Geplaatst**: 23-09-11 01:12

Geplaatst: 23-09-11 01:12

Misschien zouden mensen ook meer moeten kijken naar hun eigen karakter en wat daar bij past. Ik ben van nature bijv rustig, niet zo 'aanwezig' qua lichaamstaal, redelijk voorzichtig, gevoelig. Ik kan op zich wel omgaan met een paard dat een erg eigenzinnig karakter heeft, geen respect heeft voor lichaamsruimte, lomp is oid, maar het kost mij relatief veel meer moeite dan sommige andere mensen die beter bij dat type passen. Ik zal het dan misschien een vervelend kreng vinden en een ander vindt het een leuk paard met pit. Bij mij past veel meer een paard dat sensitief is en graag samenwerkt, dat gaat probleemloos. Als je bij aankoop van een paard niet let op matchende karakters dan kan je al snel in conflicten terecht komen denk ik zo. Als je op mijn gevoelige paard veel te veel druk zou leggen gaat ze ook rare dingen doen/tegenwerken, wie weet zou ze dan ook als dominant bestempeld kunnen worden terwijl ze dat op zich niet is.

Trouwens de wei waar mijn paard vorig jaar in stond was enorm, paar hectare, maar evengoed dus 1 paard been gebroken door trap, jaarling over de draad gejaagd, ander paard door de draad gejaagd en verwonding opgelopen... dit gebeurde na veranderingen in samenstelling van de kudde... als niet goed op gelet wordt wat op welke manier bij elkaar gezet wordt dan geeft een grote wei dus ook geen garantie dat het goed gaat. Was voor mij ook wel 1 van de redenen om mijn paard niet meer daar te zetten deze zomer, al kan zij uitstekend conflicten vermijden.

**Geplaatst**: 23-09-11 01:20

Geplaatst: 23-09-11 01:20

Natuurlijk overdrijven wij mensen niet! Wij zijn de zwakste, dat geef je zelf aan. Als paarden elkaar iets aandoen, dan kan het er hard aan toe gaan. Omdat wij weten dat ze sterker zijn, moeten we wel anders met ze omgaan. Anders lag iedereen in het ziekenhuis (bij het beleren van een paard al!) Paarden onderling meten soms hun krachten, en dat gaat er soms hard aan toe.

Niet alle paarden zijn zo, sommige paarden worden verpest door mensen en dan worden ze zo. Andere paarden hebben het al in zich.. en uiten dat.

Ook worden paarden imo veel te snel in een kudde bij elkaar gezet en soms zijn de kuddes te groot voor de ruimte, tja dan krijg je gedonder.

Er zijn hier ook bokkers die hun paard verloren hebben aan het gevecht met een ander dier... misschien denk je er dan anders over?

**Geplaatst**: 23-09-11 03:23

Geplaatst: 23-09-11 03:23

Mijn zogenaamd dominante kreng, werd gewoon knettergek van alle wisselingen in de wei(iedere week wel een andere samenstelling). Ze was constant aan knokken voor haar positie... Dankzij het "weloverwogen" beleid van pensionhouder. Nu op vaste plek, blijkt ze ineens helemaal niet zo "lastig te zijn. Toch echt een gevalletje van menselijk interpreteren. Er werden de mooiste verhalen bedacht waarom ze zo dominant zou zijn, jaloers op andere paarden, te weinig gereden, niet in een stal mogen staan van mij)
En het ergste van alles.. Ik kon het maar niet aan het verstand krijgen en raakte er zelf gefrustreerd van; wat uiteindelijk ook weer stress opleverde en mijn dame dus ook weer oppikte en alles er niet beter op werd. Gelukkig alweer een paar jaar geleden nu, maar ow wat ben ik blij dat ik en mijn paardje niet meer met dit soort dingen te maken hebben. Paardengedrag lezen is een vak apart en we zoudrn eens vaker moeten beseffen dat ze echt anders in elkaar zitten dan wij.

