Zonde ook dat Liljebo zo'n eind weg woont want dat had een superplekje geweest voor m denk ik (lees vaak mee in je topics dus heb wel een beeld van hoe je met paarden werkt hihi).Ik denk dat er in beide topics veel goede adviezen zijn gegeven
Als hij al zachtjes hinnikt en je hem al over zn neus mag aaien.. Ben je toch al een heel eind! Hij laat zich dus wel degelijk benaderen! Hij wíl wel, maar associeert wss alles wat verder gaat dan neusje aaien met nare dingen (en wat dat dan is, soms moet je het niet eens wíllen weten). Dat ie zich niet laat halsteren.. Tsja, ik heb mijn poown de eerste week ook niet kunnen benaderen, en dat was een veulentje dat tot dusver toch echt wel goede ervaringen had met mensen (fokker gaat vaak genoeg t land in enz om wat aandacht te geven aan de veulens en ze aan mensen te laten wennen). Heeft ook veel geduld gekost (leuk hoor, in t weiland zitten in november als t giet van de lucht
) maar uiteindelijk is hij het soort paardje dat áltijd komt als hij me ziet. 6 maanden is veeeel te weinig. En die tijdslimiet geeft voor jou ook, misschien onbewust, een soort druk. Op het moment dat je zegt; alle tijd, al duurt het jaren, ga je er al heel anders in en dat merkt t paard ook. Als ik ergens ''haast'' mee heb (dwz, ik bedenk dat iets op heel korte termijn aangeleerd moet worden, kan zo gauw geen concreet voorbeeld voor de geest halen maar t is wel eens gebeurd in een vlaag van verstandsverbijstering) merkt mijn pony dat onmiddellijk. Nu heb ik een zeer wijs en vooral eigenwijs dier, dus zodra er van mijn kant druk komt, bewust of onbewust (en t laatste is vrijwel altijd het geval) gaat ie gewoon in de staak. Letterlijk. Ik heb wel eens een half uur stilgestaan met hem. Dan keek ie me alleen maar strak aan in afwachting van het moment dat ik weer zou gaan nadenken en me zou realiseren dat ik niet handig bezig was. En zodra ik het opgaf, sigaretje opstak en zei; ok, dan wacht ik wel, ging ie ook weer alsof er niks gebeurd was
Goed, lang verhaal
Maar idd, neem de tijd. Zet die 6 maanden uit je hoofd want dat gaat m niet worden. Grijp niet naar medische middeltjes, daar heb je weinig aan met dit paardje denk ik. Neem alle tijd van de wereld, verwacht niks, wees blij met wat hij aanbiedt. Want nogmaals; als ie hinnikt en zich over zn neusje laat aaien wil hij kennelijk wel heel graag. Respecteer zijn angst en wantrouwen en borduur daarop voort. Succes iig!