**Geplaatst**: 23-09-11 09:00

Geplaatst: 23-09-11 09:00

Zidore..ik ben inderdaad een paar paarden kwijtgeraakt door toedoen van een ander paard.
Een hele oude pony die een trap kreeg van een merrie en zijn been doormidden brak, en 2 pony's die op een heel groot land van een boer stonden voor een paar weken en die idioot van een boer zonder overleg 2 groepen bij elkaar gooide. Daar stond toen een hele grote net gecastreerde ruin tussen die 2 van mijn pony's zo heeft opgejaagd en geslagen dat het voor beide einde verhaal was!
Vandaar dat ik heeeeel voorzichtig ben in het plaatsen van een nieuweling in een groep.
En ja...9 van de 10 keer gaat dat gelukkig goed!Ik ben er zeker een voorstander van om de paarden zo veel mogelijk in een wat grotere groep te plaatsen, maar soms gaat dat echt niet. En dan zullen de paarden na een aantal weken misschien best aan elkaar wennen en zal de rangorde bepaald zijn, maar ik heb ook te maken met de eigenaren van de dieren natuurlijk.
Ze staan trouwens nooit alleen!

En celticpony...dat wat jij zegt is inderdaad heel vaak de ellende...het wisselen van een groep!
De leider moet dan steeds weer zijn positie zien te handhaven en zo blijft er onrust in de groep.

**Geplaatst**: 23-09-11 09:25

Geplaatst: 23-09-11 09:25

Hoewel ik vind dat paarden uit principe niet alleen zouden horen te staan en ik een voorstander ben van kuddeverband, ben ik het wel eens met de mensen die heel voorzichtig zijn met het introduceren van nieuwe dieren.

Het ligt erg aan de groep die je al hebt en of die evenwichtig is, met een op elkaar ingespeelde samenstelling en een 'goed' leidpaard.

Jonge paarden durf ik trouwens zonder veel poespas bij elkaar of in zon vaste groep te gooien die zijn zelf meestal nog niet zo aanwezig.

En een flink groot weiland scheelt inderdaad heel veel ellende, 'even samen laten uitknokken in de paddock' daar komt vaak de grootste ellende van, zeker als er dieren zijn die elkaar willen verdedigen tegen een nieuwkomer.

Maar oudere dieren bij elkaar kan best een risico zijn, zeker als je een dominante merrie in een groep met al enkele dominantie dieren gooit kan je best heel wat problemen op je hals halen.

En er zijn nou eenmaal paarden die om welke reden dan ook, in iedere groepssamenstelling hommeles maken.

Nou hebben wij minis die kunnen elkaar niet zo hard toetakelen als de grote omdat ze gewoon niet zo sterk zijn (alhoewel dat ook al wel eens een blessure heeft opgeleverd), maar in het verleden met de grote paarden hebben we toch ook wel eens nare gevolgen van rangordegevechten moeten opvangen.

**Geplaatst**: 23-09-11 10:50

Geplaatst: 23-09-11 10:50

Ik denk dat er redelijk veel paarden zijn die in gedrag uit balans zijn. (mensen ook trouwens...)

In mijn ogen ligt de oorzaak daarvan dat wij ze niet de duidelijkheid en stabiliteit van een kudde kunnen bieden.
Het grootste gedeelte van de paarden wil graag volgen, wil een leider, omdat dat rust en stabiliteit en daarmee veiligheid geeft. Echter moeten wij dat dus in hun ogen wel waar kunnen maken! Heel veel mensen zijn ook uit balans in hun communicatie naar het paard toe: Vervolgens vertrouwt het paard ons het leiderschap niet toe en zal dat zelf organiseren.
Daar ligt - in mijn ogen - een groot probleem in de communicatie tussen mens & paard.

Tussen paarden onderling in een kudde ligt een probleem in de samenstelling van de kudde. Daarnaast is het zo dat wij ook regelmatige paarden uit de kudde halen en daarmee al een disbalans veroorzaken. Stel namelijk dat een leidende merrie uit de kudde gehaald word. Dan zal de rest van de kudde dit toch op moeten vangen, komt de merrie weer terug, geeft dit onrust.

Nomineer dit bericht ×